MENU

Αρχικά να συμφωνήσουμε σε κάτι με τον Γιώργο Μπαρτζώκα. Δημοκρατία έχουμε και ο καθένας εκφράζει την γνώμη του και την άποψή του. Ορθά το έχει αναφέρει και σε αυτό είμαστε μαζί του. Η Δημοκρατία όμως δεν λειτουργεί κατά το δοκούν και κυρίως δεν είναι μέτρο προσβολής.

Από το SDNA έχει ασκηθεί πολλάκις κριτική στον Μπαρτζώκα για τις αντιδράσεις του, τα λεγόμενά του και τον τρόπο που διαχειρίζεται καταστάσεις. Γεγονότα που ο καθένας μπορεί να δώσει τη δική του ερμηνεία και να έχει την προσωπική του άποψη.

Είναι σαφές πως η δουλειά ενός δημοσιογράφου είναι πέρα από το ρεπορτάζ να σχολιάζει και τα αθλητικά δρώμενα, ειδικά όταν αυτά διαδραματίζονται στο παρκέ ή αφορούν δηλώσεις για ομάδες, παίκτες και πρόσωπα. Αντίθετα το τι κάνει στον προσωπικό του χώρο δεν αφορά κανέναν, παρά μόνο τον ίδιο.

Όταν σε μία δουλειά υπάρχει έκθεση, είναι λογικό πως θα υπάρχει και κριτική. Πόσο μάλλον όταν υπάρχει υπερέκθεση. Όταν είσαι στον πάγκο του Ολυμπιακού, έχοντας τόσα μάτια στραμμένα πάνω σου, γνωρίζοντας πως σε αυτή την ομάδα οτιδήποτε πέρα από την κατάκτηση ενός τίτλου είναι αποτυχία.

Και όταν μέσα σε αυτά υπάρχουν περιστατικά που βλέπουν άπαντες, πως μπορεί κάποιος να μην τα σχολιάσει; Πως μπορεί κάποιος να ακούει μία ειρωνική δήλωση και να μην ασχοληθεί; Πως μπορεί κάποιος να βλέπει περιστατικά όπως με τους Παπανικολάου, Πίτερς και Γκος και να μην ασχοληθεί; Το παράξενο θα ήταν αυτό. Το περίεργο θα ήταν να μην δοθεί σημασία σε κάτι που προφανώς αφορά το αγωνιστικό κομμάτι. Έτσι είναι ο αθλητισμός, πως να το κάνουμε τώρα;

Και όταν μάλιστα είσαι στον πάγκο του Ολυμπιακού, είσαι ένας από τους καλύτερους προπονητές στην Ευρώπη -και για αυτό δεν υπάρχει καμία αμφιβολία- τότε γνωρίζεις πως τα βλέμματα θα είναι στραμμένα πάνω σου πολύ πιο έντονα. Τόσο απλό είναι. Εκτός αν πιστεύει κάποιος πως αν αυτά τα έκανε ο Τσους Ματέο και ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους δεν θα ασχολιόταν κανείς. Προφανώς και θα ασχοληθούν όλοι γιατί είναι ένα γεγονός, ένα περιστατικό που χρήζει σχολιασμού.

Και για να επισημάνουμε κάτι. Ποτέ από αυτό το σάιτ δεν έχουμε αμφισβητήσει την προπονητική αξία του Μπαρτζώκα. Ποτέ. Ίσα ίσα που τον χαρακτηρίζουμε και ως έναν από τους καλύτερους προπονητές στην Ευρώπη.

Η κριτική όμως αφορά γεγονότα. Καταστάσεις που όλοι έχουν δει, είτε από κοντά, είτε από την τηλεόραση και είναι βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα. Όχι σε φανταστικά και καταστάσεις που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα, όπως λένε και στις ταινίες. Και κάπου εκεί ξεκινάει το γραφικό του πράγματος.

Είναι προφανές πως ο Μπαρτζώκας είναι ενοχλημένος με την κριτική που του ασκείται. Παρότι όπως ο ίδιος λέει δεν επηρεάζεται και δεν τον απασχολεί. Μόνο κάτι τέτοιο δεν φαίνεται. Τα λεγόμενα και οι προσβολές δίνουν και παίρνουν και αποκαλύπτουν πολλά.

Πριν από κάποιους μήνες, ο Μπαρτζώκας υπονόησε πως ο υπογράφων δεν ξέρει να γράφει τη λέξη Καλαμάτα. Πως τον γνώρισε από τη συνέντευξη στον Τζέριαν Γκραντ και πως πριν πίστευε πως δεν ήταν φυσικό πρόσωπο. Και δικαίωμά του να μην γνωρίζει κάποιον. Όπως και δικαίωμά του να κρίνει και την κριτική που του γίνεται. Με αποδείξεις όμως. Όχι φανταστικά σενάρια.

Σειρά πήρε η επίθεση σε άλλο δημοσιογράφο για το πότε θα παρευρεθεί σε συνέντευξη Τύπου και για το αν οι ερωτήσεις του είναι προβοκατόρικες ή όχι. Δηλαδή θα ρωτήσει ο δημοσιογράφος τον προπονητή πότε θα πάει και πότε όχι σε μία συνέντευξη Τύπου. Αλλά και τι ερωτήσεις θα του κάνει. Βέβαια όταν έχει συνηθίσει αλλιώς και μέχρι και τα ξεσπάσματα είναι τεχνητά, τότε λογικός ο τρόπος σκέψης.

Για να φτάσουμε στο σχόλιο για τον Εργκίν Αταμάν και τα αγγλικά του. Με τον Μπαρτζώκα να προσβάλλει τον πρωταθλητή Ευρώπης με τον Παναθηναϊκό και τον προπονητή για τον τρόπο που έπεισε τον Κέντρικ Ναν να μετακινηθεί στο «τριφύλλι» και όχι στον Ολυμπιακό, που τον ανακάλυψε ενώ τον ξέρει όλο το ΝΒΑ.

Και σε αυτό δεν υπάρχει το γεγονός πως πως ο Αταμάν έχει κατακτήσει 3 φορές την Euroleague μέσα σε 4 χρόνια. Είναι από προπονητή σε προπονητή. Από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Το ερωτήματα λοιπόν που γεννιούνται είναι πολλά, αλλά απλά. Ας δεχθούμε πως από την περσινή σεζόν έχουν γίνει 10 περιστατικά με τον Μπαρτζώκα πρωταγωνιστή. Σε κανένα από αυτά δεν ήταν φάουλ; Σε κανένα από αυτά δεν υπέπεσε σε λάθος; Έστω κι από την ένταση του αγώνα. Κι αυτό δεκτό θα ήταν. Σε όλα ήταν αλάνθαστος; Σε όλα έπραξε το σωστό; Δεν θα μπορούσε απλά κι ανθρώπινα να παραδεχθεί πως έσφαλε, ξέφυγε, έκανε λάθος -ανθρώπινο είναι- και να ζητήσει μία ανθρώπινη συγγνώμη; 10/10 σωστά λοιπόν; 

Αφού λοιπόν και ο ίδιος τοποθετεί τόσο ψηλά τον πήχη στις αντιδράσεις του, θεωρώντας πως όλες είναι σωστές, τι θέμα έχει με την κριτική; Αφού ο ίδιος εσωτερικά είναι καθαρός με τον εαυτό του και δεν πιστεύει ότι είναι κάπου λάθος. Γιατί απαντά σε αυτούς που θέλουν να τον... υπονομεύσουν; Αφού καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται...

Γιατί νιώθει ότι στοχοποιείται ενώ δεν έχει κάνει κάτι το μεμπτό; Δεν θα έπρεπε να μην δίνει σημασία και να μην ασχολείται; Γιατί αλλιώς, ή στραβός είναι ο γιαλός, ή στραβά αρμενίζει.

Αλλά το χειρότερο είναι ότι από τότε που επισημαίνουν όλοι τα λάθη σε επίπεδο συμπεριφοράς του, αντί να βελτιωθεί, η κατάσταση έγινε δύο φορές χειρότερη με συνέπεια πλέον να τα… επισημαίνουν σε όποιο γήπεδο της χώρας κι αν πηγαίνει. 

Όλοι τρελοί είναι;

Ο ένας δεν ξέρει αγγλικά, ο άλλος δεν ξέρει να γράφει Καλαμάτα και ο τρίτος τα ξέρει όλα