Οι διαθέσιμοι για τη «βασίλισσα» είναι οι Τρέι Λάιλς, Αλμπέρτο Αμπάλδε, Τσούμα Οκέκε, Φακούντο Καμπάτσο, Μάριο Χεζόνια, Σέρχιο Γιουλ, Τεό Μαλεντόν, Γκάμπριελ Ντεκ και Αντρές Φελίζ. Ένα σχήμα με τεράστια ποιότητα στην περιφέρεια και στα φόργουορντ, αλλά με εμφανές πρόβλημα στο μέγεθος και κυρίως στη ρακέτα.
Το εντυπωσιακό είναι πως ο πιο ψηλός πραγματικά ενεργός παίκτης στο rotation είναι ο Μάριο Χεζόνια. Ο Κροάτης φόργουορντ καλείται ουσιαστικά να παίξει ρόλο undersized ψηλού σε αρκετά κομμάτια του αγώνα, καλύπτοντας κενά κοντά στο καλάθι απέναντι σε πιο ογκώδεις frontline. Η απουσία κλασικού σέντερ αλλάζει πλήρως τη φυσιογνωμία της Ρεάλ, η οποία αναμένεται να πάει σε σχήματα με ταχύτητα, αλλαγές στην άμυνα και πολύ παιχνίδι στο ανοιχτό γήπεδο.
Υπάρχει βέβαια και ο Ίθαν Αλμάνσα, ο οποίος στα 2,07 μ. δίνει θεωρητικά μία λύση ύψους, όμως η πραγματικότητα είναι πως δεν έχει πάρει σχεδόν καθόλου χρόνο συμμετοχής όλη τη σεζόν. Ο νεαρός Ισπανός δεν θεωρείται μέρος του σταθερού rotation και δύσκολα θα μπορέσει να σηκώσει βάρος σε έναν τόσο απαιτητικό τελικό, εκτός αν οι συνθήκες το επιβάλλουν.
Μέσα σε αυτή τη δύσκολη εξίσωση, ο Καμπάτσο θα χρειαστεί να κάνει ξανά τα πάντα: να οργανώσει, να σκοράρει και να κρατήσει τον ρυθμό εκεί που θέλει η Ρεάλ. Δίπλα του, η εμπειρία του Γιουλ, η δημιουργία του Μαλεντόν και η πολυδιάστατη παρουσία των Χεζόνια και Ντεκ ίσως αποτελέσουν το μοναδικό αντίβαρο απέναντι στις σοβαρές ελλείψεις στη frontline.
Η Ρεάλ πηγαίνει στον τελικό με «λαβωμένο» κορμί, αλλά με τη νοοτροπία ομάδας που έχει μάθει να επιβιώνει. Και πολλές φορές, αυτό αρκεί για να την κάνει ακόμα πιο επικίνδυνη. Αν οι σύνθετες άμυνες που θα επιλέξει ο Σκαριόλο «πιάσουν», θα προσπαθήσει να μείνει ανταγωνιστική. Αν ο Ολυμπιακός βρει γρήγορα λύσεις, ο τελικός θα εξελιχθεί σε μονόλογο.
Οι 9 παίκτες δεν είναι απαγορευτικός αριθμός για ΕΝΑ ματς αλλά χωρίς ψηλό και με τριαροτεσσάρια να παίζουν τον ρόλο σέντερ, η Ρεάλ απέναντι στον Ολυμπιακό των 3 ισάξιων σέντερ, ψάχνει αγωνιστικά ένα θαύμα.
