MENU

Η πανδημία, ο COVID-19 που εκτός από θανατηφόρος είναι και... αποκαλυπτικός, το μπάσκετ, ο αθλητισμός.

Από τα τέλη Ιανουαρίου, όταν αποφασίστηκε το πρώτο παγκόσμιο lockdown στην Κίνα εξαιτίας του Κορωνοιού, μέχρι και σήμερα, που ο μισός πλανήτης έχει νιώσει, ή ετοιμάζεται να νιώσει την οικονομική επίδραση της πανδημίας, μόνο μία άποψη είναι κυρίαρχη και αντικειμενική για το μέλλον: Θα είναι δύσκολο. Πολύ δύσκολο για τις περισσότερες, αν όχι όλες τις παραγωγικές δυνάμεις που έχουν ως κινητήρια δύναμη το χρήμα.

Οι επιχειρήσεις βρίσκονται σε μία διαρκή μάχη διάσωσης έστω και του ελάχιστου των κεκτημένων τους στην αγορά, θέσεων εργασίας. Τα νούμερα, οι αριθμοί, τα πρόσημα +/- είναι παντού. Τα πάντα, μετρώνται σε νόμισμα και όχι σε επίπεδο κέρδους, αλλά αποκλειστικά και μόνο σε επίπεδο ζημιάς. Ο πρώτος στόχος για τους μήνες που ακολουθούν είναι να τη μειώσουν.

Φυσικά, στον αθλητισμό και ιδιαίτερα στο μπάσκετ, η κατάσταση είναι ακόμα πιο περίπλοκη, αποκαλυπτική και απελευθερωτική. Και ιδιαίτερα στη μάχη μεταξύ των δύο διαφορετικών μοντέλων που παρουσιάζονται τα τελευταία χρόνια, το πιο κοντινό σε καπιταλιστικές νόρμες, όπως αυτό της Ευρωλίγκας, και αυτό που υπηρετεί πιο αξιοκρατικές λύσεις, όπως του BCL της FIBA, που έχει ως βασικό πυλώνα της ύπαρξής του, το αθλητικό αποτέλεσμα.

Για πρώτη φορά μετά από τέσσερα χρόνια λειτουργίας, το BCL κατάφερε κάτι που στο χώρο του μπάσκετ, αφενός έμοιαζε αδύνατον στο ξεκίνημά του, το 2017 και αφετέρου λογίζεται ως βόμβα για τα δρώμενα στον οργανωτικό πυρήνα του ευρωπαϊκού μπάσκετ: Δύο ομάδες, που επί χρόνια ήταν αφοσιωμένες στον οργανισμό της ECA (Euroleague Commercial Assets) και μάλιστα ανήκαν στο σκληρό, στον πυρηνικό κύκλο των υπσστηρικτών του Τζόρντι Μπερτομέου …αυτομόλησαν.  Η λιθουανική Ρίτας Βίλνιους (πρώην Λιέτουβος Ρίτας) και η Νταρουσάφακα, η ομάδα, που για την οποία η Ευρωλίγκα, εκτέθηκαν το 2015 δίνοντας της διετή wild card προκειμένου να αγωνιστεί στην κορυφαία διοργάνωση, από την επόμενη σεζόν θα αγωνίζονται στο BCL. Συν την ισπανική Μπιλμπάο, μία ομάδα που αποτελεί ένα από τα ενδιαφέροντα projects του ευρωπαϊκού μπάσκετ, καθώς πρόκειται για ένα κλαμπ, που ξεπέρασε τα τεράστια οικονομικά προβλήματά της και πλέον έχοντας μπει σε ένα περιβάλλον διοικητικής σταθερότητας υπόσχεται σημαντικές επενδύσεις στο παρών και το μέλλον.

Γιατί όμως φτάσαμε σε αυτό σημείο; Και γιατί οι ομάδες ακολουθούν το δρόμο από την ECA στη FIBA, τη στιγμή που τα παράπονα για τα οικονομικά πεπραγμένα της Ευρωλίγκας εντείνονται;

Ο Κορωνοϊός δεν αποτελεί την αιτία, αλλά μία πολύ σημαντική αφορμή, που, εν μέσω πολύ απαισιόδοξων οικονομικών προβλέψεων, βοηθά όλους όσοι ασχολούνται επενδυτικά, ή χρηματοδοτικά με το μπάσκετ, να το σκεφτούν λίγο πιο βαθιά.
Με εξαίρεση κάποιους ολιγάρχες, προερχόμενες από ανατολικές χώρες, λεφτά για πέταμα δεν υπάρχουν. Και σίγουρα όχι τόσα, όσα υπήρχαν στο παρελθόν.

Η Ευρωλίγκα στηρίζεται σε ένα διοικητικό μοντέλο που, είτε αφορά σε μεγάλους αθλητικούς συλλόγους που απορροφούν χρήματα από τα κεντρικά ταμεία, όπου συσσωρεύονται χρήματα λόγω ποδοσφαίρου (Ρεάλ, Μπαρτσελόνα, Φενέρ), είτε σε ολιγάρχες του ανατολικού μπλοκ που επί της ουσίας έχουν μυθική πολιτειακή βοήθεια (ΤΣΣΚΑ, Χίμκι, Ζενίτ), αλλά και σε μία σειρά άλλων ομάδων, που λειτουργούν αποκλειστικά και μόνο ως επιχειρήσεις κι ενδιαφέρονται για τα κέρδη και τις ζημιές, αλλά έχουν αποδεχτεί ότι το μπάσκετ απέχει έτη φωτός για να χαρακτηριστεί κερδοφόρο.

Τι αποκαλύπτει η πανδημία του COVID; Αν αναλογιστούμε ότι οι ζημιές των ομάδων από μειωμένα συμβόλαια χορηγών, εισιτηρίων λόγω της διακοπής των πρωταθλημάτων θα είναι σημαντικές, τα επόμενα χρόνια, λόγω των ακόμα πιο μειωμένων εισροών από χορηγούς τις σεζόν που ακολουθούν,  θα είναι πολύ δύσκολα για τη βιομηχανία του αθλητισμού.

Την ίδια στιγμή που η Ευρωλίγκα, έχει παύσει τις πληρωμές των συλλόγων από τον Απρίλιο, το BCL και η FIBA ήταν ο πρώτος παγκόσμιος μπασκετικός φορέας, που πρόσφερε ελπίδα στην μπασκετική κοινότητα και ταυτόχρονα σοβαρότητα διαχείρισης κρίσεων…

Δεν έκανε ποτέ νύξη για μείωση των φετινών συμφωνιών, δεδομένου ότι η διοργάνωση θα ολοκληρωθεί κανονικά τον Σεπτέμβριο. Αν και το BCL, γνωρίζοντας ότι η οικονομική ζημιά δε θα είναι πολύ μεγάλη, μπορούσε να ανακοινώσει παύση των δραστηριοτήτων και επανεκκίνηση από το μηδέν την επόμενη σεζόν, δεν το έκανε. Ο νικητής του BCL θα πάρει 1εκ ευρώ, όσα δίνει και η Ευρωλίγκα στον δικό της νικητή και πλέον των διπλάσιων σε σχέση με αυτά που παίρνει ο νικητής του Eurocup. Δεν θέλησε να τα γλιτώσει, ούτε να το αποφύγει. Έδωσε το όραμα του Σεπτεμβρίου.

Δεν έκανε ποτέ λόγο για μείωση των χρημάτων που θα δοθούν στις ομάδες την επόμενη σεζόν, πείθοντας τις ομάδες ότι στη FIBA το πλάνο είναι συγκεκριμένο και απευθύνεται σε αυτούς που δεν ξοδεύουν αλόγιστα, υποστηρίζοντας την αποδοτικότητα του μοντέλου, όχι τα ανεξέλεγκτα έξοδα.

Ποια είναι πλέον η μεγάλη διαφορά; Απέναντι στην ECA, οι ομάδες γνωρίζουν ότι υπάρχει ένας οργανισμός, που ευνοεί τα λελογισμένα μπάτζετ προσφέροντας ισχυρά και ρεαλιστικά οικονομικά οφέλη και ταυτόχρονα περηφάνια για την κατάκτηση ενός τίτλου.

Τι έχουν ανάγκη οι ομάδες πλέον; Θα σας πούμε τι δεν έχουν ανάγκη: Να αγωνίζονται σε διοργανώσεις όπως το Eurocup, με πενιχρά οικονομικά οφέλη και με μοναδικό διακύβευμα ένα από τα δύο εισιτήρια που οδηγούν στην Ευρωλίγκα. Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι μία ομάδα, ξοδεύοντας ένα μεγάλο ποσό, καταφέρει να εξασφαλίσει μία θέση στην Ευρωλίγκα, πως θα μπορέσει να ανταποκριθεί σε μία διοργάνωση με ελλιπέστατο οικονομικό πλαίσιο, όταν τα έσοδα θα είναι σαφώς μειωμένα; Αδύνατον.

Τι προσφέρει η FIBA; Σταθερότητα και όραμα. Σταθερότητα: Η συμμετοχή στο BCL, δεν απαιτεί αλόγιστα έξοδα προκειμένου να έρθει η επιτυχία. Ο προγραμματισμός κι ένα εξισορροπημένο συν/πλην είναι ο αποκλειστικός στόχος. Βεβαίως, όλες οι ομάδες δε γίνεται να έχουν κοινά μπάτζετ, αλλά δεν θα υπάρξει καμία που να έχει 30εκ. και άλλη που να έχει 5εκ!

Η ελπίδα και το όραμα μίας διάκρισης στηρίζεται πάνω σε εξυγιαντικούς οικονομικούς όρους και κυρίως στο πλάνο: Στην καθιέρωση ενός ανεκτού μπάτζετ, που μπορεί να συνδυαστεί με την παραγωγική διαδικασία.

Η Νταρουσάφακα, που μάλιστα κατέκτησε το Eurocup το 2017, έχοντας κι έναν ισχυρό επενδυτή πίσω της (σε μία Τουρκία, που τραυματίζεται συνεχώς οικονομικά από τις επιλογές Ερντογκάν), ήταν πιστή στην  ECA επί 5 χρόνια. Το έζησε, το έμαθε, αλλά το αρνήθηκε. Γιατί; Γιατί τα …μαθηματικά δε βγαίνουν. Καλό ήταν το όνειρο, αλλά αφού η Τουρκία δε δίνει ομάδα στην Ευρωλίγκα από το εθνικό πρωτάθλημα, τι έχει να περιμένει; Μόνο δυσβάσταχτα έξοδα που παρέχουν μόνο ονόρε (αν έπαιζε πάλι στην Ευρωλίγκα) και κανένα οικονομικό όφελος.

Σημείωση: Οι ομάδες, οι οποίες παίζουν στην Ευρωλίγκα χωρίς να έχουν συμβόλαιο Α’ ή άλλου τύπου, έχουν εξασφαλισμένα έσοδα… 200 χιλιάδες ευρώ! Ανεξάρτητα πόσο υψηλό είναι το τηλεοπτικό συμβόλαιο. Αν για παράδειγμα, ο Προμηθέας έπαιζε του χρόνο στην Ευρωλίγκα μέσω Eurocup, δεν έχει καμία σημασία πόσα χρήματα πληρώνει η NOVA για να τα δικαιώματα της Ευρωλίγκας! Τα έσοδά του θα ήταν 200 χιλιάδες: Τη στιγμή που ο Παναθηναϊκός και  ο Ολυμπιακός, βάσει συμβολαίου θα έπαιρναν από τουλάχιστον 2εκ. έκαστος. Δεν το λες και πολύ δίκαιο.

Τι προσφέρει το  Εurocup; Δύο θέσεις στην Ευρωλίγκα, για μία σεζόν. Πολλά έξοδα κι ένα τρόπαιο, που περισσότερο έχει περάσει στη συνείδηση του κόσμου ως ένα εισιτήριο για την Ευρωλίγκα, παρά για έναν ευρωπαϊκό τίτλο! Για σκεφτείτε: Οταν τελείωσε η σεζόν στο Eurocup τελείωνε τι σκεφτόσασταν; Οτι η Βαλένθια πήρε το Eurocup και θα το βάλει στην τροπαιοθήκη της, ή… “Η Βαλένθια θα παίξει του χρόνου στην Ευρωλίγκα;”. Μάλλον το δεύτερο.

Το BCL, προσφέρει επιπλέον legacy. Κληρονομιά κι επιβράβευση. Το τρόπαιο δεν είναι ένα διαβατήριο για πιο υψηλές πτήσεις, αλλά ένα μεγάλο και σημαντικό τρόπαιο, που εντείνει την υστεροφημία της ομάδας. Τελεία. Μαζί με 1εκ ευρώ φυσικά και το δικαίωμα συμμετοχής στο Διηπειρωτικό Κύπελλο που όσοι το έχουν ζήσει μιλούν για μία εκπληκτική εμπειρία.

Εν κατακλείδι: Μία αποτυχημένη σεζόν στο BCL δεν εγγυάται οικονομική καταστροφή και κυρίως η πόρτα είναι πάντα ανοιχτή για την επιστροφή. Σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στις ομάδες που ανεβαίνουν από το Γιούροκαπ στην Ευρωλίγκα και οι επόμενες σεζόν είναι καταστροφικές οικονομικά (Γαλατά, Μπάμπεργκ, Γκραν Κανάρια).

Η FIBA και το BCL, μπαίνουν δυναμικά στο χώρο των ευρωπαϊκών διοργανώσεων γιατί μπορούν να υποστηρίξουν και να ευνοήσουν το μοντέλο του ιδιοκτήτη, του ανθρώπου δηλαδή, που βάζει χρήματα στο μπάσκετ από τα περίσσια του, χωρίς όμως να έχει διάθεση να τα πετάξει σε έναν κουβά χωρίς πάτο. Το μοντέλο δηλαδή που ακολουθεί το 95% των ευρωπαϊκών συλλόγων.

Γιατί πλέον, τα χρήματα είναι πολύτιμα για όλους, Ακόμα πιο πολύτιμα. Και περιθώριο ζημιάς δεν υπάρχει. Το BCL, στηρίζοντας την αρχή της αξιοκρατίας και του αγωνιστικού αποτελέσματος, εγγυάται, ότι ανεξαρτήτως του μπάτζετ που έχει μία ομάδα, δεν της στερείτε απολύτως κανένα δικαίωμα να ελπίζει, όπως έγινε με την Αντβερπ πέρσι.

Και σιγά σιγά οι περισσότερες ομάδες θα το καταλάβουν ακόμα καλύτερα.

Ο Κορωνοϊός ισχυροποιεί το BCL και στέλνει στα... σχοινιά την Euroleague
EVENTS