MENU

Χαρτί... Ο πιο όμορφος τρόπος να γράφεις, ο πιο όμορφος τρόπος να διαβάζεις. Κι αν το SDNA υπηρετεί τη σύγχρονη μορφή ενημέρωσης κι αν η τεχνολογία ποδοπατάει τον ρομαντισμό, κάποιες αξίες αξίζει να παραμένουν στην επιφάνεια.

Γι' αυτό και η στήλη στην ιστοσελίδα μας, μια στήλη που φέρνει τα μπρος - πίσω. Ή τα πίσω - μπρος! Καθημερινά στον Πρωινό Τύπο θα μπορείτε να διαβάζετε τα καλύτερα από την αρθρογραφία των εφημερίδων.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ - SPORTDAY

Υπάρχει ο ποδοσφαιριστής Μαραντόνα, ο άνθρωπος του ποδοσφαίρου Μαραντόνα κι ο άνθρωπος Μαραντόνα. Για όλους θα γραφτούν πολλά. Ο ποδοσφαιριστής υπήρξε πιθανότατα ο μεγαλύτερος στην ιστορία: άλλαξε τη μοίρα Παγκοσμίων Κυπέλλων, πρωταθλημάτων, πόλεων και ομάδων. Ο άνθρωπος του ποδοσφαίρου Μαραντόνα ήταν στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας απ'την πρώτη μέρα που η ανθρωπότητα τον γνώρισε μέχρι την τελευταία στιγμή του: η είδηση ότι μπήκε να χειρουργηθεί στο κεφάλι με υποσκληρίδιο αιμάτωμα ήταν βασικό θέμα στον διεθνή Τύπο για μέρες και είχε προκαλέσει μια δικαιότατη -όπως αποδείχτηκε- ανησυχία. Ο άνθρωπος Μαραντόνα ήταν αφορμή για να ακουστούν πάντα πολλά: έφτιαξε και χάλασε τη ζωή του όσο λόγοι, γνώρισε μεγαλεία απίστευτα και θλίψεις μοναδικές, κατάφερε να μας παρουσιάσει και μια αφόρητη εκδοχή του εαυτού του όταν στα γήπεδα της Ρωσίας το 2018 παρίστανε τον σούπερ οπαδό που έκανε γκριμάτσες για να τραβήξει την προσοχή. Αλλά για τη γενιά μου, ο Μαραντόνα υπήρξε το μεγαλύτερο και ίσως το μοναδικό ποπ είδωλο.

Η δική μου γενιά μεγάλωσε με τον Μαραντόνα - δεν αναφέρομαι μόνο στα θρυλικά του κατορθώματα, αλλά σε όλο αυτό το απερίγραπτο που ο ίδιος υπήρξε. Κι άλλοι κατέκτησαν το Παγκόσμιο Κύπελλο ως πρωταγωνιστές κι άλλοι έχασαν τελικούς κι άλλοι ίσως βρεθούν ντοπέ σε μεγάλους αγώνες, αλλά κανείς δεν θα υπάρξει ποτέ σαν αυτόν. Έκανε πράγματα που ελάχιστοι πέτυχαν κι ελάχιστοι πιστώθηκαν προσωπικά. Αλλά η μεγαλύτερη επιτυχία του Ντιέγκο είναι ότι υπήρξε ο αρχηγός ενός κινήματος πιστών που του συγχωρούσαν τα πάντα.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ - ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ

Η αλήθεια είναι ότι ο Ολυμπιακός να μην κάνει τελική προσπάθεια σε αγώνα του μέχρι το 85' και να έχει τόσο αμυντική συμπεριφορά (έως φοβισμένη κατά μεγάλα διαστήματα) δεν είναι κάτι σύνηθες. Ούτε απέναντι σε μεγαθήρια σαν τη Σίτι. Μπορούσε να κάνει περισσότερα. Μπορούσε να δεχτεί και περισσότερα. Πολλές αναλύσεις με τόσες απουσίες δεν μπορούν να γίνουν. Ήταν μια προδιαγεγραμμένη εικόνα, η οποία δεν διαψεύστηκε.

Σίγουρα δημιουργικά η εικόνα δεν ήταν αυτή που θα έπρεπε, έστω και με τις απουσίες που υπήρχαν. Αλλά σίγουρα ο Ολυμπιακός στάθηκε όρθιος σε ένα ματς που κακά τα ψέματα αρκετοί περίμεναν να συντριβεί. Κι αυτό είναι κέρδος για τη συνέχεια. Ειδικά από τη στιγμή που το ματς κρίθηκε εντέλει από ένα γκολ που δεν θα έπρεπε να μετρήσει για το φάουλ στον Ντρέγκερ. Η ζωή συνεχίζεται, όπως και η φιλοδοξία της πρόκρισης.

Στο Φάληρο, λίγο πριν από τον αγώνα του Ολυμπιακού με τη Σίτι, μάθαμε την είδηση για τον χαμό του Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα. Του «Μέσι» των δικών μας παιδικών χρόνων. Μόνον απίστευτες ποδοσφαιρικές αναμνήσεις.

LIVE SPORT

Χωρίς έξι παίκτες, θυμίζοντας προσωπικό ασφαλείας σε νοσοκομείο ή σε δημόσια υπηρεσία εν καιρώ απεργίας, περισσότερα από τη νίκη ή την ισοπαλία, οι Πειραιώτες έπαιξαν γι’ αυτό το οποίο επισήμανε ο Πέντρο Μαρτίνς μετά τη λήξη του αγώνα: την αξιοπρέπειά τους!

Εξαναγκασμένος από τις συνθήκες να κάνει τον φακίρη και τον αλχημιστή, ο Πορτογάλος προπονητής προσπάθησε με όλα τα μέσα που είχε στη διάθεσή του να βάλει δύσκολες ασκήσεις στον «πολύ» Πεπ Γκουαρντιόλα, αλλά η αποστολή του ήταν εξ ορισμού δύσκολη και εντέλει κατέστη ατελέσφορη.

Έπαιξε για πρώτη φορά με τρεις στόπερ, σε μία αχαρτογράφητη (με εξαίρεση τις τελευταίες τρεις προπονήσεις) διάταξη 3-5-2, το μετέτρεψε αργότερα σε 5-3-2, το πάλεψε όσο μπορούσε από πλευράς τακτικής, προσπάθησε να καμουφλάρει τις ελλείψεις και τις αδυναμίες της ομάδας του, είδε τον Σα να πιάνει πουλιά στον αέρα, αλλά δεν είδε αυτό που απαιτούνταν: ένα γκολ. Ένα γκολ και τι στον κόσμο!

Αυτό το γκολ πρόκανε να το βάλει ο Φόντεν στο 34ο λεπτό και είναι… ύποπτο στη γέννησή του, υπό την έννοια ότι ένα κλικ νωρίτερα ο Γκιντογκάν ρίχνει αγκωνιά στον Ντρέγκερ.

Δυστυχώς η Ιστορία δεν γράφεται με τα «what if» και με το τι θα συνέβαινε εάν ο διαιτητής είχε καταλογίσει την παράβαση ή αν ο Φορτούνης κατάφερνε να ισοφαρίσει. Χθες επίσης αυτή η Ιστορία δεν γράφτηκε ούτε στη μνήμη του Ντιέγκο Μαραντόνα…

ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΦΙΝΑΣ - ΤΑ ΝΕΑ

Το '82 ήταν μικρός και άβγαλτος, η Μπαρτσελόνα δεν του πρόσφερε ένα περιβάλλον ώστε να τον κάνει σκληρό και πνίγηκε στα ισπανικά γήπεδα. Το '86 στο Μεξικό έδωσε την παράσταση της ζωής του και όσοι θυμούνται μόνο το γκολ του με το χέρι απέναντι στον Σίλτον, λησμονούν πολλά περισσότερα κατορθώματα, όπως ένα υπέροχο σλάλομ κόντρα στο Βέλγιο. Το '90 στην Ιταλία ήταν αντιμέτωπος με τους πάντες, κυρίως με τα εσώψυχά του και τη μισή του ναπολιτάνικη καρδιά. Άντεξε. Απέκλεισε την Ιταλία, οι προσωπικοί του θαυμαστές ένιωσαν την ψυχή τους να γίνεται συντρίμμια αλλά στη συνέχεια η παγκόσμια ποδοσφαιρική αρχή είχε άλλη άποψη και αλληθώρισε προς τη Γερμανία.

Και το '94. Αχ εκείνο το καλοκαίρι! Ακόμη θυμάμαι το πώς ξέσπασε μπροστά στην κάμερα αμέσως μετά ένα γκολ στο 4-0 επί της Εθνικής μας. Σίγουρα θα έφτανε μακριά, ήταν σε τοπ κατάσταση, ωστόσο το ντόπινγκ κοντρόλ σταμάτησε τα πάντα. Το ρολόι του χρόνου. Ίσως και το τελευταίο και συνάμα πολύ γλυκό ποδοσφαιρικό όνειρο. Έχουν άραγε τα όνειρα πόδια; Ποιος να γνωρίζει και ποιος να απαντήσει. Μήπως εμείς έχουμε φτερά; Όσοι μεγαλώσαμε αγκαλιά με τα επιτεύγματα του Ντιεγκίτο που πάντα τον νιώθαμε έναν από μας κι ας ήταν έτη φωτός μακριά μας, πετούσαμε στα όνειρά μας γιατί εκείνος το επέτρεπε και μας καλούσε να τον ακολουθήσουμε. Το κάναμε και δεν το μετανιώνουμε. Αυτά τα ταξίδια δεν είχαν ξεκάθαρο προορισμό. Τα όνειρα δεν χάθηκαν. Κάποιοι θόλωσαν από τους καπνούς... Έμειναν, όμως, στην πορεία απροστάτευτα και χάθηκαν οριστικά μαζί με τη νιότη που αποχαιρετήσαμε χθες το απόγευμα...

ΑΡΙΣ ΝΙΚΟΛΑΚΗΣ - METROSPORT

Κι έχουμε τον ΠΑΟΚ, να ψάχνεται πάλι για την αρχική ενδεκάδα. Αυτή η αναγκαία λόγω των υφισταμένων συνθηκών κατάσταση εξελίχθηκε σε μόνιμη. Συνήθεια έγινε, πλέον να σπάει το κεφάλι του ο Πάμπλο Γκαρσία. Για να καταλήξει στο ιδανικότερο σχήμα για τον αποψινό δυσκολότερο αγώνα του ΠΑΟΚ εκτός συνόρων.

Εδώ επιτρέψτε μας, να θεωρούμε τον αγώνα με την Κράσνονταρ – πέρα από την εξέλιξη και την κατάληξη του εξ αιτίας πλήθους ανοησιών προπονητών και παικτών — ευκολότερο. Τότε εκείνος ο ΠΑΟΚ ήταν σε καλύτερη αγωνιστική κατάσταση ως ομάδα από αυτόν. Τούτο δε, καθώς προερχόταν από τους θριάμβους με Μπεσίκτας και Μπενφίκα. Κι η Αϊντχόφεν ακόμη και με τόσες ελλείψεις είναι ανώτερη της Κράσνονταρ ως ομάδα.

Γι’ αυτό σας λέμε πως ο αποψινός αγώνας είναι δυσκολότερος. Η Αϊντχόφεν είναι πληγωμένο θεριό. Και τέτοια θεριά είναι ιδιαίτερα επικίνδυνα. Ο βαθμός δυσκολίας απόψε για τον ΠΑΟΚ έχει εκτοξευθεί σε ύψη τα οποία δεν υπήρχαν μέχρι τώρα στην τρέχουσα αγωνιστική περίοδο.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΩΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ - SPORTIME

Όπου πήγαινε ο Ντιέγκο άφηνε το στίγμα του. Από τη Βαρκελώνη και τη Σεβίλλη, μέχρι το Ροσάριο για να παίξει με τη Νιούελς ή την Αβεγιανέδα για να κάνει λίγο τον προπονητή στην Ρασίνγκ Κλουμπ. Από την εθνική Αργεντινής, που τον οδήγησε στην υπέρτατη δόξα, μέχρι τον πάγκο της, όταν αποκλείστηκε με κρότο. Ε και; Ήταν ο Ντιέγκο, δεν ένοιαζε κανέναν.

Από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Κουγιακόν στο Μεξικό μέχρι την Χιμνάσια Λα Πλάτα. Ο Ντιέγκο ακόμα και αν πήγαινε για αρπαχτές ή έτσι για να διασκεδάσει σε τόπους μακρινούς, γέμιζε τον κόσμο με το χαμόγελο και τα καμώματα του. Ο δεύτερος λόγος που θα μείνει στην  ιστορία φυσικά είναι για την άστατη ζωή του, για την αδυναμία του σε κάθε τι απαγορευμένο. Ακόμα και όταν έπαιζε μπάλα, ακόμα και όταν ήταν στο απόγειο του.

Αυτό άλλωστε, ήταν και το τρωτό του σημείο, εκεί που πάτησαν οι φίλοι/ εχθροί για να τον αποκαθηλώσουν από τη Νάπολι. Ο Ντιέγκο Μαραντόνα δεν ήταν απλά ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής που είδε το άθλημα με τους περισσότερους θαυμαστές. Ήταν ο ηγέτης, εκείνος που οδηγούσε το λαό, τους οπαδούς αλλά και ήταν εκείνος που πρόσφερε απλόχερα συναισθήματα και στιγμές.

Γιατί, τι είναι η ζωή. Αυτό ακριβώς. Συναισθήματα και στιγμές. Και ο Μαραντόνα τα πρόσφερε απλόχερα. Είτε μέσα στο γήπεδο, είτε έξω από αυτό. Όταν έκανε μια ντρίμπλα, μία ασίστ, ένα γκολ, όταν πανηγύριζε ή προέτρεπε τον κόσμο για να τον ακολουθήσει. Ακόμα και όταν πήγαινε να δει τον Κάστρο για πολιτική ή να τσακωθεί με όποιους δεν του άρεσαν. Για ποδόσφαιρο και άλλα. Ο Ντιέγκο Μαραντόνα δεν βρίσκεται από χθες σε αυτόν τον κόσμο.Οι αναμνήσεις δεν πεθαίνουν, το ποδόσφαιρο όμως, ναι... πέθανε!

ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ - ΩΡΑ ΤΩΝ ΣΠΟΡ

Η αλήθεια είναι πως ήταν τα πάντα. Ήταν και μέσα στα πάντα. Για πολλούς, για εκατομμύρια ανά τον (ποδοσφαιρικό) πλανήτη, ήταν τα πάντα. Εξ ου και είναι εξαιρετικά δύσκολο να μπορέσεις να γράψεις/ περιγράψεις τον Μαραντόνα. Θαρρώ πως οι τέσσερις λέξεις που είχε επιλέξει ο Γκαλεάνο, όταν του ζήτησαν να περιγράψει τον Ντιέγκο, τα λένε όλα. «Έπαιξε, κέρδισε -κατούρησε, έχασε». Και για να είμαστε ακριβείς, όταν λέμε κέρδισε, εννοούμε τα πάντα και όταν λέμε έχασε, εννοούμε τα πάντα.

Για όλους εμάς που η δεκαετία του '80 ήταν τα παιδικά μας χρόνια αλλά και η εφηβεία μας, οι εικόνες μας από μπάλα, είναι όλες γεμάτες από Μαραντόνα. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Όσα έκανε, κυρίως με την εθνική ομάδα της Αργεντινής, μας έκανε να ερωτευόμαστε όλο και περισσότερο, όλο και πιο δυνατά, την μπάλα. Το πόδι του Ντιέγκο, ήταν αυτό που μας έμαθε, πως η μπάλα, το ποδόσφαιρο, μπορούν να κάνουν την καρδιά να κτυπάει δυνατά.

Παίζαμε μπάλα στο σχολείο ή στην γειτονιά και όταν κάποιος επιχειρούσε κάτι τραβηγμένο ποδοσφαιρικά, η ατάκα ήταν «σιγά ποιος είσαι, ο Μαραντόνα;». Κανείς άλλος δεν έμπαινε σε τέτοια ατάκα. Μόνο ο Ντιέγκο. Γιατί αυτός ήταν που μπορούσε με το πόδι του και την μπάλα, οτιδήποτε εξωπραγματικό, να το κάνει πραγματικό. Αυτό ήταν στα μάτια όλων μας, ο Μαραντόνα. Αυτός που με το πόδι του, μπορεί να εξωπραγματικά ποδοσφαιρικά πράγματα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπο.

Πρωινός Τύπος (26/11): «Φάουλ το γκολ της Σίτι - Οι πιστοί συγχωρούσαν τα πάντα στον Μαραντόνα»
EVENTS