MENU

Το ταξίδι μας στις ΗΠΑ ολοκληρώθηκε. Ένα ταξίδι, που είχε να κάνει με προορισμό το Μιλγουόκι και την Νέα Υόρκη. Την Κυριακή 26 Ιανουαρίου είχαμε παρακολουθήσει διά ζώσης τον αγώνα ανάμεσα στον Ιωνικό AFFIDEA και τον Αρη. Και λίγες ώρες μετά πήραμε τον δρόμο για την Αμερική, όπου είδαμε τρία ματς των Μπακς (με Ουίζαρντς, Νάγγετς και Σανς), ένα των Νετς (με Ουόριορς) και ένα των Νικς (με Μάτζικ).

Μιλήσαμε με τον εξωπραγματικό μπασκετικά, Γιάννη Αντετοκούνμπο, δεν θα μπορούσαμε να μην μιλήσουμε και με τον αδερφό του και συμπαίκτη του στους Μπακς. Ο Θανάσης Αντετοκούνμπο μάλιστα περνάει εξαιρετικά στο Μιλγουόκι, έστω και αν ο χρόνος συμμετοχής του είναι πολύ μικρός.

Για τον Παναθηναϊκό μας είπε τα καλύτερα και πιθανότατα τα ακούσατε την Τρίτη, που μας πέρασε, στην εκπομπή «Rebound by Hellenic-Coin». Αλλά δεν μιλήσαμε μόνο για τους «πράσινους». Δεν θα μπορούσαμε να μιλήσουμε μόνο για τον Παναθηναϊκό.

Με τον Θανάση τα είπαμε μετά το ματς με τους Νάγγετς, όπου ξεκίνησε πεντάδα μαζί με τον Γιάννη. Οι Μπακς έχασαν, αλλά τα δύο αδέρφια έζησαν συγκλονιστικές στιγμές, καθώς πάνω από 2.000 Ελληνες, που βρέθηκαν στο «Fiserv Forum» τα αποθέωσαν. Βλέπετε ήταν ελληνική βραδιά, ήταν η «Greek Night» της ομάδας από το Μιλγουόκι και είχαν μαζευτεί Ελληνες από αρκετά μέρη των Ηνωμένων Πολιτειών.

Πρώτο ξεκίνημα σε πεντάδα στο ΝΒΑ και μάλιστα μαζί με τον αδερφό σου, στον αγώνα με το Ντένβερ. Συναισθήματα;

«Μετράει πιο πολύ ότι ήμουνα στην ίδια πεντάδα με τον αδερφό μου. Το να ξεκινήσουμε μαζί σε ματς στο ΝΒΑ είναι κάτι το απίστευτο».

Που πήγε το μυαλό σου;

«Τίποτα, τίποτα. Το πρώτο πράγμα, που κοιτάς, είναι να είσαι έτοιμος. Και δεν ήταν μόνο αυτό. Μου ζήτησε ο προπονητής να μπω μέσα και να μαρκάρω τον Γιόκιτς. Να προσπαθήσω να τον βγάλω εκτός παιχνιδιού, να μην βάλει καλάθι. Μπήκα μέσα και έκανα αυτό το πράγμα».

Και εσύ και ο Γιάννης, ο καθένας από την πλευρά του και αναλογικά, έχετε κάνει τρομερά άλματα, ξεκινώντας από πολύ χαμηλά. Πως το βιώνετε όλο αυτό;

«Είναι έτσι όπως το λες. Δεν μπορείς να καταλάβεις πραγματικά. Είναι ένα όνειρο. Σκέψου τώρα δύο παιδάκια να συζητάνε στο δωμάτιό τους, στην ηλικία των 12, 13 χρόνων, και να λένε ‘’πω, πω να παίζαμε στο ΝΒΑ και να ξεκινάγαμε στην ίδια πεντάδα, να σου πάσαρα και να μου πάσαρες την μπάλα, να έβαζες καλάθι’’. Ε, αυτό έγινε λοιπόν. Είναι πραγματικότητα. Είναι κάτι το απίστευτο και αυτό σου δίνει κίνητρο να δουλέψεις ακόμη πιο σκληρά».

Γενικά πως βιώνεις τους πρώτους σου μήνες σε μία ομάδα, που πάει για τίτλο, όπως είναι οι Μπακς, και παίζοντας με τον αδερφό σου μαζί;

«Είχα παίξει ελάχιστα στους Νικς την πρώτη μου φορά στο ΝΒΑ. Πλέον μιλάμε για κάτι διαφορετικό. Είμαι σε μία ομάδα, που κερδίζει. Που παίζει πολύ καλά. Είμαι σε μία ομάδα, που έχει ευρωπαϊκή κουλτούρα, υπό την έννοια ότι μετράμε κάθε ματς, κάθε νίκη, κάθε φάση, και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Είμαι πολύ χαρούμενος, που βρίσκομαι εδώ. Βελτιώνομαι κάθε μέρα, γίνομαι καλύτερος. Οι Μπακς είναι η καλύτερη ομάδα, που έχω παίξει στη καριέρα μου, και είμαι πολύ χαρούμενος για αυτό».

Είσαι ευχαριστημένος από την παρουσία σου υπό την έννοια ότι παίζεις ελάχιστα;

«Είμαστε σε όλες τις θέσεις πάρα πολύ γεμάτοι. Στην Ευρώπη όταν λες είμαστε γεμάτοι, μιλάς για δύο παίκτες σε κάθε θέση. Στους Μπακς, όμως, είναι σχεδόν τέσσερις σε κάθε θέση. Καταλαβαίνει, λοιπόν, κανείς πόσο μεγάλη ποιότητα διαθέτουμε. Εγώ αυτό, που κάνω και λέω πάντα στον εαυτό μου είναι πάντα να βάζω το κεφάλι κάτω και να δουλεύω ολοένα και περισσότερο. Και όταν έρθει η ευκαιρία να είμαι έτοιμος και να δείξω πράγματα».

Όπως έγινε, δηλαδή, στο ματς με το Ντένβερ και απέναντι στον Γιόκιτς.

«Αυτό ακριβώς. Δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο. Το λέω αυτό και για τα νέα παιδιά. Ότι πρέπει να βάλεις το κεφάλι κάτω, να δουλεύεις πολύ και να μην σε απασχολεί κάθε μέρα αν θα έχεις συγκεκριμένο χρόνο συμμετοχής».

Εξήγησε μας πως ο Γιάννης έχει φτάσει εδώ, που έχει φτάσει. Και αν εσύ περίμενες κάτι τέτοιο.

«Τον αδερφό μου εγώ τον έχω νο1 ό, τι και να γίνει. Από μικρό παιδί τον είχα νο1. Δεν περίμενα να παίξει ΝΒΑ και να κάνει αυτά, που κάνει για να πω ότι είναι νο1».

Εδώ μιλάμε, όμως, για την αντικειμενική κρίση και όχι για την υποκειμενική. Τις προάλλες άλλωστε ο Γιάννης δήλωσε ότι «ήρθα στο Παρίσι πριν από 2-3 χρόνια με την κοπέλα μου, κυκλοφόρησα στην πόλη και κανείς δεν με αναγνώρισε». Ενώ τώρα…

«Σίγουρα αυτό έρχεται με κάθε διάκριση, με κάθε επιτυχία, αλλά αυτό, που πρέπει να κρατήσεις είναι το τι κάνει τώρα, πως δουλεύει. Δουλειά, δουλειά, δουλειά και πάλι δουλειά. Αυτή είναι η φιλοσοφία του».

Είναι οι Μπακς έτοιμοι για τίτλο;

«Στην ομάδα έχουμε τρεις κανόνες. Να γινόμαστε καλύτεροι κάθε μέρα σαν ομάδα. Να είμαστε κάθε μέρα ανταγωνιστικοί, να μην είμαστε, δηλαδή, χαλαροί σε κανένα παιχνίδι. Και να πηγαίνουμε μέρα με τη μέρα. Παιχνίδι με το παιχνίδι. Όλα αυτά για να μην μπούμε σε κανένα τρυπάκι».

Με την Εθνική τι γίνεται;

«Εχουμε μία νέα κατάσταση με τον κόουτς Πιτίνο. Γενικά είμαι πολύ αισιόδοξος. Πρώτα από όλα εύχομαι να είμαστε όλοι καλά. Είδα και τις κλήσεις για τα παιδιά, που θα πάνε στα προκριματικά του Ευρωμπάσκετ του 2021».

Στο Προολυμπιακό θα είσαι εσύ και ο Γιάννης;

«Αυτό εξαρτάται πρώτα από όλα πόσο βαθιά θα είναι η χρονιά μας με τους Μπακς. Από κει και πέρα όλοι ξέρουν τι παιδιά είμαστε. Αν μπορούμε και είμαστε καλά για να δώσουμε το παρών, δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς ότι δεν θα το κάνουμε».

Για το τέλος, λύσε μας το μυστήριο με τον αδερφό σου, τον Αλεξ. Τι παίκτης είναι, που μπορεί να φτάσει;

«Ο Αλεξ είναι ο κύβος με τα χρώματα. Δεν ξέρεις ποιο θα είναι το τελικό αποτέλεσμα. Ή μάλλον πόσο καλό θα είναι. Και τι κάνεις; Το μόνο, που κάνεις είναι καθοδήγηση, καθοδήγηση, καθοδήγηση. Δούλεψε σκληρά, δούλεψε το κορμί σου, κάνε αυτά τα πράγματα, που θα σε πάνε στο υψηλότερο επίπεδο».

Σε ποια θέση παίζει ή θα παίξει;

«Εσύ πες μου (σ.σ. γέλια). Δεν μπορείς να τους βάλεις σε ένα καλούπι αυτούς τους παίκτες. Όπως και τον Γιάννη. Ο Γιάννης έπαιζε πλέι-μέικερ. Εγώ έπαιζα 2 και 3 στον Φιλαθλητικό και τώρα πάω στο 4. Δεν μπορείς να βάλεις ένα παιδί σε ένα καλούπι, όταν βλέπεις ότι αυτό το παιδί είναι τόσο δυνατό και ενώ μπορώ να τον βάλω στην θέση του σέντερ, μου βγαίνει έξω και σουτάρει. Τι να τον βάλω; 5άρι; Ενώ μου ντριμπλάρει κιόλας. Οπότε θέλει χρόνο ακόμη για να δούμε που θα κάτσει σε ένα μπάσκετ μάλιστα, που αλλάζει συνεχώς».

Θανάσης στο SDNA: «Για μένα ο Γιάννης ήταν πάντα το νο1»
EVENTS