MENU

Εδώ είμαστε και πάλι. Βασικά να είναι καλά η ομάδα μπάσκετ, γιατί δεν πρόκειται να τα “λέγαμε” τουλάχιστον ως το βράδυ του Σαββάτου, εκεί όπου το ραντεβού θα ήταν σχεδόν... υποχρεωτικό μετά το ματς με την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ.

Είναι τέτοια η μιζέρια που η εκπέμπει η οποιαδήποτε ενασχόληση με το ποδοσφαιρικό τμήμα που δεν σου πάει η καρδιά να γράψεις οτιδήποτε. Χαλιέσαι και διαλύεσαι. Και το χειρότερο είναι πως δεν υπάρχει ημερομηνία λήξης. Δεν υπάρχει τίποτα που να σου δείχνει ότι υπάρχει περίπτωση να επιστρέψει άμεσα έστω και μια σχετική κανονικότητα.

Όποιος λοιπόν αντέχει να λέει και να γράφει ότι τα βρήκαμε με τον κάθε Ρινάλντι και ότι πάει καλά η “μάχη” για να πάρουμε την άδεια καλώς το κάνει και δικαίωμά του. Αλλωστε και σε αυτόν τον Παναθηναϊκό (ή μάλλον ΜΟΝΟ σε αυτόν τον Παναθηναϊκό) υπάρχει κόσμος που σε δημοσιογραφικό επίπεδο ζει ακόμα και σήμερα το όνειρό του, οπότε ας μην τους ξυπνάμε κιόλας.

Πέσαμε στην παγίδα όμως και ξεφύγαμε. Ε ας πάμε λοιπόν και στο θέμα μας. Ο μπασκετικός Παναθηναϊκός πήρε το διπλό από την Νταρουσάφακα και στα πέντε τελευταία ματς μετράει τέσσερις νίκες. Εχοντας κάνει το πρώτο φετινό τρία στα τρία και πετυχαίνοντας τη μεγαλύτερη εκτός έδρας νίκη του από το μακρινό... 2011, αν διάβασα σωστά!

Δεν τρελαθήκαμε. Ξέρουμε ποια είναι η Νταρουσάφακα, όπως και ποια ήταν η Γκραν Κανάρια. Ομάδες της πλάκας, που υπό κανονικές συνθήκες δεν τις βλέπεις καν. Σίγουρα δεν είναι κριτήριο από άποψη δυναμικότητας, όμως γενικά το πρόβλημα δεν ήταν οι αντίπαλοι αλλά ο εαυτός σου. Αυτός που... τον έβρισκες σπάνια που λέει και το σχετικό hit!

Βλέπετε στην προγενέστερη κατάστασή σου μπορούσες να χάσεις από τον... οποιονδήποτε. Τώρα πλέον το πράγμα αρχίζει να αλλάζει. Σαφώς και περισσότερα για τα “τι” και τα “πως” θα φανούν (κυρίως) στο Μιλάνο, όμως σε κάθε περίπτωση ο Παναθηναϊκός θυμίζει και πάλι τον τελευταίο μήνα ΚΑΝΟΝΙΚΗ ομάδα. Για να το πούμε απλά και λαϊκά ξέρει τι θέλει μέσα στο γήπεδο, τι παίζει αλλά και πως να το παίξει. Με λίγα λόγια υπάρχουν ξανά συγκεκριμένα πλάνα και ρόλοι, στοιχεία που για πολλούς και διάφορους λόγους είχαν χαθεί.

Πάμε παρακάτω για να δούμε πως πέρα από το βαθμολογικό όφελος του συγκεκριμένου διπλού, το οποίο σε κρατάει ζωντανό για την πρόκριση, υπάρχει και το ψυχολογικό κομμάτι. Η ανάκαμψη του τελευταίου διαστήματος είναι ότι πρέπει για τα αποδυτήρια και έρχεται την κατάλληλη στιγμή. Μέσα από εκεί σήμανε η αντεπίθεση και φάνηκε ότι υπάρχει σφιγμός, από εκεί βγαίνει σιγά – σιγά και ξανά το μέταλλο της ομάδας.

Επαναλαμβάνω για να μην τρελαθούμε ότι ακόμη είναι πρόωρο να λέμε μεγάλα λόγια, από την άλλη όμως και σε σχέση με αυτό που ζούσαμε δεν μπορείς να μην σκάσεις ένα χαμόγελο ελπίδας. Δεν θα είναι εύκολη η πρόκριση στην οκτάδα, δεν είναι όμως και απίθανη όπως την θεωρούσαμε πριν λίγο καιρό.

Ο Πιτίνο πέραν της ψυχολογίας άλλαξε κατά πολύ και τον τρόπο που επιτίθεται η ομάδα. Βλέποντας το δεδομένο πρόβλημα στο σουτ, έκοψε τα τρίποντα με το μαχαίρι, ψάχνει τον αιφνιδιασμό και ακουμπάει συχνότερα στο “ζωγραφιστό”, εκεί δηλαδή που δεν πλησίαζες καν. Σαφώς και το πρόβλημα δεν λύνεται από τη μια μέρα στην άλλη, ειδικότερα αν αυτή η μέρα είναι τον... Μάρτιο, είναι εμφανής ωστόσο μια έστω και μικρή κανονικότητα που παρατηρείται και πάλι και που σε κάνει να πιστεύεις ότι το θηρίο ξυπνάει και τα μέχρι πρότινος αδύνατα μπορούν να γίνουν δυνατά.

Νίκες... αποδυτηρίων!
EVENTS