MENU

Αντί προλόγου, μία απαραίτητη υποσημείωση. Αυτό που θα διαβάσετε παρακάτω δεν αποτελεί ρεπορτάζ της μιας ημέρας, αλλά προϊόν έρευνας που κράτησε αρκετό καιρό από τους ρεπόρτερ Παναθηναϊκού του SDNA σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ (Κώστα Μανωλιουδάκη, Γιάννη Σαπουντζάκη, Γιώργου Ζάκκα), το οποίο συνέλεξε, επεξεργάστηκε και επιμελήθηκε ο Σωτήρης Μήλιος. Ήταν τόσο μεγάλος ο όγκος των πληροφοριών και τόση η έρευνα που χρειάστηκε, που όπως θα διαπιστώσετε, δύο χέρια δεν θα ήταν αρκετά...

Το ημερολόγιο έδειχνε 28 Ιουνίου του 2019, μοιάζει σαν να πέρασε μία αιωνιότητα από τότε με τόσα που έχουν συμβεί. Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος έδινε μία απολογιστική συνέντευξη για τα πεπραγμένα της σεζόν σε ΚΑΕ και Ερασιτέχνη Παναθηναϊκό, ωστόσο το ζουμί ήταν αλλού.

Οριοθέτησε τους στόχους της επόμενης σεζόν σε τρεις άξονες. Στην διασφάλιση της Παναθηναϊκής πολιτείας στον Βοτανικό, στην συγκέντρωση 20 εκατομμυρίων ευρώ από επιφανείς (και μη) οπαδούς των πρασίνων μέσω του ΠΑΟ Alive, τα οποία θα άνοιγαν τον δρόμο για την απόκτηση της ΠΑΕ από τον Γιάννη Αλαφούζο. Σε αντίθετη περίπτωση προειδοποίησε ότι την 1η Ιουλίου του 2020 θα παραδώσει το management της ΚΑΕ σε άνθρωπο της απόλυτη εμπιστοσύνης, ο οποίος θα τρέχει την ομάδα μόνο με βάση τα έσοδά της.

Η άμμος στην κλεψύδρα έχει αρχίσει να αδειάζει, καθώς η σεζόν ολοκληρώνεται άδοξα, και η καταληκτική ημερομηνία σε αυτή την προθεσμία του Δημήτρη Γιαννακόπουλου έρχεται όλο και πιο κοντά. Το όνειρο ζωής του Βοτανικού δεν έχει προχωρήσει, ενώ το εγχείρημα του PAO Alive είναι ξεκάθαρο ότι δεν πέτυχε. Τα νούμερα έχουν βαλτώσει, η συγκυρία της πανδημίας του κορωνοϊού έχει παγώσει τα πάντα και το ερώτημα παραμένει: Τι ακριβώς σκέφτεται σήμερα ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος; Τι προτίθεται να πράξει την 1η Ιουλίου;

Και παράλληλα τα ερωτήματα έρχονται με μορφή χιονοστιβάδας: Σε ποιο στάδιο βρίσκεται η υπόθεση του Βοτανικού και τι είναι αυτό που «κολλάει» την διαδικασία; Τι δείχνουν οι πράξεις του Γιάννη Αλαφούζου; Πουλάει κι ναι, με ποιο ποσό; Ποιο είναι το παρόν, το βραχυπρόθεσμο, αλλά και το μακροπρόθεσμο μέλλον του τριφυλλιού σε όλα τα επίπεδα;

Το SDNA με μία πολύ σημαντική έρευνα, ιχνηλάτησε σπιθαμή προς σπιθαμή τις προθέσεις και τις σκέψεις των ανθρώπων που ηγούνται της πράσινης οικογένειας και φέρνει στο φως πολλές άγνωστες λεπτομέρειες για όλα τα καυτά ζητήματα από τα οποία εξαρτάται η βιωσιμότητα του Παναθηναϊκού.

Μια μεγάλη έρευνα με σημαντικές πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν και παρατίθενται συγκεντρωμένες σε ένα special ειδικό αφιέρωνα, ώστε να βγάλουν όλοι τα δικά τους συμπεράσματα.

Η έρευνα χωρίζεται σε 7 φακέλους με ισάριθμα καυτά ζητήματα, οι οποίοι πρέπει να εξεταστούν ξεχωριστά, για να δομηθεί σωστά το παζλ που δείχνει ξεκάθαρα την μεγάλη εικόνα. Μετά το τέλος των επτά κεφαλαίων για τα όσα έχουν συμβεί τους τελευταίους μήνες στον Παναθηναϊκό θα προχωρήσουμε σε μια ανάλυση των συμπερασμάτων ώστε να διαπιστώσουμε τι μέλλει γενέσθαι στον σύλλογο.

1. PAO ALIVE

O Παναθηναϊκός είδε πολύ ζεστά το όλο εγχείρημα. Τρανή απόδειξη το γεγονός ότι ανέθεσε την επικοινωνιακή προώθηση και την οργάνωση του στην Newtons, μία από τις πλέον σοβαρές εταιρίες στον χώρο της, θεωρώντας ρεαλιστικό και εφικτό τον στόχο της συγκέντρωσης των 20 εκατομμυρίων ευρώ.

Ακριβώς 8 μήνες μετά το άνοιγμα της πλατφόρμας εισφορών έχουν μαζευτεί «μόλις» 768.550 ευρώ, χρήματα που στην συντριπτική τους πλειοψηφία προέρχονται κυρίως από ανθρώπους του μεροκάματου. Από απλούς οπαδούς του Παναθηναϊκού που πρόσφεραν από το υστέρημα τους (από 10 έως 500 ευρώ), αποδεικνύοντας την αγνή και άδολη αγάπη τους για το τριφύλλι. 

Η πασιφανής έλλειψη ενδιαφέροντος από επιφανείς Παναθηναϊκούς όμως, απαξίωσε όλη την προσπάθεια, γεγονός που προκάλεσε τεράστια απογοήτευση στον Δημήτρη Γιαννακόπουλο, ο οποίος ξεκίνησε με πολλές ελπίδες την καμπάνια και στην πορεία είδε πως δεν έχει την υλική στήριξη από ισχυρούς συμπαίκτες, που περίμενε να συστρατευτούν μαζί του. 

Μιλάμε για μία πολύ ακριβή καμπάνια που θα κόστιζε 2 εκατομμύρια ευρώ και η οποία είχε ως σκοπό να κινητοποιήσει και να συσπειρώσει τα εκατομμύρια οπαδών του Παναθηναϊκού σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Τελικά τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν δεν έφτασαν ούτε για το promotion της καμπάνιας και στο εγχείρημα έχει πατηθεί pause μέχρι να γίνουν πράξη οι νεότερες εξελίξεις για τον Βοτανικό, που θα γίνουν γνωστές παρακάτω.

Η καμπάνια θα περιλάμβανε πολλά ταξίδια σε όλη την ενδοχώρα και στο εξωτερικό όπου υπήρχαν Έλληνες ομογενείς, για την οποία επιστρατεύτηκαν άνθρωποι που αποτέλεσαν σημαίες για τον σύλλογο, όπως οι Δημήτρης Διαμαντίδης, Φραγκίσκος Αλβέρτης, Δημήτρης Σαραβάκος, Κριστόφ Βαζέχα. Οι τέσσερις πρώην αρχηγοί του τριφυλλιού θα ταξίδευαν σε διάφορα σημεία μαζί με την ομάδα, αλλά και σε προγραμματισμένα ταξίδια σε μητροπόλεις του απόδημου ελληνισμού για να διαδώσουν το μήνυμα της συσπείρωσης γύρω από το όραμα του Βοτανικού.

Είχαν γυριστεί αρκετά σποτ που θα διαφήμιζαν τις ενέργειες αυτές στο εξωτερικό, όμως μερικοί απρόβλεπτοι εξωγενείς παράγοντες φρέναραν ακόμα περισσότερο τις εξελίξεις. 

Για παράδειγμα η καμπάνια στην Νέα Υόρκη που θα συνέπιπτε με την παρέλαση των ομογενών στις 25 Μαρτίου μπλόκαρε λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού. Η «εκστρατεία» στην Αυστραλία που είχε προγραμματιστεί για τον Ιανουάριο «κόλλησε» στις φονικές πυρκαγιές που παρέλυσαν τα πάντα στην χώρα.

Η καμπάνια είχε σκοπό να κορυφωθεί το τετράμηνο από τον Φεβρουάριο ως τον Μάιο, όπου κορυφώνεται και η αθλητική δράση, ωστόσο η φονική πανδημία του κορωνοϊού αλλά και το ελλιπές ενδιαφέρον εντός των συνόρων, τερμάτισε πρόωρα αυτές τις σκέψεις και σήμαναν την οριστική παύση του εγχειρήματος.

Οι ενδείξεις όμως εξαρχής δεν ήταν ενθαρρυντικές. Από το πρώτο event εκτός Ελλάδας που έγινε στο Μόναχο και συνέπεσε με την εκτός έδρας αναμέτρηση της ομάδας μπάσκετ με την Μπάγερν, συγκεντρώθηκαν μόνο 2.000 ευρώ (παρά την παρουσία Βαζέχα, Διαμαντίδη και Αλβέρτη που συνήθως δεν ταξιδεύει εκτός Ελλάδος), ποσό απογοητευτικό και πολύ μικρότερο από κάθε προσδοκία.

Η αποτυχία του εγχειρήματος δεν οφείλεται στον απλό κόσμο του Παναθηναϊκού, αλλά κυρίως στην απουσία καθοριστικών εξελίξεων στο θέμα του Βοτανικού. Η επιφυλακτικότητα του απλού πράσινου οπαδού ήταν μάλλον αναμενόμενη, αφού χωρίς κάποια σημαντική εξέλιξη εδώ και μήνες, χωρίς κάποια επίσημη κυβερνητική δέσμευση για την επιτάχυνση των διαδικασιών ήταν μάλλον ουτοπική η προσδοκία για συγκέντρωση περισσότερων χρημάτων. Ειδικότερα από τη στιγμή που τα μεγάλα πράσινα πορτοφόλια δεν άνοιξαν ποτέ.

2. ΠΑΕ Παναθηναϊκός

Στα μέσα Φεβρουαρίου μία έκτακτη εξέλιξη φέρνει εκ νέου συναγερμό στο πράσινο στρατόπεδο και στον κόσμο της ομάδας. Στο φως της δημοσιότητας έρχεται ένα ραντεβού ανάμεσα στον Γιάννη Αλαφούζο και τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο και τα σενάρια δίνουν και παίρνουν. Το SDNA έρχεται σήμερα να αποκαλύψει λεπτομέρειες αυτής της συνάντησης, οι οποίες δίνουν περισσότερο φως στις προθέσεις των δύο ανδρών.

Όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ, ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος πήγε στο ραντεβού με μία ριζοσπαστική πρόταση που θα μπορούσε να ενώσει ολόκληρη την πράσινη οικογένεια και να αποτελέσει μία σημαντική καινοτομία στον χώρο του αθλητικού επιχειρείν.

Η πρόταση του ήταν η ίδρυση μίας υπέρπαναθηναϊκής εταιρίας που θα διοικούνταν και από τους δύο, υπό την ομπρέλα της οποίας θα έμπαιναν η ΠΑΕ, η ΚΑΕ, ο Ερασιτέχνης, αλλά και το κοινό εγχείρημα για την ανέγερση του νέου γηπέδου. Με απλά λόγια του πρότεινε να ισομερίσουν τις ευθύνες, τις υποχρεώσεις και τις δεσμεύσεις όλων των τμημάτων και να πορευτούν από κοινού στην επόμενη ημέρα.

Ο Γιάννης Αλαφούζος δεν είδε με ζεστό μάτι την ιδέα και απέρριψε σχεδόν από την αρχή να μπει σε ένα σχήμα που έμοιαζε και θύμιζε έντονα την εποχή της πολυμετοχικότητας.Έκτοτε, οι δύο άνδρες δεν είχαν καμία άλλη επαφή και το θέμα σταμάτησε εκεί εν τη γεννέσει του.

Αν το δει κανείς ψυχρά, μπορεί να εντοπίσει τους λόγους της άρνησης του ιδιοκτήτη της πράσινης ΠΑΕ να εμπλακεί σε ένα τέτοιο εγχείρημα. 

Ένας παράγοντας που αποδεδειγμένα έχει ρίξει πολύ χρήμα στην ΠΑΕ και ο οποίος πλήρωσε ακριβά τα μεγάλα λάθη του (από οπαδούς του συλλόγου και Μέσα Ενημέρωσης) είναι εν μέρει λογικό να μην θέλει συνεταίρους και εμπλοκή σε άλλα τμήματα, τώρα που κάποιο αχνό φως αρχίζει να φαίνεται στο τούνελ του ποδοσφαιρικού τμήματος.

Για να το αποδείξουμε του λόγου το αληθές αρκεί να ιχνηλατίσει κανείς τις πιο πρόσφατες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου που έχουν αλλάξει ριζικά την μετοχική σύνθεση της ΠΑΕ. Από το καλοκαίρι του 2018 οι μεταβολές στα μερίδια ελέγχου του Γιάννη Αλαφούζου είναι πολύ ενδεικτικές των προθέσεων του, αφού από το 23,84% που είχε ο ίδιος σε προσωπικές μετοχές, πλέον για πρώτη φορά είναι μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ με 51,87%, μειώνοντας στο 34,82% το ποσοστό της εταιρίας Sortivo International που είναι κι αυτή δικών του συμφερόντων. Πλέον τα ποσοστά έχουν αλλάξει ακόμα περισσότερο και θα απεικονισθούν στον επόμενο ισολογισμό με το ποσοστό της Sortivo να έχει μειωθεί κι άλλο και τις προσωπικές μετοχές του Γιάννη Αλαφούζου να έχουν φτάσει πάνω από το 80%.

Για να το κάνουμε ακόμα πιο λιανά, την εποχή που τα χρέη είχαν πιάσει ταβάνι και είχαν φτάσει τα 50 εκατομμύρια ευρώ + ακόμα 30 εκατομμύρια μελλοντικές δεσμεύσεις, η αξία του μετοχικού κεφαλαίου ήταν ελάχιστη. Με ένα ευτελές ποσό αρκούσε τότε για να πάρει κάποιος τον πλειοψηφικό έλεγχο της ΠΑΕ (μέσω μιας Α.Μ.Κ.), αλλά και να επωμιστεί τα χρέη.

Τον Ιούνιο του 2017 το Μετοχικό Κεφάλαιο του Παναθηναϊκού ήταν 5,9 εκατ ευρώ!

Έκτοτε, ο Γιάννης Αλαφούζος με προσωπικά του χρήματα κάλυψε τρεις διαδοχικές αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, μετοχοποιώντας ένα ποσό κοντά στα 30 εκατομμύρια ευρώ, τα οποία βοήθησαν να μειωθούν τα χρέη του συλλόγου σε ένα ποσό κοντά στα 15 εκατομμύρια ευρώ.

Κάπως έτσι, η αξία του μετοχικού κεφαλαίου έχει ανέβει στα ύψη μέσα σε μία διετία, κάτι που σημαίνει ότι για να αλλάξει χέρια το πλειοψηφικό πακέτο χρειάζεται να καλυφθεί μία Α.Μ.Κ. 40 εκατομμυρίων ευρώ. Αυτή είναι περίπου η σημερινή ΑΤΥΠΗ τιμή πώλησης της ΠΑΕ, όπως προκύπτει από την αλληλουχία των γεγονότων.

Προσοχή. Δεν λέμε πως ο Παναθηναϊκός πωλείται άμεσα ή βρίσκεται σε διαδικασία πώλησης. Αυτό που λέμε είναι πως η αγορά εικάζει / εκτιμά / αξιολογεί πως αυτό το ποσό (τα 40 εκατομμύρια ευρώ) είναι το πλαίσιο από το οποίο θα ξεκινούσε οποιαδήποτε διαπραγμάτευση για την αλλαγή ιδιοκτησιακού καθεστώτος. 

Κι αυτό γιατί η ΠΑΕ Παναθηναϊκός δεν είναι η ίδια «εταιρία» που ήταν πριν από δύο χρόνια. Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι κατάφερε να μειώσει αισθητά τα χρέη της προς τρίτους, αλλά και το γεγονός ότι βρίσκεται σε μία διαρκή αγωνιστική άνοδο, θα μπει στον τρίτο χρόνο του εξυγιαντικού αγωνιστικού πλάνου που δείχνει αργά αλλά σταθερά δείγματα προόδου, ετοιμάζεται να επιστρέψει στις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις (είτε φέτος είτε του χρόνου), ενώ συν τοις άλλοις έχει και περιουσιακά στοιχεία, από την υπεραξία που δημιουργεί η εξέλιξη των νέων παικτών του. Συμπαίκτης πάντως δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα και η όποια σχέση Γιαννακόπουλου-Αλαφούζου μπορεί να περιοριστεί στην πρόθεση επιστροφής της ΠΑΕ στη Λεωφόρο, άρα και ενοικίασης του γηπέδου από τον Ερασιτέχνη.

3. ΚΑΕ Παναθηναϊκός

Αποτελεί αναμφισβήτητη αλήθεια το γεγονός πως τα τελευταία χρόνια ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος έχει κάνει ένα παραπάνω άνοιγμα σε οικονομικό επίπεδο, με στόχο την επιστροφή του τριφυλλιού στο πολυπόθητο Final-4 και την διεκδίκηση του τροπαίου της Ευρωλίγκας. 

Μόνο φέτος, το άνοιγμα της ΚΑΕ υπολογίζεται στα 10 εκατομμύρια ευρώ (επαναλαμβάνουμε μιλάμε μόνο για την φετινή σεζόν), κάτι που με βάση την επένδυση ανέβασε λογικά τον πήχη των προσδοκιών. Ωστόσο, η χρονιά εξελίχθηκε με κάθε άλλο παρά ομαλό τρόπο.

Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της οικονομικής υπέρβασης αξίζει να σημειωθεί πως μόνο για τα συμβόλαια των Νικ Καλάθη και Τζίμερ Φριντέτ, η πράσινη ΚΑΕ χρειάστηκε να πληρώσει καθαρά το ποσό των 4 εκατομμυρίων (2,3 και 1,7 αντίστοιχα), χρήματα που δεν υπάρχουν στην ελληνική αγορά σε όλα τα ομαδικά αθλήματα. Ωστόσο, το αποτέλεσμα στο παρκέ δεν ήταν ικανοποιητικό και το χειρότερο; Η σεζόν δεν θα ολοκληρωθεί καν!

Κι αυτό δημιουργεί ένα πραγματικό σενάριο που είναι πολύ χειρότερο κι από την πιο δυσοίωνη πρόβλεψη στο ξεκίνημα της σεζόν. Διότι σε όλα αυτά πρέπει να συνυπολογιστεί η ζημιά από της χορηγικές συμφωνίες που αναγκαστικά δεν θα τηρηθούν λόγω της απουσίας αγωνιστικής δράσης, η απώλεια των εσόδων από τα εισιτήρια, αλλά και η πιθανή καταστροφική ζημιά που θα επέλθει, αν οι παίκτες δεν δεχθούν τα ανάλογα «κουρέματα» μισθών λόγω της πανδημίας και απαιτήσουν να πληρωθούν τα συμβόλαια τους μέχρι τελευταίου ευρώ / δολαρίου.

Σε όλα αυτά θα πρέπει να προσθέσουμε και την ζημιά που έχει δρομολογηθεί ήδη για την επόμενη σεζόν, αφού τα αποτυπώματα της πανδημίας θα κάνουν καιρό να εξαφανιστούν.

Θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη η μείωση των επόμενων χορηγικών συμφωνιών, ενώ σοβαρό πλήγμα αναμένεται να επέλθει και στα εισιτήρια (διαρκείας και μη), αφού η ύφεση που αναμένεται να πλήξει την αγορά, θα δοκιμάσει εκ νέου τον βασανισμένο και ταλαιπωρημένο ελληνικό λαό, που ενδεχομένως να αναθεωρήσει (για πρακτικούς πλέον λόγους) την σχέση του με το γήπεδο.

Στην εξίσωση θα πρέπει να προσθέσουμε ακόμα μερικές παραμέτρους. Την παγιωμένη και συνεχιζόμενη ψυχρή σχέση με την ηγεσία της Ευρωλίγκα, αλλά και την σοβαρή διαμάχη που για πρώτη φορά με ευθύ τρόπο έχει προκύψει ανάμεσα στον Δημήτρη Γιαννακόπουλο και την Θύρα 13.

Κλείνοντας, θα πρέπει να συνυπολογιστεί και η τεράστια απώλεια της υλικής (και ηθικής στήριξης) από τον Θανάση Γιαννακόπουλο, ο οποίος κάθε χρόνο συνεισέφερε ένα πολύ σημαντικό χρηματικό ποσό, που μπορεί να προσδιοριστεί περίπου στα 2 εκατομμύρια ευρώ ετησίως.

Η δε καταμέτρηση της προσωπικής επένδυσης του Δ.Γιαννακόπουλου στον μπασκετικό Παναθηναϊκό, μετά από οκτώ συναπτά έτη Δημήτρη Γιαννακόπουλο φτάνει πλέον κοντά στα 50 εκατομμύρια ευρώ και όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας, τα δεδομένα της αγοράς και οι εποχές έχουν αλλάξει από το 2009 ή από το 1996.

Μοναδικό φως στο τούνελ (αν μπορεί να το πει κανείς έτσι) είναι η αλλαγή της φορολογίας και η πτώση του συντελεστή από το 45% στο 20%, κάτι που όμως δεν έχει αναδρομική ισχύ (άρα δεν μπορεί να κλείσει παλιές τρύπες), ενώ δεν αρκεί από μόνη της για να καλύψει όλες τις παραπάνω ζημιές και να εγγυηθεί το μέλλον του συλλόγου.

Επιστρέφοντας στις περσινές δηλώσεις του ιδιοκτήτη της πράσινης ΚΑΕ και με βάση τα σημερινά δεδομένα, είναι εμφανές ότι το πλάνο για την επόμενη σεζόν είναι μετέωρο και ελλοχεύει ο κίνδυνος αν τα λόγια του γίνουν πράξη να δημιουργηθεί μία ομάδα που θα λειτουργεί κυρίως με βάση τα έσοδά της. Ένα σενάριο που αν γίνει πράξη θα αλλάξει επίπεδο τον μπασκετικό Παναθηναϊκό εκτός αλλά και εντός συνόρων. Αυτό -σε απλά ελληνικά- σημαίνει ότι όσα ακούγονται δεξιά κι αριστερά περί επιστροφής του Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς, περί προσέγγισης του Σαρούνας Γιασικεβίτσιους ανάγονται στη σφαίρα της (ακραίας) φαντασίας και δεν δείχνουν να έχουν επαφή με την πραγματικότητα.

Ως εκ τούτου, ο κόσμος του Παναθηναϊκού (ακόμα και στο πιο θετικό σενάριο σε ό,τι αφορά το μέλλον της ΚΑΕ) θα πρέπει να κρατάει πολύ μικρό καλάθι και να δει ρεαλιστικά την αλήθεια. Όσο κι αν ο μέσος οπαδός ζει με τις ένδοξες αναμνήσεις του παρελθόντος και ονειρεύεται ανάλογα μεγαλεία, θα πρέπει να προσγειωθεί στην πραγματικότητα. Ονόματα με παχυλό κασέ, όπως για παράδειγμα ο Έκπε Γιούντο, δεν έχουν καμία λογική να κυκλοφορούν, βασίζονται μόνο στις επιθυμίες και μάλλον κάνουν κακό στον ίδιο τον σύλλογο, διότι στερούνται ρεαλισμού και δημιουργούν φρούδες ελπίδες. Που τουλάχιστον στην παρούσα φάση και με όλα τα υπάρχοντα οικονομικά δεδομένα πολύ δύσκολα μπορεί να δημιουργηθεί μια ομάδα βασισμένη σε συμβόλαια εκατομμυρίων.

4. Ερασιτέχνης Παναθηναϊκός

Από την αφάνεια και την ανυποληψία, στα πρόθυρα του πρωταθλητισμού (σε ουκ ολίγα τμήματα) μέσα σε 1,5 χρόνο. Αυτός θα μπορούσε να είναι εν ολίγοις ο τίτλος σε αυτό που έχει συντελεστεί στον Ερασιτέχνη Παναθηναϊκό μέσα σε 18 μήνες. Τα χρέη αποπληρώθηκαν στο έπακρο, το τμήμα βόλεϊ ανδρών από εκεί που έπαιζε πλέι-άουτ παραμονής, κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο έπειτα από 10 χρόνια, όλα τα τμήματα επέστρεψαν στην Α1, το μπάσκετ γυναικών είναι στην 2η θέση και δυνητικά θα μπορούσε να βρεθεί στον τελικό κυπέλλου, το βόλεϊ γυναικών έπαιξε ξανά πρωταγωνιστικό ρόλο. Αγωνιστικές επιδόσεις που μαρτυρούν πρόοδο και επιστροφή σχεδόν σε επίπεδα κανονικού Παναθηναϊκού. Μένουν μόνο οι τίτλοι για να σφραγίσουν έναν σύλλογο που πρωτοστάτησε ιστορικά στη δημιουργία τμημάτων με στόχο τον πρωταθλητισμό σε πάρα πολλά σπορ.

Η οργάνωση έγινε σε επαγγελματικά πρότυπα, με εγγραφή αρκετών μελών και άνοιγμα στον κόσμο, για έναν Ερασιτέχνη που είχε καταντήσει ένα κλειστό κλαμπ φίλων, που (όπως προ διετίας) έφτασαν να διεξάγουν εκλογές με 60-100 μέλη!

Το χρέος που είχε ξεπεράσει τα 3 εκατομμύρια ευρώ αποπληρώθηκε στο 100% (μένουν μόνο κάποιες ρυθμίσεις που θα πληρωθούν μέχρι το τέλος του 2020), έστω κι αν το μπάτζετ επηρεάστηκε αρνητικά, αφού ο αριθμός από τις εγγραφές νέων μελών δεν ήταν ο προσδοκώμενος, τα έσοδα από την κάρτα φιλάθλου σε ποδόσφαιρο-μπάσκετ πάγωσαν από την στάση εμπορίου δίχως αγώνες. 

Παρόλα αυτά το πλάνο δεν είχε λοξοδρομήσει από τον τελικό του στόχο, που ήταν ο Ερασιτέχνης να μπει ξανά στην διαδικασία να ξαναγίνει πρωταθλητής σε όλα τα σπορ. Αυτός ήταν, είναι και παραμένει ο στόχος του Δημήτρη Γιαννακόπουλου για την «μάνα του λόχου». Ενδεχομένως ο πιο ρεαλιστικός και προσιτός από όσους μπορεί να κυνηγήσει ο Παναθηναϊκός.

5. Θύρα 13

Ένα πολύ ευαίσθητο ενδοοικογενειακό ζήτημα, το οποίο έχει φέρει σοβαρές εντάσεις στο εσωτερικό του συλλόγου. Αυτό που θα πρέπει να καταγράψουμε εδώ -και δεν επιδέχεται καμιάς αμφισβήτησης- είναι πως αυτή τη στιγμή υπάρχουν πολλές και διαφορετικές πλευρές / φωνές / απόψεις μέσα στην Θύρα 13,  η οποία κάθε άλλο παρά ενιαία και αδιαίρετη είναι όπως στο παρελθόν.

Το τελευταίο διάστημα παρατηρείται το πιο ενεργό τμήμα του οπαδικού πυρήνα να βρίσκεται σε ολομέτωπη σύγκρουση τόσο με τον ιδιοκτήτη της ΠΑΕ, όσο και με αυτόν της ΚΑΕ. 

Αυτή η ένταση, αυτή η μόνιμη κατάσταση αναταραχής, αυτό το ψυχροπολεμικό κλίμα -εκτός όλων των άλλων- δημιουργεί μία κακή έξωθεν εικόνα, λειτουργεί αποτρεπτικά, φτιάχνει ένα ανασφαλές περιβάλλον για κάποιον που δυνητικά θα ήθελε να εμπλακεί είτε στην ΠΑΕ είτε στην ΚΑΕ. Παράλληλα οδηγεί σε μειωμένα έσοδα και το ποδοσφαιρικό και το μπασκετικό τμήμα είτε από απώλεια εισιτηρίων καθώς πολλάκις απείχαν επιδεικτικά είτε στα ντέρμπι του παρελθόντος κόστισαν σε βαρύτατα πρόστιμα και ασήκωτες ποινές με αφαιρέσεις βαθμών και αγώνες κεκλεισμένων των θυρών.

6. Υπόλοιποι επιφανείς Παναθηναϊκοί

Για αυτούς έχει κηρυχθεί ένα άτυπο «amber alert». Κι αυτό διότι αγνοούνται κυριολεκτικά. Είτε μιλάμε για ανθρώπους που προσέφεραν παλιότερα στον σύλλογο είτε για άφθαρτους επιφανείς Παναθηναϊκούς, πρόκειται για ένα γκρουπ ανθρώπων που είναι απολύτως εξαφανισμένοι από το προσκήνιο, εδώ και χρόνια. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι ο Παναθηναϊκός εξαρτάται σε οικονομικό επίπεδο από έναν άνθρωπο που στηρίζει σχεδόν 20 τμήματα κι έναν ακόμα που έχει ρίξει πάρα πολλά χρήματα στην ΠΑΕ, έστω και χωρίς αποτέλεσμα. Δηλαδή δύο και μόνον ανθρώπους, οι οποίοι δεν στοιχίζονται από κανέναν άλλον ισχυρό οικονομικά συμπαίκτη, που θα μπορούσαν να συνεισφέρουν με μισό ή ένα εκατομμύριο ευρώ ετησίως. Μοναδική εξαίρεση αποτελεί ο Σπύρος Θεοδωρόπουλος (ή αλλιώς Mr. Chipita στην επιχειρηματική αργκό), ο οποίος κάθε χρόνο βάζει (αθόρυβα) χορηγικά κάποια χρήματα στον Παναθηναϊκό, αλλά δεν έχει την παραμικρή διάθεση να εμπλακεί περαιτέρω στα κοινά του συλλόγου, αφού η μοναδική του απόπειρα με το περίφημο πλάνο σωτηρίας τον ταραχώδη Δεκέμβριο του 2017 αποσύρθηκε άρον - άρον, όταν αποδείχθηκε ότι δεν τηρήθηκε η απαιτούμενη εχεμύθεια που είχε ζητηθεί. Οι υπόλοιποι προτιμούν να μείνουν μακριά κι αγαπημένοι, είτε γιατί έχουν καεί στον χυλό είτε γιατί μένουν στις δάφνες του παρελθόντος είτε διότι δε θέλουν να εμπλακούν στο συγκεκριμένο αθλητικό σκηνικό της χώρας.

7. Βοτανικός

Το πρότζεκτ του νέου γηπέδου στον Βοτανικό είναι το πιο σύνθετο, αλλά και το πιο απλό συνάμα! Μπερδευτήκατε; Πάμε να το εξηγήσουμε βήμα προς βήμα.

Καταρχάς πρόκειται για μία υπόθεση από την οποία όλοι θα έβγαιναν ωφελημένοι. 

Η ΠΑΕ θα αποκτούσε -επιτέλους- το πολυπόθητο ιδιόκτητο, σύγχρονο σπίτι της.

Η ΚΑΕ θα αποκτούσε κι αυτή ένα ιδιόκτητο γήπεδο, πολύ πιο λειτουργικό, κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της.

Ο Ερασιτέχνης θα αποκτούσε καινούργιες εγκαταστάσεις και θα γινόταν αυτοδύναμος και αυτοχρηματοδοτούμενος από τα έσοδα εκμετάλλευσης και ενοικίασης των χώρων.

Ο Δήμος θα υλοποιούσε με έργα τα σχέδια αναβάθμισης της περιοχής, θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί το φιλέτο που λέγεται Λεωφόρος Αλεξάνδρας και θα μπορούσε να κεφαλαιοποιήσει και σε ψήφους ένα τέτοιο έργο.

Η Κυβέρνηση θα είχε να παρουσιάσει ένα σημαντικό αναπτυξιακό έργο που θα άνοιγε θέσεις εργασίας, θα αποκαθιστούσε μία χρόνια αδικία εις βάρος του Παναθηναϊκού που παραμένει η μοναδική μεγάλη ομάδα Αθήνας και Πειραιά χωρίς γήπεδο, θα αποτίναζε το στίγμα της φιλο-Ολυμπιακής κυβέρνησης που έχει εξαιρετικές σχέσεις με τον Βαγγέλη Μαρινάκη, ενώ και αυτή θα μπορούσε να κερδίσει ουκ ολίγες πράσινες ψήφους στις επόμενες εκλογές.

Ακόμα και οι τράπεζες μόνο κερδισμένες θα μπορούσαν να βγουν από την εκμετάλλευση του Mall.

Η τελευταία σημαντική εξέλιξη με το θέμα του Βοτανικού χρονολογείται στις αρχές του έτους, η τελευταία είδηση που έπαιξε ήταν η σύσταση μιας ομάδας Εργασίας από τον Ερασιτέχνη Παναθηναϊκό και τον Δήμο Αθηναίων, που με τις μελέτες που έκανε κατάφερε να εντάξει στο σχέδιο και το γήπεδο μπάσκετ.

Αυτή την επικοινωνιακή καταιγίδα διαδέχθηκε μία μεγάλη περίοδος σιωπής. Μία σιγή ασυρμάτου. Μία κωλυσιεργία που ήταν δύσκολο να ερμηνευτεί.

Το SDNA θα δώσει φως και σε αυτό το φλέγον ζήτημα, δίνοντας όλο το παρασκήνιο για το θέμα από το οποίο εξαρτάται η βιωσιμότητα του Παναθηναϊκού.

Ας δούμε πρώτα τι προκάλεσε αυτή την καθυστέρηση. Στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας του Ερασιτέχνη, ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος άφησε να εννοηθεί ότι η κυβέρνηση έκανε πίσω σε κάποια δέσμευση που (του) είχε δώσει.

Λίγες ημέρες αργότερα διεξάγεται εν κρυπτώ μία συνάντηση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου με τον Κυριάκο Μητσοτάκη και από εκεί που ο πρόεδρος της πράσινης ΚΑΕ ήταν έτοιμος να βγει και να μιλήσει δημόσια, εξαφανίζεται!

Από το ρεπορτάζ του SDNA προκύπτει ότι ο λόγος που έγινε αυτό είναι διότι η κυβέρνηση τελικά δεν υλοποίησε την αρχική της δέσμευση και πως το ζήτημα που δημιουργήθηκε με την χρηματοδότηση του έργου, εντέλει οδεύει με άλλο τρόπο.

Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος μπροστά στο αδιέξοδο που πήγε να δημιουργηθεί από την αλλαγή στάσης της κυβέρνησης που φάνηκε να κάνει πίσω στο αρχικό σχέδιο χρηματοδότησης, αναζήτησε και εντέλει βρήκε έναν εναλλακτικό τρόπο. Έβαλε νέες λύσεις στο τραπέζι, που όπως προκύπτει από τις πληροφορίες του SDNA έγιναν δεκτές από την κυβέρνηση.

Για την νέα (θετική) εξέλιξη και την άρση των εμποδίων ενημερώθηκε άμεσα και ο Κώστας Μπακογιάννης, ωστόσο κάπου εκεί έκανε την εμφάνιση της εντελώς απροσδόκητα, η πανδημία του κορωνοϊού και -όπως ήταν φυσικό- το θέμα πάγωσε εκ νέου.

Πάμε τώρα στο ζουμί της υπόθεσης. Τα βασικά προβλήματα που υπήρχαν πάνω στο θέμα του γηπέδου του Βοτανικού δείχνουν να έχουν ξεπεραστεί. Αν δεν είχαν προκύψει όλα αυτά με την εμφάνιση του φονικού ιού Covid-19 στις ζωές μας, τότε θα ήμασταν ήδη σε διαδικασία εξέλιξης στο θέμα.

Εν ολίγοις το ζήτημα του Βοτανικού δείχνει να έχει μπει σε καλό δρόμο, χωρίς όμως να έχει κλείσει. Οι σχέσεις ανάμεσα σε όλες τις πλευρές δείχνουν πως έχουν αποκατασταθεί, το κλίμα είναι θετικό και πλέον όλα εξαρτώνται από την επιστροφή της χώρας στην κανονικότητα και τον χρόνο που θα πάρει στην Ελλάδα για να σταθεί ξανά όρθια στα πόδια της μετά την πανδημία. Ένα χρονικό διάστημα, όμως, που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με ακρίβεια. Στο πιο σοβαρό πρόβλημα πάντως που αφορά τη χρηματοδότηση του έργου φαίνεται πως έχει μπει το νερό στο αυλάκι στις συζητήσεις Κυβέρνησης-Παναθηναϊκού και Δήμου.

ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Αφού λοιπόν αναλύσαμε με κάθε λεπτομέρεια όλες τις πτυχές στον «πράσινο πλανήτη» πάμε να δούμε τι γίνεται από εδώ και πέρα. Διότι αυτό είναι που μετράει, αυτό είναι που «καίει» τον κόσμο του Παναθηναϊκού. Στις 30 Ιουνίου λήγει η προθεσμία που έχει θέσει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος και ο χρόνος αρχίζει να πιέζει ασφυκτικά.

Η θετική εξέλιξη, η θετική αύρα που υπάρχει για το γήπεδο στον Βοτανικό κρατάει ζωντανό το μεγάλο όνειρο στον Παναθηναϊκό και μαζί κρατάει «ζωντανό» και τον πρόεδρο του Ερασιτέχνη. Ο Γιαννακόπουλος έχει βάλει στόχο ζωής τη δημιουργία πράσινης Πολιτείας που θα εξασφαλίσει για τα επόμενα... 100 χρόνια τον Παναθηναϊκό και θα τον καταστήσει αυτάρκη οικονομικά.

Από την άλλη όμως, το παρόν έχει γεμίσει από γκρίζα σύννεφα. Ίσως αυτή η καθυστέρηση που έχει προκύψει, να αφήνει κάτι παραπάνω από χαραμάδα ελπίδας για το μέλλον, αλλά επί του παρόντος ο Παναθηναϊκός μπαίνει σε μία επικίνδυνη τροχιά.

Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι από την εξέλιξη της υπόθεσης στον Βοτανικό κρίνονται τα πάντα για το μέλλον του συλλόγου, όχι σε επίπεδο εξέλιξης, αλλά σε επίπεδο βιωσιμότητας.

Η ΠΑΕ Παναθηναϊκός δείχνει να έχει βελτιώσει την εταιρική της θέση, δείχνει να πατάει καλύτερα στα πόδια της, ωστόσο απέχει πολύ από την περίφημη εποχή των glory days. Το τοξικό περιβάλλον του ελληνικού ποδοσφαίρου δείχνει να αποθαρρύνει σοβαρούς επενδυτές να ασχοληθούν σοβαρά μαζί του και όλα δείχνουν πως σε περίπτωση που ο Γιάννης Αλαφούζος παραμείνει στα ηνία, η πολιτική λιτότητας, εγκράτειας, το προφίλ του ολιγαρκή και τακτοποιημένου Παναθηναϊκού δεν πρόκειται να αλλάξει αισθητά και να καταστήσει το τριφύλλι ανταγωνιστικό στη μάχη της κορυφής που έμαθε να κατακτά ή να διεκδικεί. Παρηγοριά στον άρρωστο που λέει και ο θυμόσοφος λαός…

Σε ό,τι αφορά το τμήμα μπάσκετ, με τα σημερινά δεδομένα, επαναλαμβάνουμε για μία ακόμα φορά (με ό,τι ρίσκο συνεπάγεται αυτό), ότι η επιθυμία του μέσου οπαδού για επιστροφή Ομπράντοβιτς και την δημιουργία μιας ανταγωνιστικής ομάδας που θα διεκδικήσει το τρόπαιο της Ευρωλίγκας ανάγεται στην σφαίρα της φαντασίας.

Αυτό που προκύπτει με βάση όλες τις κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις (που αλλάζουν ταχύτατα λόγω της εξάπλωσης και των επιπτώσεων του κορωνοϊού) δείχνουν έναν Παναθηναϊκό, που είναι ουσιαστικά μετέωρος σε όλα του τα τμήματα.

Μπορεί αυτή τη στιγμή ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος να αποτελεί θεματοφύλακα της ΚΑΕ, αλλά και του Ερασιτέχνη μέχρι να πάρει οριστικές απαντήσεις στο θέμα του Βοτανικού, όμως το θέμα είναι άλλο. Θα μείνει; Πώς θα μείνει; Με τι προϋποθέσεις; Με τι πλάνο; Ο Ιούνιος πλησιάζει και οι ενδείξεις δείχνουν πως πάμε σε μία άλλη εποχή, με διαφορετική προσέγγιση.

Ο Παναθηναϊκός για να μείνει όρθιος απαιτεί άμεσα ξεκάθαρες απαντήσεις. Από την κυβέρνηση αν θα προωθήσει ένα έργο πνοής για τον Βοτανικό. Από την ΠΑΕ αν θα συνεχίσει την πολιτική λιτότητας με τα μπάτζετ των 3,5 και 4 εκατ ευρώ. Από τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο αν θα συνεχίσει μετά τον Ιούνιο και αν ναι, πώς. Όλα κρέμονται σε μια κλωστή για τον Παναθηναϊκό. Εν αναμονή αποφάσεων και ανακοινώσεων λοιπόν...

Παναθηναϊκός: Αποκάλυψη για το αύριο!
EVENTS