MENU

Μερκεζεφέντι λοιπόν. Μπασκετομάνα μέχρι εκεί, που δεν πάει. Καλαμπούρι κάνουμε, αλλά η αλήθεια είναι ότι η τουρκική ομάδα κάνει παπάδες, στέλνοντας τον έναν παίκτη μετά τον άλλο στην Ευρωλίγκα. Ο Ζαφέρ Ακτάς, ο προπονητής της Μερκεζεφέντι, μάλλον πρέπει να έχει κάποιο μυστικό, κάποια συνταγή, που πρέπει να την μάθουμε όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Στην Ευρωλίγκα ο Ρογκαβόπουλος (Μπασκόνια), στην Ευρωλίγκα ο Χαϊντέγκερ (πέρυσι στη Μπασκόνια), στην Ευρωλίγκα ο Λόμαζ (Βίρτους Μπολόνια), στην Ευρωλίγκα ο Οτούρου (στην Εφές), στην Ευρωλίγκα και ο Μόουζες Ράιτ του Ολυμπιακού. Στην Ευρωλίγκα και ο Νέιτ Σεστίνα της Φενέρ, αν και η αλήθεια είναι ότι πέρυσι έπαιζε στην Τουρκ Τέλεκομ και πρόπερσι στην Μερκεζεφέντι. Αρα πήγε στην Ευρωλίγκα από την Τουρκ Τέλεκομ, παίρνοντας, όμως, το σχετικό βάπτισμα από την θαυματουργό ομάδα της Τουρκίας.

Πολλά είπαμε για την Μερκεζεφέντι ε; Αλήθεια είναι αλλά έπρεπε. Όχι, δεν πανηγυρίζει κανείς στον Ολυμπιακό για το εξαίσιο ντεμπούτο του Ράιτ. Αλλά είναι πολύ ικανοποιημένοι. Ξέρουν τι παίκτη πήραν. Αλλά η θεωρία από την πράξη πολλές φορές διαφέρει. Και εδώ, που τα λέμε ένα και μόνο παιχνίδι έχει παίξει ο 25χρονος Αμερικάνος. Τα ασφαλή συμπεράσματα βγαίνουν σε βάθος χρόνου και όχι από μία βραδιά.

Σε αυτή τη βραδιά, όμως, ο Ράιτ έκανε παραπάνω πράγματα από ό, τι θα περίμενε κανείς. Επιβεβαίωσε το επιθετικό του ταλέντο με τους 15 πόντους, που σημείωσε, πήρε 5 ριμπάουντ και ήταν συνεπής στο αμυντικό κομμάτι. Και τα έκανε αυτά με μόλις μία προπόνηση. Ή κάπως έτσι. Δεν είναι εύκολο πράγμα αυτό. Επαιζε σε μία μικρή ομάδα της Τουρκίας και ήρθε σε μία από τις κορυφαίες της Ευρώπης, που συν τοις άλλοις έχει τον ίδιο προπονητή εδώ και τέσσερα χρόνια. Η μετάβαση είναι μεγάλη, αλλά στο πρώτο τεστ ο κάποτε παίκτης των Μάβερικς και των Κλίπερς πέτυχε και με το παραπάνω. Το σίγουρο είναι ότι ο Ράιτ δεν είναι Χακίμ Ουόρικ ή Τζαμάριο Μουν. 

Τι είπε ο Μπαρτζώκας λίγο πριν βγει στην αγορά; Θέλουμε κανονικό μπασκετμπολίστα, που να μπορεί να παίξει…χθες. Εψαξε τον Κάρεϊ της Καρσίγιακα, έψαξε κανά-δύο ακόμη από την Τουρκία, κάτι είδε και από το ΝΒΑ και τελικά πήρε τον Μόουζες Ράιτ και γιατί πίστευε ότι θα του κάνει την δουλειά και γιατί ερχόταν άμεσα. Ο Κάρεϊ δεν έβγαινε από το συμβόλαιό του από την Καρσίγιακα, το ίδιο και 1-2 ακόμη, που κοίταξε από την Τουρκία.

Ο Ράιτ, όμως, έβγαινε, παίζοντας σε μία ομάδα, που μόνη υποχρέωση έχει το πρωτάθλημα. Πήρε, λοιπόν, το αεροπλανάκι ο Αμερικάνος, ήπιε ένα καφέ μέσα σε αυτό και προσγειώθηκε στον Πειραιά. Το πρώτο δείγμα γραφής, όπως αναφέραμε, είναι κάτι παραπάνω από θετικό, αναμένεται και η συνέχεια, που είναι πολύ σημαντική και για τον ίδιο (υπό την έννοια να δείξει τι μπορεί να κάνει στα πολύ πιο δύσκολα) και πάνω από όλα για τον Ολυμπιακό. Αν δεν το έχετε καταλάβει, έχουμε φτάσει στην 24η αγωνιστική. Ο Ολυμπιακός είναι κοντά στην διαδικασία της πρόκρισης, θέλει μία μίνι (ίσως κάτι παραπάνω) υπέρβαση για το πλεονέκτημα της έδρας. Το μυαλό του δεν τρέχει, όμως, τόσο πέρα, κοιτάζει παιχνίδι με το παιχνίδι, μέρα με την μέρα θα λέγαμε με τόσα, που του συμβαίνουν.
Τα ματς, λοιπόν, που έχει μπροστά του είναι πολύ κρίσιμα και μιλάμε για αυτά με την Μπάγερν και την Βαλένθια. Αμφότερα είναι εκτός έδρας. Αν μπορέσει να τα πάρει, θα έχει κάνει σημαντικό βήμα για όλους τους στόχους του. Αν πάρει ένα ή δεν πάρει κανένα, θα τρέχει και δεν ξέρουμε αν δεν θα φτάνει, σίγουρα, όμως, θα μπει σε περιπέτειες΄.

Τα προβλήματα τραυματισμών είναι μεγάλα και τον βαραίνουν πολύ, άρα αυτό, που θέλει ο Μπαρτζώκας από τους παίκτες του είναι να κάνουν άπαντες ένα βήμα ακόμη πιο μπροστά ή μάλλον μία μικρή υπέρβαση. 

Η χρονιά δεν εξελίσσεται με τον καλύτερο τρόπο για τον Ολυμπιακό, που, όμως, είναι μέσα σε όλους τους στόχους του και συν τοις άλλοις έχει πάρει και τον μοναδικό τίτλο, που έχει γίνει: το Σούπερ Καπ. Το ταμείο ως γνωστόν γίνεται στο τέλος, ο χρόνος περνάει γρήγορα, τον άλλο μήνα στο Ηράκλειο της Κρήτης και στο φάιναλ-έιτ του Κυπέλλου θα δούμε ποιος θα χαμογελάσει. Μέχρι τώρα ο Παναθηναϊκός πείθει περισσότερο, αλλά οι μεταξύ τους μάχες τις πιο πολλές φορές πάντα είναι κάτι το πολύ διαφορετικό. Κάτι, που μάλλον δεν μπορείς να συναντήσεις σε κανένα άλλο ζευγάρι του κόσμου.

Το σίγουρο είναι ότι ο Ράιτ δεν είναι Χακίμ Ουόρικ ή Τζαμάριο Μουν