MENU

Το κείμενο αυτό δεν θα είναι σαν όλα τα άλλα. Μην περιμένετε να βρείτε αρχή, μέση και τέλος. Δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα τη δεδομένη χρονική στιγμή. Βλέπετε μετά από τόση ένταση, τόσο… μπάσκετ, τόσες έντονες συγκινήσεις μέσα σε χρόνο… ρεκόρ (λόγω του αδιανόητου προγράμματος) δεν είναι καθόλου εύκολο να βάλεις τις σκέψεις σου σε τάξη και να προσπαθήσεις να «χτίσεις» ένα κανονικό κείμενο.

Οπότε θα το πάμε από την… εύκολη (και ίσως πιο ενδιαφέρουσα οδό). Πρόλογος και κατάθεση σκόρπιων σκέψεων για όσα ζήσαμε το τελευταίο διάστημα!

Όταν το προηγούμενο καλοκαίρι ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος και οι συνεργάτες του ετοίμαζαν τα πρώτα τους «χτυπήματα», ούτε οι ίδιοι δε φανταζόντουσαν πως έναν χρόνο μετά ο Παναθηναϊκός θα είναι στην κορυφή. Της Ελλάδας, του κόσμου, των εντυπώσεων!

Ο Παναθηναϊκός μέσα σε χρόνο ρεκόρ κατάφερε να κάνει το αδύνατο… δυνατό. Κατάφερε από την 17η θέση της περσινής σεζόν να πάρει την Ευρωλίγκα, κατάφερε να βάλει στοπ στην διετή κυριαρχία του Ολυμπιακού στην Ελλάδα και κατάφερε να «χτίσει» μια νέα κουλτούρα.

Για πείτε μας εσείς που ξέρετε καλύτερα. Πότε είδατε τελευταία φορά στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας να κατεβαίνουν οι αδελφοί Αγγελόπουλοι και να απαιτούν από τον κόσμο της ομάδας του σεβασμό στον αντίπαλο; Πότε είδατε τελευταία φορά τους αδελφούς Αγγελόπουλος να κατεβαίνουν στο παρκέ και να δίνουν το χέρι στον αντίπαλο προπονητή; Η απάντηση είναι περιττή.

Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, τη στιγμή που είχε δώσει τα κλειδιά της ομάδας στον κορυφαίο προπονητή της Ευρώπης, προσπαθούσε να «χτίσει» κάτι έξω από τα.. νερά της χώρα μας. Προσπαθούσε να «χτίσει» μια νέα φιλοσοφία, μια νέα νοοτροπία, μια νέα κουλτούρα. Και το κατάφερε και αυτό. Γιατί (και να μη θέλετε να το παραδεχτείτε δεν πειράζει, όλοι ξέρουμε ότι είναι η αλήθεια), ακόμα και οι εξαιρετικές συνθήκες που έγιναν τα παιχνίδια στο ΣΕΦ είναι… έργο Γιαννακόπουλου. Γιατί αν δεν ήταν αυτός να κάνει την αρχή, τότε κανείς δε θα είχε ακολουθήσει. Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος με τις κινήσεις του τους ανάγκασε να βαδίσουν στον ίδιο δρόμο. Ήθελαν δεν ήθελαν….

Βέβαια όλα αυτά δε θα τα διαβάσετε πουθενά. Δε θα τα δείτε πουθενά (παρά σε ελάχιστα μέσα). Και αυτό γιατί δεν… πουλάνε. Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος «παίζει» μόνο όταν διαμαρτύρεται. Μόνο τότε… πουλάει για τα ΜΜΕ. Όταν κάνει κινήσεις σαν κι αυτές οι περισσότεροι κοιτάνε από την άλλη.

Και κουλτούρα και ΟΜΑΔΑΡΑ

Ο Παναθηναϊκός όμως δεν «έχτισε» μόνο κουλτούρα. «Έχτισε» και ομάδα. ΟΜΑΔΑΡΑ για την ακρίβεια. Κάποιοι στο ξεκίνημα της σεζόν τη χλεύαζαν. Κάποιοι την ειρωνευόντουσαν. Κάποιοι δεν είχαν καταλάβει αυτό που ερχόταν. Οι μόνοι που το είχαν καταλάβει ήταν οι άνθρωποι του Παναθηναϊκού. Ο Δημήτρης Κοντός στη χθεσινή «Magic Euroleague» είπε πως «Την πρώτη ημέρα μπήκε ο Αταμάν στα αποδυτήρια και μας είπε ότι θα πάμε Final-4 για να πάρουμε την Ευρωλίγκα και… κοιταζόμασταν μεταξύ μας. Αλλά εκείνος το πίστευε και προσπαθούσε καθημερινά να μας το βάζει στο κεφάλι, για να ο πιστέψουμε κι εμείς». Και τα κατάφερε…

«Θα φτιάξουμε ομάδα που θα νικάει και τους διαιτητές»

Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος για μία ακόμα φορά έκανε τα λόγια του πράξη. «Θα φτιάξουμε ομάδα που θα νικάει και τους διαιτητές» είπε και είδατε τι έγινε. Και στην Ευρωλίγκα και στο ελληνικό πρωτάθλημα. Τέτοιο… ξεβράκωμα δεν έχει προηγούμενο. Ένα ολόκληρο σύστημα να κυνηγάει λυσσαλέα τον Παναθηναϊκό, τη στιγμή που οι «πράσινοι» έδιναν τις «μάχες» τους κόντρα σε μια εξαιρετική ομάδα. Και αυτό που κατάφερε ο Παναθηναϊκός ήταν να εκθέσει ανεπανόρθωτα την ΚΕΔ και τους διαιτητές της, την ΕΟΚ και προσωπικά τον Βαγγέλη Λιόλιο και φυσικά να κατακτήσει το πιο μάγκικο και άξιο πρωτάθλημα της ιστορίας.

Ο Σλούκας στον Παναθηναϊκό βρήκε ότι δεν είχε

Για τον Κώστα Σλούκα να πει τι και ποιος; Αυτός, θα μπορούσε να απαντήσει κάποιος. Ο αρχηγός του Παναθηναϊκού το περασμένο καλοκαίρι πήρε μια απόφαση ζωής και έναν χρόνο μετά δικαιώθηκε στον απόλυτο βαθμό. Όχι γιατί πήρε την Ευρωλίγκα. Όχι γιατί πήρε το πρωτάθλημα. Όχι γιατί ήταν ο MVP του Final-4. Όχι γιατί έβαλε 25 στον τελικό με τη Ρεάλ. Όχι γιατί έβαλε 30 στον Ολυμπιακό του Γιώργου Μπαρτζώκα, αλλά γιατί πήγε στο ΟΑΚΑ, πήγε στον Παναθηναϊκό και βρήκε αυτό που δεν είχε τόσα χρόνια. Μια πραγματική, μπασκετική, οικογένειά. Μια ομάδα που τον αγκάλιασε, που τον πίστεψε, που τον εκτίμησε, που τον σεβάστηκε και που του έδωσε ότι χρειαζόταν για να δώσει απαντήσεις. Σε όλους εκείνους που τον έλεγαν βετεράνο, τελειωμένο, συνταξιούχο και όλες τις άλλες τις γραφικότητες. Και όχι. Δε χρειαζόταν να δώσει απαντήσεις σε κανέναν και δεν είχε να αποδείξει τίποτα σε κανέναν. Ο Κώστας Σλούκας απλά έκανε αυτό που ξέρει καλύτερα. Κέρδισε. Γιατί είναι γεννημένος νικητής.

Γεννημένοι νικητές

Νικητής ο Γιαννακόπουλος. Νικητής ο Αταμάν. Νικητής ο Σλούκας. Νικητής ο Ναν. Νικητής ο Παναθηναϊκός. Απλά τα πράγματα. «Δε μπορώ να καταλάβω γιατί θεωρείται ότι είναι πολύπλοκο το μπάσκετ. Έχεις έναν παίκτη σαν τον Σλούκα και απλά του δίνεις τη μπάλα και του λες παίξε» είπε με αφοπλιστική ειλικρίνεια Ο Εργκίν Αταμάν στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου.

Μια φορά μίλησε ο Αταμάν

Μια συνέντευξη Τύπου διαφορετική από τις άλλες. Γιατί σε αυτή ο Γιώργος Μπαρτζώκας δεν τόλμησε να αναφέρει τίποτα για τον συνάδελφό του. Τόσο καιρό ο Έλληνας τεχνικός μιλούσε μόνος του προσπαθώντας να εκθέσει τον Τούρκο τεχνικό. Ο Αταμάν από τη μεριά του δεν απαντούσε για να μην οξύνει την αντιπαράθεση. Μέχρι που έφτασε ο κόμπος στο χτένι. Μέχρι που ο Αταμάν είπε φτάνει και ο κόουτς Μπαρτζώκας σταμάτησε…

Δίνει... μάχη με τους δαίμονές του

Και μιας και ο λόγος για τον Γιώργο Μπαρτζώκα. Για μία ακόμα φορά στη συνέντευξη Τύπου δυσκολεύτηκε να απαντήσει. Δυσκολεύτηκε να πάρει θέση για τις αγωνιστικές αλλά και μεταγραφικές του επιλογές καταφεύγοντας και πάλι στην ειρωνεία. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας έχει αποδείξει μέσα από τη δουλειά του ότι είναι ένας πάρα πολύ καλός προπονητής, αλλά έχει να παλέψει με τους δικού τους «δαίμονες». Βέβαια αυτό είναι κάτι που δεν αφορά εμάς…

Ερώτηση. Γιατί ο Γιώργος Μπαρτζώκας ενώ τις άλλες φορές πήγαινε στις συνεντεύξεις Τύπου με 4-5 άτομα της ομάδας, χθες ανέβηκε μόνος του;

Πρόεδρε της ΕΟΚ ακόμα περιμένουμε

Μια ακόμα σεζόν τελείωσε και το ελληνικό μπάσκετ ακόμα πιο… κάτω. Τη στιγμή που υπερηφανευόμασταν πως έχουμε τους καλύτερους τελικούς της Ευρώπη, η ΕΟΚ έκανε ότι περνούσε από το χέρι της για να υποβαθμίσει το άθλημα. Με διαιτητές αμφιβόλου αξίας, με μια ΚΕΔ που οφείλει να βγει και να δώσει απαντήσεις. Όπως ακριβώς πρέπει να κάνει και ο Πρόεδρος της ΕΟΚ. Ο θεσμός, όχι ο Βαγγέλης Λιόλιος. Ο Πρόεδρος. Άλλος ο ένας άλλος ο άλλος. Από το τέλος της πρώτης του χρονιάς ως Πρόεδρος της ΕΟΚ περιμένουμε να κάνει αυτή την περίφημη συνέντευξη Τύπου για την πορεία της ελληνικής διαιτησίας που είχε εξαγγείλει. Ακόμα τίποτα! Μιλάμε για διατησίες… μπουρλότα που έλεγε και η Σαπφώ Νοταρά. Ο παρατηρητής του Game 4 κάνει λόγο για 28 λανθασμένες αποφάσεις. Το διανοείστε; Το καταλαβαίνετε; 28 λανθασμένες αποφάσεις σε έναν τελικό…

Και κανείς δεν έχει τιμωρηθεί, κανείς δεν έχει αξιολογηθεί και όλοι αναρωτιόμαστε γιατί δεν πάει καλά το ελληνικό μπάσκετ!  

Η αλαζονεία είναι γνώρισμα των αδύναμων

Η αλαζονεία πάντα πληρώνεται. Νόμος. Και αυτός είναι ένας ακόμα λόγος που ο Ολυμπιακός είχε μια τόσο εκκωφαντική πτώση. Η έπαρση του προπονητή, οι προκλήσεις του Κάνααν (που είχε ήδη υπογράψει το νέο του συμβόλαιο με άλλη ομάδα) στον Σλούκα με τις κινήσεις για τα χρήματα, οι αθλιότητες του Κάνααν, οι προκλήσεις του Παπανικολάου ήταν κάτι περισσότερο από αρκετές για να… ξυπνήσουν το θηρίο.

Ναφθαλίνη

Και αυτές οι κούτες που δεν άνοιξαν ποτέ. Κλειστές για μια ολόκληρη εβδομάδα!

Αντί επιλόγου

Αν ένα καλοκαίρι ήταν αρκετό για να τους διαλύσει όλους, του χρόνου με τον Παναθηναϊκό να στέκεται στα πόδια του πιο γερά από ποτέ, με τον Παναθηναϊκό να συνεχίζει με ελάχιστες προσθαφαιρέσεις και έναν εξαιρετικό κορμό και με ένα ΟΑΚΑ να… κοχλάζει τι να περιμένουμε άραγε;

ΥΓ: Το «Γεια σου ρε κουμπάρε» μπορεί να μην ειπωθεί ξανά, αλλά θα ηχεί πάντα στα αυτιά μας σε νύχτες σαν τις χθεσινές…

*Για να ενημερώνεσαι έγκυρα και έγκαιρα για όλες τις αθλητικές εξελίξεις επισκέπτεσαι το sdna, για να γεύεσαι τις καλύτερες γεύσεις, το καλύτερο κρέας της πόλης και άλλες πολλές επιλογές επισκέπτεσαι το Filothei 65 Souvlaki 

Ένα καλοκαίρι ήταν αρκετό για να τους διαλύσει όλους!