MENU

Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...

ΣΩΤΗΡΗΣ ΒΕΤΑΚΗΣ – LIVE SPORT

Το στέμμα του Παναθηναϊκού έχει πολλά πετράδια! Το έπος των Πραίνων έχει πολλά πρόσωπα. Όμως το μεγαλύτερο διαμάντι, το πρόσωπο που κερδίζει επάξια τη θέση του όχι μόνο για το νέο μπάνερ που θα κοσμεί το ΟΑΚΑ, είναι ο Σλούκας! Ο ποιοτικότερος Έλληνας παίκτης έκανε την “επανάστασή του”, πήγε κόντρα στα δεδομένα της εποχής που ήταν η κυριαρχία της τέως ομάδας του, του Ολυμπιακού, για να “αναπνεύσε騔΄και να παίξει το μπάσκετ που ήθελε υπογράφοντας στον Παναθηναϊκό, που ζούσε με τις δόξες του παρελθόντος κάποιες στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας...

Η ραψωδία στον τελικό ήταν το φινάλε που ήθελε αυτό το υπέροχο παραμύθι του Κώστα και όλου του παναθηναϊκού. Και με τα όσα έκανε φέτος, το έπος του ΠΑΟ και τη μυθική εμφάνιση στον τελικό, ο Σλούκας άλλαξε επίπεδο στη συνείδηση όλης της μπασκετικής κοινότητας. Σε μία μόνο σεζόν πήρε θέση στους legends του Παναθηναϊκού. Στέκεται πλέον δίπλα στον Μποντιρόγκα, τον Διαμαντίδη, τον Αλβέρτη, γιατί το αξίζει. 

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ – SPORTDAY

Ο Παναθηναϊκός χάρη σ' ένα γκολ του Βαγιαννίδη στο έβδομο λεπτό των καθυστερήσεων κέρδισε το Κύπελλο και μαζί μ' αυτό ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο για τα προκριματικά του Γιουρόπα Λιγκ. Αφού κινδύνεψε να χάσει το ματς και να γράψει τον χειρότερο επίλογο στη σεζόν του, τελικά τα κατάφερε να πάρει ένα τρόπαιο που τον ανακουφίζει και τον γλυτώνει από τεράστια γκρίνια. Κέρδισε δίκαια τον τελικό ο Παναθηναϊκός; Όταν βλέπεις ένα ματς με τρεις αποβολές, ελάχιστες φάσεις, δύο όλες κι όλες μεγάλες ευκαιρίες και ένα γκολ στο τελευταίο λεπτό, είναι δύσκολο να μιλήσεις για δίκαιο ή άδικο. Ένας νικητής θα υπήρχε. Να κερδίσουν και οι δύο ήταν αδύνατο. Ήταν φανερό ότι όποιος έβαζε πρώτος γκολ θα κέρδιζε το ματς. Και ο χαμένος θα τα έβαζε με τη διαιτησία...

Ο ΠΑΟ κέρδισε πάντως το ματς χάρη στον εγωισμό του Μπερνάρντ. Ο Βραζιλιάνος που είχε χάσει δύο τρεις φορές την μπάλα επιτρέποντας στον Άρη να βγει στην κόντρα, ήθελε να αποχαιρετήσει τον κόσμο του παναθηναϊκού με μία ωραία προσωπική ενέργεια. Στο 96' βρήκε μία ντρίπλα και μία πάσα στον Χουάνκαρ και είναι αυτός επί της ουσίας που ξεκλείδωσε την άμυνα του Άρη: η σέντρα του Ισπανού για τον αφύλακτο Βαγιαννίδη ΄ταν το εύκολο κομμάτι της ιστορίας ενός γκολ που έκρινε το τρόπαιο. 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ - ΦΩΣ

Για να φτάσει στη νίκη επί της Ρεάλ και στην κατάκτηση του έβδομου ευρωπαϊκού τίτλου του, ο Παναθηναϊκός έπρεπε να αγγίξει την τελειότητα. Μετά το κάκιστο αμυντικά πρώτο δεκάλεπτο χριαζόταν να την ξεπεράσει. Και το έκανε. Ήταν ένα παιχνίδι παραπάνω από τέλειο για τους παίκτες του Εργκίν Αταμάν που και αυτός απέδειξε παρά τις αμφισβητήσεις και τις εντάσεις στο πρώτο κομμάτι της σεζόν ότι είναι ένας προπονητής τετραπέρατος και συνεπής στις μεγάλες διακρίσεις.

Η άμυνα που έπαιξε ο Παναθηναϊκός από ένα σημείο και έπειτα ήταν το μεγάλο μυστικό για την τεράστια επιτυχία του, ο μοναδικός άλλωστε τρόπος να σταματήσει κανείς μια ομάδα σαν τη Ρεάλ που έκανε το λάθος να πιστέψει ότι είχε νικήσει από νωρίς. Οι «πράσινοι» είχαν τις προσωπικότητες να τη «σκοτώσουν». Πρώτα φυσικά τον Κώστα Σλούκα που διαλύει τα ρεκόρ στη διοργάνωση και έκανε ίσως το ματς της ζωής του, αλλά και πολλούς ακόμα. Ειδικά ο Μήτογλου, εκεί που η Ρεάλ πήγε να κάνει την τελική αντεπίθεση, την αποτελείωσε.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΑΣΜΗΣ - ΤΑ ΝΕΑ

Η απόλυτη ντροπή. Τι μήνυμα στέλνουν στην ελληνική κοινωνία αλλά και εκτός των τειχών όλοι αυτοί οι τύποι που σε έξαλλη κατάσταση προσπαθούσαν να προπηλακίσουν μία γυναίκα; Μήπως τελικά υφή είναι η ελληνική κοινωνία; Μία υπερχειλίζουσα τεστοστερόνη που βρίσκει διέξοδο στον χλευασμό της γυναίκας που έτυχε να φορά -και- στολή διαιτητή; Η εικόνα να επιχειρούν να πλησιάσουν τη Στεφανί Φραπάρ με άγριες διαθέσεις οι άνθρωποι του Άρη, που βέβαια έχουν ονοματεπώνυμο και κάποιος πρέπει να επιληφθεί σοβαρά του θέματος, είναι αισχρή, εμετική, δασώδης. Ντράπηκαν και τα τσιμέντα. Δεν σεβάστηκαν ούτε τη γυναικεία υπόστασή της, ούτε την τιμή που μας έκανε -γιατί περί αυτού πρόκειται, για όσους δεν γνωρίζουν τι εστία Φραπάρ για το παγκόσμιο ποδόσφαιρο- να έρθει σε αυτή την πολιτισμικά ανώριμη χώρα για να διευθύνει έναν τελικό-παρωδία. Βλέποντας τη Φραπάρ έντρομη να κοιτάζει πίσω της σε κάθε βήμα, κατά την αποχώρησή της από το γήπεδο, φοβούμενο μήπως δεχτεί σωματική βία, ντράπηκα ως Έλληνας, ως φίλαθλος και ως δημοσιογράφος. 

Η Φραπάρ δεν τόλμησε να ξεμυτίσει από τα αποδυτήρια για να παραλάβει το αναμνηστικό της μετάλλιο. Τία να το κάνει άλλωστε; Για να της θυμίζει αυτή την ανδρογενή ωμότητα που έζησε στη χώρα μας; Η έκπληξη της θα συνεχιστεί και τις επόμενες ώρες και ημέρες όταν θα διαβάσει τις δηλώσεις των Αρειανών που αφήνουν αιχμές και υπονοούμενα για το κίνητρο των -κατά την άποψη τους- λανθασμένων αποφάσεων της. Ας δεχτούμε πως η 41 ετών Γαλλίδα δεν ήταν σε φόρμα; Η «σάλτσα» περί σκοτεινών σχεδίων, για λόγους που δεν ήθελαν κόσμο στο γήπεδο -ποιοι;- γιατί θα έμπαινε μέσα και πολλές ακόμα γραφικότητες τι σκοπούς εξυπηρετούσε; Κι αν φταίει η Φραπάρ που ο Άρης έφυγε ηττημένος από το γήπεδο, οι παίκτες του που έχασαν γκολ σε κενή εστία δεν έχουν μερίδιο ευθύνης; Μόνο η Γαλλίδα ήταν ντεφορμέ;

ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΣΤΟΡΑΣ - METROSPORT

Τελικά η επαναλαμβανόμενη δήλωση του Ακη Μάντζιου «στον τελικό θα είμαστε πανέτοιμοι» αποδέχθηκε άνθρακας. Ο Άρης προσέγγισε τον αγώνα με τον Παναθηναϊκό ως ένα ματς που θα έχει και… αύριο. Δεν έδειξε ότι στο μυαλό του τον είχε ως ένα αγώνα μιας βραδιάς, στον τελικά των τελικών, τον αγώνα που ήταν η μητέρα των μαχών. Ο Άρης ήταν ομάδα χωρίς αγωνιστικό πάθος, χωρίς πνευματική προετοιμασία που έδειχνε να βολεύεται που δεν ήταν απειλητικός ο Παναθηναϊκός. Η δίψα για επιτυχία δεν βγήκε μέσα στο γήπεδο σε κανένα σημείο του αγώνα. Ούτε όταν έμεινε ο Παναθηναϊκός με δέκα παίκτες. 

Λένε ότι οι ισχυροί διαμορφώνουν την τύχη τους και οι ανίσχυροι ποντάρουν στη τύχη. Ο Παναθηναϊκός, ο χειρότερος από κάθε άλλη φορά, κατάφερε να στεφθεί κυπελλούχος, γιατί ο αντίπαλος του Άρης, αρκέστηκε να ποντάρει στη τύχη. Γιατί ο Άρης δεν είχε καμία βοήθεια από τον πάγκο, γιατί όπως φάνηκε οι ποδοσφαιριστές δεν εμπνεύστηκαν από τον στόχο. Δηλαδή δεν έγινε τίποτα απ’ όλα όσα έπρεπε για να κερδίσει ο Άρης το τρόπαιο. Και αν δεν το κατάφερε προχτές στο Βόλο, ποτε θα το καταφέρει;

ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ

Διάβασα προσεκτικά τις δηλώσεις του Άμραμπατ. Σαν να τον ακούω να μιλάει πέρυσι μετά το πρωτάθλημα ή και πρόπερσι, πριν ακόμα τελειώσει το πρωτάθλημα. Σταθερά τα τελευταία δύο χρόνια, ο Άμραμπατ τέτοια εποχή εκφράζει δημοσίως τις σκέψεις του για επιστροφή στην Ολλανδία. Όχι απλώς ως τάση, αλλά ως επιθυμία. Δεν χρειάζεται να υπενθυμίσω ποια ήταν τελικά η κατάληξη ως προς το μέλλον του παίκτη τις προηγούμενες δύο σεζόν. Ένας Άμραμπατ να εμφανίζεται στην προετοιμασία της ΑΕΚ στην Ολλανδία, να λέει ένα «hello guys» με πλατύ χαμόγελο και να πιάνει δουλειά. Βεβαίως αυτό το καλοκαίρι είναι πολύ διαφορετικό για την ΑΕΚ συνολικά. Έχει πολλά να κάνει και πρέπει να τα κάνει σε μικρό χρονικό διάστημα. 

Σ’ ένα καλοκαίρι που υπάρχει η πρόθεση να αλλάξουν πολλά και να γίνει ένα χτίσιμο από την αρχή, δεν είναι δυνατόν να μένει ανοιχτή και να τραβάει σε χρόνο μια υπόθεση σαν αυτή του Άμραμπατ. Ή σαν του Αραούχο. Θα πρέπει να είναι από τις πρώτες που θα κλείσουν, προκειμένου να υπάρχει μια καθαρή εικόνα για να πορευτεί ο Αλμέιδα. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.

Πρωινός Τύπος (27/5): «Ο Σλούκας μπήκε δίπλα στον Διαμαντίδη και τον Αλβέρτη - Άγγιξε την τελειότητα»