MENU

Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης γεννήθηκε στις 11Δεκεμβρίου του 1922 στο Περιστέρι. Ήταν το τελευταίο από τα οκτώ παιδιά της οικογένειας του, η οποία πάλευε να τα βγάλει πέρα στα δύσκολα χρόνια του Μεσοπολέμου.

Τα παιδικά του χρόνια

Στην διάρκεια του πολέμου του 1940, τα αδέρφια του έφυγαν για το Μέτωπο στην Αλβανία. Ο ίδιος έμεινε πίσω και ασκούσε το επάγγελμα του υδραυλικού, ενώ παράλληλα είχε αρχίσει να μαθαίνει να παίζει κρυφά μπουζούκι από τους γονείς του.

Η αιτία ήταν τα λόγια της μητέρας του, όταν τον είχε δει να το κρατάει η οποία του είπε «αυτό το πράγμα το παίζουν κακοί άνθρωποι». Παρά τις αντιρρήσεις που υπήρξαν ο ίδιος κατάφερε να τελειοποιήσει μόνος του τις γνώσεις του πάνω στο μπουζούκι, ενώ το ίδιο έκανε και με την κιθάρα

Η ενασχόληση του με το τραγούδι

Τα πρώτα του βήματα στο τραγούδι, ο Μπιθικώτσης τα έκανε σ΄ένα ταβερνάκι της γειτονιάς του. Ένα κρύο βράδυ του χειμώνα του 1937 άκουσε σ΄ένα κουτούκι τον Μάρκο Βαμβακάρη, τον Μανώλη Χιώτη και τον Στράτο Πουγιουμτζή. Όπως χαρακτηριστικά αφηγήθηκε αργότερα, η συνάντηση του με τον Βαμβακάρη ήταν αυτή που πάντα τον συγκινούσε γιατί όπως είχε πει του άλλαξε την σχέση του με τη μουσική.

Το μπουζούκι έσωσε την οικογένεια του από την πείνα

Στην αυτοβιογραφία του ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης αναφέρει χαρακτηριστικά, πως το μπουζούκι, το οποίο η μητέρα του είχε χαρακτηρίσει «όργανο των κακών ανθρώπων» ήταν αυτό που έσωσε την οικογένεια του από την πείνα.

«Κάποια στιγμή (το ’41) κάποιος μου είπε: Ρε Γρηγόρη πέρασα από μια ταβέρνα κι άκουσα να παίζουν σαντούρι. Κοίταξα από το παράθυρο και ήταν γεμάτο κόσμο. Είχε και Ιταλούς μέσα. Μου είπε που βρισκόταν αυτή η ταβέρνα κι ένα βράδυ πήρα τον φίλο μου τον Μήτσο που έπαιζε ωραία κιθάρα και πήγαμε μαζί. Εγώ είχα μερικά χρήματα της κατοχής. Πιάσαμε ένα τραπέζι και ακούγαμε τον μουσικό που έπαιζε σαντούρι....

Περιμέναμε ώσπου να αδειάσει το μαγαζί και όταν έφυγαν και οι τελευταίοι πελάτες πλησίασα τον Παρλιάρο και του είπα; Εμείς οι δυο είμαστε φίλοι και παίζουμε εγώ μπουζούκι και ο Μήτσος κιθάρα. Εκείνος μας είπε να πάμε το επόμενο απόγευμα να μας ακούσει. Πράγματι πήγαμε. Μας άκουσε που παίζαμε και τρελάθηκε. Πιάσαμε δουλειά την ίδια στιγμή. Έτσι άρχισε για μας μια καινούρια ζωή. Κάθε βράδυ το μαγαζί ήταν γεμάτο από μαυραγορίτες, όμορφες κοπέλες και Ιταλούς καραμπινιέρους.

Από φαγητό και λεφτά άλλο τίποτα. Μέχρι που πήγαινα κάθε βράδυ στο σπίτι μου φαγητό για όλη την οικογένεια, τον πατέρα μου, τη μητέρα μου και τα αδέλφια μου. Μέσα μου όμως ένιωθα πολύ άσχημα γιατί ο κόσμος στους δρόμους πέθαινε από την πείνα. Πέντε με δέκα άτομα κάθε μέρα. Όσους μπορούσα τους βοηθούσα. Αλλά τι μπορούσα να κάνω εγώ μπροστά σε αυτή τη λαίλαπα;»

Η γνωριμία με τον Θεοδωράκη

Το 1945 ο Μπιθικώτσης κλήθηκε να υπηρετήσει την στρατιωτική του θητεία. Παρουσιάστηκε στο Χαϊδάρι και μετά από 20 μέρες τον έστειλαν στη Μακρόνησο. Όταν ρωτήθηκε από τον ανθυπολοχαγό τι δουλειά κάνει απάντησε μουσικός. Ο ίδιος μαζί με άλλους μουσικούς δημιούργησε την λαϊκή ορχήστρα Μακρονήσου, η οποία τα βράδια διασκέδαζε τους αξιωματικούς της Λέσχης.

Στην Μακρόνησο, ως συνοδός στρατιώτης κρατουμένων, σε μεταγωγή αριστερών το 1948, θα γνωρίσει τυχαία τον Μίκη Θεοδωράκη, με τον οποίο και συνεργάστηκε αργότερα. Παράλληλα στην διάρκεια της θητείας του έγραψε και τα πρώτα του τραγούδια.

Το ντεμπούτο του στο τραγούδι

Έπειτα από την απόλυση του, ο Μπιθικώτσης θα δημιουργήσει το δικό του συγκρότημα, ενώ το 1949 σε ηλικία μόλις 27 ετών, θα μπει στην δισκογραφία ως συνθέτης. Ο τίτλος του πρώτου του τραγουδιού ήταν «Το Καντήλι τρεμοσβήνει». Το τραγούδι ερμήνευσε ο ίδιος  μαζί με τον Μάρκο Βαμβακάρη, ενώ τους στίχους του είχε γράψει ο Χαράλαμπος Βασιλειάδης.

Ο Μπιθικώτσης συνέθεσε περισσότερα από 200 τραγούδια, με πολλά από αυτά να γίνονται μεγάλες επιτυχίες. Μερικές εξ αυτών ήταν τα τραγούδια «Του Βοτανικού ο μάγκας», «Σε τούτο το στενό», «Επίσημη αγαπημένη», «Τρελοκόριτσο», «Στου Μπελαμή το ουζερί», «Ένα όμορφο αμάξι με δυο άλογα».

https://www.youtube.com/watch?v=LrusUFzEtUI

Η καταξίωση του στο ελληνικό τραγούδι

Οι ερμηνείες του στα έργα του Μίκη Θεοδωράκη «Ο Επιτάφιος» και για την ακρίβεια στα τραγούδια «Πού πέταξε τ' αγόρι μου» και «Μέρα Μαγιού μου Μίσεψες», όπως επίσης στη «Ρωμιοσύνη», με το τραγούδι «Θα Σημάνουν οι Καμπάνες» σε ποίηση του Γιάννη Ρίτσου αλλά και στο «Άξιον Εστί», με τα τραγούδια «Της Δικαιοσύνης ήλιε νοητέ» και «Ένα το χελιδόνι» θα σφραγίσουν την παρουσία του στο ελληνικό τραγούδι και παράλληλα θα τον καταξιώσουν σε αυτό…

https://www.youtube.com/watch?v=uU3aSM0mQKw

Η συνεργασία του με τον Χατζιδάκι και τους άλλους μεγάλους…

Εκτός από τον Μίκη Θεοδωράκη, ο Μπιθικώτσης συνεργάστηκε μεταξύ άλλων και με τον Μάνο Χατζιδάκι. Τραγούδια όπως το «Είμ' αϊτός χωρίς φτερά», «Πάει ο καιρός», «Στο Λαύριο γίνεται χορός», «Μίλησέ μου» αλλά και αρκετά ακόμα έγιναν μεγάλες επιτυχίες.

Παράλληλα στην συνέχεια της καριέρας του συνεργάστηκε και με άλλους μεγάλους του ελληνικού τραγουδιού, όπως ήταν ο Σταύρος Ξαρχάκος («Άπονη Ζωή», Άσπρη Μέρα και για μας), ο Απόστολος Καλδάρας, ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Γιώργος Μητσάκης, ο Δήμος Μούτσης, ο Άκης Πάνου κ.α.

Τα τραγούδια που έγραψε και έγιναν επιτυχίες

Εκτός από τα τραγούδια που τραγούδησε και έγιναν επιτυχίες, ο Μπιθικώτσης έγραψε και δικά του τραγούδια όπως ήταν το «Το μεσημέρι καίει το μέτωπό μου», «Μια γυναίκα φεύγει», «Αμφιβολίες» κ.α. που και αυτά έγιναν επιτυχίες.

Ο ίδιος  για αρκετά χρόνια εμφανιζόταν στα πιο γνωστά κοσμικά κέντρα της Αθήνας, ενώ μεταξύ άλλων ήταν αυτός που ανακάλυψε νέες και πολλά υποσχόμενες φωνές, όπως ήταν η Βίκυ Μοσχολιού και η Πόλυ Πάνου.

Η κόντρα του με τον Θεοδωράκη εξαιτίας της δικτατορίας

Κατά την διάρκεια της δικτατορίας, οι σχέσεις του Γρηγόρη Μπιθικώτση, με τον Μίκη Θεοδωράκη ήρθαν σε ρήξη. Ο λόγος δεν ήταν άλλος από το γεγονός, ότι στις 13 Ιουλίου του 1967 ο Μπιθικώτσης, μαζί με την Μοσχολιού τραγούδησαν στα «Δειλινά» της Γλυφάδας τον Ύμνο της 21ης Απριλίου.

Η δικαιολογία του Μπιθικώτση, προς τον Θεοδωράκη ήταν το ότι δεν μπορούσε να αντέξει μια εξορία, την στιγμή που είχε στρώσει την ζωή του. Οι σχέσεις ανάμεσα στους αποκαταστάθηκαν τον Μάρτιο του 2002 στην συναυλία που έγινε προς τιμήν του «Σερ» (χαρακτηρισμός που προήλθε από τον Δημήτρη Ψαθά, σε ένα χρονογράφημα του στην στήλη που είχε στην εφημερίδα τα «Νέα», με αφορμή τον στίχο ενός τραγουδιού…) στο ΣΕΦ, με πρωτοβουλία του Γιώργου Νταλάρα, στην οποία συμμετείχαν δεκάδες σημαντικοί καλλιτέχνες.

Οι διακρίσεις

Τον Ιανουάριο του 2003 ο Μπιθικώτσης, θα βραβευτεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο, με τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικα. Ο Στεφανόπουλος κατά την διάρκεια της βράβευσης του Μπιθικώτση, τον χαρακτήρισε ως «ένα σπουδαίος μουσικό που εξέφρασε τη δυστυχία και την ευτυχία, τον πόνο και τα βάσανα του ελληνικού λαού».

Μερικά χρόνια νωρίτερα τον Ιούνιο του 1997 έγινε λαϊκή συναυλία, προκειμένου να τιμηθούν τα 50 χρόνια προσφοράς του στο ελληνικό τραγούδι, ενώ το 2004 του απονεμήθηκε το Τιμητικό Βραβείο στα Μουσικά Βραβεία Αρίων.

Ο θάνατος του

Στις 7 Απριλίου του 2005 και μετά από πολύμηνη νοσηλεία του στο νοσοκομείο «Υγεία», ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης σε ηλικία 82 ετών θα φύγει από την ζωή. Έκανε δύο γάμους, από τους οποίους και απέκτησε 3 παιδιά.

Ο γιος του Γρηγόρης Μπιθικώτσης έγινε επίσης τραγουδιστής, ενώ σε ερώτηση που του έγινε κάποτε, γιατί αποφάσισε να δώσει στον γιο του το δικό του όνομα, ο «Σερ» απάντησε τα εξής:  «Γιατί όταν μια μέρα πεθάνω, θα ήθελα να επιστρέψει μετά την κηδεία στο σπίτι ένας Γρηγόρης Μπιθικώτσης».

Προσωπική δισκογραφία

Επιτάφιος (1960)

Πολιτεία Α (1961)

Το τραγούδι του νεκρού αδερφού (1962)

Επιφάνια (1962)

Το Άξιον Εστί (1964)

Πολιτεία Β (1964)

Ρωμιοσύνη (1966)

Επίσημη αγαπημένη (1968)

Μια γυναίκα φεύγει (1969)

Μαζί με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση (1970)

Ο Μπιθικώτσης (1970)

Α-Ω (1971)

Ουράνιο τόξο (1972)

Πράσινο φως (1973)

Μικροί καημοί (1975)

Στη μεγάλη λεωφόρο (1976)

Χαμένες αγάπες (1977)

Οκτώβρης '78 (1978)

Πατέρα μου (1979)

Μεγαλοπρέπεια (1980)

Παράπονα της πλώρης (1981)

Σήμερα (1986)

Ο άγνωστος Θεός (1990)

Συμμετοχές

Πολιτεία Α (1961)

Όμορφη Πόλη (1962)

Η συναυλία στο Κεντρικό (1961)

Κόκκινα φανάρια (1963)

Η Ελλάς χωρίς ερείπια (1964)

Χρυσοπράσινο φύλλο (1965)

Ένα μεσημέρι (1966)

Η πόρτα ανοίγει (1967)

Μάρκος ο δάσκαλος μας (1968)

Τσιτσάνης (Τα κλειδιά) (1968)

Χρώματα (1968)

Ένα χαμόγελο (1969)

Κόσμε αγάπη μου (1969)

Επιστροφή (1970)

Χαλάλι σου ζωή (1971)

Μικρές ώρες (1972)

Πρώτη εκτέλεση (1973)

Τα ωραία του Τσιτσάνη (1973)

Θαλασσινά φεγγάρια (1974)

Αρχιπέλαγος (1976)

Όλοι στην πίστα (1985)

Ζήτω το Ελληνικό τραγούδι (1987)

Σημαντικές συλλογές

Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης τραγουδά Μίκη Θεοδωράκη (1974)

Τα αυθεντικά (1975)

14 χρυσές επιτυχίες 1 & 2 (1977)

Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης τραγουδά Μίκη Θεοδωράκη No2 (1978)

Τα αυθεντικά Νο2 (1984)

Οι πρώτες εκτελέσεις (2003)

50 Χρόνια 1949 - 2000 (2005)

Ανθολόγιο 1923-2005 (2006)

Από τις 78 στροφές (2007)

 

SDNA Google news
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Γρηγόρης Μπιθικώτσης: Δεκαέξι χρόνια χωρίς τον «Σερ» του ελληνικού τραγουδιού (pics & vids)
EVENTS