MENU

Χωρίς περιστροφές και πολλά λόγια, αυτό που πέτυχε ο Παναθηναϊκός και (κυρίως) ο Ρικ Πιτίνο είναι ένα θαύμα. Όχι μικρό. Είναι ένα μεγάλο θαύμα. Το οποίο όλοι παρακολουθήσαμε, είδαμε να εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας, «πιάσαμε», κοινώς έχουμε θέσει το δάχτυλο επί τον τύπον των ήλων και δεν μπορεί κανείς να αμφιβάλλει ότι είναι πραγματικότητα αυτό που συνέβη. Αλλά γιατί όχι να πιστεύει ότι μπορεί να συνεχιστεί…

Το θαύμα δεν είναι ότι ο Παναθηναϊκός την 22η αγωνιστική ήταν 12ος αλλά κατόρθωσε να πάρει την πρόκριση, αλλά το πως έχει γίνει αυτό. Με τι επιδόσεις και ποια στατιστικά. Διότι ειλικρινά ποιος θα έλεγε οτι η ομάδα που είναι χειρότερη των «16» στις βολές (με 69,5%) και προτελευταία στα τρίποντα (με 31,57%, έναντι της Νταρουσαφάκα που με 31,55% είναι η χειρότερη της κανονικής περιόδου) θα προκρινόταν στα πλέι-οφς και μάλιστα από την 6η θέση; Αυτό είναι που συνιστά το θαύμα.

Να το δούμε αλλιώς; Στις βολές, οι 7 από τις 8 ομάδες που συνεχίζουν είναι στις 10 πρώτες. Ο Παναθηναϊκός τελευταίος των 16. Στα τρίποντα οι 7 ομάδες είναι ξανά στις 10 πρώτες και ο ΠΑΟ σχεδόν τελευταίος των 16.

Σκεφτείτε ότι στο NCAA, όπου σημειώθηκε η μεγαλύτερη έκπληξη στην ιστορία του πρωταθλήματος με τον αποκλεισμό του Ντιουκ, θεωρείται ότι ο Νο1 λόγος της αποτυχίας της ομάδας του Σιζέφσκι στα προημιτελικά είναι η άσχημη επίδοση από τη γραμμή των τριών πόντων (30,8%) -και το κακό αμυντκό transition- και ακολούθως των βολών (68,6%). Και φυσικά αν συγκρίνουμε, ο Παναθηναϊκός δεν έχει στο ρόστερ του έναν Ζάιον Ουίλιαμσον, που είναι φαινόμενο, αλλά τους Γιώργο Παπαγιάννη και Ίαν Βουγιούκα…

Πως τα κατάφερε, με τέτοιες επιδόσεις, ο Πιτίνο, ο οποίος μέσα σε μόνο λίγες εβδομάδες προσαρμόστηκε πλήρως στο ευρωπαϊκό μπάσκετ και τις απαιτήσεις του να μεταλλάξει μια ομάδα που βρισκόταν σε αποσύνθεση και να τη βάλει «πανηγυρικά» στα προημιτελικά;

Απλό! Τόσο απλό, που μοιάζει εύκολο, αλλά δεν ήταν!

Απαίτησε από τους παίκτες του να σταματήσουν τα τρίποντα και τις… ποικιλίες, που έκαναν τους τέσσερις να κοιτούν τον έναν.

«Ξέρετε, με σταμάτησε κάποιος φίλαθλος στο δρόμο και μου είπε: πρέπει να πεις στον Αντετοκούνμπο να σταματήσει να σουτάρει τρίποντα. Ξέρετε κάτι; Το είπα στον «Flash». Μπροστά σε όλη την ομάδα. Και αυτή ήταν η λύση μας» απάντησε ο μοναδικός, σε όλα του, Ρικ Πιτίνο, ο οποίος χρησιμοποίησε το προφανές, αυτό που βλέπει και ο κόσμος για να περάσει στους παίκτες του το μήνυμα.

Paint touch. Έτσι το αποκάλεσε, αυτό που ζήτησε ο προπονητής του Παναθηναϊκού και είναι η μεταφορά της μπάλας μέσα στο καλάθι. Κοινώς: να τους βάλουμε στα καλάθια, για να βάλουμε καλάθια! Ενεργοποίησε τον Παπαγιάννη, αναθεώρησε άμεσα την αρχική άποψη του για τον Βουγιούκα, “έβαλε” μέσα στη ρακέτα τον Γκιστ και απαίτησε από τον Τόμας στο σετ παιχνίδι να ποστάρει κι όχι να σουτάρει (από τα 6μ75) και στο transition να τρέχει πρώτος! Αλλά και ο Παπαπέτρου. Είναι ξεκάθαρο πως ο «Πάπι» σουτάρει λιγότερο από πριν και πρωτίστως επιτίθεται στα close-out, είτε για να τελειώσει τις φάσεις με τη δύναμη που έχει, είτε για να δημιουργήσει.

Τα 8 σουτ που έκαναν τη διαφορά. Επί ημερών Τσάβι Πασκουάλ, ο Παναθηναϊκός σούταρε ανά αγώνα 41 δίποντα, 18 τρίποντα και 20 βολές. Ευστοχούσε σε 22,2 δίποντα, 6,3 τρίποντα και 13 βολές. Αυτό δεν ήταν δυνατόν να αλλάξει από τη μία μέρα στην άλλη, όμως στα τελευταία 10 ματς της regular season της Euroleague, όπου το μπάσκετ που ήθελε ο Πιτίνο να παίζει ο ΠΑΟ είχε πλέον περάσει -σε μεγάλο βαθμό- στους παίκτες, είχε: 49 δίποντα (+8), 17 τρίποντα (-1) και 18 βολές (-2). Ευστοχώντας σε 27,3 (+5,1) σε 6 τρίποντα (-0,3) και 12,5 βολές (-0,5). Ξεκάθαρη η διαφορά με αυτούς τους 10 έξτρα πόντους, που προέρχονταν από τα 8 περισσότερα σουτ δύο πόντων.

Old-fashion style. Ο Πιτίνο απλά προσαρμόστηκε στο υλικό που είχε. Κι αυτό είναι μαγκιά, γνώση, τέχνη, ικανότητα. Ο Παπαγιάννης τελείωσε την κανονική περίοδο με 46/61 δίποντα, εκ των οποίων τα 32/41 στα τελευταία 10 ματς. Ο Βουγιούκας με 25/38 δίποντα, από τα οποία τα 17/24 επίσης στα τελευταία 10 ματς! Προσθέστε και τον Τόμας που από τα 87/158 δίποντα έκανε 41/78 και θα αντιληφθείτε ποιοι ήταν οι κύριοι εκφραστές του «paint touch». Είναι «old-fashion» στυλ, αλλά ο Πιτίνο διαπίστωσε πως αυτή η στάνη, τέτοιο γάλα μπορεί να βγάζει και άρχισε την παραγωγή…

Επιθετικά ριμπάουντς: Ο 2ος πιο σημαντικός λόγος της αύξησης παραγωγικότητας που παρουσίασε η επίθεση του Παναθηναϊκού. «Τους είπα ότι για να γίνουν καλοί σουτέρ πρέπει να περνούν ώρες στο γήπεδο σουτάροντας, αλλά τους τόνισα οτι δεν με ενοχλεί αν αστοχούν σε ένα ελεύθερο σουτ. Εκείνο που με ενοχλεί είναι όταν δεν πηγαίνουν στο επιθετικό ριμπάουντ» είπε ο Πιτίνο εξηγώντας το ρόλο που έπαιξαν οι «δεύτερες επιθέσεις», για να καλύψουν οι Πράσινοι την αδυναμία τους σε τρίποντα και βολές.

Απογείωση Καλάθη: Ο Αμερικανός κόουτς έδωσε στον αρχηγό της ομάδας το ελεύθερο να κάνει ότι θέλει, αλλά με το σουτ να είναι η τελευταία επιλογή του. Του έδειξε εμπιστοσύνη, φρόντισε γρήγορα να τον «προστατέψει» λέγοντας οτι «δεν γνωρίζω με πόσα αμείβεται, αλλά όσα κι αν παίρνει αξίζει κάθε σεντ» (αν δεν του το αποκαλύπτει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, όποιον κι αν ρωτήσει σε ελληνικό δρόμο για το σύμβολαιο του Καλάθη θα του δώσει την απάντηση) και ο Καλάθης «απογειώθηκε» με αποκορύφωμα το triplre-double, που τόσο άξιζε να πετύχει και να γίνει ο 2ος στην ιστορία της Ευρωλίγκας που το καταγράφει.

Mind games: Άλλαξε τη ψυχολογία και τόνωσε την αυτοπεποίθηση των παικτών του. Ο Πιτίνο και στις ήττες ακόμη έδειχνε μια σιγουριά για αυτό που κάνει. Για όσα ζητά από την ομάδα του. Οι παίκτες τον πίστεψαν, αποδέχτηκαν το χιούμορ του αλλά και τις φωνές του όταν εκείνος έκρινε ότι έπρεπε να ρίξει και η πειθαρχία αλλά και η ολική κατάθεση ενέργειας χαρακτήρισαν ξανά την ομάδα.

Deflections/Άμυνα/Επαφές: Χέρια πάνω στη μπάλα. Χέρια σε κάθε «διαδρομή» της μπάλας. Αλλά θα πρόσθετα, deflections και σε κάθε κίνηση αντιπάλου στα κενά (κοψίματα), που βοήθησαν να «κρυφτούν» οι αδυναμίες των Παπαγιάννη, Βουγιούκα, που είναι σημεία αναφοράς στην επίθεση αλλά «στόχοι» των αντιπάλων στην άμυνα. Ο Παπαπέτρου, ο Κιλπάτρικ, ο Μήτογλου, αλλά και οι υπόλοιποι (σε μικρότερο ίσως βαθμό) είναι σχεδόν πάντα έτοιμοι να «τρακάρουν» τον αντίπαλο σέντερ που «βουτάει» στη ρακέτα μετά το pick’n’roll που στήσουν οι αντίπαλοι, ώστε να καθυστερήσουν το κόψιμο και να προλάβει ο ψηλός να γυρίσει στην άμυνα. Με τα deflections, τα τσεκαρίσματα των αντιπάλων, τον έλεγχο των αμυντικών ριμπάουντς αλλά και τo πολύ καλό αμυντικό transition ο Παναθηναϊκός ανέβασε την αποτελεσματικότητα του στην άμυνα και… κέρδισε από την άμυνα πόντους στην επίθεση.

Όλα αυτά έφεραν τη μετάλλαξη του Παναθηναϊκού. Προκάλεσαν το «θαύμα» του Πιτίνο, που είναι απορίας άξιο να δούμε αν μπορεί να συνεχιστεί.

Ομολογώ ότι στο επόμενο επίπεδο, με ομάδες που διαθέτουν υψηλότερη ποιότητα, μεγαλύτερο βάθος πάγκου (η Ρεάλ είναι αναμφίβολα η ομάδα που η ποιότητα της φθάνει πιο βαθιά στον πάγκο από οποιανδήποτε άλλη, ενδεχομένως είναι πιο ποιοτική και από τον ΠΑΟ του 2009, μιλώντας για την ποιότητα του 110υ - 14ου παίκτη) θεωρώ πως είναι πιο δύσκολο να κρυφτούν οι αδυναμίες και ο Παναθηναϊκός πρέπει να παρουσιάσει ίσως μεγαλύτερη βελτίωση από το 10% που είπε ο Πιτίνο πρόσφατα.

Η Ρεάλ έχει τον πιο dominant σέντερ της διοργάνωσης, τον Ουόλτερ Ταβάρες (2,21) με τον οποίο πρέπει να κερδίσει τις μάχες ο Παπαγιάννης και ο Βουγιούκας. Διαθέτει έναν παίκτη που μπορεί να κάνει τη ζωή δύσκολη στον Καλάθη (Καμπάτσο) και είναι ικανότατη στο transition, τις “early offense” ενώ είναι η Νο1 ομάδα της διοργάνωσης στα αμυντικά ριμπάουντς.

Η Ρεάλ, λόγω ποιότητας, πλεονεκτήματος έδρας, συνέπειας και ομοιογένειας των τελευταίων ετών είναι το φαβορί. Ακόμη και χωρίς τον Γιουλ. Είναι όμως σίγουρο οτι η σειρά θα έχει ενδιαφέρον και ότι ο Παναθηναϊκός θα το παλέψει όσο περισσότερο μπορεί. Γιατί είδαμε το θαύμα να γίνεται μπροστά στα μάτια μας και μας έπεισε όλους ότι έχει τον τρόπο να το κάνει. Έχει τον τρόπο να ξεπερνά τον εαυτό του, τα όρια του, τις αδυναμίες του…

ΥΓ1: Σε αντιστάθμισμα των προαναφερόμενων στατιστικών επιδόσεων, ο Παναθηναϊκός είναι κυρίαρχος στην κατηγορία των δίποντων. Κατέχει την 5η θέση σε ευστοχία (54,68%, με τη Ρεάλ βεβαίως να έχει 56,43% και να είναι η 3η καλύτερη της διοργάνωσης), έχοντας όμως τα περισσότερα (1335 προσπάθειες) και προφανώς ευστοχώντας και στα περισσότερα. Έχει σημειώσει 730, που σημαίνει πως πετυχαίνει 24,3 ανά αγώνα, δηλαδή παίρνεις τους 48.6 από τους 79,6 πόντους που σημειώνει μέσο όρο, από τα δίποντα. Ακόμη παίρνει 12,4 παίρνει από βολές και 18,6 από τρίποντα.

ΥΓ2: Δεν σας κρύβω ότι από το ματς του ΠΑΟ με την ΑΕΚ εκείνο που απήλαυσα περισσότερο ήταν τα γκάζια του Πιτίνο στον Λάνγκφορντ. Κι όταν δε έγινε γνωστό ότι στο ημίχρονο ο Αμερικανός παίκτης πήγε στο γραφείο του Πιτίνο, προφανώς για να απολογηθεί και να ζητήσει «άφεση αμαρτιών», χάρηκα διπλά για το όλο σκηνικό. Όχι ότι δεν συμπαθώ, ή δεν εκτιμώ τον Λάνγκφορντ. Τουναντίον μάλιστα. Αλλά διότι δείχνει τον έλεγχο που έχει ο Πιτίνο στην ομάδα και ότι ο Νο1 παίκτης της είναι η πειθαρχία.

ΥΓ3: Αυτό που βιώνει ο Ολυμπιακός είναι πραγματικά ψυχοφθόρο. Είναι το απόλυτο ξενέρωμα και δικαιολογείται πλήρως. Από τη στιγμή που οι διοικούντες την ΚΑΕ Ολυμπιακός στον βωμό της επανάστασης που κήρυξαν (δικαίως ή αδίκως είναι άλλο θέμα) εναντίον της ΕΟΚ και της ΚΕΔ, αποφάσισαν να θυσιάσουν το πρωτάθλημα και τη διεκδίκηση του, με ποιο κίνητρο οι παίκτες να προπονηθούν, για ποιο λόγο να υπερβάλλουν εαυτό; Πως να μην νιώθουν ότι κάνουν 3μηνη αγγαρεία; Αν αναλογιστούμε και το οικονομικό πρόβλημα που έχει παρουσιαστεί στο μεγαλύτερο βαθμό εφέτος, ε τότε ποιος μπορεί να πει ότι δεν είναι φυσικό επόμενο η εικόνα που παρουσιάζει ο Ολυμπιακός;

ΥΓ4: Για το Μιλάνο, του Πιανιτζιάνι και του Μάικ Τζέιμς τα είχαμε πει. Στις διοργανώσεις, ειδικά τις πολύμηνες, προχωράνε οι ομάδες. Οι ομάδες που έχουν ταυτότητα και τον έλεγχο τον έχει ο προπονητής. Όχι τα… all star σύνολα, που καθείς κάνει ότι του καπνίσει… Όπως τα είχαμε πει και για την Έφες και την κατάσταση στην Ευρωλίγκα, από τις 12 Ιουλίου στο ΥΓ2.

ΥΓ5: Πάντως αυτό που συνέβη τις τελευταίες 10 αγωνιστικές, με τον Ολυμπιακό να κάνει 8 ήττες και να αποκλείεται και τον Παναθηναϊκό να πετυχαίνει 8 νίκες και να προκρίνεται, έχει συμβεί και στις εκλογές του 2000 (τετοιες ημερες ήταν κατά διαβολική σύμπτωση, 9 Απρίλη) που για μερικές ώρες πανηγύριζαν στη ΝΔ ότι κέρδισαν με τον Κώστα Καραμανλή τις εκλογές και τελικά το αποτέλεσμα ανατράπηκε και Κυβέρνηση έκανε το ΠΑΣΟΚ με τον Κώστα Σημίτη.

ΥΓ6: Απίθανο αυτό που συνέβη στο Σαν Αντόνιο με τον Νοβίτσκι. Για να τον τιμήσουν για όσα έχει κάνει και όσα έχει προσφέρει στο άθλημα κατά την παρουσίαση των ομάδων πρόβαλαν ένα video που ετοίμασαν για τον Γερμανό σούπερ-σταρ. Με καλάθια που έβαλε (κυρίως) στους Σπερς και το κοινό να ζητωκραυγάζει σε κάθε ένα από αυτά και περισσότερο στο Thank you Dirk στο φινάλε. Απόλαυση. Μαγεία. Υπόκλιση. Δεν βρίσκω άλλα λόγια... Thank you Dirk, thank you San Antonio...

Δείτε το βίντεο εδώ:

Το «θαύμα» του Πιτίνο και του Παναθηναϊκού έχει εξήγηση...
EVENTS