MENU

Έχει χαρακτηριστεί ως ο σημαντικότερος Αμερικανός τραγουδιστής του 20ου αιώνα. Ένα βράδυ η φωνή του σίγησε, κατάφερε όμως να επανέλθει δριμύτερος και με τα χαρακτηριστικά του μπλε μάτια να γράψει ιστορία στο χώρο της μουσικής βιομηχανίας αλλά και του κινηματογράφου. Οι πωλήσεις του ξεπερνούν τα 150 εκατομμύρια δίσκους σε όλο τον κόσμο. Μας ταξίδεψε στο φεγγάρι και το έκανε «με τον δικό του τρόπο». Σαν σήμερα, στις 14 Μαΐου του 1998 η «φωνή», ο Φρανκ Σινάτρα, αφήνει την τελευταία του πνοή.

Στις 12 Δεκεμβρίου του 1915, γεννήθηκε στο Χομπόκεν του Νιου Τζέρσεϊ, από γονείς Ιταλούς μετανάστες, τον Αντονίνο Μαρτίνο Σινάτρα, μποξέρ και πυροσβέστη και την Ναταλίνα Γκαραβέντα, νοσοκόμα στο επάγγελμα.

Έμπνευσή του για να ξεκινήσει το τραγούδι ήταν ο Μπινγκ Κρόσμπι κι έτσι συμμετείχε σε μια ραδιοφωνική εκπομπή ταλέντων στην οποία διακρίθηκε. Δειλά δειλά άρχισε να τραγουδά σε ένα μικρό κλαμπ στο Νιου Τζέρσι και σιγά σιγά έγινε γνωστός. Το 1952 ένα πρόβλημα στις φωνητικές του χορδές, παραλίγο να του στοιχίσει τη φωνή και την καριέρα του. Η δισκογραφική του εταιρεία του γύρισε την πλάτη, εκείνος όμως πάλεψε, μπήκε στο χώρο του κινημαατογράφου, ζήτησε ένα ρόλο στην ταινία «Από εδώ ως την αιωνιότητα» και αυτή έγινε και το βήμα του για τη δική του αιωνιότητα. Κατάφερε να αποσπάσει το Όσκαρ Β’ ανδρικού ρόλου και επανήλθε δριμύτερος στο μουσικό προσκήνιο και πιο ώριμος πλέον.

Στα τέλη του 1950 οι πωλήσεις του δεν πήγαιναν πολύ καλά και ο Σινάτρα αποφάσισε να φύγει από την εταιρεία Capitol και το 1961 ξεκίνησε τη δική του δισκογραφική «Reprise», την οποία αγόρασε η Warner Bros και μαζί επεκτάθηκαν και σε εταιρία παραγωγής ταινιών την «Artanis». Με πάνω από 1400 ηχογραφήσεις, άφησε πίσω του τραγούδια όπως τα «My way», «New York, New York», «Fly me to the moon» και «Strangers in the night», απόλυτα συνδεδεμένα με τη φωνή του και το 1965 του δόθηκε το Grammy Lifetime Award, ενώ συνολικά κέρδισε 11 Grammy.

Ως ηθοποιός εμφανίστηκε σε πάνω από 60 ταινίες, συμπεριλαμβανομένων και μιούζικαλ. Κατά τη δεκαετία του '50 και του '60 υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλής πρωταγωνιστής και το 1955 για την ταινία «Ο άνθρωπος με το χρυσό χέρι» (The Man with the Golden Arm) ήταν υποψήφιος για το βραβείο Όσκαρ α' ανδρικού ρόλου. Το 1971 αποφάσισε να αποχωρήσει από τα μουσικά δρώμενα, αλλά η απουσία του αυτή δεν κράτησε για πολύ και επέστρεψε ανανεωμένος και με ακόμη περισσότερο προσεκτικές επιλογές στα τραγούδια που ερμήνευσε. Γνωστός καρδιοκατακτητής έκανε τέσσερις γάμους, αρχικά με την Νάνσι Μπαρμπάτο με την οποία απέκτησε τρία παιδιά, έπειτα με την Άβα Γκάρντνερ (1951-57), τη Μία Φάροου (1966-68) και τη Μπάρμπαρα Μαρξ (από το 1976 μέχρι το θάνατό του).

Έκανε αρκετή παρέα με τους Ντιν Μάρτιν, Σάμι-Ντέιβις Τζούνιορ, Πίτερ Λόφορντ και Τζόι Μπίσοπ και ήταν γνωστοί σαν «Rat Pack», η ιστορική ανδροπαρέα του Σινάτρα. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του το όνομά του συνδέθηκε με ονόματα της ιταλικής μαφίας, κάτι που έπληξε τη δημοτικότητά του.

Το Φεβρουάριο του 1995, άρχισε να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας και στις 14 Μαΐου του 1998, άφησε την τελευταία του πνοή στο Λος Άντζελες.  Ήταν ένας ερμηνευτής που κάθε φορά που τραγουδούσε καθήλωνε με την παρουσία και τη φωνή του και οι μπαλάντες του έμειναν στο χρόνο, έχοντας μοναδική υπογραφή τη «φωνή», όπως ήταν και το προσωνύμιό του.

Λίγο από Σινάτρα..

«My way»:

«Fly me to the moon»

«Strangers in the night»

«New York, New York»

 

SDNA Google news
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
23 χρόνια πριν: Όταν σίγησε «Η Φωνή» (vids)
EVENTS