MENU

Ο Παναθηναϊκός ΟΠΑΠ ολοκλήρωσε τη σεζόν στην Euroleague με ακόμα έναν αποκλεισμό στα πλέι οφ, όμως αυτή τη φορά μπορεί να αισιοδοξεί για τη συνέχεια και το κοντινό μέλλον του. Το «τριφύλλι» διαθέτει πλέον τον καλύτερο ελληνικό κορμό της επταετίας με παίκτες... όλων των ειδών: βασικούς, αναπληρωματικούς, ρολίστες, ταλαντούχους. Αυτή η ελληνική βάση, που αυτή τη στιγμή αποτελείται από τους Νικ Καλάθη, Ιωάννη Παπαπέτρου, Νίκο Παππά, Ίαν Βουγιούκα, Θανάση Αντετοκούνμπο, Γιώργο Παπαγιάννη, Ντίνο Μήτογλου και Γιώργο Καλαϊτζάκη (+τον Μιχάλη Λούντζη, που αγωνιζόταν ως δανεικός στο Λαύριο) είναι λόγος αισιοδοξίας για τα επόμενα χρόνια.

Τι δεν έχουν οι Κυπελλούχοι Ελλάδας; Τη σιγουριά των ξένων, τις επιλογές που θα... βγουν και θα βοηθήσουν την ομάδα να κάνει το «βήμα παραπάνω» και να επιστρέψει στο «ραντεβού» του τίτλου της κορυφαίας ευρωπαϊκής διοργάνωσης.

Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος το καλοκαίρι του 2018 πέτυχε το δύσκολο, δημιουργώντας τον καλύτερο ελληνικό κορμό που θα μπορούσε και πλέον πρέπει μαζί με τον προπονητή που θα πάρει τα «κλειδιά» της επόμενης σεζόν να υπογράψει και τους κατάλληλους ξένους.

Φυσικά, η επιλογή των ξένων θεωρητικά είναι το εύκολο κομμάτι, αφού η δεξαμενή παικτών είναι απείρως μεγαλύτερη, συγκριτικά με εκείνη των Ελλήνων. Ο προπονητής της επόμενης σεζόν και το τμήμα scouting των Κυπελλούχων Ελλάδας θα πρέπει να βρουν τους ξένους που δεν θα είναι μόνο «στοιχήματα», αλλά και... σίγουρα λεφτά στην τράπεζα.

Όπως καταλαβαίνετε, τη δεδομένη χρονική στιγμή δεν έχει λογική να μπούμε σε διαδικασία ονομάτων, φιλοσοφίας και στυλ. Ωστόσο, θα επιχειρήσουμε να κάνουμε τον απολογισμό όσων έδωσαν οι ξένοι που πέρασαν από τον Παναθηναϊκό ΟΠΑΠ την τρέχουσα σεζόν στην Euroleague, ο οποίος ενδέχεται να αποτελέσει και τον οδηγό για την επόμενη σεζόν.

Για παράδειγμα, ο ΝτεΣόν Τόμας δέχτηκε κριτική και είχε δύσκολο έργο, προσπαθώντας να μπει στα... παπούτσια του Κρις Σίνγκλετον. Όμως, ήταν με διαφορά ο κορυφαίος ξένος του φετινού ρόστερ. Άξιζε μέχρι τελευταίου δολαρίου τα χρήματα που έπαιρνε, βοήθησε με κάθε τρόπο, πάλεψε για κάθε φάση και ήταν... solid. Με 10,5 πόντους και 3,8 ριμπάουντ ανά ματς, αλλά και με το δεδομένα προσιτό κασέ του, θα μπορούσε να απασχολήσει και για του χρόνου. Θεωρητικά μπαίνει σε μια κατηγορία μόνος του, ως ο ξένος που βγήκε 100%.

Στο ακριβώς από κάτω επίπεδο, δηλαδή σε εκείνο που υπάρχουν παίκτες με «+» και «-» μπαίνουν ο Κιθ Λάνγκφορντ και ο Σον Κιλπάτρικ. Είναι δύο παίκτες που παίζουν στην ίδια θέση, το «2», αλλά έχουν εντελώς διαφορετικά δεδομένα και δεν μπορούν να κριθούν με τον ίδιο τρόπο.

Ο μεν Λάνγκφορντ υπέγραψε σε... τιμή ευκαιρίας (500χιλ. τον χρόνο), αλλά ο τραυματισμός του στο ματς με την Αρμάνι Μιλάνο τον Δεκέμβριο τον πήγε πίσω. Χρειάστηκε να μείνει δυο μήνες εκτός και επέστρεψε με σκαμπανεβάσματα στην απόδοσή του. Η «γεύση» που αφήνει στη φετινή Euroleague είναι γλυκιά: 10,7 πόντοι ανά παιχνίδι, τρομερός επαγγελματισμός, καλός συμπαίκτης και νοοτροπία που χρειάζεται στα αποδυτήρια μιας ομάδας που θέλει να πρωταγωνιστήσει. Ο 36χρονος σταρ έδειξε πως είναι έτοιμος να περιορίσει τις προσπάθειές του και τα λεπτά του για το καλό της ομάδας και αποτελεί τον «ιδανικό βετεράνο». Απέδειξε φέτος πως η ηλικία δεν παίζει μπάσκετ.

Από την άλλη πλευρά, ο Σον Κιλπάτρικ φάνηκε να χρειάζεται χρόνο για να προσαρμοστεί στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Είναι καλός συμπαίκτης, δουλεύει σκληρά, δεν δημιούργησε προβλήματα και όλοι αποθεώνουν την εργατικότητά του. Παίζει άμυνα και είναι... συνεπής (9,2π., 1,7ρ., 1,1ασ.). Όμως, στα ευρωπαϊκά παρκέ δεν παρουσιάστηκε ο «killer», που γνωρίζαμε από το ΝΒΑ και περιμέναμε στην Euroleague. Το πρόσημό του είναι οριακά θετικό, αν και στη σειρά με τη Ρεάλ Μαδρίτης δεν βγήκε μπροστά. Όπως και να 'χει, φάνηκε πως αν μείνει στην Ευρώπη και βρει τα πατήματά του, μπορεί να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο.

Όσο για τους Τζέιμς Γκιστ, Λούκας Λεκαβίτσιους και Ματ Λοτζέσκι; Οι τρεις ξένοι, για διαφορετικούς λόγους, δεν μπόρεσαν να βοηθήσουν στο βαθμό που θα ήθελαν οι «πράσινοι».

Ο Γκιστ έκανε για λίγο το... ασανσέρ ανάμεσα σε «4» και «5» και στη θητεία του Τσάβι Πασκουάλ δεν κατάφερε να ξεχωρίσει. Με τον Ρικ Πιτίνο στον πάγκο έκανε κάποια καλά παιχνίδια και ήταν θετικός στην τελική ευθεία της σεζόν, όταν αποτέλεσε το back up του Τόμας στη θέση του πάουερ φόργουορντ. Ωστόσο, μοιάζει σαν να έχει κλείσει αγωνιστικά ο κύκλος του στο ΟΑΚΑ. Όλοι θα περίμεναν κάτι καλύτερο από τον ίδιο φέτος...

Το... πείραμα του Λούκας Λεκαβίτσιους δεν βγήκε στον Πασκουάλ, που τον επέλεξε και αποφάσισε να ενεργοποιήσει το +1 στο συμβόλαιό του το περασμένο καλοκαίρι. Ο «Λέκα» διαθέτει κάποια καλά στοιχεία, μπορεί να πιάσει σε μια ομάδα τύπου Ζαλγκίρις, αλλά δεν μπόρεσε ποτέ να βοηθήσει ουσιαστικά τον Παναθηναϊκό σε αυτή τη διετία και να δώσει σταθερά ποιοτικά λεπτά, όταν ο Νικ Καλάθης είχε ανάγκη από «ανάσες». Το... στοίχημα ήταν χαμένο.

Ο Ματ Λοτζέσκι από την πλευρά του ήταν εντυπωσιακός στην προετοιμασία, αλλά σιγά - σιγά άρχισε να πέφτει αισθητά. Ο τραυματισμός του στην Πόλη στο ματς με τη Φενέρμπαχτσε τον κράτησε εκτός για 1,5 μήνα και επιστρέφοντας δεν βρήκε θέση στο ευρωπαϊκό ροτέισιον του Πιτίνο. Στο Game 3 με τη Ρεάλ έδειξε ότι το σουτ παραμένει η «σπεσιαλιτέ» του (16 πόντοι με 5/7 σουτ), όμως πλέον ήταν αργά.

Τέλος, ο Στεφάν Λάσμε και ο Άντριαν Πέιν δεν βοήθησαν τους «πράσινους», αποδεσμεύτηκαν μέσα στη σεζόν, αφού δεν προσέφεραν.

Ο Παναθηναϊκός ΟΠΑΠ, λοιπόν, έχει πετύχει το δύσκολο, με τη δημιουργία του ισχυρού ελληνικού κορμού και το καλοκαίρι θα ψάξει για τις σωστές επιλογές ξένων, που θα μπορέσουν να τον βοηθήσουν να ανέβει επίπεδο.

Παναθηναϊκός: Το ζητούμενο στους ξένους και ο ισχυρός ελληνικός κορμός
EVENTS