MENU

Ο Παναθηναϊκός έδειξε ένα τελείως διαφορετικό πρόσωπο σε σχέση με προηγούμενες επισκέψεις του στην ασιατική πλευρά της Πόλης αλλά στο τέλος της ημέρας δεν κατάφερε να φύγει νικητής χάνοντας τον αγώνα ΚΑΙ μέσα από τα δικά του χέρια ή από του Βέσελι αν προτιμάτε που ήταν ο άνθρωπος που πλήγωσε περισσότερο από τον καθένα τους «πράσινους» με τα επιθετικά ριμπάουντ που μάζεψε (όλα στην τέταρτη περίοδο), αλλά και από την καθιερωμένη και ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ αντιμετώπιση που είχε από τον Λαμόνικα και την παρέα του. Με τη διαφορά πως πλέον το πήγαν ένα βήμα παραπέρα από την Ευρωλίγκα με το περίφημο «What a block» που συνόδευε το πεντακάθαρο φάουλ του Βέσελι πάνω στον Παππά στο 54-51. Ε, μάλλον στο ΟΑΚΑ θα πρέπει να αρχίσει να παίζει το «Να δεις που κάποτε θα μας πουν και μαλάκες», του Μηλιώκα για να δέσει το γλυκό! Εξάλλου, με τέτοια αντιμετώπιση που έχουν δεν νομίζω πως ταιριάζει κάτι άλλο στην περίσταση.

Αφήνοντας στην άκρη τα …ιταλικά θα πρέπει να σταθούμε στο γεγονός πως όλα κρίθηκαν από μια κατοχή ή από ένα λάθος και ένα ριμπάουντ. Μια λεπτομέρεια θα μπορούσε να γύρει την πλάστιγγα προς το «τριφύλλι» και να φύγει με ένα πολύ μεγάλο διπλό από την έδρα της Φενέρ. Είναι κρίμα γιατί οι παίκτες του Τσάβι Πασκουάλ μόχθησαν και πάλεψαν αν και δεν ήταν ιδιαιτέρως καλοί (αυτό ίσως είναι το πιο σημαντικό κέρδος για τη συνέχεια αν πρέπει να δούμε τι μένει). Παράλληλα, κανείς δεν μπορεί να πει πως δεν ήταν άκρως μαχητικοί μέχρι το τελευταίο λεπτό.

Η φάση του Τζέιμς Γκιστ 1.20 πριν το φινάλε είναι πάρα πολύ δύσκολή και από τη στιγμή που οι διαιτητές πήγαν στο instant replay οφείλουν να μην έχουν δει λάθος. Ξαναλέω είναι πολύ δύσκολη και υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να μην έχει πατήσει ο Τζέιμς με το σκορ στο 61-60, αλλά εδώ κολλάει το «πάρτε τα μάτια του Λαμόνικα να δείτε».

Το «θέμα» της εναέριας κυκλοφορίας, λοιπόν, ήταν αυτό που κόστισε αν και ο Παναθηναϊκός τα πήγαινε περίφημα για περισσότερα από 30 λεπτά. Στο τέλος, όμως, λύγισε. Εκεί, που δεν είχε απάντηση στο πρώτο 20λεπτο ήταν στο παιχνίδι μέσα στο ζωγραφιστό με το δίδυμο Τόμπσον, Βέσελι να γεμίζουν τη ρακέτα και να μην επιτρέπουν τη διέλευση (ήταν επιλογή του Ζοτς να δώσει τα σουτ). Στο δεύτερο ο Παναθηναϊκός κατάφερε να βρει απαντήσεις και να τιμωρήσει πολλές φορές με τη σειρά του τις αδυναμίες ή τις επιλογές των γηπεδούχων. Στο τέλος ένα αμυντικό σκουπίδι μπορεί να είχε δώσει τη νίκη αλλά πλέον η ιστορία έγραψε. Οι «πράσινοι» μολονότι δεν τα κατάφεραν ήταν άκρως πειστικοί πως μπορούν να πάνε ένα βήμα παραπάνω διότι χωρίς να έχουν κανένα παίκτη σε διαστημική μέρα και με ένα παιχνίδι που δεν τους βγήκαν πολλά πράγματα διεκδίκησαν τη νίκη μέχρι τέλους.

Από εδώ και πέρα δεν προλαβαίνουν να σταθούν σε αυτό το ματς καθώς σε λιγότερο από 48 ώρες περιμένουν την ΤΣΣΚΑ στο κατάμεστο ΟΑΚΑ τη στιγμή που οι Ρώσοι σκοράρουν 110 πόντους στα δύο τελευταία ματς. Η νίκη είναι μονόδρομος.

ΥΓ: Ο Βέσελι στο παιχνίδι πάνω από το στεφάνι είναι ο καλύτερος στην Ευρώπη.

ΥΓ2: Χωρίς τον Λοτζέσκι και με άστοχο τον Ρίβερς σου κοστίζει πάρα πολύ.

ΥΓ3: Δεν σταμάτησε ο ευτραφής με το κασκόλ «Φενέρ – Ολυμπιακού» να προκαλεί από τις θέσεις στο παρκέ απέναντι από τον πάγκο του Παναθηναϊκού.

ΥΓ4: Η ομάδα δείχνει πως μπορεί να πάει ένα βήμα παραπέρα. Θέλει ηρεμία, ψυχραιμία και νίκη με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας.

Να δεις που κάποτε θα μας πουν και μαλ...!
EVENTS