MENU

Η γεύση που άφησε η πρώτη εβδομάδα διπλής «δόσης», σε συνδυασμό με την πρώτη αγωνιστική, για τις ελληνικές ομάδες είναι ασαφής. Κυρίως εκείνη που έβγαλε ο Ολυμπιακός, ο οποίος πραγματοποίησε το διάγραμμα με τη μεγαλύτερη καμπύλη. Από το ζενίθ, στο ναδίρ σε οκτώ ημέρες. Εμφατικές εμφανίσεις σε Μόσχα (Χίμκι) και Βιτόρια (Μπασκόνια), εκεί όπου πέρυσι διασύρθηκε, συντριβή και ανάλογη αγωνιστική εικόνα στο ΣΕΦ με αντίπαλο την Αρμάνι Μιλάνο (της τελευταίας και προτελευταίας θέσης στα προηγούμενα δύο χρόνια). Από την άλλη ο Παναθηναϊκός μετά την ενθαρρυντική εμφάνιση στην πρεμιέρα με τη Μακάμπι, έδειξε στο Μόναχο σημάδια αγωνιστικής «ανωριμότητας» και με τη Γκραν Κανάρια μπορεί να πέτυχε ευρεία νίκη (9 χρόνια είχε να πιάσει 100αρα) όμως είχε διάστημα με στοιχεία που υποθέτω πως θα προβλημάτισαν τον Τσάβι Πασκουάλ.

Σαφέστατα είναι εξαιρετικά νωρίς και πλέον πιστεύω πως όλοι έχουμε αντιληφθεί ότι το κρίσιμο είναι οι ομάδες να είναι «ατσαλένιες» μετά τον Φλεβάρη, όταν κρίνονται τα πάντα και όχι στα φιλικά ή το… ζέσταμα των πρώτων μηνών. Η Ευρωλίγκα έχει αλλάξει, το σύστημα έχει γίνει πιο… ΝΒΑ και τα σπουδαία είναι στο φινάλε και κυρίως στα πλέι-οφς και το φάιναλ-φορ. Ωστόσο τα πρώτα δείγματα, έστω κι αν είναι μικρά, δίνουν μια εικόνα που προσφέρει συμπεράσματα για το τι χρειάζεται να βελτιώσουν οι ομάδες στην πορεία του «μαραθώνιου». Γιατί είναι σταθερά και στις νίκες και τις ήττες που έχουν κάνει οι δύο ομάδες στους 6 αγώνες που έδωσαν.

Η άμυνα

Ο Ολυμπιακός, έχει χιλιοειπωθεί από την ημέρα που προσελήφθη ο Ντέιβιντ Μπλατ, είναι σε μια (όχι εύκολη) διαδικασία αγωνιστικής μετάλλαξης. Συντελείται πλήρης ανατροπή της φιλοσοφίας του. Επέμβαση στο DNA του. Η άμυνα δεν θα είναι το «σήμα κατατεθέν» του, αλλά για να παίρνει νίκες και να φθάνει τους στόχους της μια ομάδα που δεν έχει ως «άρμα μάχης» την άμυνα χρειάζεται πλούσιο ταλέντο, αυτοματισμούς, τρίποντο, αθλητικότητα…

Με εξαίρεση τη Μόσχα (66π), ο Ολυμπιακός δέχθηκε 80 και 99 πόντους (μ.ο. 92) από τη Μπασκόνια στη Βιτόρια και την Αρμάνι στο ΣΕΦ. Στην Ισπανία νίκησε διότι κατάφερε, σπουδαίο παιχνίδι να σημειώσει 85, χθες περιορίστηκε στους 75π. Το θέμα εν προκειμένω είναι ότι σε αυτή την Ευρωλίγκα δύσκολα βρίσκεις ομάδα που να πρωταγωνιστεί, η οποία να μην έχει αποτελεσματική αμυντική λειτουργία. Στη Βιτόρια ο Ολυμπιακός είχε εξαιρετικες επιδόσεις από τα 6μ75, αντίθετα με χθες. Και η διαφορά δεν έγκειται στην απουσία του καλύτερου σουτέρ του, Γιάννις Στρέλιενκς γιατί ο Λετόνος είχε 0/1τρ. Τη διαφορά την έκαναν τα 3/3 του Τουπάν και τα 2/2 του Παπανικολάου, οι οποίοι δεν βγάζουν το… παντεσπάνι του χάρη στο μακρινό σουτ που διαθέτουν. Σε συνδυασμό με το ότι ο Ολυμπιακός δεν διαθέτει αθλητικό σέντερ που θα αξιοποιήσει στο έπακρο τη δημιουργία των περιφερειακών από καταστάσεις «p’n’r», η ομάδα του Ντέιβιντ Μπλατ πρέπει οπωσδήποτε να βρει τρόπους ώστε να έχει πιο αποτελεσματική άμυνα και σε βραδιές σαν τη χθεσινή να μπορεί να ανταποκρίνεται περιορίζοντας τον αντίπαλο της.

Αντίστοιχα ο Παναθηναϊκός έχοντας την άμυνα, όπως σημείωσα και στην πρεμιέρα της Ευρωλίγκας, για σασί του αυτοκινήτου του επίσης οφείλει να ανεβάσει την ένταση, την ενέργεια και την επικοινωνία στο πίσω μέρος του γηπέδου. Με 84π εντός έδρας από τη Μακάμπι, 80 από τη Μπάγερν και 87 (!) από την Γκραν Κανάρια στο ΟΑΚΑ, οι Πράσινοι δεν έχουν τις επιδόσεις που θα αυξήσουν τις πιθανότητες για την επίτευξη των στόχων τους. Στο Μόναχο το πλήρωσαν ακριβά, καθώς πρωτίστως από την άμυνα -κατ΄τη γνώμη μου- έχασαν το ματς και λιγότερο από την επίθεση τους.

Τρίποντο

Στις επισημάνσεις για την άμυνα του Ολυμπιακού, υπάρχει αναφορά για το τρίποντο, που είναι γενικώς καθοριστικός παράγοντας στο σύγχρονο μπάσκετ, αλλά είναι και ειδικώς σε ομάδες που δεν έχουν όπλο την άμυνα. Ο Παναθηναϊκός, με τον Λοτζέσκι στα πιτς έχασε ένα μεγάλο επιθετικό ατού του. Είχε 2/3 με τη Μακάμπι (και 6/7δ) και στο Μόναχο στα 10 λεπτά που πρόλαβε να αγωνιστεί είχε 1/2τρ (28-26 το σκορ μέχρι να τραυματιστεί). Χωρίς τον Αμερικανό (του 60%) το 27% που έχει συνολικά ο ΠΑΟ και είναι η χειρότερη επίδοση μεταξύ των 16 ομάδων, πέφτει στο 23,4%.

Τόσο ο Ολυμπιακός, όσο και ο Παναθηναϊκός χρειάζονται καλύτερα ποσοστά πίσω από τη γραμμή των 6μ75.

Εξάρτηση

Ένα ακόμη συμπέρασμα που προκύπτει από τα πρώτα τρία ματς είναι η επιρροή του Νικ Καλάθη στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού. Στο Μόναχο ο διεθνής άσος δεν ήταν καλός και οι Πράσινοι είχαν μεγάλο πρόβλημα. Στο ΟΑΚΑ με τη Γκραν Κανάρια, ο αρχηγός του ΠΑΟ δεν ήταν καλός στο α’ μέρος, αλλά στο δεύτερο -και κυρίως στην 3η περίοδο- ανέβασε στροφές. Ήταν φανερό πως μπήκε στο παρκέ με το μυαλό στο ματς του Μονάχου και με «άγχος» να δείξει οτι εκείνο το βράδυ ήταν μια παρένθεση. Όταν δεν πέτυχε καλάθι σε δύο προσπάθειες να ποστάρει τον πολύ πιο κοντό Χάνα, όταν έχασε 1-2 λέι-απ, κατέφυγε στο τρίποντο (και μάλιστα από ντρίμπλα) και ήταν το χειρότερο εφετινό σουτ του από τα 7 άστοχα τρίποντα του (1/8 έχει προς το παρόν).

Όταν επέστρεψε από τα αποδυτήρια, ήταν πιο ήρεμος έδωσε 6 ασιστ (έναντι 3 στο α’ μέρος) στην 3η περίοδο και ο Παναθηναϊκός ήταν ο Παναθηναϊκός που περιμένουμε να δούμε σε οτι αφορά τις συνεργασίες στην επίθεση του. Να σημειωθεί ότι ο Καλάθης έχει δώσει από τις 55 ασιστ του ΠΑΟ τις 31 ή αν προτιμάτε σε μέσους όρους δίνει τις 10,3 ασιστ από τις 18,3 που έχει ο Παναθηναϊκός ανά αγώνα.

Επίσης πρέπει να σημειωθεί ότι στο ματς με τη Μακάμπι, στο ξέσπαμα του ΠΑΟ, αλλά και στο 2ο δεκάλεπτο του αγώνα με τη Γκραν Κανάρια, ο Νικ Καλάθης δεν είχε καθοριστικό ρόλο. Στην πρώτη περίπτωση υπήρχε μεγάλος επιθετικός πλουραλισμός (χωρίς σκορ και μόνο μία ασίστ του Καλάθη) με την ισπανική ομάδα τη δουλειά έκαναν αρχικά ο Παπαπέτρου και εν συνεχεία οι Λεκάβιτσιους, Τόμας.

Αδυναμία

Τόσο ο Ολυμπιακός, όσο κι ο Παναθηναϊκός, εμφανίζουν μια αδυναμία στην άμυνα «1vs1» στο low-post των Λεντέι και Τόμας, αντίστοιχα. Χθες στο ΣΕΦ η Αρμάνι «σημάδεψε» τον Αμερικανό με τον Γκουντάιτις, στο Μόναχο ο Παναθηναϊκός «πληγώθηκε» από τα καλάθια του Μπάρτελ (12π, ρεκόρ καριέρας) και του Μπούκερ. Είναι δυο σημεία στα οποία οι ελληνικές ομάδες θα κληθούν να βρουν λύσεις και οι δυο Αμερικανοί να ανταποκριθούν καλύτερα.

Διαβολοβδομάδα Νο1

Ο Παναθηναϊκός με το πρόγραμμα που καταρτίστηκε και ο Ολυμπιακός με το σπουδαίο «διπλό» στη Βιτόρια, είχαν την ευκαιρία να πετύχουν το απόλυτο στην πρώτη, από τις 5 συνολικά, «διαβολοβδομάδες» της Ευρωλίγκας. Πέταξαν την ευκαιρία, οι Πράσινοι στο Μόναχο, οι Ερυθρόλευκοι στο ΣΕΦ με τη Μιλάνο!

Η αποτελεσματικότητα των ομάδων στις εβδομάδες με διπλές αγωνιστικές είναι ένα σημαντικό δείγμα για τις δυνατότητες τους αλλά και τις προσδοκίες που μπορούμε να έχουμε από αυτές. Δεν είναι κανόνας, αλλά είναι δείγμα.

Πέρυσι η κατάταξη στη βαθμολογία των 5 εβδομάδων με δύο ματς ήταν η εξής:

ΠΕΡΥΣΙ

Ομάδα Ν-Η Τελική

ΤΣΣΚΑ 8-2 1

Ολυμπιακός 8-2 3

Ρεάλ 7-3 5

Φενέρ 7-3 2

ΠΑΟ 7-3 4

Ζαλγκίρις 6-4 6

Αρμάνι 6-4 15

Πέρα της εντύπωσης που προκαλεί το 6-4 της Αρμάνι, που είχε συνολικά (10-20), έχει τεράστιο ενδιαφέρον το γεγονός ότι αν η Ζαλγκίρις δεν απέκλειε τον Ολυμπιακό, στο φάιναλ-φορ θα έφθαναν οι ομάδες με το καλύτερο ρεκόρ στις διαβολοβδομάδες (Ρεάλ-Φενέρ-ΠΑΟ ισοβαθμούν και έχει υπολογιστεί το γκολ-αβερέιτζ στα μεταξύ τους ματς).

Επειδή στις «διαβολοβδομάδες» τα ματς είναι ένα εκτός και ένα εκτός, σε συνδυασμό με ταξίδι, οτιδήποτε πάνω από 5-4 και 6-4, αν μη τι άλλο δείχνει ομάδα με ικανότητα μακριά από την έδρα της, πνευματική αντοχή και μέταλλο. Προφανώς και θα έχει και ποιότητα. Το 1-1 των ελληνικών ομάδων, ενώ ο ΠΑΟ είχε την ευκαιρία και ο Ολυμπιακός τη δημιούργησε στη Βιτόρια, δεν είναι για… θάνατο, αλλά είναι ένα κρατούμενο που πρέπει θα αξιολογηθεί στο τέλος.

Το κρατούμενο αυτό, σε συνδυασμό με την ελλειπή αμυντική αποτελεσματικότητα τους, την εξάρτηση τους από τον Νικ Καλάθη και (σε μικρότερο πλέον βαθμό) από τον Βασίλη Σπανούλη, τις επιδόσεις στα τρίποντα και τη συνολική εικόνα στα τρία ματς δημιουργεί το ερώτημα αν «έχουμε ομάδα για φάιναλ-φορ»; Απάντηση δεν μπορεί να δοθεί ακόμη. Αν ο Τσάβι Πασκουάλ και ο Ντέβιντ Μπλατ με τους παίκτες τους βρουν απαντήσεις στα συγκεκριμένα ζητήματα, τότε η απάντηση θα είναι «Ναι». Αν όχι, με τις ΤΣΣΚΑ, Ρεάλ, Φενέρ να είναι ένα βήμα πιο μπροστά, οι πιθανότητες να αποφύγουν το «Όχι» θα είναι λίγες… Υπάρχει δρόμος ακόμη μακρύς και κυρίως με μεγάλο ενδιαφέρον και αγωνία.

ΥΓ1: Παρακολουθώντας τα ματς και διαβάζοντας τα στατιστικά ένα στοιχείο κάνει μεγάλη εντύπωση. Ο Βασίλης Σπανούλης έχει 18% στο τρίποντο, με 2/11! Και τα δύο που ευστόχησε ήταν στη λήξη των ημιχρόνων στη Μόσχα και τη Βιτόρια, πάνω σε άμυνα. Αυτό το 2/11 (18%) έχει δύο αναγνώσεις μετά μόλις 3 αγωνιστικές. Οπότε ή περιμένουμε να δούμε την πορεία ή διαλέγετε ποια από τις δύο θέλετε να πάρετε. Την καλοπροαίρετη ή την κακοπροαίρετη… Το βεβαιο είναι οτι ο «Kill Bill» θα είναι θα αποτελεί και πάλι την πρώτη επιλογή για τον παίκτη που θα πάρει τις αποφάσεις στις «ειδικές καταστάσεις».

ΥΓ2: Στο Μόναχο, ο Παναθηναϊκός θα μπορούσε να «κλέψει» τη νίκη αλλά το κλέψιμο του Λούσιτς επέβαλλε δικαιοσύνη, σε ότι αφορά τον νικητή συμφωνα με την εξέλιξη του συγκεκριμένου ματς. Η φάση σήκωσε πολλή σκόνη και συζήτηση για την πάσα του Γκιστ. Κατά τη γνώμη μου το λάθος του Αμερικανού δεν είναι η πάσα, αλλά πρώτα το γεγονός οτι προτίμησε να ψάξει στα 6’’ τον Λανγκφορντ και όχι τον Καλάθη που είναι κατα πολύ πιο ταχύς από τον Αμερικανό και δεύτερον ότι αποκάλυψε την επιλογή όταν μετά την πρώτη άστοχη βολή -έχω την εντύπωση- εγκατέλειψε τη θέση του για το ριμπάουντ και πήγε να μιλήσει στον Λανγκφορντ. Ο Λούσιτς μάλλον το «τσίμπησε» έκανε προσποίηση ότι φεύγει στην άμυνα και με αλλαγή κατεύθυνσης, πριν φύγει η μπάλα από τα χέρια του Γκιστ, βρέθηκε μπροστά στον γκαρντ του ΠΑΟ και σαν να έπαιζαν «μήλα» έπιασε τη μπάλα.

Όμως θεωρώ ότι δεν ήταν αυτό το πιο καθοριστικό. Το λάθος έγινε στην επικοινωνία και την προσήλωση στην αμυντική λειτουργία. Ο Θανάσης Αντετοκούνμπο είναι ο καλύτερος στην άμυνα, αλλά δεν είναι τόσο καλός αμυντικός. Η παρουσία του είναι απαραίτητη, καθώς πολλές φορές αλλάζει την εικόνα του ΠΑΟ με τις βοήθειες που δίνει, τις τάπες, τις αλλοιώσεις στα σουτ ή τις πάσες των αντιπάλων, τα ριμπάουντ κλπ. Αλλά στο «1vs1», στην προσήλωση στον παίκτη του ή το σύστημα δεν είναι εξίσου άψογος. Εχασε δύο φορές τον παίκτη του στην πλάτη του (Λούσιτς), έκανε το φάουλ και «έσωσε» τον παγιδευμένο Νιχάντ Ντέντοβιτς. Αλλά αν τα έκανε όλα τέλεια, ο -επαναλαμβάνω- σημαντικός για το παιχνίδι του ΠΑΟ, Αντετοκούνμπο θα ήταν στο ΝΒΑ και όχι στα μέρη μας…

Έχουμε ομάδα για φάιναλ-φορ;
EVENTS