MENU

Χαρτί... Ο πιο όμορφος τρόπος να γράφεις, ο πιο όμορφος τρόπος να διαβάζεις. Κι αν το SDNA υπηρετεί τη σύγχρονη μορφή ενημέρωσης κι αν η τεχνολογία ποδοπατάει τον ρομαντισμό, κάποιες αξίες αξίζει να παραμένουν στην επιφάνεια.

Γι' αυτό και η στήλη στην ιστοσελίδα μας, μια στήλη που φέρνει τα μπρος - πίσω. Ή τα πίσω - μπρος! Καθημερινά στον Πρωινό Τύπο θα μπορείτε να διαβάζετε τα καλύτερα από την αρθρογραφία των εφημερίδων.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΕΡΓΗΣ - LIVESPORT

Ο Ολυμπιακός, δημιουργικά, ήταν ανύπαρκτος. Χωρίς φρεσκάδα, χωρίς ιδέες, χωρίς τρεξίματα και έμπνευση. Με εξαίρεση ένα σουτ του νεαρού Ραντζέλοβιτς στο 16', δεν ενόχλησε την Μπάγερν. Λογικό, με βάση το γεγονός ότι όλοι οι μεσοπεπιθετικοί ήταν από «εξαφανισμένοι» έως απλά υποφερτοί. Επίσης οι Ερυθρόλευκοι έκαναν πολλά λάθη στη μεσαία γραμμή, δεν κρατούσαν μπάλα και έτσι η Μπάγερν είχε τη δυνατότητα για αλλεπάλληλες επιθέσεις. Το χειρότερο είναι ότι, ακόμη και μετά το 1-0, ο Ολυμπιακός δεν έδειξε σε καμία στιγμή ότι μπορεί να αγχώσει τους Γερμανούς. Ο Μαρτίνς έκανε τις αλλαγές, όμως δεν πήρε τίποτα από κανένα. Στην άμυνα, μαζί με τον Σα, έδωσε πολλές μάχες ο Σεμέδο και κέρδισε αρκετές. Όμως το τεράστιο πρόβλημα υπήρχε στη πλευρά του Κομάν. 

Ο Γάλλος υποχρέωσε τον Τσιμίκα σε πολύ δύσκολο βράδυ, ενώ ο νεαρός μπακ δεν είχε ουσιαστική βοήθεια από τον Ποντένσε. Η Μπάγερν δημιούργησε άλλες 12 προϋποθέσεις (ανάμεσα στις οποίες και δοκάρι) εκτός των δύο γκολ, ξεκάθαρη απόδειξη της καταλυτικής ανωτερότητάς της στο παιχνίδι. Αν είναι κάτι που πληγώνει τους φίλους του Ολυμπιακού δεν είναι φυσικά η ήττα από μία ανώτερη ομάδα, αλλά το γεγονός ότι δεν το πάλεψε όπως στο «Γ. Καραϊσκάκης». Αυτό πρέπει να το διαβάσει όσο καλύτερα γίνεται για να παρουσιάσει διαφορετικό πρόσωπο στο Λονδίνο κόντρα στη Τότεναμ.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ – SPORTDAY

Η Μπάγερν έχει νέο προπονητή κι αυτό φάνηκε. Ο Χανς Φλικ, υπηρεσιακός μεν, πλην όμως παλιός στην ομάδα, θέλησε να δώσει αμέσως ευκαιρίες σε κάποιους παίκτες που ο Νίκο Κόβατς δεν χρησιμοποιούσε. Έπαιξε με ένα παράξενο δίδυμο στόπερ (τον Μαρτίνεθ και τον Αλάμπα) έδωσε στον Τόμας Μίλερ τη δυνατότητα να παίξει στη θέση του (δηλαδή πίσω από τον φορ), χρησιμοποίησε τον Κομάν αντί του Κοουτίνιο. Δυστυχώς δεν θέλησε όμως να δώσει ανάσες στον άνθρωπο που σκοράρει συνεχώς, δηλαδή τον Ρόμπερτ Λεβααντόφσκι.

Όπως ακριβώς και στο Φάληρο, αυτός ο εκπληκτικός φορ έκρινε το ματς με ένα γκολ προσωπικό στο 69: ο τρόπος που γυρίζει την μπάλα προς την κλειστή γωνία του Σα είναι αριστοτεχνικός – ο τύπος σκοράρει με κίνηση μπαλαρίνας! Η Μπάγερν άργησε για να βρει το δεύτερο γκολ: το πέτυχε στο 89΄ ο Πέρισιτς , αλλά παρ΄όλο που ο Μαρτίνς έριξε στο γήπεδο τον Μασούρα, τον Βαλμπουενά και τον Ελ Αραμπί η πρωταθλήτρια Γερμανίας δεν κινδύνεψε καθόλου. Ο Ολυμπιακός έπαιξε μία τίμια άμυνα: οι παίκτες του Μαρτίνς δεν έκαναν σκληρά φάουλ, συμπεριφέρθηκαν αξιοπρεπώς και αξιοπρεπώς έχασαν. Αν αυτός ήταν ο σκοπός μπορούν να νιώθουν ευχαριστημένοι. Αν ο σκοπός ήταν να επαναλάβουν το ματς του Καραϊσκάκη δεν τα κατάφεραν. Και οι οπαδοί του μάλλον κατάλαβαν πόσο δύσκολο ήταν εκείνο που έκαναν  στο Φάληρο...

ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΤΑΛΗΣ – ΩΡΑ ΤΩΝ ΣΠΟΡ

Το θέμα είναι αν η ΑΕΚ είναι έτοιμη να παίξει το παιχνίδι της Κυριακής με βάση την κρισιμότητα του. Ο Ατρόμητος μας έδειξε πως δεν είναι και πολύ βέβαιο αυτό. Υπάρχουν πολλά πράγματα που αν γίνουν και με τον Παναθηναϊκό, το αποτέλεσμα θα είναι άσχημο. Σίγουρα χειρότερο, ίσως και πολύ χειρότερο σε σχέση με τον Ατρόμητο. Δεν είναι κάτι σπουδαίο ο Παναθηναϊκός, αλλά στις καλές του, λειτουργεί καλύτερα σαν σύνολο από την ΑΕΚ. Με την οποία πέρσι στον πρώτο γύρο, ένα χρόνο και κάτι μέρες πίσω, είχε κάνει ίσως το καλύτερο του παιχνίδι. Άσχετα με το τελικό 0-0.

Με τρέξιμο, ένταση, ενέργεια, καλό τακτικό σχέδιο, μας είχαν πνίξει, δεν μπορούσαμε να πάρουμε ανάσα. Με δίδυμο Κουρμπέλη – Δώνη, είχαν ισοπεδώσει το Σιμόες – Γαλανόπουλος, με βοήθειες κι από άλλους παίκτες. Η ανημπορία του Ουζουνίδη να αλλάξει την κατάσταση ήταν τέτοια, που το είχε ρίξει στις κλωτσιές στα μπουκάλια. Και πίσω Τσιγκρίνσκι με Οικονόμου, όπως είναι και το πιθανότερο για φέτος. Το έγραψα και χθες σε διαδικτυακό άρθρο, πως αυτό το ματς το περσινό, πρέπει να το μελετήσουν καλά στην ΑΕΚ. Δεν έχουν μεγάλες διαφορές από πέρσι τέτοιο καιρό, οι ομάδες που θα τεθούν αντιμέτωπες την Κυριακή το βράδυ. Και γι΄αυτό είναι ευκαιρία αν διαβαστούν καλά τα στοιχεία που οδήγησαν στην περσινή αρνητική εικόνα, κάτι καλό να βγει σε αυτό που έρχεται.

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΜΑΝΩΛΙΔΗΣ-SPORTIME

Το θεριό μπορεί να μην λύσσαξε, αλλά ακόμη και έτσι, έφτασε το ματς στο 68' και οι τελικές ήταν 20-1, ο τερματοφύλακας του Ολυμπιακού έκανε εμφάνιση μεταγραφής, τα δοκάρια ήταν εκεί όποτε δεν ήταν αυτός και, ξάφνου, συγκρίνοντας αριθμούς και εικόνα, αντιλαμβάνεσαι το μέγεθος της δυσκολίας, της υπέρβασης που απαιτείται.

Ο μόνος, το μόνο που δεν προβλέπεται, δεν αντιμετωπίζεται, δεν σταματιέται, είναι αυτός ο δαίμονας. Αυτός, αν χρειαστεί, ακόμη και με τη μύτη θα βρει τρόπο να «γράψει». Με τη μύτη του παπουτσιού του, από απίθανη γωνία, το έκανε ο Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι, ανοίγοντας τον δρόμο της νίκης στην Μπάγερν και αφήνοντας τον Ολυμπιακό με το credit της προσπάθειας. Ως εκεί που μπορούσε...

ΤΑΣΟΣ ΝΙΚΟΛΟΓΙΑΝΝΗΣ – Η ΠΡΑΣΙΝΗ

Για να μπορέσει η ομάδα να φθάσει στη νίκη την Κυριακή, εκτός από το ότι πρέπει να είναι απόλυτα συγκεντρωμένη στο αμυντικό πλάνο, για να μην δεχθεί γκολ χρειάζεται αν είναι δυνατόν και στην πρώτη φάση να κάνει γκολ. Ό,τι έπαθε δηλαδή με τον Ολυμπιακό να το κάνει ο Παναθηναϊκός στην ΑΕΚ την Κυριακή.

Αυτό αν γίνει θα είναι μήνυμα νίκης, που αν έρθει θα ανεβάσει την ομάδα και ψυχολογικά και βαθμολογικά. Το παιχνίδι με την ΑΕΚ θα είναι πολύ κομβικό για τη συνέχεια της χρονιάς. Για αυτό, όσο περισσότερο κόσμο έχει στο ΟΑΚΑ την Κυριακή, τόσο πιο πολύ θα αισθανθούν οι παίκτες του Παναθηναϊκού την ζεστασιά της έδρας.

ΚΩΣΤΑΣ ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ - ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ

Στο 67.30 ο Ολυμπιακός ξεδίπλωσε την καλύτερη του επίθεση στο παιχνίδι, με συνδυασμό και των τριών κυνηγών του, κατά σειρά Μασούρα, Γκερέρο, Ποντένσε. Ο Ποντένσε την έστρωσε για σέντρα στον Ομάρ, που είχε πολύ καλά προωθηθεί σε θέση δεξιού εξτρέμ, με τους Μασούρα και Γκερέρο στην περιοχή του Νόιερ. Η σέντρα του Ομάρ ήταν απογοήτευση, τόσο ψηλά, όσο για τα... πουλιά! Οι Γερμανοί πήραν την μπάλα, την έδωσαν στον Κομάν, αυτός ταλαιπώρησε τον Τσιμίκα, σέντραρε καλά, όχι όπως πριν ο Ομάρ. Ο Λεβαντόφκσι πήγε πρώτος στην μπάλα από τον Σεμέδο και ο Σα αυτή τη φορά νικήθηκε.

Η ειρωνεία είναι ότι με τόσο μέτρια εμφάνιση ο Ολυμπιακός έχασε τελικά με ένα γκολ πιθανότητα από θέση οφσάιντ, όπως και ακριβώς στο πρώτο ματς είχε φάει το κρίσιμο 1-2. Και γράφω πιθανότατα γιατί είναι τόσο οριακή η φάση, όπως φαίνεται στη φωτογραφία, που ουδείς πραγματικά ξέρει, αν στη σέντρα του Κομάν ο Λεβαντόφσκι καλυπτόταν ή, όχι. Ατυχώς και πάλι (χωρίς ευθύνη του συνδρομητικού καναλιού) δεν είδαμε ποτέ τη φάση από την κάμερα του VAR. Σε βαθμό που είναι να απορεί κανείς, γιατί ενώ στο βαθμό που είναι να απορεί κανείς, γιατί ενώ στο Τσάμπιονς Λιγκ υπάρχει VAR με κάθε πολυτέλεια και με όλες τις γραμμές για το οφσάιντ, δεν βλέπουμε παρά μόνο σε κάποια ματς τις φάσεις όπως πρέπει για να ξέρουμε αν υπάρχει οφσάιντ.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ - ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ

Πολλοί περίμεναν... Τιτανικό του Ολυμπιακού στο Μόναχο, αλλά αυτό δεν ήταν δυνατό να συμβεί με... Τιτάνα τερματοφύλακα. Ακόμη κι αν η πίεση της Μπάγερν έγινε αφόρητη στο δεύτερο ημίχρονο, εκεί όπου φάνηκε και η διαφορά στις φυσικές δυνάμεις που υπάρχουν ανάμεσα στους παίκτες των δύο ομάδων, αλλά και σίγουρα η διαφορά στην ποιότητα και στο μπάτζετ. Ο Ζοσέ Σα έκανε καταπληκτικό ματς, ήταν εκεί όποτε και ότα έπρεπε, μέχρι τη φάση του 69', όταν στάθηκε αδύνατον να νικήσει το τέλειο τελείωμα του Λεβαντόφσκι. Στο πρώτο ημίχρονο, παρότι και πάλι επιθετικά δεν απείλησε παρά μόνο σε μία περίπτωση με τον Ραντζέλοβιτς, ο Ολυμπιακός είχε καλύτερη παρουσία. Κυρίως είχε περισσότερες δυνάμεις. 

Η ελληνική ομάδα, σε επίπεδο αντιπαράθεσης με την Μπάγερν, δεν είχε τη δυνατότητα να σταθεί επάξια στο δεύτερο μέρος, δεχόταν συνεχώς επιθέσεις και κάποια στιγμή ήταν επόμενο να νικηθεί και ο γκολκίπερ της, ο οποίος μέχρι εκείνη τη στιγμή έμοιαζε ανίκητος. Θα μπορούσε να έχει γίνει κάτι στο τέλος, αν ο Γκερέρο είχε καλύτερη επιλογή στη φάση του 88', αλλά σίγουρα δεν θα απεικόνιζε το παιχνίδι, στο οποίο νίκησε η καλύτερη ομάδα. Η προσπάθεια θα συνεχιστεί, με όλες τις δυσκολίες που μετά το Βελιγράδι ούτως ή άλλως υπήρχαν για τον ευρωπαϊκό στόχο...

ΣΤΕΛΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ - METROSPORT

Ο ΠΑΟΚ απέχει σε παθητικό τρία μόλις γκολ από όσα δέχτηκε πέρσι σε όλο το Πρωτάθλημα και μόλις μπήκαμε στον Νοέμβριο. Είναι θλιβερός ο αμυντικός απολογισμός. Με τέτοιες επιδόσεις στην άμυνα Πρωτάθλημα δεν παίρνεις, εκτός και αν κάνεις νέο, ασύλληπτο,  ρεκόρ στην επίθεση. Η πρέπει να σοβαρευτεί αμυντικά η ομάδα, ή πρέπει να πετάει φλόγες μπροστά για να κερδίζει πάντα έσω με ένα γκολ διαφορά. Άλλη λύση δεν υπάρχει. Επιθετικά μια χαρά τα πήγε τα δύο προηγούμενα χρόνια. Αλλά ας μη γελιόμαστε. Οι τίτλοι κερδήθηκαν χάρη κυρίως στην άμυνα, όχι την επίθεση. Μπορεί να ξινίζαμε με το στιλ παιχνιδιού του Λουτσέσκου, αλλά το αποτέλσμα μας άρεσε, γιατί το αποτέλεσμα έφερε τα Πρωταθλήματα (τα δύο, όχι ένα, για να μην ξεχνιόμαστε) και τα Κύπελλα...

Και κάτι άλλο που δεν μου αρέσει καθόλου. Μέχρι στιγμής, από τις ομάδες που αντιμετώπισε ο ΠΑΟΚ στο πρωτάθλημα μόνο τρεις έχουν «βαρύ» όνομα, ανεξάρτητα την αγωνιστική κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα τελευταία χρόνια. Ο Άρης, η ΑΕΚ και ο Παναθηναϊκός. Και με τις τρεις ήρθε ισόπαλος και με το ίδιο σκορ 2-2. Μάλιστα με τους δύο (Άρη και Παναθηναϊκό) έπαιξε στην Τούμπα. Ελπίζω αυτές οι τρεις ισοπαλίες να αποδειχτούν απλώς μια σύμπτωση και όχι αδυναμία.

ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΦΙΝΑΣ – ΤΑ ΝΕΑ

Η σκέψη πηγαίνει στον περασμένο Αύγουστο. Ήταν όταν ο ΠΑΟΚ πήγαινε στο Άμστερνταμ και διεκδικούσε ένα “καλό ευρωπαϊκό” εισιτήριο απέναντι στον Άγιαξ. Οι Ολλανδοί βραχυκύκλωσαν για μεγάλο διάστημα, αλλά τελικά κατάφεραν να πάρουν την πρόκριση με τελικό σκορ 3-2. Πώς ήρθε αυτή η νίκη; Λεπτομέρεια: ο Άγγλος ρέφερι Πόουσον έδωσε τρία (!) πέναλτι υπέρ του Άγιαξ και στα δίχτυα κατέληξαν τα δύο. Μετά το φινάλε του ματς, ο ΠΑΟΚ... βγήκε στα κάγκελα, διαμαρτυρήθηκε έντονα, φώναξε για αδικίες και τα συναφή, αλλά όπως ήταν αναμενόμενο δεν βγήκε το παραμικρό. Ο Άγιαξ απλά παρακολουθούσε και ασφαλώς πανηγύρισε την πανάκριβη πρόκριση. 

Προχθές το βράδυ, άλλο σκηνικό: ο Άγιαξ με καταπληκτική απόδοση και απαράμιλλη ευστοχία προηγήθηκε δίκαια με 4-1 της Τσέλσι στο Λονδίνο. Ωστόσο, ο Ιταλός διαιτητής Ρόκι με τις αποφάσεις του δημιούργησε νέα δεδομένα στο παιχνίδι. Δύο πέναλτι εις βάρος των φιλοξενούμενων και παράλληλα δύο κόκκινες σε παίκτες των Ολλανδών. Με εννιά ήταν δύσκολο να αντέξουν και πάλι καλά που έσωσαν το βαθμό της ισοπαλίας με το τελικό 4-4. Όταν έληξε η αναμέτρηση, οι άνθρωποι του Άγιαξ, που μήνες μετά δεν είπαν το παραμικρό, ένιωσαν την πίκρα και την αδικία. Δεν είναι μυστικό πως δεν χώνεψαν τον τρόπο που τους ξέφυγε μία σπουδαία επιτυχία. Όταν υπάρχουν τέτοια σφυρίγματα, δεν μπορεί κάποιος να πει ότι ο διαιτητής σε έπαιξε... πρίμα. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.

Πρωινός Τύπος (7/11): «Ο Ολυμπιακός έχασε από γκολ οφσάιντ - Ο Άγιαξ αδικήθηκε όπως ο ΠΑΟΚ»
EVENTS