MENU
Χρόνος ανάγνωσης 9’

Εκτόξευση, 50άρες, ο δαίμονας του OCD: Πώς ο Λάρκιν έγινε ο μεγαλύτερος killer της Euroleague

0

Το μελάνι δεν έχει ακόμα ξεθωριάσει. Οι τίτλοι των sites και τα νούμερα παραμένουν στο παρασκήνιο. Το «Σέιν Λάρκιν, τι κάνεις» του SDNA, λίγο μετά το τέλος της αναμέτρησης ανάμεσα στην Εφές και την Μπάγερν, μοιάζει τουλάχιστον μικρό ή λίγο για να περιγράψει ένα βράδυ - όνειρο, μία μπασκετική μαγεία «συμπιεσμένη» σε 40 λεπτά και σε 182 εκατοστά.

Ο Αμερικανός πρωταγωνίστησε σε ένα ανεπανάληπτο one man show και κατέρριψε όλα τα ρεκόρ σκοραρίσματος, με 49 πόντους, 10/12 τρίποντα, 53 στο Ranking. Το γήπεδο «έτρεμε» από την χειροκροτήματα και η αποθέωση έφτασε το ανώτατο δυνατό level σε πανευρωπαικό αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Αυτόματα, το μυαλό, ένας λαβύρινθος που λειτουργεί με «έξτρα link» χωρίς να χρειαστεί κλικ σε ποντίκι, «μετακινείται» λίγους μήνες πίσω. Στο περσινό Final Four, εκεί όπου παίζεται μία ολοκλήρη σεζόν για τις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης, ο πρωταγωνιστής μας έστειλε εκκωφαντικό μήνυμα: 30 πόντοι με 4/5 δίποντα, 5/9 τρίποντα, 7 ασίστ, 7 ριμπάουντ, 43 ranking στον ημιτελικό με την Φενέρμπαχτσε και 29 πόντοι στον τελικό με την ΤΣΣΚΑ.

Το αντιλαμβάνεστε, έτσι; 59 πόντοι σε δύο κορυφαίες άμυνες, που χτίζονται για χρόνια από τεχνικά επιτέλεια που ξέρουν και την παραμικρή λεπτομέρεια σε τεχνικό και τακτικό επίπεδο. Ο Σέιν δεν... μάσησε. Ήταν επιτέλους εκεί που ήθελε για χρόνια να βρεθεί, στο σημείο της απόλυτης καταξιώσης. 

Το μαγικό διήμερο ολοκληρώθηκε με διπλό ρεκόρ (καλύτερης επίδοσης σε ματς Final Four και κορυφαίου απολογισμού σκοραρίσματος σε αντίστοιχο event), ενώ, προτού έρθουν οι διακοπές και κυριαρχήσει ο ήλιος στην Τουρκία, ο Αμερικανός έφερε πρωτάθλημα στην Εφές με 38 πόντους -μαντέψτε- πάλι απέναντι στη Φενέρ.

Σαν τρένο χωρίς στάσεις, το μικρό ταξίδι στις αναφορές για τον Αμερικανό οδηγεί λίγο πίσω, στα τέλη Σεπτεμβρίου. Οι μεταγραφές, η προετοιμασία και τα φιλικά έμειναν στο παρασκήνιο, όταν μία είδηση ταρακούνησε την Ευρώπη.

«Θέλω να είμαι πιο δυνατός από το OCD»: Με μία απλή φράση, που συνεχίστηκε με αυτοβιογραφικές σημείωσεις και μηνύματα ζωής, ο Λάρκιν αποκάλυψε πως παλεύει καθημερινά με μία ασθένεια ψυχαναγκασμού, μία διαταραχή που, ας μην κρυβόμαστε, προκαλεί προβλήματα σε όποιον την βιώνει καθημερινά.

Και τώρα, η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου. Πώς μπορούν να συνδυαστούν όλα αυτά; Πώς γίνεται ένας άνθρωπος που δεν ακούμπησε στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και που αντιμετωπίζει καθημερινά τον δαίμονα του OCD να είναι τόσο απολαυστικά κυρίαρχος στο κορυφαίο επίπεδο της Euroleague;

Το... πουθενά στο ΝΒΑ έδειξε το μέλλον

Η αναφορά στο κλασικό βιογραφικό της Wikipedia μοιάζει -και είναι- απαραίτητη στην ιστορία του Λάρκιν. Για όσους δεν γνωρίζουν, ο Σέιν αγωνίστηκε στο ΝΒΑ. Επιλέχθηκε από τους Χοκς στο Draft του 2013, αλλά τελικά κατέληξε στους Μάβερικς, έχοντας μικρό χρόνο συμμετοχής (10,2 λεπτά ανά ματς).

Η μοίρα του ήταν σχεδόν... προδικασμένη. Η επόμενη διετία τον βρήκε στη Νέα Υόρκη: Πρώτα στους Νικς, μετά στους Νετς, όπου μάλιστα έκανε την πιο «σοβαρή» προσπάθεια καθιέρωσης στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, μετρώντας 7,3 πόντους και 4,4 ασίστ ανά ματς.

Μαζί του στη σεζόν 2015-2016 ήταν ο Σεργκέι Καράσεφ. Ο Ρώσος γκαρντ της Χίμκι πάλευε για το δικό του... μερίδιο στην κορυφαία λίγκα του κόσμου και αγωνίστηκε στο πλευρό του Λάρκιν 40 φορές.

Μάλιστα, δεν ήταν λίγα τα ματς στα οποία σχημάτισαν το δίδυμο του backcourt για τους Νετς, γεγονός που τον καθιστά κατάλληλο στο κομμάτι της ολοκληρωμένης εικόνας για το μπασκετικό επίπεδο και την προσωπικότητα του Λάρκιν.

«O Σείν είναι ένας πολύ ταλαντούχος και έξυπνος παίκτης», ανέφερε αρχικά στο SDNA ο Καράσεφ, προτού προσθέσει: 

«Όταν ήμασταν μαζί στο Μπρούκλιν, θυμάμαι ότι μιλούσαμε πολύ στα αποδυτήρια. Χαμογελαστός και θετικός άνθρωπος. Έχει έναν καταπληκτικό χαρακτήρα, αυτό θα στο επιβεβαιώσουν όλοι όσοι έχουν συνεργαστεί μαζί του».

Ο Λάρκιν απείχε αρκετά από το να χαρακτηριστεί ως πρωταγωνιστής στους Νετς, αλλά η παρουσία του στην Εφές τον έχει αναδείξει σε έναν πραγματικό σταρ. Ο Καράσεφ πιστεύει πάντως πως απλά ήταν θέμα χρόνου.

«Όταν ήρθε στην Ευρώπη έδειξε την ποιότητα που έχει ως παίκτης. Είναι πολύ ταλαντούχος. Αποδεικνύει συνέχεια ότι είναι αθλητής υψηλού επιπέδου. Είναι απίστευτα αυτά που κάνει στο παρκέ. Του εύχομαι πραγματικά τα καλύτερα και περιμένω να τον δω».

Λάρκιν και Ευρώπη: Το πρώτο αίμα

Το μπρος - πίσω αποτελεί παράβαση στο μπάσκετ, αλλά μπορεί να μας βοηθήσει σημαντικά στην εξιστόρηση του «παραμυθιού» για τον Λάρκιν.

Η στάση στο παρελθόν μας οδηγεί στις αρχές της σεζόν 2016-2017 και στην πρώτη απόπειρα του Αμερικανού για να βρει την μπασκετική του Ιθάκη και να καθιερωθεί στα παρκέ της Ευρώπης. Η Βιτόρια και η Μπασκόνια έμοιαζε ως ιδανικός τόπος και ο Λάρκιν ήταν πραγματικά καλός, βάζοντας το όνομά του στην ελίτ των πλέι-μέικερ της Euroleague (13,1 πόντοι, 5,7 ασίστ ανά ματς).

Για να φτάσει στην χώρα των Βάσκων, ο Αμερικανός πέρασε από τον μεγεθυντικό φακό του Σίτο Αλόνσο. Ο έμπειρος τεχνικός ξεχώρισε τον Λάρκιν στα reports εκείνου του καλοκαιριού για τον «άσο» και εξιστορεί στο SDNA το... παρασκήνιο της συμφωνίας που, τελικά, ήταν μόνο η αρχή για όσα βλέπουμε και βιώνουμε αυτές τις μέρες στην κορυφαία ευρωπαική διοργάνωση.

«Είχαμε κάνει την έρευνά μας και είδαμε ότι ο Λάρκιν είναι ένας καλός και ταλαντούχος παίκτης. Εκείνη την εποχή έψαχνε για συμβόλαιο στο ΝΒΑ, αλλά μας είπε ότι θα τον ενδιέφερε η Μπασκόνια, αν δεν κυλούσαν όλα όπως ήθελε. Τελικά συμφωνήσαμε και νομίζω πως η συνεργασία αυτή μας έκανε καλό, ενώ άλλαξε και λίγο το στυλ των πλέι-μέικερ στην Euroleague», ανέφερε σε πρώτη φάση ο Ισπανός τεχνικός, προτού σταθεί στο τελευταίο κομμάτι της τοποθέτησής του, λέγοντας:

«Είναι λίγο διαφορετικός από τα πόιντ-γκαρντ που έχουμε συνηθίσει. Γρήγορος και εκρηκτικός, μπορεί να αλλάξει τον ρυθμίο μέσα σε ένα δευτερόλεπτο! Αυτό μας έκανε να τον εμπιστευτούμε και κανένας δεν βγήκε χαμένος».

Οι 13 πόντοι και οι 5 ασίστ είναι σίγουρα ένας καλός συνδυασμός για έναν Αμερικανό rookie που ήρθε με την ταμπέλα του ρολίστα, αλλά απέχει πραγματικά πολύ από την σεζόν-ποίημα που διανύει φέτος ο Λάρκιν. Ο Σίτο Αλόνσο πάντως, ήξερε πως ο Λάρκιν έχει όλα τα φόντα για να τα καταφέρει και να κυριαρχήσει:

«Ήξερα ότι είναι ξεχωριστός, το έβλεπα στις προπονήσεις και στους αγώνες. Όταν τελείωσε η πρώτη του σεζόν στην Ευρώπη, είχα την εντύπωση ότι η ομάδα που θα μπορούσε να τον αποκτήσει θα κυριαρχούσε στην Euroleague. Μην ξεχνάς ότι τον ήθελα πολύ στην Μπαρτσελόνα και μάλιστα φτάσαμε κοντά στη συμφωνία. Φαντάζεσαι ένα δίδυμο Λάρκιν - Ερτέλ; Ίσως θα ήταν καλύτερο και από αυτό που βλέπουμε με τον Μίσιτς!».

Για την ιστορία, ο Σέιν επέλεξε να αφήσει τα μέρη μας στο τέλος εκείνης της χρονιάς και αποφάσισε να αρπάξει την ευκαιρία που του έδωσε ο Μπραντ Στίβενς στους Σέλτικς. Βέβαια, δεν ήταν γραφτό του να μείνει στον «μαγικό κόσμο».

Ο δαίμονας νικηθήκε, η Εφές απογειώθηκε

Η αγωνιστική εικόνα και το ταλέντο του είναι ευδιάκριτα ακόμα και από ανθρώπους αδαείς στο μπασκετικό κομμάτι. Τον βλέπεις άλλωστε! «Είναι πυραυλοκίνητος», είπε σε μία αποστροφή των λόγων του ο Αργύρης Πεδουλάκης, «έχουμε τον καλύτερο παίκτη της Ευρώπης» τονίζει ο πάντα σκληρός Εργκίν Αταμάν, η Euroleague έχει... βαρεθεί να κάνει ποστ στα social - media με εκείνον και την λέξη «ρεκόρ».

Πίσω από τις κουρτίνες όμως, εκτυλίσσεται παράλληλα μία ιστορία που έχει διφορετικό υπόβαθρο και, χωρίς ίσως να το θέλει, προσφέρει μηνύματα ζωής.

O Λάρκιν είναι ένας από τους χιλιάδες ανθρώπους σε όλο τον κόσμο που παλεύει με το OCD. Ιδεοληψίες και ψυχαναγκασμοί εντάσσονται στο καθημερινό πρόγραμμα και ουσιαστικά η πάθηση αυτή προκαλεί αναταραχή και άγχος, ενώ δημιουργεί ζητήματα σε όλους τους τομείς της ζωής.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση, ο Σέιν έμαθε να ζει από μικρός με αυτό. Αντιλήφθηκε ότι δεν είναι «φυσιολογικός», ότι δεν κινείται στα όρια των υπόλοιπων παιδιών. Η διάγνωση έγινε μάλλον εύκολα και ο Λάρκιν κλήθηκε να δώσει από νωρίς μία μεγάλη μάχη: Αυτή με τον ίδιο του τον εαυτό.

«Όταν ήμουν μικρός ήταν πιο δύσκολο γιατί δεν καταλάβαινα τον λόγο που έκανα κάποια πράγματα. Οι άλλοι δεν τα έκαναν, δεν ήξερα για παράδεγιμα γιατί πρέπει να πλύνω τα χέρια μου τόσες φορές. Στα 13 μου έκανα θεραπεία, έμαθα τι ακριβώς συμβαίνει και από τότε έμαθα καθημερινά να παλεύω».

Ο Αμερικανός είναι ένας από τους ελάχιστους αθλητές αυτού του επιπέδου που... ανοίχτηκαν για την πάθησή τους και μάλλον ο μοναδικός καταγεγραμμένος με OCD. Αυτό βέβαια είναι φυσιολογικό, όπως ανέφεραν και ειδικοί ψυχολόγοι στο SDNA.

«Το OCD μπορεί να είναι επίκτητο, αλλά υπάρχουν και κάποιοι χημικού παράγοντες που επηρέαζουν το άτομο από την γέννησή του. Είναι μία περίπλοκη κατάσταση, αλλά αντιμετωπίσιμη», ήταν η πρώτη τοπόθετηση για το συγκεκριμένο ζήτημα, ενώ η συνέχεια «απαντά» και στην πιο προφανή ερώτηση:

Μπορεί να παίξει σε αυτό το επίπεδο ένας άνθρωπος με ιδεοψυχαναγκαστικές διαταραχές;

«Ναι. Δεν είναι εύκολο, ούτε σύνηθες. Αλλά γίνεται. Η λογική στηρίζεται σε τρεις παράγοντες: Πρώτα, σίγουρα πρέπει να υπάρχει κάποια φαρμακευτική αγωγή. Δεύτερον, χρειάζεται ψυχολογική υποστήριξη και τρίτον πρέπει να βρει ένα υγιές και ήρεμο περιβάλλον, ώστε να μην υπάρξουν ξεσπάσματα ή "πισωγυρίσματα"».

Και το τρίτο κομμάτι βρήκε απάντηση στην Εφές: Όπως γράφτηκε και πιο πριν, ο Λάρκιν πάλεψε μετά την Μπασκόνια για την επιστροφή στο ΝΒΑ, αλλά αντιλήφθηκε γρήγορα πως το ιδανικό μέρος γι'αυτόν βρίσκεται στην δική μας πλευρά του Ατλαντικού.

Πριν δύο καλοκαίρια, ο Αμερικανός απάντησε θετικά στην πρόταση της Εφές και έδωσε μία ευκαιρία σε ένα project με προοπτικές και ερωτηματικά. Ποιός θα περίμενε στην έναρξη της προηγούμενης σεζόν ότι η ομάδα του Αταμάν θα έκανε τέτοιο κρότο ή ποίος θα στοιχημάτιζε ότι το καλύτερο δίδυμο της Ευρώπης θα αφορούσε πλέον τον Λάρκιν με τον Βάσα Μίσιτς;

Ο Σέρβος «κούμπωσε» ιδανικά με τον Αμερικανό, ο ένας κάλυψε τις αδυναμίες του άλλου και η Εφές δημιούργησε ένα «καυτό» backcourt, σχεδόν από το πουθενά!

Μάλιστα, ο Μίσιτς, που πραγματοποιεί επίσης φανταστικές εμφανίσεις την τελευταία διετία, δεν δίστασε να αποθεώσει τον Λάρκιν μέσω του SDNA, κάνοντας αναφορά στο ένστικτο του «killer», που έχει... καθηλώσει όλη την Ευρώπη.

«Η πρώτη μου εντύπωση ήταν και αυτή που ισχυέι μέχρι και σήμερα. Ο Λάρκιν έχει το ένστικτο του δολοφονού. Μπορεί να σε "σκοτώσει" όταν βρει ρυθμό. Είναι ένας απίστευτος παίκτης», ανέφερε αρχικά ο 24χρονος γκαρντ, προτού προσθέσει:

«Ξέρει να παίρνει τις σωστές αποφάσεις, έχει μεγάλη συγκέντρωση και γνωρίζει τους τρόπους για να βοηθήσει την ομάδα. Το "hype" είναι δυνατό, μπορώ να στο επιβεβαιώσω! Είναι αποφασιστικός, βγαίνει μπροστά στα δύσκολα και είναι ένας άνθρωπος που αντιμετωπίζει κάθε κατάσταση με χαμόγελο. Είναι ένας καταπληκτικός παίκτης».

Με βάση την διαπίστωση του Μίσιτς, πρέπει να ειπωθεί το εξής: Εκτός των... οργίων από την αρχή της σεζόν, ο Λάρκιν, ο άνθρωπος που έχει μάθει να ζει με προβλήματα διάσπασης στην προσοχή του, παρουσίαζει μεγάλη συγκέντρωση στο παρκέ και «τρελαίνει» την στατιστική με ποσοστά... βγαλμένα από video games: 54,1% στα δίποντα, 53,5% στα τρίποντα, 86,5% στις βολές και 71 εύστοχα σουτ στις 145 προσπάθειες που έχει πάρει συνολικά στην Euroleague!

Για να καταλάβετε την αποτελεσματικότητα και τους αριθμούς - ρεκόρ του Αμερικανού, μπορεί να γίνει και μία αντιπαραβολή με τον natural scorer και... δολοφόνο Αλεξέι Σβεντ, ο οποίος έχει πάρει 32 περισσότερα σουτ από τον Λάρκιν (177), αλλά, παρόλα αυτά, είναι πίσω του στη λίστα των πόντων και του ranking.

Η αρχική σκέψη δεν πρέπει να μένει μόνο στο καθεστώς της υπόθεσης: Ναι, ο Σέιν Λάρκιν μπορεί να κερδίσει το βραβείο του MVP της Euroleague. Αλλά, η αλήθεια και το πραγματικό νόημα της ιστορίας ίσως βρίσκεται κάπου αλλού.

Ο Αμερικανός γκαρντ έχει ήδη χτίσει τις βάσεις για κάτι πολύ μεγαλύτερο από μία τεράστια επιτυχία σε ατομικό επίπεδο. Με βάση μία αέναη μάχη κόντρα στο τέρας, ο Λάρκιν καταφέρνει να γράφει συνεχώς το όνομά του στα «χρυσά» βιβλία του μπάσκετ της Ευρώπης και, ταυτόχρονα, να τοποθετήσει τον εαυτό του στη λίστα των παρααδειγμάτων που πρέπει να υπάρχουν στον αθλητισμό για να μας θυμίζουν ότι, στην τελική, Nothing is Impossible!

 

Εκτόξευση, 50άρες, ο δαίμονας του OCD: Πώς ο Λάρκιν έγινε ο μεγαλύτερος killer της Euroleague
EVENTS