MENU

Ο χάρτης του ευρωπαϊκού μπάσκετ είναι ότι πιο ρευστό υπάρχει στον χώρο των αθλημάτων. Ένα ξέφραγκο αμπέλι, όπου ο κάθε ένας μπορεί να κάνει ότι θέλει, σε ότι αφορά τους κανόνες, τις διοργανώσεις, τις συμμετοχές και χαράσσει την πολιτική του, η οποία σε κάθε περίπτωση έχει θύματα στον… άμαχο πληθυσμό και προκαλεί προβλήματα σε όλα τα επίπεδα του αθλήματος: καλεντάρι, παίκτες, Εθνικές ομάδες, διοργανώσεις, διαιτητές, το ίδιο το άθλημα.

Είναι δεδομένο πως το μπάσκετ τα επόμενα χρόνια δεν θα έχει την εικόνα που έχει τώρα. Δεν αντέχει άλλο έτσι. Είναι θνησιγενής κατάσταση, όπως ορθά τη χαρακτήρισε ο CEO του Basketball Champions League, Πατρίκ Κομνηνός σε ένα εποικοδομητικό και επιμορφωτικό «round table» που πρόσφατα παρέθεσε σε Έλληνες δημοσιογράφους.

Δεν αντέχει, μια τόσο μικρή (σε σύγκριση με το ποδόσφαιρο) αγορά, τέσσερις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, όταν το ποδόσφαιρο (με πολλές περισσότερες χώρες και πολλαπλάσιες ομάδες) έχει μόνο δύο! Δεν αντέχουν οι παίκτες το ολοένα και πιο απάνθρωπο καλεντάρι, με αγώνες Εθνικών ομάδων να «πέφτουν» πάνω σε αγώνες των καλύτερων ομάδων της Ευρώπης. Η αγορά τα αφουγκράζεται όλα αυτά και του γυρίζει την πλάτη. Το ίδιο πράττει και το «μπερδεμένο» κοινό.

Για να συμμαζευτεί το πράγμα και να ισιώσει η κατάσταση, χρειάζονται κανόνες, όρια και φυσικά να ξεκαθαρίσει το τοπίο. Προς αυτή την κατεύθυνση, φαίνεται πως θα κινηθεί η Ένωση Προπονητών Ευρωλίγκας, που παρουσιάστηκε στη Μαδρίτη και ανακοίνωσε τους πρώτους στόχους της, οι οποίοι άλλωστε ήταν οι αιτίες για να ιδρυθεί και συσταθεί.

Πρώτο μέλημα της Ένωσης, που εξέλεξε πρόεδρο τον Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς και αντιπρόεδρο τον Πάμπλο Λάσο, είναι να προστατευτούν τα δικαιώματα των προπονητών. «Οι ιδιοκτήτες έχουν δικαίωμα να προσλαμβάνουν και να απολύουν όποιον θέλουν και όποτε θέλουν. Αλλά πρέπει να σέβονται τις συμφωνίες τους και την υπογραφή τους. Είμαστε συνεργάτες με την Ευρωλίγκα. Έχουμε κάνει ήδη κάποιες κουβέντες μαζί της. Πρέπει η Ευρωλίγκα να εγγυάται για τα συμβόλαια μας» έλεγε ο Ομπράντοβιτς στο περιθώριο της παρουσίασης.

Τι σημαίνει αυτό; Οι προπονητές επιθυμούν (και θα απαιτήσουν) να εγγυάται η Ευρωλίγκα για τα συμβόλαια τους. Και στην περίπτωση που κάποια ομάδα δεν τους απολύει χωρίς να τους αποζημιώνει, να καταβάλει εκείνη την αποζημίωση τους, παρακρατώντας τα χρήματα από το ποσό που αντιστοιχεί στην ομάδα που δεν σεβάστηκε το συμβόλαιο με τον προπονητή.

Προφανώς και μια τέτοια «αλλαγή» δεν θα βάλει στο αμπέλι του μπάσκετ τον φράκτη που του λείπει, αλλά βάζοντας κανόνες και όρια, ισχυροποιείται το άθλημα μέσα από τον ανταγωνισμό και τη δικαιοσύνη που το διέπει. Γιατί για παράδειγμα είναι ένα είδος αθέμιτου ανταγωνισμού και άδικο για την ομάδα που καταβάλει ας πούμε 1 εκατ € για αποζημίωση (και άλλα τόσα για αποδεσμεύσεις παικτών) έναντι της ομάδας που δεν αποζημιώνει και χρησιμοποιεί αυτά τα χρήματα για το επόμενο ρόστερ...

Επίσης την Ένωση των προπονητών Ευρωλίγκας, που αρχικά θα προσθέσει όσους προπονητές του EuroCup και όσους πρώην προπονητές των δυο διοργανώσεων επιθυμούν να γίνουν μέλη της και εν συνεχεια όποιον Ευρωπαίο προπονητή εκδηλώσει ενδιαφέρον, θα την απασχολήσει το καλεντάρι και θα δώσει μάχη για να γίνει πιο «ανθρώπινο» για τους παίκτες.

«Καταρχάς δείτε ας δούμε το ΝΒΑ. Πόσους μήνες αγωνίζονται οι παίκτες του ΝΒΑ και πόσους μήνες ξεκουράζονται. Είναι αυταπόδεικτο ότι οι παίκτες που αγωνίζονται στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις πρέπει να έχουν μεγαλύτερη περίοδο ξεκούρασης. Και φυσικά πρέπει να δούμε πως τα προκριματικά για το Παγκόσμιο, τα οποια επανέφερε η FIBA, θα γίνονται χωρίς να συμπίπτουν με αγώνες των ομάδων. Ξεχάστε τους παίκτες και σκεφτείτε αν ένας από εμάς τους προπονητές της Ευρωλίγκας ήταν και προπονητής σε Εθνική ομάδα! Τι θα γινόταν; Τι θα έπρεπε να κάνει; Να πει στην ομάδα, “φεύγω για εβδομάδα, προπονηθεί και παίξτε μόνοι σας και τα λέμε όταν γυρίσω” ή να γυρίσει την πλάτη στην Εθνική ομάδα της χώρας του ή έστω αλλης Εθνικής ομάδας; Είναι αδιανόητο. Όμως οφείλουν και οι παίκτες να δράσουν. Πρωτίστως εκείνους αφορά η κατάσταση. Είναι θετικό ότι έχω στην ομάδα μου τον πρόεδρο των παικτών, τον Τζίτζι Ντατόμε και θα έχω την ευκαιρία να συζητήσουμε το θέμα που απασχολεί όλους μας. Πρέπει να βρεθει λύση» έλεγε ο Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς εξηγώντας τις σκέψεις που έχει ο ίδιος και όλα τα μέλη της Ένωσης που συγκεντρώθηκαν το τελευταίο διήμερο στη Μαδρίτη, που περιελάμβανε το ντέρμπι Ρεάλ-Φενέρμπαχτσε (που εξελίχτηκε σε παράσταση για έναν ρόλο) και για κερασάκι στην τούρτα ένα δείπνο μεταξύ ορισμένων εκ των σπουδαιότερων προπονητών της Ευρώπης.

Ένα μαγικό διήμερο στη Μαδρίτη

Η εικόνα και η ατμόσφαιρα της ομήγυρης θα μπορούσε να αποτελέσει σποτ για τον σεβασμό του αντιπάλου και τις αξίες του (πρωτ)αθλητισμού. Ο σεβασμός μεταξύ των Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς και Πάμπλο Λάσο, οι οποίοι ανταγωνίζονται στο υψηλότερο επίπεδο και λίγα λεπτά νωρίτερα έδωσαν έναν αγώνα, αλλά μεταξύ όλων των παρευρισκομένων (Τσάβι Πασκουάλ, Νέβεν Σπάχια, Άχμετ Τσάκι) ήταν κάτι ασύλληπτο. Απερίγραπτο! Οι ιστορίες και τα μαθήματα μπάσκετ δε, σαν μεταπτυχιακό χωρίς δίδακτρα...

Ο Ζοτς βγαίνει μπροστά για να μπουν κανόνες
EVENTS