MENU

Η σεζόν για τον Παναθηναϊκό είναι ήδη επιτυχημένη. Κανείς απ’ το «τριφύλλι» δε θα το πει δημόσια, όσο είναι μπροστά ο στόχος του πρωταθλήματος. Όμως μια τόσο νέα ομάδα, με τόσα νέα πρόσωπα, μόλις στην πρώτη της σεζόν, να κατακτά τόσο εμφατικά την Euroleague, αποτελεί τεράστια επιτυχία.

Απ’ τους βασικούς λόγους της επιτυχίας, προφανώς και είναι ο Εργκίν Αταμάν. Ο Τούρκος με το… μαγικό του ραβδάκι πήρε ταλαντούχες μονάδες, διαφορετικές προσωπικότητες με εγωισμό και τις μετέτρεψε στην καλύτερη ομάδα της Ευρώπης μέσα σε μερικούς μήνες.

Πώς το έκανε; Με τον δικό του τρόπο. Αυτόν που ακυρώνει κάθε… κανόνα όπως τον μαθαίνουμε εδώ και δεκαετίες στην Ελλάδα. Τόσο στο μπασκετικό όσο και στο επικοινωνιακό κομμάτι, ο Αταμάν παρέδωσε μαθήματα για το πώς γίνεται. Άθελά του δηλαδή, προσπαθεί να αλλάξει τις «σκουριασμένες» ιδέες στη χώρα μας.

-Πρώτα απ’ όλα απέδειξε πως δεν είναι το… ξύλο ο μοναδικός τρόπος επιτυχίας. Μπορεί να γίνει με μπάσκετ, με ταλέντο, με πρωτοβουλία. Η άμυνα είναι σημαντική, όμως δεν είναι το παν. Πήγε κι έβαλε 95 πόντους στη Ρεάλ. Τη νίκησε δύο φορές σε αυτό το ρυθμό μέσα στη σεζόν. Αυτό τα λέει όλα.

-Έδειξε σε συναδέλφους του, πως οι δικαιολογίες δεν κάνουν καλό. Ούτε η αποδοχή του ρόλου του αουτσάιντερ, με την ευχή μπας και σε υποτιμήσει ο αντίπαλος. Στις δηλώσεις του έλεγε πως κόντρα στη Ρεάλ ο Παναθηναϊκός έχει ίδιες πιθανότητες. Τόνιζε μάλιστα πως η ομάδα του θα πάρει την Euroleague. Χωρίς να σκεφτεί αν αυτό θα... τσατίσει ή θα εκνευρίσει τους Μαδριλένους που όντως έχουν ομαδάρα. Δεν βγήκε να πει πως ο αντίπαλος έχει 40 εκατ. μπάτζετ, άρα ας… προσευχηθούν όλοι ομαδικά μπας και δεν του μπαίνουν τα σουτ. Κοίταξε στα μάτια μια τεράστια ομάδα, τη νίκησε με αυτό τον τρόπο και πνευματικά η προετοιμασία των παικτών του έδειξε πως καλό έκανε η προσέγγισή του.

-Προκειμένου να παίξει κανείς καλή άμυνα, δεν είναι απαίτηση να έχει… θηρία στο ρόστερ του. Ο προβληματισμός που εκφραζόταν πριν τη σεζόν, αναφορικά με τα μεγέθη στην περιφέρεια και την ικανότητα των παικτών στην άμυνα, αποδείχθηκε απλά εκτός τόπου και χρόνου. Το παν για τον Αταμάν, ήταν να ξυπνήσει τη διάθεση των παικτών του για άμυνα. Το έκανε. Βάζοντας μάλιστα ακόμη και σημαντικές προσωπικότητες στη διαδικασία να γίνουν ρολίστες για το καλό της ομάδας. Ο Χουάντσο και ο Γκραντ είναι δύο παραδείγματα. Γιατί και ο Αμερικανός στην μέχρι τώρα καριέρα του, ήταν πρωταγωνιστής στις ομάδες που έπαιζε. Όχι αμυντικός εξολοθρευτής. Ο Τούρκος κόουτς δε θυσίασε την ποιότητα για να ενισχύσει τη σκληράδα και την ένταση δηλαδή. Απλά έβαλε το ταλέντο στη διαδικασία να παίζει άμυνα που «στραγγαλίζει» τη Ρεάλ και την αναγκάζει να πετύχει 7 πόντους σε ένα δεκάλεπτο!

-Καλό το… σκάκι, καλό το «σκεπτόμενο μπάσκετ», τα… κουτάκια τα οποία πρέπει να τηρεί ο καθένας χωρίς να ξεφεύγει στο ελάχιστο. Όμως αυτές είναι παλιομοδίτικες λογικές. Ο Αταμάν «έχτισε» ένα ρόστερ με ηγέτες, με ταλαντούχους παίκτες. Μόλις το έκανε αυτό, τους έβαλε στη διαδικασία της πρωτοβουλίας. Εμπιστεύτηκε το ταλέντο τους και μόνο χαμένος δε βγήκε. Αυτό προφανώς και το εκτιμούν απεριόριστα οι παίκτες, όπως φάνηκε απ’ τις δηλώσεις του Κώστα Σλούκα.

-Επικοινωνιακά πήγε κόντρα στο ρεύμα. Δεν είναι αυτός που θα στηρίξει δημόσια τους πάντες στη «στραβή», παίρνοντας όλη την ευθύνη πάνω του. Αυτό που δεν του αρέσει, το εκφράζει δημόσια.

Όχι απλά δε «χάλασε» τα αποδυτήρια η συγκεκριμένη διαδικασία, βγήκε και σε καλό. Έδωσε έξτρα κίνητρο σε πολλούς και μόλις του «απάντησαν» στο παρκέ, δημόσια πάλι τους επαινούσε. Κάτι που στα μάτια των αθλητών δείχνει δικαιοσύνη. Αυτό όταν συνοδεύεται με ικανότητα και προσωπικότητα που δίνει σε όλους να καταλάβουν πως αν ακολουθήσουν το πλάνο του προπονητή, θα πετύχουν, τότε η πρώτη «μάχη» έχει κερδηθεί.

-Ποτέ δε «μέτρησε» τα λεγόμενά του. Δεν υπήρξε μετριοπαθής, δε φοβήθηκε να βάλει τον πήχη… στο ταβάνι με το που ανέλαβε. Πριν καν διαπιστώσει σε τι περιβάλλον ήρθε. Τόσο εμπιστοσύνη είχε και στον εαυτό του και στην ομάδα που ετοιμαζόταν να δημιουργήσει. Στις δύσκολες στιγμές ειδικά, έγινε ακόμη πιο ισχυρή η πίστη στην επιτυχία. Στην Μπασκόνια όπου έχασε στο σουτ ο Παναθηναϊκός, είχε δηλώσει πως το τελευταίο σουτ θα το βάλει ο Παναθηναϊκός στο Final Four. Με την Μακάμπι παρά το break των Ισραηλινών στο πρώτο ματς, δεσμεύτηκε πως αν δεν προκριθεί το «τριφύλλι» δε θα είναι στην ομάδα την επόμενη σεζόν! Πέρα απ’ τις παραινέσεις προς τον κόσμο να πάρει εισιτήρια για το Final Four ή όταν πήγε στο Final Four και στον τελικό, ζήτησε να είναι 10.000 στο Βερολίνο γιατί έτσι δεν υπάρχει περίπτωση να χαθεί ο τίτλος!

Κάθε κίνηση του Αταμάν, είναι προφανώς ένδειξη χαρακτήρα και προσωπικότητας. Τα έχει «χτίσει» μέσα από χρόνια καριέρας και μεγάλων επιτυχιών. Όσα κάνει, πηγαίνουν κόντρα στην… αποστειρωμένη ελληνική πραγματικότητα, η οποία μοιάζει να έχει μείνει στο παρελθόν.

Να μια ευκαιρία να μάθουμε κάτι στο ελληνικό μπάσκετ. Από έναν άνθρωπο τον οποίο καιρός είναι να παραδεχτούν οι πάντες, ακριβώς όπως του αξίζει. Ως τον κορυφαίο προπονητή επιπέδου Euroleague τα τελευταία χρόνια. Για να είναι κάποιος τέτοιος, δε χρειάζεται να ακολουθεί αυτά που έχουν επιβληθεί ως σωστά στη χώρα μας. Μπορεί να το κάνει με το δικό του τρόπο. Και το «my way» του Εργκίν Αταμάν, είναι φάρος για να φέρει μια αλλαγή στη νοοτροπία που έχει «αραχνιάσει» στην Ελλάδα.

ΥΓ1: Μάθαμε σε τι κατάσταση είναι ο Πέρο Άντιτς…;

ΥΓ2: Ο Κώστας Παπανικολάου υπέπεσε σε ένα πολύ μεγάλο φάουλ. Αντιαθλητικό. Την ώρα που έκανε δηλώσεις και έλεγε ότι δεν τον ενδιαφέρει ποιος θα πάρει την Ευρωλίγκα, μάλλον είχε ξεχάσει ότι εκτός από αρχηγός του Ολυμπιακού είναι και αρχηγός της Εθνικής ομάδας. Και αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία στο ζύγι. Απόλυτα σωστός για την ειλικρίνειά του, αλλά μάλλον θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτικός στα λεγόμενά του. Ειδικά, από τη στιγμή που έχει προηγηθεί η εξαιρετική δήλωση του Αιζάια Κάνααν για τους φίλους του! 

ΥΓ3: Όταν ο Παναθηναϊκός έχανε τίτλους καθόταν στις απονομές. Έπαιρνε τα μετάλλια του δεύτερου. Όταν ο Παναθηναϊκός το 2012 είχε αποκλειστεί από τον τελικό του Final-4 δεν έφευγε τρέχοντας από το ξενοδοχείο. Καθόταν στην θέση του. Οι «πράσινοι» στα δωμάτιά τους και στο lobby οι «ερυθρόλευκοι» δικαίως να στήνουν το πάρτι τους για την κατάκτηση ενός απίθανου τίτλου. Από την άλλη όταν ο Ολυμπιακός έχανε τους τίτλους, έφευγε από τις απονομές. Δεν έβγαινε να πάρει τα μετάλλια του… Από την άλλη όταν ο Παναθηναϊκός κέρδιζε την Ευρωλίγκα ο Ολυμπιακός έφευγε σαν τον.. .κλέφτη από το Βερολίνο.

Είπαμε, υπάρχουν πολλές και ουσιώδεις διαφορές στην νοοτροπία, τη φιλοσοφία και το DNA των δύο ομάδων…  

*Για να ενημερώνεσαι έγκυρα και έγκαιρα για όλες τις αθλητικές εξελίξεις επισκέπτεσαι το sdna, για να γεύεσαι τις καλύτερες γεύσεις, το καλύτερο κρέας της πόλης και άλλες πολλές επιλογές επισκέπτεσαι το Filothei 65 Souvlaki

Ήρθε ο Αταμάν να μας… ξεβλαχέψει