MENU

Μία χρονιά που ξεκίνησε με όνειρα και βλέψεις για τον Ολυμπιακό, ολοκληρώθηκε με άσχημο τρόπο και σίγουρα πιο νωρίς από αυτό που θα ήθελαν στον Πειραιά. Το σενάριο που έφερνε την πρόκριση στην οκτάδα δεν ήρθε ποτέ και ο Ολυμπιακός αποκλείστηκε από το βράδυ της Πέμπτης (5/4), με το παιχνίδι κόντρα στην Νταρουσάφακα να είναι εντελώς αδιάφορο και... μαρτυρικό για τους φιλάθλους της ομάδας, που απέιχαν από το ΣΕΦ.

Κανένας δεν περίμενε αυτό που συνέβη και οι λόγοι είναι προφανείς: Οι «ερυθρόλευκοι» ξεκίνησαν την χρονιά με νίκες στη Ρωσία επί της Χίμκι και στη Βιτόρια επί της Μπασκόνια, ενώ μέχρι την 19η αγωνιστική όλα πήγαιναν κατ΄ευχήν. Μάλιστα, ο Ολυμπιακός βρέθηκε στην 4η θέση της Euroleague τον Ιανούαριο και όλα έδειχναν πως θα παλέψει μέχρι τέλους για το πλεονέκτημα της έδρας. Τότε, άλλαξαν όλα...

Κατάρρευση. Η λέξη που μπορεί να περιγράψει με τον καλύτερο τρόπο το τελευταίο δίμηνο του συλλόγου. Από την 20η αγωνιστική και μετά, είδαμε σερί πέντε ηττών από τον Ολυμπιακό, ενώ στα τελευταία δέκα παιχνίδια των «ερυθρόλευκων», το ροζ φύλλλο ήρθε μόλις δύο φορές! Η εικόνα ήταν... αποκαρδιωτική σε πολλές περιπτώσεις, αφού ο Ολυμπιακός δεν έβγαζε ενέργεια στο παρκέ, ενώ έδειχνε σταθερά μπλοκαρισμένος, ακόμα και πριν την απουσία των Βασίλη Σπανούλη και Γιάνις Στρέλνιεκς. Το κορυφαίο παράδειγμα για την συγκεκριμένη διαπίστωση βρίσκεται στον αγώνα με την αδιάφορη και σαφώς λιγότερο ποιοτική Γκραν Κανάρια, όπου οι Πειραιώτες έχασαν με το άνετο 90-67.

Για να συμβεί αυτό και να φτάσει ο σύλλογος στον δεύτερο ηχηρό αποκλεισμό των τελευταίων ετών (και τον πρώτο με το νέο format της Euroleague) συνέβησαν πολλά.

Η πρώτη εικόνα συνδέεται πάντα με το παρκέ και εκεί τα συμπεράσματα είναι... προφανή: Το ρόστερ δεν χτίστηκε με τον τρόπο που έπρεπε και τα λάθη στον σχεδιασμό έγιναν αισθητά όταν ήρθαν τραυματισμοί αλλά και η αναμενόμενη και φυσιολογική εποχή της «κοιλιάς». Ο Νάιτζελ Ουίλιαμς - Γκος είναι ένα project που δεδομένα χρειάζεται στήριξη, αφού το ταλέντο του είναι εμφανές, ωστόσο στη πράξη αποδείχτηκε λάθος το βάρος που έπεσε στις πλάτες του. Ο Αμερικανός γκαρντ πήρε περισσότερες ευθύνης από το αναμενόμενο και στην πρώτη του σεζόν στην Euroleague δεν μπόρεσε να δώσει το κάτι παραπάνω, έστω και αν υπήρξαν βράδια που ήταν πραγματικά καλός. Το τελευταίο δίμηνο απέτυχε να μπει στα παπούτσια των Σπανούλη και Στρέλνιεκς, ενώ ο νεοφερμένος Μπριάντε Ουέμπερ έδωσε άμεσα λύσεις, ακόμα και αν αυτές δεν ήταν αρκετές.

Τα ίδια ισχύουν πάνω-κάτω και για τον Ζακ ΛεΝτέι. Ο έτερος rookie που ήρθε από το Ισραήλ πάλεψε αρκετά και η αλήθεια είναι πως έδωσε λύσεις σε πολλές περιπτώσεις. Υπήρχαν όμως και φορές που ο ΛεΝτέι δεν μπόρεσε να δώσει σωστές ανάσες στον Μιλουτίνοφ, ενώ μέχρι και σήμερα δεν έχει ξεκαθαρίσει αν ο Αμερικανός μπορεί να αγωνιστεί καλύτερα στο «4» ή στο «5». Το πρόσημο δεν είναι ακριβώς αρνητικό, από την στιγμή που η λογική ήταν να στηριχθεί ένα... στοίχημα που στη πορεία εξελίχθηκε σε project. Η αλήθεια είναι πάντως πως ο Ολυμπιακός χρειαζόταν περισσότερο βάθος, αφού η επιλογή του Γιάνις Τίμα ακούμπησε ολοκληρωτικά τα όρια της αποτυχίας, ενώ ο Αξέλ Τουπάν έμεινε στο καλό ξεκίνημα και στη συνέχεια... χάθηκε.

Ουσιστικά, θα μπορούσε να πει κανείς πως μόνο ο Ουέμπερ έδωσε αυτά για τα οποία αποκτήθηκε, με τις ευθύνες του Ντέιβιντ Μπλατ στο συνολικό κομμάτι των επιλογών και της στελέχωσης να είναι σίγουρα μεγάλη.

Τα αποδυτήρια που χάθηκαν και τα λάθη από το... κεφάλι

Το αγωνιστικό κομμάτι είναι ο καθρέφτης ενός συλλόγου, όμως όλα ξεκινούν από αυτά που δεν φαίνονται στις κάμερες.

Ο Ολυμπιακός είχε κλασικά ισχυρά αποδυτήρια, από τα οποία δεν έφευγε το... παραμικρό. Ο χαρακτήρας του «refuse to lose» χτίστηκε στα ενδότερα του ΣΕΦ και κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει αυτό, όμως οι τελευταίοι μήνες χάλασαν αποδεδειγμένα το κλίμα. Η δημοσίευση του ηχητικού του Γιώργου Πρίντεζη έφερε σοκ και τεταμένο κλίμα στο Φάληρο, ενώ οι καθυστερήσεις και οι δυσκολίες στο οικονομικό κομμάτι «πλήγωσαν» την εικόνα των αδερφών Αγγελόπουλων, που έκαναν μεγάλο «φάουλ» και στο γεγονός πως σιώπησαν (τόσο οι ίδιοι όσο και ως ΚΑΕ) στα εμετικά πανό που ανέβηκαν στο γήπεδο για τον θάνατο του Μιχάλη Φιλόπουλου.

Την ίδια ώρα, η διαμάχη με την ΕΟΚ και την ΚΕΔ έφερε νέα αναστάτωση, ενώ η αποχώρηση στον ημιτελικό του Κυπέλλου στο ΟΑΚΑ άφησε... πληγή στο όνομα του Ολυμπιακού, έστω και αν για τους Πειραιώτες η συγκεκριμένη απόφαση έμοιαζε μονόδρομος.

Που καταλήγουν όλα αυτά; Σε απόλυτη σύγχυση. Με αποδυτήρια χωρίς εμπιστοσύνη, με καθυστερήσεις στο οικονομικό κομμάτι και με το αγωνιστικό να μένει σε δεύτερη μοίρα λόγω εξωτερικών παραγόντων και «μαχών», ήταν φυσικό επόμενο να επηρεαστεί ανεπανόρθωτα και η εικόνα στο παρκέ.

Έτσι, ο Ολυμπιακός καλείται να βγει σε λίγες ώρες στο παρκέ για να... αποχαιρετήσει την φετινή Euroleague και να τεθεί και τυπικά εκτός στόχων, αφού το Κύπελλο χάθηκε και το πρωτάθλημα θα... χαθεί, αν οι Πειραιώτες πράξουν αυτά που έχουν ανακοινώσει και απέχουν σε «αιώνιο» ντέρμπι που θα οριστούν Έλληνες διαιτητές. Όπως και να έχει πάντως, οι «ερυθρόλευκοι» μένουν ξανά χωρίς τίτλο (εκτός συκγλονιστικού απροόοπτου και... αλλαγών) και το καλοκαίρι αναμένεται ιστορικό.

Ηχηρός αποκλεισμός με αιτίες και ανάγκη για αλλαγές
EVENTS