MENU

Η ανακοίνωση του Παναθηναϊκού Aktor ανέφερε πως όλα τριγύρω αλλάζουν κι όλα τα ίδια μένουν στον τομέα της διαιτησίας στην Euroleague. Ίσως η πιο επιτυχημένη φράση που έχει συμπεριληφθεί σε ανακοίνωση τα τελευταία χρόνια. Ακριβώς εκεί πρέπει να εστιάσουν οι πάντες για το μεγάλο πρόβλημα. Η ανεπάρκεια των διαιτητών, που δείχνουν να συμβιβάζονται με αυτή την εικόνα σήψης που παρουσιάζουν τα σφυρίγματα και οι αποφάσεις σχεδόν σε κάθε ματς.

Προφανώς υπάρχουν… αγαπημένα παιδιά και μη αγαπημένα. Όπως συνέβαινε πάντα. Αλλά εδώ μιλάμε για περιπτώσεις εξόφθαλμες οι οποίες πέρα απ’ το γεγονός πως σε πολλές περιπτώσεις καθορίζουν αποτελέσματα, κάνουν τους φιλάθλους να αναρωτιούνται αν οι ρέφερι γνωρίζουν τους κανονισμούς.

Μιλάμε για το υψηλότερο μπασκετικό επίπεδο μετά το ΝΒΑ. Ομάδες με δυναμική, μία νίκη ή μία ήττα μπορεί να καθορίσει την τελική κατάταξη των ομάδων. Κι όμως διαπιστώνει κανείς πως καθορίζονται αποτελέσματα, χωρίς η διοργάνωση να προχωρά σε δραστικές κινήσεις βελτίωσης της κατάστασης. Λες και όλοι είναι παραδομένοι στη σήψη, ή ακόμη χειρότερα σα να την θέλουν.

Πρόχειρα εντελώς, ο Παναθηναϊκός Aktor που εξέδωσε ανακοίνωση, ηττήθηκε στην παράταση απ’ την Παρτιζάν. Σχεδόν κάθε σφύριγμα στο ματς, η αμφιβολία πήγαινε υπέρ των Σέρβων. Μόνο το επιθετικό φάουλ που σφυρίχτηκε στον Ναν στο πρώτο ημίχρονο ενώ έβαλε καλάθι, θα μπορούσε να έχει καθορίσει το αποτέλεσμα. Ή το αντιαθλητικό που χρεώθηκε ο Μήτογλου για φλόπινγκ αντιπάλου. Ή το τρίποντο και φάουλ του ΛεΝτέι. Η λίστα είναι μεγάλη, η κατάληξη ίδια.

Τα ίδια μπορούν να ειπωθούν και για το ματς με την Μακάμπι. Επίσης κρίθηκε στην παράταση και για να πάει εκεί δόθηκε ένα επιθετικό στον Λεσόρ που δεν υπήρξε ποτέ, υπήρξε επιθετικό ριμπάουντ των Ισραηλινών απ’ το οποίο ήρθε η ισοφάριση, με τον παίκτη που το πήρε να έχει μπει νωρίτερα στη ρακέτα και συγχρόνως να κάνει επιθετικό φάουλ στον Μήτογλου.

Τα ίδια έχουμε δει και σε ματς του Ολυμπιακού. Το εξωφρενικό μη σφύριγμα στο φάουλ πάνω στον Ουίλιαμς-Γκος στην τελευταία επίθεση στο ματς με τη Φενέρμπαχτσε στην Κωνσταντινούπολη. Ματς που κρίθηκε στο καλάθι. Ή το υπέρ των «ερυθρόλευκων» μη σφύριγμα στον αγώνα με την Παρτιζάν στο ΣΕΦ όταν ο Ουόκαπ έβγαλε το παπούτσι του Πάντερ πατώντας τον, σε παιχνίδι που τελικά πήγε στην παράταση.

Γελοία σφυρίγματα είναι δεκάδες. Πραγματικά bloopers, όπως το περπάτημα Ουλάνοβας της Ζαλγκίρις απ’ το κέντρο μέχρι το τρίποντο στο ματς του ΟΑΚΑ με τον Παναθηναϊκό, έχοντας την μπάλα στα χέρια και δεν σφυρίχτηκαν βήματα. Τελικά έκανε πάσα και μπήκε τρίποντο. Σε παιχνίδι που κρίθηκε επίσης στο καλάθι.

Το περίφημο σφύριγμα για βολές στο Βιλερμπάν-Μπάγερν, αγώνας που κρίθηκε στη δεύτερη παράταση. Ακόμη προσπαθούν να εξηγήσουν οι καλοθελητές της διαιτησίας, τι ακριβώς είδαν και έδωσαν ουσιαστικά τη νίκη στους Γερμανούς.

Φανταστείτε πως αναφέρουμε μόνο χαρακτηριστικά παραδείγματα. Μπορούν να αναφερθούν δεκάδες ακόμη. Μόλις μετά από 11 αγωνιστικές στη διοργάνωση. Δεν έχουμε φτάσει ούτε στα μέσα της και υπάρχουν τόσοι αλλοιωμένοι αγώνες, υπάρχει αλλοιωμένη βαθμολογία. Στην κορυφαία διοργάνωση της Ευρώπης. Σε μπασκετικό επίπεδο, γιατί διαιτητικά είναι κωμωδία να μπαίνει οποιοδήποτε παράγωγο της λέξης «κορυφή» για να περιγράψει την κατάσταση.

Ήρθε ο Ιερεθουέλο να βελτιώσει τα πράγματα. Λες και δεν πέρασε μια μέρα, βιώνοντας τις ίδιες και τις ίδιες καταστάσεις. Το μπασκετικό επίπεδο μεγαλώνει και η διαιτησία παραμένει ο… καρκίνος στο σώμα του μπάσκετ. Η Euroleague επιτέλους πρέπει να σπάσει αυγά. Δεν γίνεται απλά να αντιμετωπίζεται το πρόβλημα της διαιτησίας, λες και δεν υπάρχει.

Η διαιτησία παραμένει ίδια, απαράλλακτη και τραγικά χαμηλού επιπέδου