MENU

Από τσίμπλες ξέρετε, δεν ξέρετε; Πάντα τέτοιες έχουμε την συγκεκριμένη εποχή, όσον αφορά στο μπάσκετ. Πλέον είναι πολύ περισσότερες για τον απλούστατο λόγο της πανδημίας. Οι παίκτες δεν είναι μηχανές να σου παίζουν, όπως και όποτε θες. Ανθρωποι είναι σαν όλους μας. Προέρχονται οι περισσότεροι από πολύμηνη αποχή και θέλουν τον χρόνο τους, προκειμένου να μπουν και πάλι σε μία κανονικότητα. Όχι στην κανονικότητα, που ξέρουμε, γιατί όσο υπάρχει πανδημία, τίποτα δεν είναι όπως πριν.

Ο Ολυμπιακός δεν θα μπορούσε να αποτελέσει την εξαίρεση. Και μάλιστα για τους Πειραιώτες ο συντελεστής δυσκολίας είναι μεγαλύτερος σε σχέση με άλλες ομάδες. Ναι μεν έχουν τον ίδιο προπονητή, αλλά έχουν πολλά καινούρια πρόσωπα. Και πρόσωπα, που δεν είναι δοκιμασμένα στην Ευρωλίγκα, όπως ο Χασάν Μάρτιν και ο Ααρον Χάρισον.

Απλά καταγραφικά ο Ολυμπιακός είχε τρία άσχημα έως πολύ άσχημα ημίχρονα στο τουρνουά της Βαλένθια και ένα εξαιρετικό πριν από λίγες ώρες, το δεύτερο, απέναντι στην Μπάγερν. Δεν υπάρχει ο παραμικρός λόγος ανησυχίας για τις τρεις αυτές άσχημες περιόδους, όπως βέβαια δεν υπάρχει και κανένας ενθουσιασμός για το δεύτερο πολύ καλό ημίχρονο απέναντι στους Γερμανούς. Νωρίς είναι, εμείς αυτό, που πρέπει να κάνουμε είναι να βλέπουμε πολύ και να μιλάμε λίγο. Ετσι είναι ο Σεπτέμβρης και γενικά οι πρώτοι μήνες.

Μπορούμε, όμως, να πούμε κάποια πράγματα για ορισμένα πρόσωπα καθώς και για την έλλειψη, που εμείς πιστεύουμε ότι υπάρχει στο ρόστερ του Ολυμπιακού. Ελλειψη, που είχαμε γράψει πολύ πριν αρχίσουν τα φιλικά της ομάδας του Πειραιά.

Να ξεκινήσουμε από τον Κώστα Σλούκα, ο οποίος είναι ένας παίκτης άλλου επιπέδου και δεν χρειαζόμασταν βέβαια το φιλικό με την Μπάγερν και τις 13 ασίστ, που έδωσε, για να το πούμε. Είναι στα 30 του, είναι πλέον άλλος Σλούκας σε σχέση με την πρώτη του θητεία στον Πειραιά, έχει κάτσει πέντε χρόνια δίπλα στον Ομπράντοβιτς, το επίπεδό του φαίνεται από πολύ μακριά. Τα ηγέτης και λοιπά δεν είναι ετικέτες, που μας αρέσουν, αλλά δίχως άλλος είναι ο πιο ποιοτικός παίκτης του Ολυμπιακού. Ο Βασίλης Σπανούλης είναι σαφώς μεγαλύτερη κλάση, αλλά ο αρχηγός των Πειραιωτών οδεύει στα 39 του χρόνια. Είναι γυμνασμένος φουλ, η θέλησή του σπάει πόρτες, αλλά τον χρόνο δεν μπορεί να τον νικήσει κανείς.

Για τον Ολυμπιακό αυτό, λοιπόν, που είχαμε γράψει, είναι ότι θα ήθελε έναν ακόμη πλέι-μέικερ ανάμεσα σε Σλούκα και Σπανούλη. Έναν παίκτη σαν τον Λάνγκστον Χολ του Ερυθρού Αστέρα σε λίγο πιο βελτιωμένη ή αν θέλετε πιο φρέσκια έκδοση. Με λίγα λόγια έναν ακόμη δημιουργό. Ναι, συμφωνούμε ότι ο Ολυμπιακός έχει μόλις ένα παιχνίδι την εβδομάδα. Φτάνουν, όμως, αυτοί οι πλέι-μέικερ, που έχει; Ο Μπαρτζώκας και ο κάθε προπονητής γνωρίζει πολύ καλύτερα από μας και ίσως στο τέλος να δικαιωθεί. Αλλά εμείς καταγράφουμε την γνώμη μας πριν αρχίσουν οι επίσημες υποχρεώσεις και όχι κατόπιν εορτής. Δημοκρατία έχουμε, ο καθένας με σεβασμό και γνώση του αθλήματος μπορεί να καταγράψει την άποψή του, πάντα με καλή, αγνή διάθεση.

Δεν είναι λίγοι εκείνοι, που λένε ότι ο Ολυμπιακός θα ήθελε και έναν κλασικό σέντερ στο στυλ του Μιλουτίνοφ. Προσοχή: στο στυλ λέμε, όχι στο βεληνεκές. Έναν παίκτη, δηλαδή, που να μπορεί να κοιτάξει στα μάτια τον Μιλουτίνοφ, που πλέον είναι στην ΤΣΣΚΑ, τον Ταβάρες, ακόμη και τον Φολ της Βιλερμπάν, που προχθές έκανε ζημιά. Να κοιτάξει, δηλαδή, στα μάτια όλους τους πανύψηλους σέντερ της Ευρωλίγκας. Ο προπονητής του Ολυμπιακού έχει άλλο σκεπτικό σε αυτό το θέμα και θέλει να πορευτεί χωρίς τέτοιου είδους ψηλό. Και στο φινάλε το θέμα δεν είναι πως αρχίζεις την σεζόν, αλλά πως την τελειώνεις. Αλλωστε ο Ολυμπιακός έχει γεμάτο κουμπαρά για διορθωτικές λύσεις μέσα στην σεζόν.

Από κει και πέρα, ο Τσαρλς Τζένκινς στα φιλικά της Βαλένθια δεν είχε να μας προσθέσει κάτι άλλο σε όσα γνωρίζαμε. Είναι ο μαχητικός γκαρντ, που θα πέσει πάνω στο μεγάλο επιθετικό όπλο του αντιπάλου. Για τον Χάρισον υπήρχε και υπάρχει από αρκετούς αμφιβολία για την αθλητικότητά του. Το μπάσκετ, πάντως, το ξέρει. Και σίγουρα μπορεί να παίξει καλύτερα από ό, τι έδειξε στα φιλικά της Ισπανίας.

Οσον αφοράς τον Χασάν Μάρτιν αντιμετώπισε πολλά προβλήματα με τον Φολ της Βιλερμπάν, αλλά μην ξεχνάμε ότι είναι στο στάδιο της εκμάθησης. Επαιζε σε μικρές ομάδες, τώρα βρίσκεται στο επίπεδο της Ευρωλίγκας. Πάντως με την Μπάγερν έδειξε αρκετά από τα καλά στοιχεία, που τον συνοδεύουν.

Και βέβαια επειδή υπάρχει σύγκριση με τον Χάινς, η σύγκριση πρέπει να γίνεται με το ξεκίνημα των δύο παικτών στον Ολυμπιακό. Και όχι με το ξεκίνημα του ενός (Μάρτιν) και την συνέχεια και εξέλιξη του άλλου (Χάινς). Οποιος θυμάται καλά, μετά το αποτυχημένο coast to coast του Χάινς με την Καντού στο Ντέζιο, πολλοί έλεγαν «να φύγει χθες αυτός ο κοντός, που μας φέρατε για σέντερ». Όχι μόνο δεν έφυγε, αλλά θριάμβευσε στον Ολυμπιακό, έλαμψε στην ΤΣΣΚΑ και πλέον στην Αρμάνι ανοίγει έναν νέο κύκλο στην λαμπρή καριέρα του. Και αξίζει τα πάντα πέρα για πέρα για τον επιπλέον λόγο ότι είναι παιδί κάτι παραπάνω από μάλαμα.

Ο Σλούκας είναι μαγεία, αλλά θέλει συμπαράσταση
EVENTS