MENU

Δεν έγινε κάτι παράξενο χθες στην Μαδρίτη. Δεν έγινε κάτι, που δεν περιμέναμε. Η μπασκετική λογική έλεγε ότι η Ρεάλ θα το πάρει και εύκολα το ματσάκι. Οπερ και εγένετο. Πάντα, βέβαια, υπάρχει και η εξαίρεση. Δεν επιβεβαιώνεται όλες τις φορές ο κανόνας. Στο Wizink Center, ωστόσο, η πιθανότητα της έκπληξης δεν εμφανίστηκε και οι Ισπανοί πέτυχαν την όγδοη συνεχόμενη νίκη τους στην Ευρωλίγκα.

Ο Ολυμπιακός είχε αυτό το ματς κυκλωμένο στη στήλη με τις ήττες, αλλά είναι στεναχωρημένος, γιατί δεν μπόρεσε να το παλέψει καθόλου. Δεν μπόρεσε να δώσει συνέχεια στις τελευταίες πολύ καλές του εμφανίσεις. Δεν έκανε την Ρεάλ να τον νοιώσει. Όπως είπε και ο Κεστούτις Κεμζούρα, ο Ολυμπιακός ήταν soft. Αυτό πείραξε τους Πειραιώτες και όχι αυτή καθ’ αυτή η ήττα από μία ομάδα, που είναι ποιοτικότερη, που έπαιζε στην έδρα της και που πάει από νίκη σε νίκη στην Ευρωλίγκα. Την απουσία του Σπανούλη δεν την βάζουμε στην εξίσωση, γιατί και από την Ρεάλ έλειπε ο Γιουλ. Για ποια νίκη άλλωστε να μιλάμε;

Εδώ δεν είχε τέτοια προοπτική ο Ολυμπιακός, όταν είχε ομαδάρες. Θα είχε τώρα; Αν και βέβαια έχει πάρει νίκες στην Ισπανία ακόμη και στο πρόσφατο παρελθόν. Αλλά ήταν έκπληξη και όχι το λογικό-φυσιολογικό. Είπαμε παραπάνω άλλωστε για τον κανόνα και την εξαίρεση. Αυτό, που μπορεί να κρατήσει ο Ολυμπιακός δεν είναι άλλο από το ότι ο Αντώνης Κόνιαρης γίνεται ολοένα και πιο χρήσιμος. Κατ’ αρχάς η άμυνα, που παίζει είναι ξεχωριστή. Ειδικά στο κομμάτι της πίεσης πάνω στην μπάλα είναι εξαιρετικός. Γενικώς, όμως, είναι ένα παιδί με προσωπικότητα, που στα 22 του χρόνια αρχίζει και παίρνει τα πάνω του, παίζοντας πλέον και στο επίπεδο της Ευρωλίγκας.

Ο Ολυμπιακός έχει ανάγκη το ελληνικό στοιχείο. Κάθε ελληνική ομάδα άλλωστε το έχει. Ειδικά, όμως, αυτό είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητο στο υψηλότερο επίπεδο μπάσκετ, που βρίσκεται ο Ολυμπιακός. Ελληνες παίκτες υψηλού επιπέδου ή ταλέντα, που μπορούν να γίνουν παίκτες υψηλού επιπέδου δεν είναι εύκολο να βρεις. Είναι μετρημένοι στα δάκτυλα των δύο χεριών. Μιλάμε για το επίπεδο του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού.

Οι «ερυθρόλευκοι» έβλεπαν και βλέπουν στο πρόσωπο του Κόνιαρη μία τέτοια περίπτωση. Τον ξένο παίκτη τον βρίσκεις με κλειστά μάτια. Είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο. Πλέον, όμως, τον καλό Ελληνα παίκτη, τον ψάχνεις με το τουφέκι. Και μιλώντας για τον Κόνιαρη, πάντα μας έρχεται στο μυαλό το πώς τον είχε πάρει ο ΠΑΟΚ από το Ακρωτήρι. Τον είχε πάρει σε ηλικία 14 ετών, δίνοντας 1.000 ευρώ και 10 μπάλες στην ομάδα από τα Χανιά.

Θυμάμαι τον Γιώργο Λιμνιάτη να λέει για αυτό το παιδί. Και τα λόγια του έρχονται στο μυαλό μας κάθε φορά, που βλέπουμε τον 22χρονο γκαρντ να στέκεται ολοένα και πιο ικανοποιητικά στο υψηλότερο επίπεδο μπάσκετ, που καλείται από το καλοκαίρι να υπηρετήσει.

Εδώ δεν είχε τύχη στην Μαδρίτη ο Ολυμπιακός όταν είχε ομαδάρα
EVENTS