MENU

Το αφήγημα του εφετινού Παναθηναϊκού είναι μια ιστορία βγαλμένη από την ταινιοθήκη στη χώρα του προπονητή του. Ξέρετε, από εκείνες με το αθλητικό σενάριο, που μια κολλεγιακή ομάδα (ακόμη και το οσκαρικό «million dollar baby» σε τέτοιο σενάριο πατάει) με χίλια μύρια προβλήματα ή αδυναμίες βρίσκει έναν «no longer active» προπονητή (έναν προπονητή εν αποστρατεία) που εμπνέει τους παίκτες και μέσα από αποτυχίες, σκληρή προπόνηση, ρόλους και λίγη μαγεία, αρχίζουν τα τρίποντα να πέφτουν σαν βροχή, τα χαμένα λέι-απ να δίνουν τη θέση τους στα καρφώματα και στο φινάλε, με επική ανατροπή, να κερδίζουν ακόμη και τον τελικό!

Σκεφτείτε πως ήταν ο Παναθηναϊκός το βράδυ της 19ης Δεκεμβρίου στη Μαδρίτη (αλλά και στα προηγούμενα ματς) όταν έπεσε στα «χέρια» των πρωταθλητών Ευρώπης του Πάμπλο Λάσο και πως ήταν χθες στο Ντέζιο. Αν σε κάποιον θεατή που δεν γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα του δείξεις αποσπάσματα από αγώνα εκείνων των ημερών και μετά παιχνίδια του τελευταίο μήνα, θα αποφανθεί πως πρόκειται για άλλες ομάδες και άλλους παίκτες, αν του έχεις κρύψει τα ονόματα στις φανέλες.

Κάπως έτσι είναι ο Παναθηναϊκός της εφετινής σεζόν, ο οποίος από τη 12η θέση και τον διαφαινόμενο αποκλεισμό από τα πλέιοφς για πρώτη φορά μετά το 2010 (την 13η αγωνιστική), βρέθηκε μετά την 28η «στροφή» της Ευρωλίγκας να του αρκεί μια νίκη για να προκριθεί και έχει βλέψεις ακόμη και για την 6η θέση. Έργο Πιτίνο η σπάνια αυτή μετάλλαξη, αφού η ομάδα δεν κάλυψε σχεδόν καμία από τις αδυναμίες που «φώναζαν» (και εξακολουθούν να υπάρχουν) αλλά τις έκρυψε, με τις ιδέες και την επιρροή του 66χρονου προπονητή, που είναι φανερό ότι ενέπνευσε τους Πράσινους.

Γιατί τι περαιτέρω αλλαγές έκανε ο Παναθηναϊκός; Πρόσθεσε back-up του Καλάθη; Απέκτησε αθλητικό σέντερ; Πήρε επιπλέον σουτέρ; Τον Κιλπάτρικ έβαλε στο ρόστερ του και τον Πέιν, που δεν έδινε ούτε ποιότητα στις προπονήσεις και τον εκδιώχθηκε κακήν κακώς. Έχασε δε και τον Νίκο Παππά με τραυματισμό σοβαρό.

Ο Πιτίνο όμως, μολονότι μπορεί να ξενίζει πολλούς στα μέρη μας το ταμπεραμέντο του και το… θεατράλε που βγάζει στις τοποθετήσεις του, είναι χρόνια στο κουρμπέτι και για δεκαετίες τώρα παράγει μπάσκετ στην Μέκκα του αθλήματος. Το είχα γράψει και όταν ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είχε την έμπνευση να τον φέρει στην Αθήνα αναζητώντας «μια ζαριά καλή» ότι υπάρχουν συστήματα που φέρουν το όνομα του, πως καθότι (κυρίως) κολλεγιακός είναι σκληρός και επιβάλλει την πειθαρχία (ενας προπονητής με παραστάσεις μόνο από το ΝΒΑ θα ήταν πιο δύσκολο να διαχειριστεί στην κατάσταση που κλήθηκε να διαχειριστεί ο Πιτίνο) και θα δώσει ρόλους, βοηθώντας την ομάδα να βρει την «ταυτότητα» που απεγνωσμένα αναζητούσε και δεν έβρισκε. Ο ενδοιασμός είχε να κάνει με το κατά πόσο ο Πιτίνο θα αντιμετώπιζε πρόβλημα στην προσαρμογή στα ευρωπαϊκά δεδομένα και αν στο χρόνο αυτό θα προλάβαινε, με το συγκεκριμένο ρόστερ, να διορθώσει τα πράγματα και να κάνει τον Παναθηναϊκό ανταγωνιστικό κι ομάδα που θα παίρνει αποτελέσματα και μακριά από το ΟΑΚΑ.

Σιγά-σιγά η εικόνα των πρωταθλητών Ελλάδας βελτιωνόταν. Αλλά πάντα υπήρχε ένα «αλλά». Αρχικά το δήλωνε, μετά τις πρώτες εβδομάδες, ο Αμερικανός προπονητής αλλά στους αγώνες δεν ήταν ορατό. Εκείνος το εισέπραττε από τις προπονήσεις, από όπου αρχίζουν και τελειώνουν όλα.

  • Νίκησε, με το «καλημέρα» την ΤΣΣΚΑ αλλά ήταν «η αλλαγή προπονητή» που αλλάζει και τη ψυχολογία δίχως καν προσπάθεια, ακολούθησε δε η συντριβή στο ΣΕΦ.
  • Νίκησε τη Μπάγερν Μονάχου, αλλά ακολούθησαν τρεις σερί εκτός έδρας ήττες (Μπαρτσελόνα, Ζαλγκίρις, Μακάμπι).
  • Νίκησε την Έφες, αλλά ήταν η ώθηση του ΟΑΚΑ και ακολούθησε νέα βαριά ήττα από τη Φενέρ στην Πόλη.
  • Νίκησε τη Χίμκι, αλλά έλειπε ο Σβεντ. Νίκησε στα Κανάρια Νησιά και μετά στην Πόλη, αλλά ήταν η Γκραν Κανάρια και η Νταρουσαφάκα.
  • Νίκησε την ΤΣΣΚΑ στη Μόσχα, αλλά (μολονότι είχε σταθερά καλή απόδοση) έλειπε ο Ντε Κολό και το νικητήριο καλάθι (τρίποντο με ταμπλο του Καλάθη από τα 9,5 μέτρα) ήταν τυχερό.
  • Νίκησε τη Μπασκόνια, αλλά οι Βάσκοι δεν είχαν Σενγκέλια, Γκρέιντζερ, Γκαρίνο και τους επέτρεψε να επιστρέψουν από -23π και να κριθεί το ματς στην κόψη του ξυραφιού.

Πάντοτε υπήρχε ένα «αλλά»!

Τώρα δεν υπάρχει κανένα!

Ο Πιτίνο, με τον «Superhero» βγαλμένο από κόμικ της Marvel, Νικ Καλάθη, παρουσίασε στο Ντέζιο τον καλύτερο, σε εκτός έδρας ματς, Παναθηναϊκό της μετά Ζοτς εποχής. Ομάδα με στόχευση, αυτοπεποίθηση, πάθος, μαχητικότητα και ρόλους. Ξεκάθαρα έργο του Πιτίνο, ο οποίος είναι από εκείνη την κατηγορία των ανθρώπων που γεννήθηκαν μαχητές και νικητές και ακόμη κι αν η μοίρα τους φέρει από τα μεγαλεία (του ΝΒΑ, του NCAA και των συμβολαίων των 55 εκατ.) στην Ελλάδα της κρίσης και τον 12ο στην Ευρωλίγκα Παναθηναϊκό, θα παλέψουν νυχθημερόν για να κάνουν αυτό για το οποίο γεννήθηκαν: να νικούν. Ουδείς τα καταφέρνει πάντα. Μόνο ο Τσακ Νόρις στις ταινίες του. Αλλά εκείνοι θα παλέψουν μέχρι τελικής πτώσεως για να πετύχουν στο στόχο τους. Για να το πετύχει ως προπονητής το πρώτο που έχει να κάνει είναι να το «περάσει» στους παίκτες του. Και το κατόρθωσε!

ΥΓ1: Αγωνιστικά ο Παναθηναϊκός έκανε τα πιο απλά, που συνάμα είναι πιο σημαντικά. Ο Πιτίνο «διάβασε» πως η Αρμάνι έχει τη 2η χειρότερη άμυνα της Ευρωλίγκας (παίκτες με εξαιρετική ποιότητα στην επίθεση που δεν θυσιάζουν ενέργεια για την άμυνα διότι ποντάρουν πως θα κερδίσουν κάθε αντίπαλο με το επιθετικό χάρισμα τους), έχει τη 2η καλύτερη επίθεση αλλά είναι 14η σε δημιουργία (άρα ροπή στο «iso», στο «transition» και το «μπουμπούνισμα» της μπάλας) και κυρίως ότι είναι ομάδα του Τζέιμς, ουχί του προπονητή. Κάτι που επιβεβαιώθηκε εκ νέου όταν ο Αμερικανός, που ήταν εκτός των νερών του, ενώ ήταν φορτωμένος με φάουλ ζήτησε από τον Πιανιτζιάνι να μην τον αντικαταστήσει. Στο 29’ η γραμματεία ύψωσε για τον Τζέιμς το ταμπελάκι με το «4» και αμέσως ο Καλάθαρος έσπευσε να τον ποστάρει. Ο Αμερικανός αφού «έφαγε» το καλάθι με μεγάλη άνεση, σήκωσε τα χέρια με απόγνωση! Εκεί αποτυπώθηκε και όλο το σχέδιο εξουδετέρωσης του ταλαντούχου Μάικ.

ΥΓ2: Για το πρόγραμμα και το φινάλε του ΠΑΟ, την «υπερομάδα» του Πιανιτζιάνι και τον Καλάθαρο τα είχαμε πει μετά την ήττα στο Κάουνας, σημειώνοντας ακόμη και την πιθανή ήττα στο Τελ Αβίβ. Τα υστερόγραφα στις 20 Γενάρη έχουν ενδιαφέρον.

ΥΓ3: Υπάρχουν φορές που η νίκη από την ήττα απέχει όσο μια κλωστή. Φορές που η τύχη παίζει κι αυτή το ρόλο της. Ισχύει όμως ότι η τύχη βοηθά τους ικανούς. Εκείνους που δουλεύουν και έχουν τον τρόπο να φθάσουν στο σημείο να αξιοποιήσουν την «εύνοια» της. Όπως συνέβη στην περίπτωση του ΠΑΟ και του Πιτίνο στη Μόσχα. Όχι μόνο για το τρίποντο με ταμπλό που έβαλε ο Καλάθης, αλλά διότι ο Αμερικανός ξόδεψε το τελευταίο τάιμ-άουτ του πριν από τις βολές του Κλάιμπερν στα 9’’. Είθισται οι προπονητές να χρησιμοποιούν το τάιμ-άουτ μετά τις βολές για να μεταφέρουν την επαναφορά της μπάλας στην επίθεση. Ο παίκτης της ΤΣΣΚΑ βέβαια έχασε τις βολές και ενδεχόμενως η διακοπή τον επηρέασε, αλλά θεωρητικά η επιλογή να δώσεις οδηγίες μετά τις βολές είναι πιο ενδεδειγμένη. Αλλά είπαμε, για να φθάσει ο ΠΑΟ εκεί και να τον «ευνοήσει» η τύχη, έκανε πολλά πράγματα για 39’51 λεπτά…

Million dollar Rickie
EVENTS