MENU

Χαρτί... Ο πιο όμορφος τρόπος να γράφεις, ο πιο όμορφος τρόπος να διαβάζεις. Κι αν το SDNA υπηρετεί τη σύγχρονη μορφή ενημέρωσης κι αν η τεχνολογία ποδοπατάει τον ρομαντισμό, κάποιες αξίες αξίζει να παραμένουν στην επιφάνεια.

Γι' αυτό και η στήλη στην ιστοσελίδα μας, μια στήλη που φέρνει τα μπρος - πίσω. Ή τα πίσω - μπρος! Καθημερινά στον Πρωινό Τύπο θα μπορείτε να διαβάζετε τα καλύτερα από την αρθρογραφία των εφημερίδων.


ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΕΡΓΗΣ – LIVESPORT

Δεν γνωρίζουμε, φυσικά, αν αυτό – δηλαδή η ταυτότητα «Ρεάλ Μαδρίτης» που κουβαλάει ο Πογιάτος – αρκεί για να τα καταφέρει στις δύσκολες συνθήκες του Παναθηναϊκού. Τούτο μόνο η πράξη θα το δείξει. Υπάρχουν όμως τρία θετικά.

1. Ο Παναθηναϊκός με το περιορισμένο (και φέτος) μπάτζετ θα κληθεί να δώσει ευκαιρίες ξανά σε παιδιά από την Ακαδημία του. Εκείνη που ανέδειξε τον Μπουζούκη, τον Χατζηγιοβάνη, τον Εμμανουηλίδη, τον Βαγιαννίδη, τον Αποστολάκη και μια σειρά άλλους. Ακαδημία που έχει υλικό και παράγει διαρκώς. Ο Πογιάτος θα έρθει να βρει το «στοιχείο» του. Δηλαδή πολλά νέα παιδιά, που έως τώρα, αντίστοιχες ηλικίες προπονούσε.

2. Είναι Ισπανός, άρα έχει την ίδια κουλτούρα και φιλοσοφία με τον Ρόκα. Οπότε, λογικά, το επίπεδο συνεννόησης τους μπορεί να είναι πολύ καλό.

3. Μαζί με τον Ρόκα, ο Πογιάτος μπορεί να βάλει τις γνώσεις και τις γνωριμίες του στην ισπανική αγορά και ο Παναθηναϊκός να βρει καλές και εφικτές οικονομικά ευκαιρίες στις μεταγραφές που χρειάζεται.

Βεβαίως, όπως προαναφέραμε όλα αυτά περνούν από την βασική προϋπόθεση: ότι ο Πογιάτος έρχεται για να κάνει «σεφτέ» στην καριέρα του ως πρώτος προπονητής σε μεγάλη ομάδα. Οπότε, απομένει να δούμε αν η απειρία θα έχει ως αντίβαρο την «ταυτότητα» της Ρεάλ Μαδρίτης.

ΤΑΣΟΣ ΝΙΚΟΛΟΓΙΑΝΝΗΣ – Η ΠΡΑΣΙΝΗ

Θεωρώ ότι ο Γιώργος Δώνης είναι απόλυτα πετυχημένος στον Παναθηναϊκό, δεν μπορούσε να πετύχει κάτι παραπάνω από την τέταρτη θέση, ούτε να πάρει το πρωτάθλημα με αυτό το ρόστερ. Εξέλιξε νέους παίκτες, τους βελτίωσε και κανονικά θα έπρεπε να εξαντλήσει το συμβόλαιό του και τη νέα περίοδο να γίνει προσπάθεια να κάνει η ομάδα ένα βήμα παραπάνω.

Η απόφαση του Γιάννη Αλαφούζου ήταν διαφορετική, οπότε πάμε στην επόμενη ημέρα, που θα είναι πολύ δύσκολη και για τον Πογιάτος και για την ομάδα, που θα στηθεί από την αρχή.

Για τον Δώνη πιστεύω, ότι θα πει αντίο στον Παναθηναϊκό, αλλά δεν θα πει αντίο για πάντα. Όταν ήρθε στον Παναθηναϊκό, ήρθε με στόχο την τρίτη χρονιά η ομάδα να κάνει πρωταθλητισμό και να μπορέσει από το καλοκαίρι του 2021 να βγει στο Τσάμπιονς Λιγκ.

Αυτό δεν έγινε, έμεινε μια δουλειά στην… μέση. Πιστεύω ότι αν αλλάξουν τα πράγματα στον Παναθηναϊκό και γίνει μια ομάδα, όπως αρμόζει στο μέγεθός της ο Γιώργος Δώνης θα επιστρέψει για να ζήσει μεγάλες στιγμές σαν προπονητής, όπως και σαν παίκτης του Παναθηναϊκού.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ - ΦΩΣ

Κάτι επίσης εύκολα αντιληπτό έχει να κάνει με το θέμα της παρουσίας του Ολυμπιακού στη μεγάλη κατηγορία. Η διοίκηση της πειραϊκής ΚΑΕ εξακολουθεί να είναι κάθετη σε ό,τι αφορά την επιστροφή της. Δεν την έχει ζητήσει ποτέ, δεν την επιθυμεί με βάση τα δεδομένα που συνεχίζονται σε διοικητικό επίπεδο και στον τομέα της διαιτησίας. Κι αν δεν αλλάξουν, ο Ολυμπιακός δεν θέλει να γυρίσει στη λίγκα, με όποιες συνέπειες μπορεί να έχει αυτό για τον ίδιο τον σύλλογο.

Ακόμη και στη διαμόρφωση του ρόστερ, καθώς δεν είναι εύκολο να πειστεί κανένας ξένος άσος ή Έλληνας του εξωτερικού να έχει μόνο τη δυνατότητα συμμετοχής στην Ευρωλίγκα και όχι σε ένα ισχυρό εγχώριο πρωτάθλημα. Και το ελληνικό πρωτάθλημα δίχως τον Ολυμπιακό (και τον ανταγωνισμό του με τον Παναθηναϊκό) είναι ανύπαρκτο. Με όλο τον σεβασμό στους υπόλοιπους συμμετέχοντες, είναι ένα προϊόν που δεν προσελκύει κανέναν.

Ο τελευταίος κάποια στιγμή θα κλείσει την πόρτα και ο πάταγος της απαξίωσης για όλο το οικοδόμημα θα είναι θορυβώδης. Μπορεί αυτή η πόερα να κλείσει «στα μούτρα» καρεκλοκένταυρων στις θέσεις της ομοσπονδίας και των άλλων φορέων ή παραγόντων τυφλωμένων από το πάθος της «ντε και καλά» νίκης και του μίσους για τον αντίπαλο. Μόνο που έχει αποδειχθεί επί σειρά ετών ότι οι συγκεκριμένοι δεν αντιμετωπίζουν κανένα τέτοιο πρόβλημα. Δεν ιδρώνει το αυτί τους. Μέχρι τώρα τουλάχιστον. Μέχρι πόσο, θα δείξει. Μπορεί, πια, πολύ σύντομα... 

ΠΑΝΟΣ ΛΟΥΠΟΣ – ΩΡΑ ΤΩΝ ΣΠΟΡ

Αυτό που επίσης φαίνεται είναι πως η στόχευση του Ίβιτς αφορά σε παίκτες των οποίων η ηλικία έχει ως πρώτο νούμερο το 2 και όχι το 3. Ο μεγαλύτερος σε ηλικία από τους στόχους που έχουν διαρρεύσει είναι ο Μλαντένοβιτς που είναι 28 ετών.

Αυτό δείχνει ότι ο Ίβιτς θέλει για την ΑΕΚ, την απόκτηση ποδοσφαιριστών με κίνητρα και φιλοδοξίες, αλλά και με μεταπωλητική αξία. Επίσης, επειδή διάβασα κάτι, κουφά χθες, του τύπου «ποιος Γκαρσία», «δεν είναι παίκες αυτοί για την ΑΕΚ» και άλλα τέτοια χαριτωμένα, να... ενημερώσω απλά ότι παίκτη σαν τον Ματέο Γκαρσία δεν έχει η ΑΕΚ!

Κι ανεξαρτήτως αν θα είναι αυτός ή κάποιος σαν αυτόν, το μόνο σίγουρο είναι ότι η «Ένωση» χρειάζεται ακριβώς έναν «Ματέο Γκαρσία» για τα... φτερά της. Ίσως και δύο.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ – SPORTDAY

Ο Μιλουτίνοφ έμαθε να παίζει με μυαλό, καρδιά και σοβαρότητα έμαθε να παίζει μπάσκετ για μα ομάδα που τον στήριξε. Κυρίως δείχνει το πως αυτή τη στήριξη της αξιοποίησε: το έκανε δουλεύοντας.

Πάντα μου άρεσε να τον συγκρίνω με Έλληνες παίκτες που είχαν προσόντα και στήριξη – με τον Ιωάννη Παπαπέτρου και τον Δημήτρη Αγραβάνη π.χ. Κι αυτοί είχαν συμπαίκτες που τους αγαπούσαν και δημοσιογράφους που τους αποθέωναν ζητώντας από τους οπαδούς να κάνουν υπομονή για να χαρούν την βελτίωσή τους.

Κανείς δεν τους πίεσε όταν είχαν τραυματισμούς – ίσα-ίσα. Αλλά οι γνωστές ρήσεις για τις συνομωσίες του σύμπαντος που δουλεύουν τάχα μου για να τα καταφέρνεις, είναι κουραφέξαλα αν δεν δουλέψεις όσο επιβάλλεται (κι ακόμα παραπάνω...) δύσκολα γλιτώνεις από την παγίδα της καλοπληρωμένης στασιμότητας. 

Ο Παπαπέτρου έφυγε από τον Ολυμπιακό για να πάει στον Παναθηναϊκό και να βρει ενδεχομένως καινούργια κίνητρα – τα βρήκε και πέρυσι έπαιξε καλύτερα, αλλά οι δυσκολίες του (στο σουτ π.χ.) παραμένουν. Ο Αγραβάνης ήθελε πιο πολύ χρόνο: τον βρήκε στον Προμηθέα, αλλά εξακολουθεί να παίζει μακριά από τις αγκωνιές και το καλάθι.

Ο Μιλουτίνοφ, που ήρθε από τη Σερβία για να δουλέψει και να μάθει, το έκανε και ως παίκτης ολοκληρώθηκε – από κίνητρα έχουν ανάγκη όσοι ψάχνουν δικαιολογίες.

ΣΤΕΛΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ - METROSPORT

Κακά τα ψέμματα, για να γίνει η περιβόητη υπέρβαση, πρέπει να γίνει υπέρβαση στην ποιότητα του ρόστερ. Θα το έλεγα με μια κουβέντα: Ο ΠΑΟΚ πρέπει να γεμίσει με ποδοσφαιρικές αξίες και προσωπικότητες τύπου Βιεϊρίνια, Πρίγιοβιτς και Μάτος (στα καλά του) και με φρέσκο αξιόλογο αίμα, τύπου Γιαννούλη και Λημνιού. Καλοί οι συνεπείς εργάτες, όπως ο Κρέσπο και ο Μαουρίσιο, καλοί οι δουλευτάρηδες όπως ο Βαρέλα ή ο Σάχοφ, καλοί οι τρεχαλατζήδες όπως ο Κάνιας, καλά, με λίγο λόγια, οι παίκτες – εργαλεία, που όλοι οι προπονητές λατρεύουν, αλλά ακόμη πιο απαραίτητοι είναι οι ηγέτες.

Αυτοί που έχουν αναπτυγμένα σε μεγάλο βαθμό και συνδυάζουν προσόντα αθλητικά και προσόντα της προσωπικότητάς τους. Με πολλούς τέτοιους παίκτες γίνονται μεγάλες οι ομάδες σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με πολλούς τέτοιους παίκτες μπορούν να διακρίνονται στο Τσάμπιονς Λιγκ. Με λιγότερους τέτοιους και περισσότερους από τους άλλους, το πολύ – πολύ να δίνουν ένα παρών στο Γιουρόπα Λιγκ, όπως ακριβώς συμβαίνει με τον ΠΑΟΚ. Τυχαίο; Όχι, βέβαια.

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΜΑΝΩΛΙΔΗΣ - SPORTIME

Το πλάνο που καλείται πλέον να υπηρετήσει ο Ρόκα, έχει αναγγελθεί ξανά στον Παναθηναϊκό. Έχει διαφημιστεί ξανά.

Η επικείμενη συμφωνία με τον Ντάνι Πογιάτος, του δίνει άριστα σε αυτό το κομμάτι, αφού φθηνότερη επιλογή απ'όσες εξέτασε για τον πάγκο δεν υπάρχει.

Και ο Παούνοβιτς το ίδιο θα υπηρετούσε. Εμπειρότερος σαφώς από τον Πογιάτος, παρότι η ελληνική άγνοια έφτασε να υποβιβάζει την τετραετή θητεία του στο MLS.

Ο αγαπημένος του Ρόκα, ο Ιμανόλ Ιντιάκεθ παραγκωνίστηκε σε μια απόφαση που δείχνει αυτήν ακριβώς την προσαρμοστικότητα του Ρόκα, ο οποίος απέφυγε ένα πρόσωπο που θα συνδέονταν 101% μαζί του.

Αν όσα πρεσβεύει εμπειρικά βάσει της επαγγελματικής ποδοσφαιρικής του πορείας επιβεβαιωθούν, τότε -ποιος ξέρει;- ένα απωθημένο χρόνων του Παναθηναϊκού θα μετρηθεί στην πράξη.

ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΦΙΝΑΣ - ΤΑ ΝΕΑ

Και κάπου εδώ τίθεται το ερώτημα: ο Ολυμπιακός τώρα που έχασε τέτοιον γίγαντα, με τι θα κοιτάξει να τον αντικαταστήσει; Με ανάλογο παίκτη; Ή μήπως επανέλθει στη συνταγή με τους κοντόσωμους πλην όμως αρκετά γρήγορους «ψηλούς τσέπης»; Δεν είναι άτοπο το ερώτημα. Καλείται να βρει τη λύση ο Μπαρτζώκας.

Γιατί ο Ολυμπιακός έδειχνε πως είχε μάθει να στηρίζει ένα μεγάλο κομμάτι του παιχνιδιού στη συνεργασία κοντών-ψηλού, στους πόντους (συνήθως ύστερα από κάρφωμα!) και τα ριμπάουντ του Μιλουτίνοφ. Όλα θα αλλάξουν. Δεν το λέει το σενάριο. Αλλά μάλλον η ίδια η (μπασκετική) ζωή. Και το πώς θα καλυφθεί το κενό, το πώς θα δοθούν τα διαθέσιμα χρήματα, σίγουρα πολλά θα φανερώσουν για την επόμενη ημέρα. Όχι μόνο σε ό,τι αφορά στους στόχους που θα τεθούν, κυρίως για το πώς θα δομηθεί το σύνολο και τι μπάσκετ σκοπεύουν να παρουσιάσουν οι Ερυθρόλευκοι.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.

Πρωινός Τύπος (3/6): «Θα επιστρέψει στο μέλλον ο Δώνης - Δεν θέλει Basket League ο Ολυμπιακός με αυτή τη διαιτησία»
EVENTS