MENU

Ειλικρινά, αυτό που λέγαμε από την πρώτη στιγμή μετά το τέλος της πρώτης αναμέτρησης στη Μαδρίτη ήταν να μην μείνει το μυαλό και οι δυνάμεις του Παναθηναϊκού στη χαμένη ευκαιρία στην έδρα της Ρεάλ. Ας μην αναλύσουμε και πάλι τον τρόπο και τους λόγους που αυτό συνέβη καθώς το εξαντλήσαμε τις προηγούμενες ημέρες. Πάντως, είναι ξεκάθαρο πως η ιστορία της σειράς γράφτηκε εκείνη τη βραδιά της 17ης Απριλίου. Έκτοτε, οι «πράσινοι» δεν μπόρεσαν να σηκωθούν πνευματικά στο δεύτερο παιχνίδι ενώ στο ΟΑΚΑ φάνηκε πως είχαν τεράστια πίεση απέναντι σε μια απελευθερωμένη ομάδα με απίστευτο ταλέντο και ποιότητα.

Μέχρι το 36 λεπτό της αναμέτρησης βλέπαμε μια πυγμαχική μονομαχία με τις δύο ομάδες να πηγαίνουν χέρι – χέρι και γροθιά – γροθιά (70-72 3.14 πριν το φινάλε). Σε εκείνο το διάστημα, ωστόσο, είδαμε και κάτι ακόμη. Τι; Την ποιότητα και το κρύο αίμα των Μαδριλένων. Ο Καμπάτσο σμπαράλιασε την αμυντική λειτουργία του Παναθηναϊκού τρεις συνεχόμενες φορές με πανομοιότυπες δημιουργίες και συνεργασίες με τον Αγιόν στη λήξη σχεδόν των επιθέσεων (εκεί ίσως ένα πιο κοντό σχήμα και ελαφρύ σχήμα στη ρακέτα να είχε τη δυνατότητα να κάνει μια αλλαγή ή μια πιο γρήγορη αντίδραση). Μετά από αυτό η Ρεάλ συνέχισε να «τρώει» το 24αρι με υπομονή και σωστή κυκλοφορία βάζοντας τρία τρίποντα που έμοιαζαν με απανωτές μαχαιριές. Τέιλορ (72-75 3.01 πριν τη λήξη), Ράντολφ (72-78 στο 1.51) και Καμπάτσο (74-81 στο 1.04) υπέγραψαν τη νίκη των Ισπανών και παράλληλα ανέδειξαν την τρομερή τους ποιότητα. Εκεί, πραγματικά δεν ξέρω αν μπορείς να κάνεις και πολλά πράγματα.

Στο τέλος της ημέρας προκρίθηκε η καλύτερη ομάδα με τον Παναθηναϊκό να κάνει ένα συγκλονιστικό ράλι για να φτάσει στα πλέι οφ και να εμφανίζεται χωρίς βενζίνη σε πνευματικό και σωματικό επίπεδο μετά το πρώτο ματς. Αυτό που είναι πραγματικά κρίμα είναι το σκορ της σειράς. Αυτό δεν αντικατοπτρίζει την προσπάθεια των δύο ομάδων και αδικεί τους παίκτες του Ρικ Πιτίνο.

ΥΓ: Το μπάσκετ είναι στιγμές και μομέντουμ. 4.50 πριν το φινάλε ο Τόμας χάνει το λέι απ και καπάκια η Ρεάλ περνά για πρώτη φορά μπροστά στο σκορ από καλάθι του Αγιόν. Ήταν η στιγμή που ο Παναθηναϊκός άρχισε να χάνει τον έλεγχο και την πίστη του καθώς μέχρι εκείνη τη στιγμή φαινόταν πως όποιος έπαιρνε το ψυχολογικό χάντικαπ θα έπαιρνε και το ματς.

ΥΓ2: Η ευστοχία της Ρεάλ στο δίποντο σ’ ένα τέτοιο ματς ήταν κάτι φοβερό (τελείωσε με 68%) μέχρι το 30’ είχε κοντά στο 75%.

ΥΓ3: Αντιπαθητικός μεν αλλά έκανε ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ σειρά. Ο Φακούντο Καμπάτσο υπέγραψε την πρόκριση.

ΥΓ4: Ο Ίαν Βουγιούκας ήταν απλά συγκινητικός σε όλο το ματς. Έκανε και παραπάνω από αυτά που του έχουν ζητηθεί καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν.

ΥΓ5: Ο πιο ηλίθιος κανονισμός στο μπάσκετ είναι αυτό που συνέβη στα 40 δεύτερα με το σκορ στο 76-82. Ο Καλάθης κάνει το λέι απ οι Ισπανοί κόβουν με τη μπάλα να μην καταλήγει στο διχτάκι αλλά σε πράσινα χέρια. Ο Μόγκουλκοτς λέει ότι μετράει αλλά οι διαιτητές πάνε στο ριπλέι και βλέπουν πως η παρέμβαση ήταν κανονική. Έτσι, ο Παναθηναϊκός που είχε την κατοχή μετά το επιθετικό ριμπάουντ απλά τη χάνει. Αυτό γιατί ο κανονισμός λέει «τζάμπολ» με το βελάκι να δείχνει Ρεάλ! Μιλάμε για διπλό κακό δηλαδή χωρίς καμία ευθύνη.

ΥΓ6: Καμία παραπάνω κουβέντα για τη διαιτησία που έκανε μεγάλα λάθη κυρίως στο πρώτο μέρος.

ΥΓ7: Το χειροκρότημα και η στήριξη του κόσμου ήταν απλά συγκινητική και μοναδική.

Τελικά όλα χάθηκαν στις 17/4
EVENTS