MENU

Κοντά στους δύο μήνες έχουν περάσει από το τελευταίο πολύ καλό παιχνίδι του Ολυμπιακού. Ηταν στις αρχές του Ιανουαρίου, όταν και είχε νικήσει εύκολα στο ΣΕΦ τον Παναθηναϊκό. Από κει και πέρα η ομάδα του Ντέιβιντ Μπλατ...αναζητείται. Και από εκεί, που πάλευε για την τέταρτη και την πέμπτη θέση στη κανονική περίοδο της Ευρωλίγκας, τώρα τρέχει για να μην πάθει μία γκέλα άνευ προηγουμένου.

Τρέχει για να μην μείνει εκτός οκτάδας. Δεν θέλει και πολύ άλλωστε. Τι είπατε; Εχει βατό πρόγραμμα; Αλήθεια είναι αυτό. Εχει εμπιστοσύνη, όμως, κανείς σε αυτόν τον Ολυμπιακό, που βλέπουμε εδώ και περίπου δύο μήνες; Μάλλον όχι.

Εχουν γίνει πολλά στους Πειραιώτες και είναι γνωστά. Μιλάμε για αυτά, που αφορούν στον χώρο έξω από τις τέσσερις γραμμές του παρκέ. Που σαφώς επηρεάζουν το αγωνιστικό κομμάτι. Είναι πράγματα αλληλένδετα. Μην τα φορτώνουμε, όμως, όλα εκεί. Εχουν παίξει ρόλο το ηχητικό, τα χρήματα, που οφείλονται, η αποχώρηση από το ΟΑΚΑ, οι τραυματισμοί, αλλά δεν είναι μόνο αυτά. Είναι και τεχνικό το θέμα. Μπασκετικό. Και ο Ντέιβιντ Μπλατ, που έχει την απόλυτη ευθύνη του αγωνιστικού κομματιού, πρέπει να βρει την λύση όσο το δυνατόν πιο γρήγορα.

Αλήθεια είναι ότι ο Ολυμπιακός, που είδαμε πριν από λίγο κόντρα στην ΤΣΣΚΑ, δεν ήταν εντελώς κακός. Θα λέγαμε ότι ήταν καλύτερος -πάντα αναλογικά- σε σχέση με τα ματς με την Φενέρ, με την Εφές και σίγουρα με την Μπαρτσελόνα. Ηταν ανταγωνιστικός για κάτι παραπάνω από 25 λεπτά, αλλά το θέμα είναι ότι τα παιχνίδια διαρκούν 40 λεπτά. Και βέβαια ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να είναι ικανοποιημένος, που κόντραρε μία σαφώς ποιοτικότερη ομάδα για κάτι λιγότερο από 30 λεπτά. Πήρε το χειροκρότημα αρκετών φιλάθλων του στο τέλος του ματς, αλλά οι 5 ήττες στα τελευταία 5 παιχνίδια μόνο για χειροκρότημα δεν είναι. Είπαμε: μιλάμε για τον Ολυμπιακό. Οχι για την Γκραν Κανάρια και την Νταρουσάφακα.

Μιλάμε για τον Ολυμπιακό, που σίγουρα δεν ήταν και δεν είναι φαβορί για την Ευρωλίγκα, αλλά δεν είναι και για να μένει εκτός οκτάδας. Είπαμε άλλωστε και ξέρουμε ότι μέχρι πρότινος είχε μπόλικες ελπίδες για την πεντάδα. Ολόκληρος, όμως, ο οργανισμός βάζει τα χεράκια του στα ματάκια του και ο κίνδυνος αποκλεισμού δεν είναι μακρινός.

Προλαβαίνει ή μάλλον μπορεί ο Ολυμπιακός να γίνει και πάλι κανονικός Ολυμπιακός; Ο Ντέιβιντ Μπλατ και οι παίκτες του είναι οι μόνοι, που μπορούν να απαντήσουν. Οχι στα λόγια, αλλά στις τέσσερις γραμμές του παρκέ.

«Μην το ψάχνεις, κλείνει σιγά σιγά ο κύκλος μίας μεγάλης ομάδας» μου είπε ένας φίλος του Ολυμπιακού, μετά το 97-81 υπέρ των Ρώσων. Δεν είμαστε σύμφωνοι με αυτό. Τουλάχιστον στην παρούσα φάση της χρονιάς. Το καλοκαίρι είναι μία άλλη συζήτηση. Τότε, ναι, μπορούμε να τα βάλουμε όλα τα δεδομένα στο τραπέζι. Ο Σπανούλης θα αρχίσει να οδεύει από τα 37 του στα 38 του, ο Πρίντεζης προς τα 35 του και βέβαια μένει να δούμε τα σημαντικότερα, που έχουν να κάνουν με τις γενικότερες προθέσεις των Αγγελόπουλων.

Προς το παρόν, όμως, είναι σε εξέλιξη μία προσπάθεια και μιλάμε για το κομμάτι της πρόκρισης στην οκτάδα της Ευρωλίγκας. Μία προσπάθεια, που δεν αξίζει στον Ολυμπιακό να της δώσει ένα άσχημο τέλος. Στο χέρι του είναι να πάρει την πρόκριση στην οκτάδα, αρκεί να ξαναγίνει αυτό, που ήταν ή κοντά σε αυτό, που ήταν.

Τώρα τα πάντα θα είχαν ουσιαστικά τελειώσει, αν κέρδιζε ένα μόνο ματς από τα τελευταία πέντε, που έχασε: με την Μπαρτσελόνα. Με «αν» δεν γράφεται ιστορία. Και «αν» έχουν όλες οι ομάδες. Και πιο σοβαρά μάλιστα.

Το θέμα ή μάλλον ένα θέμα είναι ότι εκεί, που αναρωτιόμασταν αν θα μπει ο Παναθηναϊκός στην οκτάδα, ο προβληματισμός έγινε διπλός. Και δεν είμαστε πολύ μακριά από το να δικαιωθούν εκείνοι, που έλεγαν ότι μια από τις δύο ελληνικές ομάδες δεν θα βρεθεί στην οκτάδα. Μακάρι να μην γίνει, αν και η λογική γέρνει προς το μέρος των απαισιόδοξων.

Ορίζει την τύχη του, αλλά πρέπει να ξαναγίνει Ολυμπιακός
EVENTS