MENU

Καταρχήν θα πρέπει να συμφωνήσουμε πως είναι ιδιαίτερα νωρίς για να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα ενώ βλέπουμε ήδη τα πρώτα μη αναμενόμενα αποτελέσματα στη διοργάνωση με πιο χαρακτηριστικό αυτό της ήττας της Μπαρτσελόνα από τα Γκραν Κανάρια. Για τον Παναθηναϊκό τα πράγματα είναι πολύ απλά στο δικό μου μυαλό ως προς την αιτία της ήττας αλλά και τη ζημιά που μπορεί να επιφέρει αυτή. Αυτό που δεν είναι απλό είναι να βρεθούν οι σωστοί ρόλοι για όλους καθώς μιλάμε για 12 «ζωντανούς» παίκτες σε κάθε ματς. Η ήττα στο Μόναχο είναι κακή διότι έχουμε να κάνουμε με μια ομάδα που είναι απόλυτα στα μέτρα του Παναθηναϊκού. Άρα, στο τελικό ταμείο χάνεις ένα διπλό που είχε κυκλώσει μετά την κλήρωση. Το ευτύχημα είναι πως δεν μιλάμε για μη αναστρέψιμη κατάσταση. Ακριβώς το αντίθετο.

Από εκεί και πέρα όταν χάνεις από την... εμπειρία σου τότε δεν μπορείς παρά να σηκώσεις το χέρι και να παραδεχτείς πως ηττήθηκες δίκαια. Δεν υπάρχει η τελευταία φάση του Γκιστ. Αυτή απλά είναι το γαμώτο πως δεν επιχείρησες το σουτ της νίκης ή αυτού του ...αχ όπως έλεγε μετά το ματς ένα φίλος που έκανε τόσα χιλιόμετρα για την ομάδα. Γιατί για να φτάσουμε εκεί έχουν γίνει μια σειρά από λάθη που αποτελούν αντενδείξεις σε αυτό το επίπεδο. Χειρότερα είναι τα δύο αψυχολόγητα τρίποντα του Τζέιμς παρά η τελευταία φάση κατά την άποψη μου. Χειρότερες είναι απλές φάσεις των βημάτων του Στεφάν που για την εμπειρία του δεν δικαιολογούνται. Χειρότερες είναι κάποιες επιλογές στο τελευταίο τρίλεπτο του Νικ που αποτελεί το καλύτερο γκαρντ της Ευρώπης.

Τώρα θα μου πει κάποιος «μα κέρδη από ήττα»; Ε, σίγουρα είναι οξύμωρο αλλά όταν βλέπεις αυτόν τον Μήτογλου να πραγματοποιεί μια τέτοια εμφάνιση τότε δεν μπορείς να μη χαμογελάσεις για ένα παιδί που ήρθε για να μείνει για πολλά χρόνια. Επίσης, όταν βλέπεις τη συγκλονιστική αμυντική προσπάθεια του Παππά τρίβεις τα μάτια σου και ας μην έβαλε τα σουτ. Ειλικρινά, αν συνεχίσει να δίνει το 101% στην άμυνα και στο πάθος θα είναι ΤΕΡΑΣΤΙΟ κέρδος για τον ίδιο και την ομάδα. Ακόμη και για τον Λεκαβίτσιους είναι κρίμα που ήταν πραγματικά καλός στο ματς αλλά στο τέλος δεν γινόταν να μπει στο παρκέ. Τώρα για τον Ιωάννη και τον Θανάση τα πράγματα είναι απλά καθώς ο Παπαπέτρου βγήκε παντελώς εκτός ρυθμού από τα φάουλ που έκανε (θέλει προσοχή στο πως τα ξοδεύει) και έτσι ο Παναθηναϊκός έχασε την ευκαιρία στις τελευταίες φάσεις που κρίνονται στην εμπειρία να τον έχει πάνω στο παρκέ. Εκεί, που ο Θανάσης έκανε δύο λάθη αλλά κανείς δεν μπορεί να σβήσει την απίστευτη δουλειά που έκανε ξανά στην τρίτη περίοδο όπου πραγματικά αποτέλεσε ξανά όλη την πηγή ενέργειας της ομάδας σε άμυνα και επίθεση. Απλά, τα τελευταία λεπτά κρίνονται στις πιο ψαγμένες λεπτομέρειες και αυτές έρχονται μόνο από αγώνες και εμπειρίες. Τέλος, ο Τόμας αντιμετώπισε πάρα πολλά προβλήματα στην άμυνα απέναντι στον Μπατέλ και κολύμπησε στα ρηχά.

Εν κατακλείδι, είναι περίεργο να παίρνεις τόσα από τα νεότερα παιδιά και από αυτά που έρχονται από τον πάγκο και να χάνεις επειδή οι σιγουράτζες σου ήταν σε τόσο κακή μέρα. Απλά, αυτοί μπορούν να το φτιάξουν και όταν «δέσει» το γλυκό με αυτούς που ανεβάζουν διαρκώς την αυτοπεποίθηση τους τότε θα μιλάμε για άλλη ομάδα.

ΥΓ: Ο Λοτζέσκι έλειψε πάρα πολύ στο δεύτερο μέρος.

ΥΓ2: Δεν υπάρχει αυτός ο κόσμος πουθενά και είναι κρίμα που δεν έφυγε με χαμόγελο. Αλλά όλοι μαζί κερδίζουμε και όλοι μαζί χάνουμε.

ΥΓ3: 84 από τη Μακάμπι και 80 από τη Μπάγερν. Που να μη λέγαμε πως η άμυνα του Παναθηναϊκού είναι το φετινό κλειδί.

Έχασε από την... εμπειρία του!
EVENTS