MENU

Το Final Four πέρασε, όμως άφησε πολλά ζητήματα προς συζήτηση. Πέρα απ’ τα αυτονόητα που αφορούν τον θριαμβευτή Παναθηναϊκό, ο οποίος κατατρόπωσε τη Ρεάλ Μαδρίτης. Θεματάκια προκύπτουν και για τον Ολυμπιακό. Την ομάδα που απέκλεισαν άνετα οι Ισπανοί για να βρεθούν στον τελικό. 

Ξεκάθαρη αποτυχία, όσο κι αν προσπαθούν στο λιμάνι να την μειώσουν αναδεικνύοντας τη σημασία παρουσίας στα Final Four. Κάτι που ακύρωσε ο ίδιος ο αρχηγός τους βέβαια, δηλώνοντας πως θα προτιμούσε μία κατάκτηση απ’ τις τρεις συμμετοχές. Μια άκρως αληθινή και ειλικρινής σκέψη, την οποία δεδομένα προσυπογράφουν όλοι οι Ολυμπιακοί. 

Ο ίδιος ο Κώστας Παπανικολάου πάντως, μπήκε κι αυτός στη διαδικασία αναζήτησης δικαιολογίας. Αναφερόμενος στο μπάτζετ της Ρεάλ:  «Αν ήμασταν μία ομάδα που έχει 40 εκατομμύρια μπάτζετ, θα το θεωρούσα πιο λογικό να περιμένει ο κόσμος από την ομάδα να είναι στο Final Four. Είμαστε μια ομάδα που κάθε χρόνο παλεύουμε για να βρισκόμαστε εκεί. Αν κάτι έκανε περήφανους τους οπαδούς μας φέτος, νομίζω πως είναι αυτό». 

Ατάκες που… μυρίζουν δικαιολογίες, άρα και ένδειξη αδυναμίας. Αποδοχής μιας μοίρας που δεν κάνει καλό στον Ολυμπιακό και τη νοοτροπία του. Εκείνη δηλαδή που έπρεπε να έχει αλλάξει ήδη, μετά από δύο αποτυχημένες παρουσίες. Τώρα που έγιναν τρεις, ήδη έπρεπε να προσπαθούν να γυρίσουν διακόπτη. 

Για το μπάτζετ μίλησε και ο Γιώργος Μπαρτζώκας. Ο οποίος είπε μάλιστα πως δεν ψάχνει δικαιολογίες κι αμέσως μετά ανέφερε δικαιολογία:  «Δεν μπορώ να αρχίσω τις δικαιολογίες, έχουμε παίξει με έναν αντίπαλο 40 εκατομμυρίων όταν εμείς έχουμε μπάτζετ 10 εκατομμυρίων». 

Τα ποσά των μπάτζετ είναι άκρως συζητήσιμα διότι αυτό της Ρεάλ ξεχειλώθηκε και του Ολυμπιακού υπέστη σμίκρυνση, όμως γενικά στο λιμάνι έχουν ένα θέμα με αυτό τον τομέα. Κάτι που φάνηκε με το συμβόλαιο του Μιλουτίνοφ, για τον οποίο το μόνο που δε γράφτηκε είναι πως θα πληρώνει κιόλας για να παίζει στον Ολυμπιακό. 

Το απόλυτο σμπαράλιασμα αυτών των δικαιολογιών, ήταν το τι ακολούθησε. Ο τελικός δηλαδή ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και τη Ρεάλ. Δεν ακούσαμε κανέναν απ’ το «τριφύλλι» να μιλά για το μπάτζετ της. Ούτε καν μετά το θρίαμβο, για να τονιστεί το μέγεθος της επιτυχίας, αν και δεν χρειάζεται να αναλύεται είναι ξεκάθαρο σε όλους. 

Πέρα απ’ την ίδια τη δικαιολογία, η διαρκής αναφορά σε μπάτζετ ακυρώνει τη διοίκηση του Ολυμπιακού. Αν ο προπονητής και ο αρχηγός με τον δικό τους τρόπο προσπαθούν να πιέσουν για αύξηση μπάτζετ, είναι δικαίωμά τους. Όμως δεν φανερώνει αυτή η διαδικασία έναν οργανισμό ισχυρό. 

Η δικαιολογία της διαφοράς στο μπάτζετ, είναι Ολυμπιακή συνήθεια. Από τον Παναθηναϊκό δεν είδαμε κανέναν να χρησιμοποιεί τη δικαιολογία αυτή. Ούτε από άλλες ομάδες του εξωτερικού. Μοιάζει σα να ζηλεύουν οι άνθρωποι της ομάδας του λιμανιού και προσπαθούν με τον τρόπο τους να πιέσουν την ΚΑΕ να βάλει περισσότερα;

Ταυτόχρονα, δεν γίνεται να λέει διαρκώς ένας προπονητής πως εμπιστεύεται το ρόστερ του, στηρίζει τους παίκτες του, αλλά εντάξει δεν μπορούν να «χτυπήσουν» και ομάδες με μεγάλο μπάτζετ. Είναι σα να τους «αδειάζει». Κι αυτό γίνεται πάντα στις ήττες. Στις νίκες η κουβέντα αφορά στην καλύτερη front line της Ευρώπης και στη σκληράδα της περιφέρειας και στις κινήσεις ματ του πάγκου. Δηλαδή όταν κερδίζει ο Ολυμπιακός, κερδίζει η ομάδα κι όταν χάνει, φταίει η διοίκηση;

Μόνο που ακόμη και η πανίσχυρη front line δεν… ακούμπησε απέναντι στους ψηλούς της Ρεάλ Μαδρίτης. Τους οποίους αντιμετώπισε και νίκησε μόνος του ο Λεσόρ, δύο μέρες μετά από τη νίκη του απέναντι στους τρεις ψηλούς της Φενέρ. 

Όποτε αρχίζουν οι δικαιολογίες, αρχίζει και η αμφισβήτηση των δυνατοτήτων της ομάδας. Επανέρχεται η νοοτροπία αντίδρασης που είχε ο Ολυμπιακός στα χρόνια της απόλυτης κυριαρχίας του Παναθηναϊκού. Μόνο που και τότε δεν υπήρχαν αναφορές στα μπάτζετ. 

Άλλωστε οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες του Ολυμπιακού, έχουν πιστώσει κάθε επιτυχία-όπως την ορίζουν-της ομάδας τους, στο «μέχρι τέλους». Μάλλον αυτό υπερισχύει των ομάδων με ίδιο ή χαμηλότερο μπάτζετ. Οι ακριβότερες ομάδες, είναι κάτι άπιαστο γιατί έχουν μπάτζετ. 

Η νοοτροπία αυτή, αν δεν αλλάξει θα συνεχίσει να «ματώνει» τον Ολυμπιακό. Τώρα φαίνεται ακόμη περισσότερο, γιατί υπάρχει η σύγκριση με τον πρωταθλητή Ευρώπης Παναθηναϊκό. Εκείνον που δεν κράτησε… πισινή, δεν αναζήτησε προκαταβολικά άλλοθι, αλλά πήγε, έπαιξε, είχε πάθος και δε σκεφτόταν πόσα παίρνει ο κάθε αντίπαλος, πόσες λύσεις έχει η Ρεάλ και το μπάτζετ της. Κάπως έτσι τη «σκότωσε» κιόλας. 

Είναι καιρός να το πάρουν αλλιώς στο λιμάνι λοιπόν. Οι δρόμοι που πάντα ακολουθούν μετά από αγώνες, είναι ή ειρωνεία, ή αλαζονεία ή δικαιολογία. Μπορεί να προχωρήσει μια ομάδα και χωρίς αυτά, ας το δοκιμάσουν και θα τους βγει σε καλό. Το παράδειγμα είναι δίπλα τους.

«Η Ρεάλ έχει μπάτζετ 40 εκατομμύρια» και δικαιολογίες που φανερώνουν μεταφορά ευθυνών