MENU

Ένας τελικός που έμεινε στην ιστορία ως ο πιο επεισοδιακός αλλά και ο χειρότερος από άποψη θεάματος. Όμως επίσης η ιστορία έγραψε ότι ο Άρης ήταν ο Κυπελλούχος Ευρώπης, ο πρώτος ευρωπαικός τίτλος για τους «κίτρινους», στην πρώτη… μετά Νίκου Γκάλη χρονιά και μετά από τις αποτυχημένες παρουσίες σε Final Four του Κυπέλλου Πρωταθλητριών.

Με τον Παναγιώτη Γιαννάκη στην θέση του αρχηγού και τον αείμνηστο Ρόι Τάρπλει να… μαγεύει τα πλήθη όπου και να έπαιξε ο Άρης.

Οι «κίτρινοι» που ξεκίνησε την χρονιά με τον Στιβ Γιατζόγλου και πήγαν στον τελικό με τον Σβι Σερφ στον πάγκο τους, έφτασαν μέχρι το Τορίνο με ρεκόρ 15-1 και αντιμετώπισαν την ανερχόμενη δύναμη του τουρκικού μπάσκετ, την Εφές Πίλσεν του Πέταρ Ναουμόφσκι ο οποίος είχε φτάσει μία ανάσα να φορέσει τα κίτρινη δύο χρόνια πριν μετά από εισήγηση του Λάζαρου Λέσιτς αλλά η μεταγραφή είχε κολλήσει στο οικονομικό.

Το Τορίνο εκείνη την ημέρα είχε βαφτεί στα κίτρινα μιας και πάνω από 5.000 οπαδοί του Άρη είχαν ταξιδέψει στην ιταλική πόλη για να πανηγυρίσουν τον πρώτο ευρωπαικό τίτλο μετά τις τρεις αποτυχημένες απόπειρες στα Final Four της Γάνδης, του Μονάχου και της Σαραγόσα.

Ο τελικός ήταν ένα ντέρμπι από την αρχή ως το τέλος, με τον Ρόι Τάρπλει να είναι ο κορυφαίος του… κακού και νευρικού Άρη. Όμως οι «κίτρινοι» κατάφεραν στον χειρότερο τελικό από άποψη θεάματος και με το χαμηλότερο σκορ στην ιστορία των ευρωπαικών θεσμών, να πάρουν το τρόπαιο νικώντας με 50-48, όπου έχει μείνει χαραγμένη σε όλους η τελευταία φάση του αγώνα, όπου ο Πέταρ Ναουμόφσκι υπό την πίεση του Μέμου Ιωάννου αστοχεί σε σουτ δύο πόντων, δίνοντας την νίκη στον Άρη.

Αυτό που ακολούθησε ήταν συνέπεια του γενικότερου έντονου κλίματος που επικρατούσε τις προηγούμενες ημέρες αλλά και εκείνα τα χρόνια ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία. Οι Ιταλοί «καραμπινιέροι» ήταν ελάχιστοι για να κρατήσουν τους 5.000 και πλέον οπαδούς του Άρη στις θέσεις τους, αρκετοί από τους οποίους μπήκαν στο παρκέ για να πανηγυρίσουν την κατάκτηση του τροπαίου. Ξαφνικά ο αγωνιστικός χώρος μετατράπηκε σε… πεδίο μάχης όπου αντικείμενα και καρέκλες εκτοξεύονταν από τους Έλληνες και τους Τούρκους οπαδούς.

Μετά από αρκετά λεπτά τα πνεύματα ηρέμησαν και ο Παναγιώτης Γιαννάκης τυλιγμένος με την ελληνική σημαία σήκωνε το τρόπαιο, το πρώτο ευρωπαικό για τον Άρη, ενώ στην Θεσσαλονίκη το… πάρτι είχε ξεκινήσει στον Λευκό Πύργο.

Το… τρίτο ημίχρονο του τελικού παίχτηκε στα γραφεία της FIBA, η οποία θεώρησε τον Άρη ως υπαίτιο για τα επεισόδια και ενώ υπήρχε η πιθανότητα αποκλεισμού δύο ετών, τελικά τιμωρήθηκε με έναν χρόνο κεκλεισμένων των θυρών και εκτός Θεσσαλονίκης, με τους «κίτρινους» να αγωνίζονταν την επόμενη χρονιά στην Αθήνα.

Αναλυτικά η πορεία του Άρη μέχρι την κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων:

Β’ Γύρος

Δύναμο Μϊνσκ - Άρης 59-117

Άρης-Δυναμό Μίνσκ 107-70

Γ’ Γύρος

Σλασκ Βρότσλαβ-Άρης 80-90

Άρης-Σλάσκ Βρότσλαβ 102-75

Φάση Ομίλων

Άρης-Χαποέλ Γκαλίλ Ελιόν 88-75

Άρης-Σολέ 104-72

Μπενφίκα Λισσαβόνας-Άρης 67-75

Άρης-Σλόμποντα Νταλμάσια 89-56

Άρης-Μπουντιβέλνικ Κιέβου 67-61

Χαποέλ Γκαλίλ Ελιόν-Άρης 80-69

Σολέ-Άρης 60-70

Άρης-Μπενφίκα Λισσαβόνας 83-72

Σλόμποντα Νταλμάσια-Άρης 66-76

Μπουντιβέλνικ Κιέβου-Άρης 80-94

Σαραγόσα-Άρης 84-86

Άρης-Σαραγόσα 82-66

ΤΕΛΙΚΟΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΥΠΕΛΛΟΥ 1992- 1993

Γήπεδο: Παλακανέστρο Ρουφίνο Οξίλιουμ, Τορίνο (16/03/1993)

Διαιτητές: Βιθέντε Σαντσίς (Ισπανία), Πάολο Ζανόν (Ιταλία)

ΑΡΗΣ – ΕΦΕΣ ΠΙΛΣΕΝ 50-48

Ημίχρονο: 29-32

ΑΡΗΣ (Σβι Σερφ): Γιαννάκης 2, Βουρτζούμης 2, Άντερσον 15 (5/6 β., 5/12 δπ., 9 ρ., 2 κλ.), Μισούνοφ 10 (0/1 β., 5/8 δπ., 7 ρ., 2 κλ.) , Τάρπλεϊ 19 (3/5 β., 8/18 δπ., 18 ρ., 2 κλ.), Αγγελίδης 2, Ιωάννου, Γάσπαρης, Μωραίτης, Παραλίκας

ΕΦΕΣ ΠΙΛΣΕΝ (Αϊντίν Ερς): Κορούτσου, Ναουμόσκι 7(1), Αϊντίν 16, Οζτούρκ, 2, Ρίτσαρντ 7, Οϊγκούτς 5, Σαρίτσα 11(2).

Δείτε τα παρακάτω βίντεο από τον αξέχαστο τελικό, ρεπορτάζ με τους πανηγυρισμούς των παικτών του Άρη αλλά και των φιλάθλων στην Θεσσαλονίκη, όπως και την media gallery του SDNA:

Σαν σήμερα: Ο πρώτος ευρωπαικός τίτλος του Άρη στο Τορίνο (pics-vids)
EVENTS