MENU

Η ιστορία με την πανδημία που βιώνει ο πλανήτης είναι πρωτοφανής, απρόσμενη με απροσδόκητες και ανεκτίμητες επιπτώσεις στην οικονομία ολόκληρου του πλανήτη. Οι αριθμοί των νεκρών παραπέμπουν σε ημέρες πολέμου: 5.646  καταγράφηκαν συνολικά χθες, φθάνοντας τον αριθμό των νεκρών στους 58.628 (όπως προκύπτουν από το γράφημα του Reuters που ανανεώνεται διαρκώς), ο οποίος τώρα που το «θανατικό» έχει κτυπήσει και τις ΗΠΑ (991 νεκροί μόνο χθες) όπου ειδικά στη Νέα Υόρκη οι προβλέψεις είναι σοκαριστικές, αναμένεται να φθάσει σε αδιανότητα επίπεδα. 

Έχει γίνει πλέον κατανοητό το μέγεθος της επικινδυνότητας, όπως επίσης έχουμε όλοι πλέον αντιληφθεί (και η πλειονότητα νιώσει στο πετσί της) τις ολέθριες επιπτώσεις στην οικονομία. Με αφορμή τη συγκεκριμένη κατάσταση, όταν στις πρώτες αντιδράσεις για τα επίκειμενα οριστικά «λουκέτα» στις διοργανώσεις οι παίκτες δήλωναν πως δεν θα δεχτούν την οποιαδήποτε περικοπή στα συμβόλαια τους, αρθρογραφώντας (την περασμένη Κυριακή) στη LiveSport είχα εκφράσει την άποψη ότι αυτή τη φορά, είναι «η πρώτη φορά, που οι παίκτες πρέπει να κάνουν πίσω». 

Οι παίκτες, βλέπετε, είναι μια ιδιάζουσα κατηγορία επαγγελματιών. Η καριέρα τους είναι βραχύβια, με περίπου 15 χρόνια εργασίας, στη διάρκεια της οποίας κάνουν δύο ή τρία “καλά” συμβόλαια. Ελάχιστες οι εξαιρέσεις που κάνουν περισσότερα “μεγάλα” συμβόλαια και λίγοι εκείνοι που λαμβάνουν υπέρογκα ποσά. Μην έχετε στο μυαλό τον Σπανούλη, τον Καλάθη κ.α που έχουν αμειφθεί πλουσιοπάροχα για τα σπάνια ταλέντα τους. Για αυτό πάντα είμαι υπέρ του στα εργασιακά και τα οικονομικά ζητήματα και θεωρώ ότι σε κάθε περίπτωση πρέπει να διασφαλίζονται και να αμείβονται έως και το τελευταίο σεντ που αναφέρεται στο συμβόλαιο τους. 

Αλλά αυτό που βιώνει ο πλανήτης είναι κάτι που δεν έχει καμία σχέση με οτιδήποτε άλλο. Η παγκόσμια οικονομία δοκιμάζει τις αντοχές της και το πρόβλημα είναι λογικό να ακουμπήσει και τους παίκτες. Δεν μπορεί να γίνει αλλιώς. 

Όμως αυτό, από το να μην πληρωθούν καθόλου για τους μήνες που ακυρώθηκαν και να επωμιστούν εξ ολοκλήρου τη “χασούρα” από την πρόωρη διακοπή του πρωταθλήματος έχει διαφορά. Όσο παράλογο θα ήταν να ζητήσουν όλο το συμβόλαιο, άλλα τόσο παράλογο είναι να μην πάρουν σεντ από τις δόσεις που είχαν λαμβάνειν από το Μάρτιο και έπειτα. 

Το 70% επί των συμβολαίων που προτείνει ο ΕΣΑΚΕ αναλογεί στο διάστημα από την έναρξη της σεζόν έως τις 12 Μαρτίου. Το 80% που ζητούν οι παίκτες είναι ένα λογικό «κούρεμα», που θα επουλώσει κάπως την πληγή των παικτών και δεν “πνίξει” τις ομάδες. 

Εκείνο όμως που με συγκλόνισε ήταν η άρνηση των ΚΑΕ στο αίτημα του ΠΣΑΚ για την καταβολή του 100% στα συμβόλαια κάτω των 20.000€ (δηλαδή των 2.000€ το μήνα!). Μου μεταφέρθηκε ότι κάποιοι παράγοντες, ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥΣ, ήταν θετικοί και θα το πράξουν. Περίμενα όμως όλοι, και οι 14 ΚΑΕ, να έλεγαν “ΝΑΙ” χωρίς δεύτερη σκέψη, δίχως συζήτηση! 

Ειδικά από τη στιγμή που οι παίκτες θα πάρουν το 800αρι που δικαιούνται από τα μέτρα που πήρε η Κυβέρνηση, στους “μισθοσυντήρητους” παίκτες το πρέπον είναι οι ομάδες να καλύψουν τη διαφορά και να στείλουν το πιο ισχυρό κοινωνικό μήνυμα του. Να τις βράσω τις κοινωνικές δράσεις (που ο κεντρικός χορηγός (ΕΚΟ) επέβαλλε στις ΚΑΕ), όταν πολλοί εξ αυτών αρνούνται σε παιδιά που έχουν μισθό κάτω από 2.000€ και θα ξαναπληρωθούν όταν αρχίσει η επόμενη σεζόν, να καλύψουν μέρος της χασούρας τους! Αν δεν μπορούν να πληρώσουν 4.000€ ή έστω 2.400€ σε 2-3 παίκτες του ρόστερ τους τότε το πρόβλημα της Λίγκας είναι τεράστιο  και πρέπει να ανησυχούμε σφόδρα ότι το “καράβι” δεν θα αποφύγει τη σύγκρουση στα βράχια… Αν πάλι δεν θέλουν να δώσουν αυτό το ποσό, τότε υπάρχει σοβαρό ζήτημα ανθρωπιάς, αλληλεγγύης και κατανόησης και είναι ακόμη πιο θλιβερό! 

ΥΓ: Θέλω να πιστεύω και ελπίζω ότι οι παράγοντες με λογική και ορθή κρίση θα πείσουν και τους υπόλοιπους ώστε να υπάρξει ομοφωνία για μια κεντρική απόφαση. Ειδικά για τους “διχίλιαρους”, ώστε να δείξουν οι ομάδες ότι σέβονται τις επενδύσεις τους έστω. Για να μπορεί ο νεαρός παίκτης να πληρώσει personal trainer ώστε να δουλέψει το καλοκαίρι ατομικά και να βελτιωθεί… Αν δεν το κάνει, κακό του κεφαλιού του, αλλά ας μην του έχουν δώσει τη δικαιολογία οι “εργοδότες” του. 

Τόσο τεράστιο είναι το οικονομικό πρόβλημα ή το έλλειμμα ανθρωπιάς και αλληλεγγύης;
EVENTS