MENU

Η χρονιά τελείωσε για τον Παναθηναϊκό με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, αφού μετά το 7ο Ευρωπαϊκό, κέρδισε και το Ελληνικό πρωτάθλημα, επιστρέφοντας από το 0-2. Κοινή συνισταμένη για τις δύο κούπες, η MVP εμφάνιση του Κώστα Σλούκα στα παιχνίδια που δεν υπήρχε αύριο. Ο Έλληνας γκαρντ είναι το πρόσωπο των ημερών, αφού οδήγησε τον Παναθηναϊκό στην γη της επαγγελίας με εκπληκτικές εμφανίσεις, ενώ υπάρχει και η ίντριγκα της μετακόμισης του από τον αιώνιο αντίπαλο.

Η διαφορά με τον Ολυμπιακό

Η σεζόν του Σλούκα, μπορεί να ξεκίνησε περίεργα, μέχρι η ομάδα να ρολάρει και οι παίκτες να αρχίσουν να βρίσκουν τους ρόλους του, όμως μετά την απόκτηση του Κέντρικ Ναν, όλα τα κουτάκια μπήκαν στις σωστές θέσεις. Ο Αμερικανός πήρε το βάρος του σκοραρίσματος από τον Σλούκα και αυτός απελευθερώθηκε για να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα. Να ηγείται. Ο Έλληνας παίκτης, ήταν πάντα καθοριστικός στα κρίσιμα παιχνίδια της σεζόν, 8/10 φορές έπαιρνε τις σωστές αποφάσεις, ενώ όταν χρειάστηκε, τράβηξε και το σκοράρισμα.

Όλα αυτά δεν είναι νέα για τον άσο του Παναθηναϊκού, τα κάνει εδώ και πολλά χρόνια. Έχουν λεχθεί πολλά για τους λόγους της φυγής του από τον Ολυμπιακό, καθώς ο ίδιος ήταν ξεκάθαρα δυσαρεστημένος με τον ρόλο και τον χρόνο που είχε στους «ερυθρόλευκους». Όταν λέμε ρόλο, δεν εννοούμε πόσα σουτ θα πάρει, αλλά τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει αυτό. Ο Ολυμπιακός κινείται αυστηρά με την φιλοσοφία του Γιώργου Μπαρτζώκα, αυτή που τον ανέδειξε ξανά σε μια από τις κορυφαίες ομάδες και τον πήγε σε τρία Φάιναλ-4. Όμως έχει κάποιους συγκεκριμένους βασικούς κανόνες. Γρήγορη μεταφορά της μπάλας, όσο λιγότερες ντρίπλες γίνεται, απόφαση για το τι θα κάνει ο κάθε παίκτης σε 1-1,5 δευτερόλεπτο και συνεχή κίνηση. Όλοι οι παίκτες είναι ίσοι και θα έχουν ίσες ευκαιρίες.

Ο Σλούκας είναι ένας παίκτης που θέλει την μπάλα στα χέρια, όχι απαραίτητα για να εκτελέσει εκείνος, αλλά για να σετάρει την ομάδα, να βάλει τους παίκτες στις σωστές θέσεις και στο τέλος να πάρει την κατάλληλη απόφαση. Ο Αταμάν είναι ένας προπονητής που βασίζεται στο πικ εν ρολ, μαζί με παράλληλες δράσεις, οπότε τι καλύτερο για τον Σλούκα να βρεθεί σε ένα τέτοιο περιβάλλον και να έχει την μπάλα και την απόφαση στα χέρια του. Αν σε αυτά προσθέσουμε και την απόλυτη εμπιστοσύνη του προπονητή και όλου του κλαμπ χρίζοντας τον από νωρίς ως ηγέτη, κάτι που όπως φάνηκε στον Ολυμπιακό δεν είχε, τότε μπορούμε να καταλάβουμε την τρομερή σεζόν που έκανε. Πάμε όμως να κάνουμε αυτή την σύγκριση με νούμερα και ποιοτικά στατιστικά.

Πράσινος Σλούκας vs Κόκκινος Σλούκας

Τα λεπτά του Σλούκα στο παρκέ αυξήθηκαν, λίγο παραπάνω από τρία λεπτά, οπότε είναι λογικό κάποια νούμερα του να ανέβουν. Τα εντός πεδιάς σουτ που έπαιρνε από 3.3/7.4 έγιναν 4/8.1, δηλαδή μικρές διαφορές και οι πόντοι του από 11, πήγαν στους 12.7 όπως φαίνεται παρακάτω. Η δημιουργία του ήταν πάνω κάτω στα ίδια επίπεδα (13.2 με 13.6 πόντους στους συμπαίκτες του), το ίδιο και το ποσοστό των λαθών του,  ενώ είχε ένα ριμπάουντ παραπάνω.

Εκεί που υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον είναι στην αποτελεσματικότητα, το λεγόμενο efficiency. Παρόλο που έπαιζε περισσότερα λεπτά και έπαιρνε λίγες παραπάνω προσπάθειες, η αποτελεσματικότητα βελτιώθηκε ακόμα περισσότερο, κάτι που δεν είναι σύνηθες όσο μεγαλώνει ο όγκος των σουτ. Από τους 0.98 πόντους ανά κατοχή, που είναι ένα καλό νούμερο, πήγε στους 1.07 πόντους. Η σημαντική διαφορά φαίνεται και στο true shooting %, ο δείκτης που λαμβάνει υπόψη του την ευστοχία σε δίποντα, τρίποντα και βολές. Οτιδήποτε πάνω από 60% είναι αρκετά καλό, αλλά το 71.5% του Σλούκα είναι ελίτ νούμερο.

Πολύ μεγάλο ενδιαφέρον έχει η χρήση (usage%) του Σλούκα, δηλαδή πόσες επιθέσεις περνούσαν από τα χέρια του, όσο βρισκόταν ο ίδιος στο παρκέ. Από το 24.5% πέρσι, έπεσε στο 22.6% φέτος, αποδεικνύοντας ότι δεν ήταν τόσο ο όγκος των προσπαθειών που ήθελε παραπάνω, αλλά ο τρόπος. Ήθελε να γίνονται με τον δικό του τρόπο, με εκείνον να έχει την μπάλα στα χέρια, κάτι που δεν μπορούσε να κάνει στον Ολυμπιακό. Ο Αταμάν του είπε, πάρε την μπάλα και δείξε μας το ταλέντο σου, δίνοντας του απόλυτη ελευθερία και εμπιστοσύνη και ο Σλούκας του το ανταπέδωσε με το παραπάνω.

Εκτόξευση σε όλες τις καταστάσεις

Για να μπούμε σε πιο ειδικά metric που περιγράφουν τα κατορθώματα του σε συγκεκριμένες καταστάσεις του παιχνιδιού, έχουμε την παρακάτω φωτογραφία.

Εδώ βλέπουμε τους τέσσερις βασικούς τρόπους επίθεσης του Κώστα Σλούκα πέρσι και φέτος. Το poss είναι οι κατοχές στην αντίστοιχη κατάσταση και το ppp, είναι οι πόντοι ανά κατοχή. Προφανώς το πικ εν ρολ, με αυτόν βασικό χειριστή να επιτίθεται στο καλάθι έχει την μερίδα του λέοντος αφού πάνω από το 40+% των επιθέσεων του, εκφράζεται έτσι. Ο Σλούκας στις ίδιες κατοχές με πέρσι, εκτόξευσε την αποτελεσματικότητα του, από 1.01 σε 1.15 πόντους ανά κατοχή.

Σε καταστάσεις catch n shoot όπου δέχεται την μπάλα και εκτελεί σουτ, ανέβηκαν οι προσπάθειες του και μαζί η αποτελεσματικότητα από 1.02 σε 1.16 πόντους ανά κατοχή, δείγμα και των καλών σουτ που παρήγαγε ο Παναθηναϊκός φέτος, έχοντας εξαιρετικό spacing που δημιουργούσε ποιοτικές ευκαιρίες.

Η μεγάλη διαφορά όμως αναμφισβήτητα είναι σε καταστάσεις απομόνωσης (isolation). Εδώ κυρίως συνοψίζεται η μεγάλη ελευθερία που είχε φέτος από τον προπονητή του, καθώς ο Ολυμπιακός είναι μια ομάδα που είναι σταθερά στις τελευταίες σε καταστάσεις iso, αφού παίζει κυρίως με συνεργασίες. Ο Σλούκας από τις 0.9 κατοχές, πήγε στις 1.4, με ένα εκπληκτικό νούμερο, 1.33 πόντων ανά κατοχή. Για να γίνει σύγκριση, ο Κέντρικ Ναν είχε 0.93 πόντους ανά κατοχή σε αρκετά περισσότερες όμως προσπάθειες. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι ο Σλούκας είναι καλύτερος από τον Ναν, αλλά πόσο προσεκτικά διάλεγε τις προσπάθειες του και πόσο αποτελεσματικός ήταν.

Τέλος, πολύ βελτιωμένος ήταν και σε περιπτώσεις catch n drive, με επίθεση σε close out άμυνες, με 1.09 αντί 0.82 που είχε πέρσι. Για να μην υπάρχει παρερμηνεία τα περσινά του νούμερα, ήταν πολύ καλά, απλά φέτος πήγε σε άλλο επίπεδο. Ουσιαστικά ο Σλούκας βρήκε στον Παναθηναϊκό, το πλαίσιο που ήθελε, αυτό που θα του έδειχνε εμπιστοσύνη και θα ήταν ξεκάθαρα ο ηγέτης της ομάδας. Μαζί με τον Ναν που γρήγορα βρήκαν χημεία, ήταν φέτος το καλύτερο δίδυμο γκαρντ στην Ευρώπη. Οι ελευθερίες του Αταμάν τον απελευθέρωσαν και έκανε μια σεζόν πολύ μεγάλης αποτελεσματικότητας, κερδίζοντας δύο τίτλους, όντας ο MVP, κουβαλώντας ένα ολόκληρο brand στις πλάτες του.

*Όλα τα παραπάνω στατιστικά είναι για την Ευρωλίγκα.

 

 

Η σύγκριση του Σλούκα με πέρσι και τα αίτια της εκτόξευσης του (infographic)