MENU

Ο Παναθηναϊκός ήταν άριστος! Εβαλε 97 πόντους, αλλά δεν νίκησε από την επίθεση, νίκησε από την άμυνα. Σταμάτησε μία από τις πιο παραγωγικές ομάδες της διοργάνωσης, έχοντας ξεκάθαρο πλάνο για το πώς θα αποκόψει τον Τζέιμς από την υπόλοιπη ομάδα και από το πώς θα «κρύψει» το καλάθι από τον Αμερικανό. Αρχικά ήταν ο Κιλπάτρικ και ο Καλάθης και στο δεύτερο ημίχρονο ο εκπληκτικός Αντετοκούνμπο που έβγαλε το μεροκάματα χωρίς να χρειαστεί να κάνει σουτ.

Ο Πιτίνο ήθελε έναν παίκτη που θα προλάβει το πρώτο βήμα του Τζέιμς, αλλά ταυτόχρονα θα μπορούσε να του κλείσει την οπτική επαφή με το καλάθι. Ο Αντετοκούνμπο ήταν ο ιδανικός. Ψηλότερος του αντιπάλου του, εξίσου γρήγορος, τρομερά αθλητικός, μοιραία ο Τζέιμς περισσότερο... έκλεβε χρόνο εις βάρος της ομάδας του όσο είχε την μπάλα στα χέρια του και λιγότερο αποτελούσε απειλή για το «πράσινο» καλάθι. Ο Θανάσης θεωρώ πως ήταν μέσα στους τρεις - τέσσερις κορυφαίους του Παναθηναϊκού, μαζί βεβαίως με τον εκπληκτικό Καλάθη, τον εξαιρετικό Λάνγκφορντ και τον αξιόπιστο Τόμας. Επαιξε μόλις 5 λεπτά, αλλά στο διάστημα που οι «πράσινοι» έχτισαν τη διαφορά μέσα από την καταπληκτική τους άμυνα.

Βεβαίως τίποτα απ' αυτά που έκανε ο Αντετοκούνμπο στην άμυνα, δεν θα είχαν νόημα αν δεν υπήρχε ο μεγάλος Νικ. Ο απίστευτος Καλάθης που έσπασε όλα τα κοντέρ. Δεν είναι οι 27 πόντοι, ούτε οι 14 ασίστ, ούτε τα 8 ριμπάουντ. Είναι αυτά τα 39:21 λεπτά που βρέθηκε στο παρκε, σε μια διαβολοβδομάδα μάλιστα, στην οποία είχε προηγηθεί ένας εξίσου δύσκολος αγώνας 48 ώρες πριν. Ο Νικ σε 48 ώρες εχει αγωνιστεί 68 από τα 80 λεπτά των δύο αγώνων - φωτιά!

Και δεν είναι ότι ο Καλάθης έμεινε στο παρκέ για περισσότερο από 39 λεπτά, αλλά το γεγονός ότι η ενέργειά του στο τελευταίο λεπτό ήταν ίδια με την ενέργεια στο πρώτο. Πρώτη φορά βλέπω παίκτη να παίζει τόσο πολύ και να μη ζητά αλλαγή ούτε μία φορά. Πρώτη φορά βλέπω έναν γκαρντ να δέχεται τόση πίεση, να κάνει τόσα πράγματα στο παρκέ και το ύφος του να μοιάζει με ρομπότ που δεν έχει παίξει ούτε δευτερόλεπτο!

Ο Καλάθης είναι φαινόμενο αντοχής, είναι φαινόμενο γενικότερα και η ποιότητά του αποδεικνύεται κάθε φορά που οι συμπαίκτες του είναι εκεί, δεν τον προδίδουν και αξιοποιούν τις ασίστ που παίρνουν στα χέρια τους. Κατά μέσο όρο ο Καλάθης τελειώνει κάθε ματς με 20 τελικές πάσες, τουλάχιστον 20 φορές σε κάθε ματς βγάζει έναν συμπαίκτη του σε πλεονεκτική θέση απέναντι στο καλάθι. Είναι καθαρά στο χέρι των συμπαικτών του το αν το κοντέρ θα γράψει 20, 15 ή 8!

Πέραν του Καλάθη, ο Πιτίνο είχε απόψε (23/3) έναν εξαιρετικό Λάνγκφορντ που έκανε τη δουλειά που δεν θα μπορούσε να κάνει ο Μάικ Τζέιμς σ' έναν τέτοιο παιχνίδι. Τι ήθελε ο Παναθηναϊκός; Εναν γκαρντ που θα βάλει μερικά δύσκολα σουτ, που δεν θα χρειαστεί 20 προσπάθειες και που θα κρατήσει τη μπάλα όταν χρειαζόταν. Αυτό ακριβως έκανε ο εξαιρετικός Λάνγκφορντ. Οι 17 πόντοι σε 20 λεπτά ήταν μόνο μία από τις πολλές δουλειές που έκανε στο παρκέ.

Τρίτο πρόσωπο «κλειδί» ο αξιόπιστος ΝτεΣον Τομας. Ο Αμερικανός ήταν εκεί σε όλα τα κρίσιμα σημεία. Εβαλε τα σουτάκια του από τα 6 μέτρα και πίσω, τελείωσε φάσεις στον αιφνιδιασμό, πήρε κρίσιμα ριμπάουντ, έκανε μεγάλη ζημιά στην Αρμάνι.

Η Αρμάνι των εκατομμυρίων έπεσε στην παγίδα που προσπάθησε να στήσει το καλοκαίρι με τον Μάικ Τζέιμς. Αυτή είναι συνήθως η μοίρα των ομάδων του ενός. Αυτή είναι η μοίρα των ομάδων που... σταυροκοπιούνται και περιμένουν από τον ΕΝΑΝ να καθαρίσει για τους πολλούς. Ο Τζέιμς είναι ο σταρ, ο Τζέιμς ήταν και η μεγαλύτερη «τρύπα» των Ιταλών στον πιο καθοριστικό παιχνίδι της μέχρι τώρα πορείας στην Ευρωλίγκα. Και δεν ήταν «τρύπα» επειδή δεν έβαλε 30άρα ή 20άρα, ήταν γιατί από τις βασικές αιτίες που ο Παναθηναϊκός κατάφερε να πετύχει 95 πόντους στο Μιλάνο.

Οταν στήνεις μια ομάδα βασισμένη σε ένα παίκτη, μοιραία θα ανεχτείς να τον αφήσεις στο παρκέ με το 2ο φάουλ στο πρώτο δεκάλεπτο, μοιραία θα τον αφήσεις με τρία φάουλ στο παρκέ από το 25'. Αποτέλεσμα; Ολόκληρα 10λεπτα ο Παναθηναϊκός έκανε αυτό που θα έκανε μια ομάδα που έχει στον πάγκο έναν νορμάλ προπονητή: Εβαλε τον οποιοδήποτε παίκτη μάρκαρε ο Τζέιμς να βάλει πλάτη στο καλάθι, να δημιουργήσει ή να εκτελέσει από το λόου ποστ.

Ο Καλάθης έκανε πάρτι, ο Λάνγκφορντ το ίδιο, όποιος τέλοσπάντων είχε απέναντί του τον Τζέιμς ήξερε τι ακριβώς να κάνει. Θα πει κάποιος «δεν φταίει ο Τζέιμς, φταίει ο Πιανιτζιάνι», αλλά η απάντηση δεν δίνεται από την εικόνα αυτού του αγώνα. Η απάντησε έχει δοθεί από το καλοκαίρι, όταν η Αρμάνι αποφάσισε να κάνει το ίδιο λάθος που κάνουν οι ομάδες που επιλέγουν τον Τζέιμς για να του δώσουν εν λευκώ την ομάδα.

Ο Πιανιτζιάνι δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς. Και δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς, γιατί η ομάδα του δεν μπορεί να παίξει οτιδήποτε άλλο με τον Τζέιμς εκτός παρκέ. Μ' αυτό το μοντέλο επέλεξε να πάει το καλοκαίρι, μοιραία μ' αυτό το μοντέλο έζησε και μ αυτό το μοντέλο μοιραία θα πεθάνει και θα μείνει εκτός Ευρωλίγκας.

Παίκτης φαινόμενο, εμφάνιση όνειρο!
EVENTS