MENU

Μία ανάρτηση του Μιλτιάδη Μαρινάκη, γιου του Βαγγέλη Μαρινάκη, αρκούσε. Μία ανάρτηση με φωτογραφία από το ΣΕΦ με τον ίδιο να φορά μπασκετική φανέλα. Ούτε κάποια πρόθεση εκδήλωσε, ούτε μεταγραφές έταξε.

Οι Ολυμπιακοί υπέθεσαν, καθώς δεν υπήρξε οποιαδήποτε αναφορά απ’ τον γιο του εφοπλιστή, πως αυτό σημαίνει θέληση για… μπάσιμό του στην ΚΑΕ. Αμέσως έγινε διαδικτυακό συλλαλητήριο! «Μιλτιάδη Θεέ πάρε την ΚΑΕ», «Αγγελόπουλοι πουλήστε και π%$#ο». Σε όποια πλατφόρμα των social media κι αν σερφάρατε για μερικά δευτερόλεπτα, θα πέφτατε πάνω σε τέτοιες αναφορές.

Χωρίς να γνωρίζουν οι Ολυμπιακοί αν υπάρχει θέμα ή όχι, φανέρωσαν δίχως δεύτερη σκέψη, τα θέλω τους. Κι όχι μεμονωμένα αλλά μαζικά, πάνω από 99% όσων έγραψαν στον «τοίχο» του Μιλτιάδη, είχαν την ίδια απαίτηση. Να πάρει την ΚΑΕ! Στα χρόνια παρουσίας των αδερφών Αγγελόπουλων στα διοικητικά της ΚΑΕ Ολυμπιακός, δεν έχει υπάρξει ποτέ ξανά τόσο ανοιχτά και τόσο μαζικά, σχεδόν απαίτηση για αλλαγή διοίκησης. Από την εποχή που πήραν την απόφαση να ρίξουν τον Ολυμπιακό στην Α2, ήταν μαθηματικά βέβαιο πως η κατάσταση θα φτάσει εδώ. Η ντροπή όσο κι αν κρυβόταν για τους Ολυμπιακούς, ήταν εκεί.

Ακολούθησαν τα χρόνια ανυπαρξίας του Παναθηναϊκού (έσοδα-έξοδα) οπότε τα πάντα έμοιαζαν ιδανικά. Με ειρωνείες, πανηγυρισμούς, αποθέωση του «μέχρι τέλους». Στο ένας εναντίον… κανενός, όλα ήταν εύκολα. Μόλις ήρθαν τα δύσκολα και τα απαιτητικά, χρειάστηκε μόλις μία σεζόν για να γίνει η αποθέωση, η αλαζονεία και η ειρωνεία, απαίτηση για να αναλάβει ο Μιλτιάδης Μαρινάκης! Χωρίς να έχει πει η οικογένεια Μαρινάκη πως ενδιαφέρεται έστω και φιλολογικά για κάτι τέτοιο. Μια φωτογραφία στα social media, αρκούσε.

Οι Αγγελόπουλοι έχουν βάλει χρήματα στην ΚΑΕ, ακόμη κι αν οι φίλαθλοι προφανώς ήθελαν περισσότερα. Έχουν πετύχει αρκετά, ακόμη κι αν ο κόσμος ήθελε περισσότερα. Είναι οι ίδιοι για τους οποίους υπάρχει στο ΣΕΦ μόνιμο πανό «Θρυλικοί μάγκες Αγγελόπουλοι». Αρκούσε τελικά μία σεζόν επιστροφής του Δημήτρη Γιαννακόπουλου και επιστροφής συνολικής του Παναθηναϊκού. Η σύγκριση αναπόφευκτη. Οι τίτλοι που κερδήθηκαν κόντρα σε αυτούς που χάθηκαν. Καλές οι συνεντεύξεις για επιτυχία του Ολυμπιακού, καλές οι αναφορές σε «πρακτικές», όμως ο κόσμος δεν «τσίμπησε». Ούτε φυσικά συμφωνεί με το αφήγημα πως οι τρεις σερί παρουσίες σε Final Four είναι σημαντικότερες από μία κατάκτηση.

Οι Ολυμπιακοί ψάχνουν όραμα για το τμήμα μπάσκετ. Θεωρώντας πως αυτή μπορούν να την προσφέρουν καλύτερα κάποιοι άλλοι. Απέναντι στον αιώνιο αντίπαλο που έκανε… άλματα σε μια σεζόν, κοιτούν τις δικές τους πρακτικές και τη δική τους εξέλιξη. Κανείς δεν ξέρει τι θα φέρει το προσεχές μέλλον. Προφανώς και ο Ολυμπιακός των Αγγελόπουλων θα κάνει κινήσεις για να γυρίσει το κλίμα.

Όμως κάτι δείχνει ο φίλαθλος κόσμος της ομάδας του λιμανιού. Κάτι πρωτόγνωρο. Έλλειμα εμπιστοσύνης; Διαφορετική πρακτική διοίκησης από αυτή που θέλει ο μέσος φίλαθλος; Κι όλα αυτά σε μια τριετία με συνεχόμενα Final Four, με εγχώριους τίτλους, με καλό μπάσκετ για ένα σημαντικό διάστημα, με την ΕΟΚ να είναι το λιγότερο… φιλική στον Ολυμπιακό και το σύστημα του μπάσκετ συνολικά να φορά «ερυθρόλευκα» γυαλιά. Κοινώς, δεν είναι και στα χειρότερά του ο Ολυμπιακός. Ίσως μάλιστα να είναι σε μία απ’ τις καλύτερες περιόδους τους.

Απλά η ολοκληρωτική ήττα απ’ τον Παναθηναϊκό και τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο, η αίσθηση αδυναμίας που φέρνουν οι συνεχείς καταγγελίες για το παραμικρό και κυρίως οι μνήμες του πρόσφατου παρελθόντος που ξύπνησαν βίαια, τρόμαξαν πλέον τον κόσμο του Ολυμπιακού. Για τους αδερφούς Αγγελόπουλους είναι ίσως η χειρότερη ή πιο άβολη στιγμή στα χρόνια παρουσίας τους στον Ολυμπιακό. Δυσκολότερη ακόμη και απ’ τις εποχές των προβλημάτων στις πληρωμές ή της αποχώρησης στο ημίχρονο ενός ντέρμπι.

Ανοιχτά βλέπουν τους Ολυμπιακούς να ζητάνε από κάποιον άλλον ισχυρό οικονομικά να αναλάβει την ομάδα. Κι εκεί δεν μπορεί να φταίει κανείς εξωτερικός παράγοντας προφανώς. Δεν υπάρχουν… αόρατοι εχθροί που ευθύνονται για όλα. Είναι καθαρά Ολυμπιακό θέμα. Είναι αυθόρμητη αντίδραση των φιλάθλων.

Αυτών που δείχνουν να αποφάσισαν πως οι εμπνευστές και διαφημιστές του «μέχρι τέλους», είδαν αυτό που παρουσίαζαν ως καλύτερη απόφαση της ζωής τους, πρώτα να γίνεται τραγούδι του Νίνο, μετά να το τραγουδούν εκατομμύρια Παναθηναϊκοί και στο τέλος να το τραγουδούν κι οι Ολυμπιακοί. Ή πως περιγράφεται η έννοια του μπούμερανγκ στα ελληνικά λεξικά…

Το μήνυμα της αυθόρμητης αντίδρασης των Ολυμπιακών στους αφούς Αγγελόπουλους