MENU
Χρόνος ανάγνωσης 8’

Τι έκαναν οι... Ουέμπερ πριν από τον Ουέμπερ στον Ολυμπιακό

Ανανεώθηκε: 23-09-2019 01:06
0

Υπάρχουν δύο τρόποι, με τους οποίους μπορεί κανείς να προβεί στην ανάγνωση μίας μεταγραφής που γίνεται στα μέσα της χρονιάς. Μία μεταγραφή μπορεί να διαβαστεί ως ελαφρά τροποποίηση σε ένα... μακιγιάζ με μικρές ατέλειες ή ως μία αναγκαία προσθήκη ενός κομματιού σε ένα παζλ που αλλιώς θα έμενε άλυτο. Στον Ολυμπιακό έχουν περάσει από όλες τις φάσεις κι έχουν δει αποτελέσματα πάσης φύσεως από αθλητές που επέλεξαν στου δρόμου τα μισά. Κάποιοι τους απογείωσαν, κάποιοι δεν ακούμπησαν, κάποιοι παρουσιάστηκαν τρομακτικά αδιάφοροι και κάποιοι ήθελαν, αλλά δεν μπόρεσαν.

Οι επόμενοι μήνες θα δείξουν σε ποια από τις παραπάνω λίστες θα στριμώξει το όνομά του ο Μπριάντε Ουέμπερ, ο παίκτης που επέλεξε ο Ντέιβιντ Μπλατ για να ενισχύσει την περιφερειακή του γραμμή ύστερα από ένα αρκετά μεγάλο διάστημα αναζήτησης και ξεψαχνίσματος της αγοράς. Για τα στοιχειά που χαρακτηρίζουν το παιχνίδι του Αμερικανού γκαρντ διαβάσατε τις προηγούμενες ημέρες. Αυτή τη φορά, το sdna.gr γυρίζει το χρόνο λίγο, ή και περισσότερο, πίσω προκειμένου να δει τι συμβαίνει κάθε φορά που ένα γρανάζι εντάσσεται στην ερυθρόλευκη μηχανή, αφού τα... κοντομάνικα έχουν μπει στο ντουλάπι με τα υπόλοιπα καλοκαιρινά.

Από την ημέρα που οι αδερφοί Αγγελόπουλοι ανέλαβαν τα ηνία του Ολυμπιακού και τον οδήγησαν ξανά στην ελίτ, καθόλου σπάνιο δεν είναι το φαινόμενο μίας προσθήκης μεσούσης της χρονιάς. Είναι χαρακτηριστικό πως μόνο οι σεζόν 2010/2011 και 2014/2015 πέρασαν χωρίς μία τέτοια κίνηση.

Οι... «τους θυμάστε με τα ερυθρόλευκα;»

Αρκετοί παίκτες ήρθαν στην Ελλάδα για τον Ολυμπιακό, αλλά ελάχιστοι θυμούνται πως όντως αυτό συνέβη. Την αρχή έκανε ο Ματ Φρίτζι τον Ιανουάριο του 2006. Ο ξανθομάλλης φόργουορντ πρόλαβε να παίξει σε δύο ματς της Euroleague κι έχει ρεκόρ καριέρας στο ranking το... -2 του εντός έδρας αγώνα με την Λιέτουβος Ρίτας. Λίγο αργότερα, στη «μηχανή» της ομάδας του Γιόνας Καζλάουσκας είχε ενταχθεί ο νεαρός Σέρβος γκαρντ Ιβάν Κόλιεβιτς που επίσης δεν «ακούμπησε», αφού αγωνίστηκε σε τέσσερα ματς για πολύ λίγα λεπτά.

Η παράδοση συνεχίστηκε και την σεζόν 2006/2007. Συγκεκριμένα, τον Ιανουάριο του 2007 οι «ερυθρόλευκοι» πήραν από την Ούραλ Γκρέιτ τον Σαμ Χόσκιν, έναν Αμερικανό ψηλό που συνήθιζε να σουτάρει τις βολές από τη... γωνία. Αν και δεν τα πήγε τόσο άσχημα (6.4π., 4.8ριμπ. σε 8 ματς της Euroleague), δεν θα έλεγε κανείς πως το όνομά του μνημονεύεται από τον κόσμο της ομάδας. Την ίδια περίοδο, ο Πίνι Γκέρσον είχε επιλέξει για την ομάδα του τον Βρμπιτσα Στεφάνοφ ως αντι-Μουλαομέροβιτς, αλλά ο έμπειρος γκαρντ είχε περάσει απαρατήρητος με ελάχιστη συμμετοχή σε πέντε ματς.

Όσο για τους πιο... σύγχρονους, αμφίβολο είναι πως θα θυμάστε πως τα ερυθρόλευκα φόρεσε και ο Τζαμάριο Μουν τη σεζόν 2013/2014. Ο συγκεκριμένος είναι άλλη περίπτωση, αφού έχει καλό βιογραφικό με γεμάτες χρονιές στο ΝΒΑ (μ.ο. καριέρας 6.3π. και 4.3ριμπ.). Ωστόσο, δεν έμεινε για πολύ στην ομάδα του Γιώργο Μπαρτζώκα. Στην Εuroleague είχε παίξει μόνο σε ένα ματς με την Φενέρμπαχτσε στην Πόλη.

Το δίδυμο - success story

Όταν οι οπαδοί του Ολυμπιακού ακούν για μεταγραφές στη διάρκεια της σεζόν, πάντα ελπίζουν πως ο παίκτης που θα αποκτηθεί θα... βγει Λο ή έστω Ντόρσεϊ. Οι δύο Αμερικανοί αποκτήθηκαν από τον Ολυμπιακό του Ίβκοβιτς τη σεζόν 2011/2012 αντί των rookies Κεϊλίν Λούκας - Ματ Χάουαρντ και τα άλλαξαν όλα. Ήταν καταλυτικοί στο να μεταμορφωθούν οι Πειραιώτες και να φτάσουν τελικά στην κατάκτηση της Euroleague και του πρωταθλήματος σε μία σεζόν παραμύθι. Φυσικά, δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος να γράψουμε πολλά για τους δύο παίκτες, αφού ο κόσμος θυμάται την προσφορά τους και το στιλ παιχνιδιού τους. Ειδικά ο Λο είναι η μόνιμη απάντηση των φιλάθλων της ομάδας όταν ερωτούνται σχετικά με το ποιος γκαρντ έχει ταιριάξει καλύτερα με τον Βασίλη Σπανούλη.

Οι «παιγμένοι» που... δεν τράβηξαν

Για καμία μεταγραφή δεν μπορεί κάποιος να βάλει το χέρι του στη φωτιά πως θα αποδειχθεί επιτυχημένη. Ίσως μία ομάδα να προβεί ορθώς σε μία επιλογή παίκτη, αλλά συγκυρίες και καταστάσεις να μετατρέψουν τη μεταγραφή σε φιάσκο. Ο Ολυμπιακός πήγε αρκετές φορές, όλα αυτά τα χρόνια, σε θεωρητικά σίγουρες επιλογές χωρίς όμως εν τέλει να δικαιωθεί.

Τις πρώτες εβδομάδες του 2009, το σίριαλ Ολυμπιακού - Τζανίρο Πάργκο είχε καταλήξει σε γάμο με τον πρώην NBAer να ντύνεται στα κόκκινα. Oι προσδοκίες δεν δικαιώθηκαν από τον Αμερικανό και το διαζύγιο δεν άργησε να έρθει με τον ίδιο να προλαβαίνει να πατήσει παρκέ σε 11 ματς της Euroleague (3.5π., 1.4ασ.).

Ο Ντορόν Πέρκινς είχε αποκτηθεί τη σεζόν 2012/2013 για να καλύψει το κενό του Βαγγέλη Μάντζαρη, που θα έχανε το μεγαλύτερο μέρος της χρονιάς, και η αλήθεια είναι πως είχε όλα τα φόντα για να τα καταφέρει. Άλλωστε, είχε πολύ καλή παρουσία στην Μακάμπι Τελ Αβίβ τα προηγούμενα χρόνια. Ωστόσο, τα πράγματα δεν κύλησαν καλά και ο Αμερικανός πέρασε απαρατήρητος (2π. σε πέντε ματς) σε μία ομάδα, η οποία πάντως κατέκτησε την Euroleague.

Και στην επόμενη περίπτωση συνδετικός κρίκος είναι, κατά κάποιον τρόπο, η Μακάμπι Τελ Αβίβ. Ο Σον Τζέιμς αποκτήθηκε τη σεζόν 2015/2016 για να πάρει τη θέση του Πάτρικ Γιανγκ μετά τον σοκαριστικό τραυματισμό του. Ο Αμερικανός σέντερ είχε υπάρξει αρχηγός της Μακάμπι με γεμάτες σεζόν, είχε ξεκινήσει εξαιρετικά στην Μπιλμπάο, αλλά τελικά δεν βοήθησε τους Πειραιώτες όσο περίμεναν οι περισσότεροι. Να θυμίσουμε πως λίγους μήνες αργότερα αντικαταστάθηκε από τον Χακίμ Ουόρικ που, αν και θεαματικός, πέρασε επίσης απαρατήρητος.

Πιο πρόσφατο μέλος αυτής της κατηγορίας ο Μπόμπι Μπράουν, ο Αμερικανός σκόρερ που είχε κάνει θραύση πριν λίγα χρόνια με την Σιένα, αλλά είχε χάσει τη σπιρτάδα του πέρσι, όταν και τον επέλεξε ο Ολυμπιακός για την ενίσχυση της περιφερειακής του γραμμής. Ο έμπειρος παίκτης είχε ελάχιστες εκλάμψεις και κυρίως βρήκε ρόλο σε ματς του ελληνικού πρωταθλήματος.

Φιλότιμοι με ταβάνι

Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο Ολυμπιακός κατάφερε να βρει παίκτες που είχαν διάθεση, όρεξη, ικανότητες και καλές στιγμές, αλλά σίγουρα δεν έπεισαν πως μπορούν να μείνουν για χρόνια στην ομάδα. Ο πρωταθλητής Ευρώπης (2013), Τζος Πάουελ, είναι ένα από τα παραδείγματα. Ο Αμερικανός σέντερ ήταν ο αντι-Ντόρσεϊ, αν και είχε πολύ διαφορετικό στιλ παιχνιδιού. Ποτέ δεν θάμπωσε με την απόδοσή του (5.1π., 2.7ριμπ. ανά ματς), αλλά ήταν μέλος της ομάδας του back to back έχοντας μάλιστα σημαντική συνεισφορά στο Game 5 της προημιτελικής σειράς με την Εφές.

Την επόμενη χρονιά, ο Γιώργος Μπαρτζώκας είχε δώσει θέση στο ρόστερ στον Μάρντι Κόλινς, έναν παίκτη που είχε θητεία στο ΝΒΑ. Η αστοχία του, στο πρώτο διάστημα της παρουσίας του στην Ελλάδα, έκανε πολύ κόσμο να τον χλευάσει, αλλά τελικά ο Αμερικανός αποδείχθηκε πρόθυμος να τα δώσει όλα για την ομάδα του. Γι' αυτό και ο κόσμος άρχισε να τον χειροκροτά. Οι περισσότεροι θυμούνται τις... λυσασμένες άμυνες στον Ρούντι, και όχι μόνο, στα πλέι οφ της Euroleague κόντρα στην Ρεάλ.

Αρκετά φιλότιμος ήταν και ο Κάιλ Ουίλτζερ, ο παίκτης που πήρε ο Ολυμπιακός πέρσι όταν τέθηκε νοκ-άουτ ο Κιμ Τιλί. Ο Καναδός φόργουορντ με το εξαιρετικό σουτ έδειξε σε αρκετές περιπτώσεις το επιθετικό του ταλέντο, αλλά σε καμία φάση της πορείας του δεν έκανε το ξεπέταγα που θα μπορούσε να τον καθιερώσει στην ομάδα του Πειραιά.

Ο Σκούνι σε νέο ρόλο και ο Γεωργιανός που... χτύπησε δυο φορές

Αρκετά ιδιαίτερες είναι δύο περιπτώσεις συγκεκριμένων παικτών. Ο ένας είναι ο Σκούνι Πεν. Ο Αμερικανός γκαρντ είχε ηγετικό ρόλο ως πρώτο βιολί στην ομάδα τη σεζόν 2006/2007, αλλά ύστερα από τρεις σεζόν είχε επιστρέψει με νέο... προφίλ. Συγκεκριμένα, ο Παναγιώτης Γιαννάκης τον είχε αποκτήσει (2009/2010) με τον ίδιο να έχει πολύ μειωμένους μέσους όρους, αλλά να είναι αισθητά καλύτερος στο αμυντικό κομμάτι.

Μία κατηγορία μόνος του και ο Γκιόργκι Σερμαντίνι που, τόσο τη σεζόν 2012/2013 όσο και την ακριβώς επόμενη, είπε το «ναι» σε πρόταση που του κατατέθηκε από τον Ολυμπιακό ενώ η χρονιά ήταν σε πλήρη εξέλιξη. Ο Γεωργιανός δεν ήταν βασικός σε κάποιο από τα δύο περάσματά του, αλλά ήταν σταθερά φιλότιμος και έτοιμος να βοηθήσει ανά πάσα στιγμή.

Οι υπόλοιποι

Υπάρχουν και κάποιοι ακόμη παίκτες που δεν ταίριαζαν σε κάποια από τις παραπάνω κατηγορίες. Να ξεκινήσουμε από τον Μαρκ Τζάκσον, τον ψηλό που ενέταξε πολύ νωρίς στο ρόστερ του ο Ολυμπιακός τη σεζόν 2007/2008, όταν αποδείχθηκε πως ο Λόρενς Ρόμπερτς δεν θα μακροημερεύσει στην ομάδα. Ο Αμερικανός σέντερ ήταν εξαιρετικός στην επίθεση (15.1π.), αλλά στην άμυνα είχε σοβαρά θέματα που γίνονταν αισθητά πολύ συχνά. Σίγουρα πάντως έδειξε μεγάλο κομμάτι της κλάσης του μέχρι τον Μάρτιο του 2008 που αποχώρησε.

Παρόμοιες είναι δύο πιο πρόσφατες περιπτώσεις. Συγκεκριμένα, οι Ντάριους Τζόνσον-Όντομ και Ντόμινικ Ουότερς αποκτήθηκαν με διαφορά ενός έτους για να καλύψουν τρύπες στην περιφέρεια. Ουδείς έλαμψε, ουδείς θα μπορούσε να κατηγορηθεί για αδιαφορά. Σε κάθε περίπτωση ούτε κρύο-ούτε ζέστη για δύο Αμερικανούς γκαρντ που ήταν αναμενόμενο ότι δεν θα κάνουν τη διαφορά.

Αναλυτικά οι παίκτες που αποκτήθηκαν στα μέσα της χρονιάς ανά σεζόν:

2005/2006: Ματ Φρίτζι, Ιβάν Κόλιεβιτς

2006/2007: Σαμ Χόσκιν, Βρμπιτσα Στεφάνοφ

2007/2008: Μαρκ Τζάκσον

2008/2009: Τζανίρο Πάργκο

2009/2010: Σκούνι Πεν

2011/2012: Έισι Λο, Τζόι Ντόρσεϊ

2012/2013: Τζος Πάουελ, Ντορόν Πέρκινς, Γκιόργκι Σερμαντίνι

2013/2014: Μάρντι Κόλινς, Τζαμάριο Μουν, Γκιόργκι Σερμαντίνι

2015/2016: Σον Τζειμς, Ντάριους Τζόνσον-Οντομ, Χακίμ Ουόρικ

2016/2017: Ντόμινικ Ουότερς

2017/2018: Κάιλ Ουίλτζερ, Μπόμπι Μπράουν

Τι έκαναν οι... Ουέμπερ πριν από τον Ουέμπερ στον Ολυμπιακό
EVENTS