MENU

Ο Παύλος ήταν «εκεί», ο Θανάσης ήταν «εκεί» και 15.000 φίλοι του Παναθηναϊκού έδωσαν το «παρών», όχι για να θυμηθούν ό,τι οι δύο χαρισματικοί παράγοντες τους έδωσαν τόσα χρόνια, (άλλωστε ποιος έχει ξεχάσει..) αλλά για να αποδώσουν ξανά τιμές εις μνήμην των ανθρώπων που πήραν απ’ το χέρι μικρό τον Παναθηναϊκό και τον μεγάλωσαν!

Η μνήμη, το ημερολόγιο της ζωής, άνοιξε και πάλι και πρόσφερε συγκίνηση, την ευτυχία των αναμνήσεων και την αίσθηση ότι το «μεγάλωμα» της ομάδας των Πρασίνων συνεχίζεται…

Ο Παναθηναϊκός διοργάνωσε ένα υπέροχο τουρνουά, το διήμερο που πέρασε, και απέδειξε ξανά πως μόνο ο «πράσινος οργανισμός» μπορεί να στήσει κάτι ανάλογο με αδιαμφισβήτητη επιτυχία.

Ο Παναθηναϊκός μόνο και καμία άλλη ομάδα στην Ευρώπη, είναι ικανός να συγκεντρώσει στο γήπεδο 14-15.000 κόσμο σε preseason αγώνες! Ασφαλώς δεν μπορεί να παραληφθεί η ιδιαίτερη συγκινησιακή φόρτιση, καθώς αποδόθηκε φόρος τιμής, για μια ακόμη φορά, στον πατριάρχη της ομάδας, Παύλο Γιαννακόπουλο, αλλά και τον Θανάση Γιαννακόπουλο.

Η ατμόσφαιρα ήταν εξαιρετική. Οι εκδηλώσεις μνήμης αποδόθηκαν με τη δέουσα σεμνότητα και την ανάλογη λαμπρότητα που περιέβαλε τους εκλιπόντες άνδρες όσο ήταν εν ζωή. Το αγωνιστικό επίπεδο του τουρνουά υψηλό.

Το Gala Dinner, υπό τη σκέπη της Ακρόπολης, προσέφερε κύρος και άρωμα Ιστορίας στην εκδήλωση, ενώ το πολυτελές λεύκωμα – αφιέρωμα στον Παύλο Γιαννακόπουλου - που δώρισε η ΚΑΕ Παναθηναϊκός και ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος σε κάθε προσκεκλημένο του στον δείπνο - ήταν αντάξιο της Ιστορίας και της πορείας του εμβληματικού ηγέτη των Πρασίνων και εντυπωσίασε τους πάντες.

Από εκεί και πέρα σε ό,τι αφορά την ομάδα του Παναθηναϊκού, οι αγώνες στο 2ο διεθνές τουρνουά «Παύλος Γιαννακόπουλος» επιβεβαίωσαν τα περισσότερα από όσα «έλεγαν» τα χαρτιά. Μολονότι το ματς της Κυριακής δεν μπορεί να αποτελεί κριτήριο, διότι η Φενέρμπαχτσε ήρθε κατάκοπη (έπαιξε την Πέμπτη στο Τρεβίζο, την Παρασκευή στη Μπολόνια, από όπου ταξίδεψε μετά τα μεσάνυχτα και έφθασε ξημερώματα Σαββάτου με τσάρτερ που ναύλωσε ο Παναθηναϊκός) και έχει το μυαλό της περισσότερο στο αυριανό Super Cup με την Έφες στην πόλη Γκαζιαντέπ. Η ομάδα του Ομπράντοβιτς, αγωνίστηκε χωρίς τους Βέσελι, Λοβέρν, Ντε Κολό και ύστερα από όλα αυτά με το ανάλογο rotation, ο Παναθηναϊκός έδειξε βελτιωμένος στο κυριακάτικο ματς, σχετικά με τις αδυναμίες που παρουσίασε για δεύτερη φορά, μετά τον αγώνα με τον Προμηθέα στην Πάτρα.

Σημειώνοντας τι έδειξε ο Παναθηναϊκός ας αρχίσουμε με τα αρνητικά, για τα οποία οφείλει να βρει «απαντήσεις» ώστε να έχει βλέψεις για καλή πορεία στην Ευρωλίγκα:

Ξεκάθαρη αδυναμία στη φροντ-λάιν. Η κυριαρχία των αντιπάλων στα ριμπάουντς, η προβληματική άμυνα στα pick’n’roll, οι πόντοι από το «ζωγραφιστό» την αποτύπωσαν πλήρως. Στη «γραμμή» των ψηλών του ΠΑΟ υπάρχουν ψηλοί με αργά πόδια (Παπαγιάννης, Βουγιούκας), με αδυναμία στην άμυνα «1vs1» (Τόμας, Ουάλι) και με έλλειψη παραστάσεων (Ουάλι, Μήτογλου, Μπέντιλ). Με τον Ουάλι η άμυνα στο pick’n’roll γίνεται καλύτερη, με τον έμπειρο Βουγιούκα ο ΠΑΟ αποκτά περισσότερη «φαντασία» στη δημιουργία και παιχνίδι από το low-post, με τον Τόμας βρίσκει σκορ από μακρινή απόσταση, στο ανοικτό γήπεδο ή από post-up καταστάσεις. Με τον Ουάλι και τον Μήτογλου αυξάνεται η ενέργεια. Ωστόσο πέραν αυτών των θετικών που προσφέρει ο κάθε ένας, ταυτόχρονα υπάρχουν τα προαναφερθέντα αρνητικά που overall αποτελούν μια δύσκολη εξίσωση που πρέπει να λύσει ο Αργύρης Πεδουλάκης, κυρίως σε ότι αφορά την άμυνα. (Ο Μπέντιλ είναι μια περίπτωση που πιστεύω πως έχει ενδιαφέρον και ίσως στην πορεία αποδειχθεί πιο χρήσιμος από ότι αρχικά υπολογίζουν οι περισσότεροι…).

Δεν μπορώ να το κατατάξω στις αδυναμίες, αλλά αποτελεί ερώτημα σε τι βαθμό και πόσο γρήγορα θα προσαρμοστεί ο Φριντέτ στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, με τις επιθετικές άμυνες εναντίον του και τη «στόχευση» του στην άμυνα του ΠΑΟ. Και επίσης η συνεργασία του με τον Νικ Καλάθη, ο οποίος είναι ο παίκτης που καθορίζει το παιχνίδι του ΠΑΟ, αλλά χρειάζεται να έχει την κατοχή της μπάλας όπως ακριβώς το ίδιο συμβαίνει με τον Φριντέτ. Ο Αμερικανός πήρε στο ματς με τη Μακάμπι σαφές δείγμα για τον τρόπο που θα αντιμετωπίζεται στην Ευρώπη. Στις «παγίδες» δεν αντέδρασε λανθασμένα! Αντιθέτως με «σκαλοπάτι» τον Παπαγιάννη που διάβασε σωστά την άμυνα, βρήκε ελεύθερα σουτ. Όμως το έργο για τον άσο του ΠΑΟ θα είναι απαιτητικό και επίπονο από κάθε άποψη.
Δεύτερο ερώτημα, είναι η διαχείριση των περιφερειακών και η αποδοχή των ρόλων. Ο Ράις έχει γεμάτο βιογραφικό και αγωνίζεται στη θέση που ο Παναθηναϊκός έχει τον πιο επιδραστικό παίκτη του, που κατά μέσο όρο βρίσκεται στο παρκέ για 30 λεπτά. Ο Αμερικανός θα παίζει τα υπόλοιπα 10 λεπτά, αποδεχόμενος να είναι ο… Μπόμπι Ντίξον του ΠΑΟ; Ή θα παίζουν για κάποιο χρόνο Καλάθης και Ράις μαζί;

Σε συνέχεια του προηγούμενου, όταν ο Ράις παίζει με τον Καλάθη, περιορίζεται ο χρόνος που έχει στη διάθεση του να μοιράσει στους γκαρντ ο Πεδουλάκης (Φριντέτ, Τζόνσον, Μπράουν, Παππάς) ενώ ανάλογα με το ποιος θα είναι ο τρίτος παίκτης της περιφέρειας, θα υπάρχει αδυναμία για άμυνα με αλλαγές. Στο μάθημα «χημείας» πρέπει οι παίκτες του ΠΑΟ και ο Πεδουλάκης να φθάσουν, σε σύντομο χρονικό διάστημα γιατί η Ευρωλίγκα δεν… χαρίζεται, σε υψηλό βαθμό. 

Στα θετικά σε σχέση με πέρυσι. 

Τρίποντο! Δεν υπάρχει συζήτηση περί αυτού. Ο Παναθηναϊκός έχει σχεδιαστεί με γνώμονα τη βελτίωση των ποσοστών του στο τρίποντο, ώστε να αξιοποιηθεί το σπάνιο χάρισμα του Νικ Καλάθη. 

Αθλητικότητα. Οι Πράσινοι θα τρέχουν στο ανοικτό γήπεδο, θα επιζητούν τα «early offense», τις φάσεις πάνω από τη στεφάνη (Ουάλι, Τζόνσον, Μπέντιλ), θα έχουν περισσότερα deflections. 
Ποιοτικότερη εναλλακτική λύση στον «άσο». Επίσης δεν χωρά συζήτηση επ’ αυτού. Ο Ταϊρίς Ράις είναι πιο ικανός και σίγουρα πιο «μπαρουτοκαπνισμένος» από όσους παίκτες είχε ο ΠΑΟ για backup του Καλάθη. Ο Αμερικανός δεν είναι μόνο για δίνει ανάσες στον αρχηγό του ΠΑΟ, αλλά είναι ικανός να πάρει κρίσιμα σουτ και να παίρνει αποφάσεις όταν η μπάλα «καίει». 

Βάθος πάγκου. Το ρόστερ του Παναθηναϊκού έχει ποιότητα και δίνει επιλογές στον Αργύρη Πεδουλάκη μέχρι την άκρη του πάγκου. Υπάρχουν βέβαια αρκετοί παίκτες που αγωνίζονται στην ίδια θέση και παρόμοια χαρακτηριστικά, αλλά ο κόουτς του ΠΑΟ θα έχει τη δυνατότητα να «ανακατεύει την τράπουλα» και να κάνει οικονομία δυνάμεων στους παίκτες, ειδικά σε εκείνους που θα θέλει να τελειώνουν τα ματς. 

Σε όλα αυτά, τα θετικά αλλά και τα αρνητικά, υπάρχει μια σταθερά. Η οποία παίζει μεγάλο ρόλο για τον Παναθηναϊκό και γενικότερα στις διοργανώσεις, ακόμη και στην Ευρωλίγκα που είναι το υψηλότερο επίπεδο. Κακά τα ψέμματα, οι δύο ελληνικές ομάδες δεν ξεκινούν από την «pole position» όπως συνέβαινε τα προηγούμενα χρόνια. Οι ισχυρές ομάδες, έχουν ξεφύγει οικονομικά και κατ’ επέκταση και αγωνιστικά. 

Αλλά ο Παναθηναϊκός έχει ένα ισχυρό πυλώνα. Έναν «φύλακα άγγελο». Το ΟΑΚΑ! Ο κόσμος του είναι πάντα «εκεί». Είναι εκδηλωτικός και δίνει τεράστια ώθηση στην ομάδα. Χωρίς να ξεπερνά τα αθλητικά όρια. Δεν χρειάζεται άλλωστε. Η ενέργεια που παράγει τροφοδοτεί τους παίκτες της ομάδας και η επιβλητικότητα του γήπεδου, η «ιστορία» του, τα λάβαρα και τα ντεσιμπέλ από την εξέδρα προκαλούν δέος στους αντίπαλους. Κι αυτό είναι ανεκτίμητο όπλο για τον Παναθηναϊκό… 

Ο «φύλακας άγγελος» του Παναθηναϊκού!
EVENTS