MENU

Ενα παιχνίδι, δύο διαφορετικοί αγώνες μπάσκετ ήταν το συμπέρασμα από το πρώτο ντέρμπι της χρονιάς με τον Παναθηναϊκό να θριαμβεύει ύστερα από ένα κάκιστο πρώτο μέρος και τον Ολυμπιακό να απογοητεύει με την κατάρρευση στο δεύτερο ημίχρονο.

Κι όμως... Δεν άλλαξε κάτι ιδιαίτερο ο Πασκουάλ για να παρουσιάσει ο Παναθηναϊκός τέτοια διαφορά στην εικόνα του. Η μόνη ουσιαστική αλλαγή αφορούσε στη σαφώς πιο επιθετική άμυνα που είχε αιχμή τον Αντετοκούνμπο. Ο Θανάσης είχε μια ξεκάθαρη οδηγία: Αναλαμβάνεις τον Σπανούλη, δεν του δίνεις το σουτ και στη χειρότερη τον αφήνεις να πάει προς τα μέσα με σκοπό να «πέσει» πάνω στα αθλητικά κορμιά των ψηλών. Ηταν ξεκάθαρο πως ο Παναθηναϊκός ήθελε να «τελειώσει» τον Σπανούλη για να «τελειώσει» ουσιαστικά και όλη την περιφέρεια του Ολυμπιακού.

Και πράγματι, το κατάφερε. Δεν είναι μόνο όσα δε δέχτηκε ο Παναθηναϊκός από τον αρχηγό των «ερυθρόλευκων», δεν είναι ότι τον οδήγησε στον κλειστό διάδρομο που συνήθως οδηγεί σε τάπα, δεν είναι ότι σταμάτησαν οι έξτρα πάσες που οδηγούσαν στα ελεύθερα σουτ του πρώτου ημιχρόνου, είναι ότι ο Θανάσης κέρδισε κατά κράτος την προσωπική μονομαχία, δινοντας ακόμη και περισσότερους πόντους απ' όσους ο Σπανούλης. Χωρίς δεύτερη σκέψη, ο Αντετοκούνμπο ήταν ο απόλυτος ΜVP του ντέρμπι, ήταν ο άνθρωπος που άλλαξε το μομέντουμ του αγώνα και στις δύο πλευρές του παρκέ.

Ο Παναθηναϊκός είχε πολλά ακόμη στο β' ημίχρονο που δεν είχε στο πρώτο. Πρώτον, τη δημιουργία του Καλάθη. Από τις 2 συνολικά τελικές πάσες στο πρώτο 20λεπτο, οι «πράσινοι» τελείωσαν με 11, οι 7 εκ των οποίων δόθηκαν από τον Νικ. Δεύτερον, είχε έναν ανεπανάληπτο Λεκάβιτσιους που τα έκανε όλα σωστά, καλύπτοντας την ανυπαρξία του Λάνγκφορντ, την αδιάφορη μέρα του Παππά και την αστοχία του Λοτζέσκι.

Ο Λιθουανός έπαιξε για... τρεις και ήταν εντυπωσιακό πως τα κατάφερε εξαιρετικά ως «δυάρι» δίπλα στον Καλάθη, βάζοντας όλα τα σουτ που επιχείρησε και ανοίγοντας διαδρόμους σε κάθε φάση. Τρίτον, ο Τζέιμς Γκιστ φώναξε «παρών» στο πιο κρίσιμο ημίχρονο της μέχρι τώρα πορείας του. Προφανώς και ο Αμερικανός δεν ήταν αυτό που έχουν συνηθίσει οι οπαδοί του Παναθηναϊκού, αλλά στο δεύτερο ημίχρονο έδωσε πολυτιμότατες λύσεις σε άμυνα και επίθεση.

Στην ουσία οι «πράσινοι» κέρδισαν (πάλι) χωρίς τα βασικά τους «όπλα». Ο Πασκουάλ έβγαλε άσους από το μανίκι με τους Αντετοκούνμπο και Λεκάβίτσιους απέναντι σε έναν Ολυμπιακό που «κόλλησε» στο πολύ καλό πρώτο ημίχρονο. Οι «ερυθρόλευκοι» εγκλωβίστηκαν στον ρυθμό που δεν μπόρεσε να δώσει ο Σπανούλης στη γ' περίοδο.

Ο Μπλατ άργησε να αντιληφθεί το κακό που συνέβαινε, άργησε πολύ να αντιδράσει και επί 7 λεπτά ο Ολυμπιακός έπαιζε μπάσκετ που έμοιαζε με αδιέξοδο. Οι «ερυθρόλευκοι» έμοιαζαν να πέφτουν σε τοίχο κι αντί να αλλάξουν διαδρομή, προσπαθούσαν να σπάσουν τον τοίχο και να περάσουν από μέσα. Ηταν ξεκάθαρο πως ο Ολυμπιακός δύσκολα θα μπορούσε να συνεχίσει με τα ίδια εκπληκτικά ποσοστά ευστοχίας του πρώτου ημιχρόνου, ήταν ξεκάθαρο πως το δεύτερο ημίχρονο δεν θα μπορούσε να πάει σε σκορ 50 πόντων.

Ο Ολυμπιακός, την κρίσιμη ώρα αποδείχτηκε πιο soft από τον Παναθηναϊκό. Εχασε κατά κράτος τις μάχες στα ριμπάουντ, δεν είχε πλέον τις έξτρα πάσες για τα ελεύθερα σουτ και από την στιγμή που δεν μπορούσε να βάλει τη μπάλα στο καλάθι, μοιραία έχασε και το μομέντουμ του αγώνα. Στο τέλος, ο ηρωικός Πρίντεζης πάλευε μόνος του απέναντι σε όλους, ενώ δεν μπορώ να θυμηθώ ούτε φάση στις δύο τελευταίες περιόδους που οι «ερυθρόλευκοι» να σκόραραν με παίκτη της περιφέρειας.

Το αποτέλεσμα του ντέρμπι δεν αλλάζει τίποτα σε όσα ξέραμε. Ο Παναθηναϊκός θέλει βελτίωση και καλά θα κάνει να μελετήσει τι δεν πήγε καλά στο πρώτο ημίχρονο. Οχι, το λάθος του Πασκουάλ δεν ήταν που κράτησε παραπάνω τον Καλάθη στον πάγκο μετά το δεύτερο φάουλ, ούτε η επιλογή του κακού Γκιστ στο πρώτο ημίχρονο.

Το πρόβλημα ήταν η άμυνα που έμοιαζε με ελβετικό τυρί και η αδυναμία να κάνει οτιδήποτε άλλο στο παρκέ πέραν του να προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί τα μις ματς που προέκυπταν. Ο Παναθηναϊκός προσπαθούσε σε κάθε φάση να εκμεταλλευτεί τις διαφορές ύψους που προέκυπταν, αλλά αυτό δεν είναι πάντα αρκετό, όταν μάλιστα σουτάρεις με 30% από τη γραμμή των 6,75μ. Από την άλλη, ο Ολυμπιακός θα πρέπει να μελετήσει πολύ προσεκτικά την κατάρρευση του β΄ημιχρόνου. Δεν είναι ότι απλά έχασε, είναι ότι η εικόνα των δύο ημιχρόνων είναι απόλυτα αντιφατική.

Όταν ο Θανάσης πήρε την ταυτότητα του Σπανούλη όλα τελείωσαν
EVENTS