MENU

Μετά από τους σχεδόν 30 πόντους που δέχθηκε στο… κεφάλι από τον Ολυμπιακό στο κατάμεστο ΟΑΚΑ, θα περίμενε κανείς πως χθες ο Παναθηναϊκός θα αντιδρούσε.

Μετά από τον διασυρμό που δέχθηκαν οι «πράσινοι» από τους «ερυθρόλευκους» θα περίμενε κανείς πως ο Ντέγιαν Ράντονιτς και οι παίκτες του θα έβγαζαν εγωισμό.

Μετά από τη συνάντηση που είχε ο Γιώργος Παπαγιάννης με μερίδα των οργανωμένων φιλάθλων της ομάδας, μετά τη λήξη της αναμέτρησης με τον Ολυμπιακό, θα περίμενε κανείς πως η ψυχολογία θα άλλαζε, ο αρχηγός θα «έφτιαχνε» τα αποδυτήρια και ο Παναθηναϊκός θα έμπαινε στο Μόναχο με το πόδι στο γκάζι.

Μετά από τη συνάντηση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου με τον Ντέγιαν Ράντονιτς και τη στήριξη του πρώτου προς τον δεύτερο, θα περίμενε κανείς ότι ο Μαυροβούνιος τεχνικός θα έπαιρνε την κατάσταση πάνω του, θα επιβαλλόταν και θα παρουσίαζε κάτι τελείως διαφορετικό. Όχι ότι προλάβαινε σε 5 μέρες να αλλάξει τα πάντα, αλλά θα μπορούσε να παρουσιάσει κάτι τελείως διαφορετικό από αυτό που είδαμε κόντρα στον Ολυμπιακό.

Μετά από την απομάκρυνση του Αργύρη Πεδουλάκη (ο οποίος το τελευταίο διάστημα αντιμετωπίζει ένα πολύ σοβαρό οικογενειακό πρόβλημα) θα περίμενε κανείς ότι στα αποδυτήρια του Παναθηναϊκού θα ταρακουνιόντουσαν από το… σοκ και θα έπαιζαν για την πάρτη τους, για τους συμπαίκτες τους, για τον προπονητή τους.

Μάταια. Τίποτα από όλα τα παραπάνω, τίποτα από όλα αυτά που θα περίμενε κανείς, δε συνέβη.

Ο Παναθηναϊκός είναι άρρωστος. Είναι μια ομάδα που δεν έχει αρχή μέση και τέλος. Μια ομάδα χωρίς σφυγμό, μια ομάδα που χρειάζεται άμεσα αλλαγές εκ βάθρων, μια ομάδα που πρέπει να βρει αγωνιστική ταυτότητα.

Ο προπονητής παρά τη δεδομένη στήριξη που έλαβε από τον ιδιοκτήτη της ομάδας μοιάζει να μην πιστεύει στον εαυτό του, μοιάζει να μην πιστεύει στη δουλειά του, μοιάζει να μην έχει καταφέρει να περάσει τίποτα στους παίκτες του. Για να μπορέσει να καταφέρει ο Παναθηναϊκός να ανατρέψει αυτή την τραγική κατάσταση στην οποία βρίσκεται, θα πρέπει πρώτα απ’ όλους ο Ντέγιαν Ράντονιτς να αποδείξει ότι μπορεί να το κάνει. Να κάνει τις αλλαγές που απαιτούνται και να δείξει (πλέον σε χρόνο dt) πως η ομάδα μπορεί να παίξει τα βασικά του αθλήματος.

Φυσικά ο Ράντονιτς δεν είναι ο μόνος υπεύθυνος για τους δύο συνεχόμενους διασυρμούς. Ανάλογες ευθύνες φέρουν και οι παίκτες οι οποίοι προφανώς και δεν αντιλαμβάνονται σε ποια ομάδα βρίσκονται. Ποια φανέλα φορούν και για ποιον κόσμο παίζουν. Μετά το ΟΑΚΑ και στο Μόναχο ακούστηκε το «Αυτό δεν είναι Παναθηναϊκός». Και ο κόσμος έχει απόλυτο δίκιο. Αυτό δεν είναι Παναθηναϊκός. Αυτή η εικόνα και αυτές οι ήττες δεν αξίζουν στο παρόν το παρελθόν και το μέλλον της κορυφαίας ομάδας της Ελλάδας και μιας εκ των κορυφαίων στην ιστορία της Ευρώπης. Και αυτό θα πρέπει να το αντιληφθούν όλοι. Αν δεν το αντιληφθούν σήμερα (όχι αύριο), αν δεν μπορούν να σηκώσουν το βάρος, αν δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στην πίεση, υπάρχει και η έξοδος.  

Τα παραδείγματα πολλά. Παίκτες όπως ο Γκριγκόνις που μοιάζει να μην ήρθε ποτέ στην ομάδα. Παίκτες όπως ο Ουίλιαμς ο οποίος έχει ξεζουμιστεί λόγω του σχεδιασμού μιας και δεν υπάρχει δεύτερο τεσσάρι, παίκτες όπως ο Παπαγιάννης και ο Γκουντάιτις που δεν έχει δώσει ούτε τα μισά απ’ όσα μπορούν, παίκτες όπως ο Ουόλτερς και ο Λι που μία παίζουν και μία δεν παίζουν. Και από την άλλη ο φιλότιμος Πονιτκα που με τα καλά του και τα κακά του σε κάθε ματς προσπαθεί και βοηθάει σε όλους τους τομείς, αλλά και ο Ντουέιν Μπέικον ο οποίος από την μία τα ακούει για το συνεχόμενο «one man show» και από την άλλη είναι ο μόνος που μοιάζει ότι μπορεί να βάλει τη μπάλα στο καλάθι με ασφάλεια. Και όμως αυτοί οι δύο παίκτες είναι οι παίκτες οι οποίοι δεν υπήρχαν στον αρχικό σχεδιασμό.

Και το αποτέλεσμα; Μια ομάδα που βρίσκεται στα ίδια με πέρσι. Όμως, ΠΡΟΣΟΧΗ. Τίποτα δεν είναι ίδιο με πέρσι. Πλέον δεν υπάρχει ομάδα εσόδων-εξόδων. Και όμως η ομάδα αυτή φιγουράρει και πάλι στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας.

Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται άμεσα ένα γερό ταρακούνημα και έναν καλό ψυχολόγο. Οι παίκτες μοιάζουν με τους πρωταγωνιστές του ΝΒΑ στο space jam. Σαν να τους έχουν κλέψει τις δυνάμεις, το ταλέντο και δεν ξέρουν που πατούν και που βρίσκονται. Ο Παναθηναϊκός ΟΦΕΙΛΕΙ να αλλάξει χθες. Και ξαναλέμε. Όποιος δε μπορεί καλό θα είναι να το παραδεχθεί και να αποχωρήσει μόνος του. Και ίσως η κίνηση αυτή να είναι πολύ σημαντική υπηρεσία για τον Παναθηναϊκό. Καλό θα κάνει και στον εαυτό του και στην ομάδα.

ΥΓ1: Δεν νομίζω ότι περίμενε κανείς να κάνουμε μπασκετική ανάλυση για όλα όσα είδαμε στο Μόναχο. Όσοι είδαν από την τηλεόραση την αναμέτρηση και είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν τα τάιμ άουτ του Παναθηναϊκού και της Μπάγερν, του Ράντονιτς και του Τρινκιέρι μπορούν να καταλάβουν τις διαφορές. Σε όλα τα επίπεδα.

ΥΓ2: Σε ένα τόσο κρίσιμο ματς, από όλες τις απόψεις, ο Παναθηναϊκός είχε 11/20 βολές.

ΥΓ3: Οι ψηλοί της Μπάγερν σημείωσαν 51 πόντους.

 

Μια ομάδα άρρωστη, χωρίς σφυγμό και ταυτότητα