MENU

Χαρτί... Ο πιο όμορφος τρόπος να γράφεις, ο πιο όμορφος τρόπος να διαβάζεις. Κι αν το SDNA υπηρετεί τη σύγχρονη μορφή ενημέρωσης κι αν η τεχνολογία ποδοπατάει τον ρομαντισμό, κάποιες αξίες αξίζει να παραμένουν στην επιφάνεια.

Γι' αυτό και η στήλη στην ιστοσελίδα μας, μια στήλη που φέρνει τα μπρος - πίσω. Ή τα πίσω - μπρος! Καθημερινά στον Πρωινό Τύπο θα μπορείτε να διαβάζετε τα καλύτερα από την αρθρογραφία των εφημερίδων.

ΤΑΣΟΣ ΤΣΑΤΑΛΗΣ - ΩΡΑ ΤΩΝ ΣΠΟΡ

Η προσωπική μου άποψη είναι λοιπόν αυτή κι επιμένω σε αυτήν. Οποιαδήποτε κίνηση κάνει η ΑΕΚ δεν μπορεί να είναι μια μεμονωμένη κίνηση, για λόγους εντυπώσεων. Πρέπει να είναι μια κίνηση που θα έχει ευρύ αντίκτυπο, θα επηρεάσει τις εξελίξεις. Γιατί το πρόβλημα σε αυτή την ιστορία δεν είναι τι θα κάνει η ΑΕΚ ή ο Παναθηναϊκός. Γιατί αυτοί είτε παίρνουν χρήματα από την NOVA που θα ανήκει στον Μαρινάκη, είτε όχι, δεν θα επηρεάζει τον τρόπο που αντιμετωπίζουν τον ΟΣΦΠ εντός γηπέδου. Το πρόβλημα είναι η σχέση εξάρτησης που θα δημιουργηθεί με τις άλλες, μικρότερες ομάδες. Αυτό δεν θα επηρεαστεί από το αν θα μείνει ή θα φύγει η ΑΕΚ από την NOVA. 
Κι αν θέλετε και την άποψη μου, μια τέτοια κίνηση, με τέτοια αβάντα από τις τράπεζες, που την καθιστά του χαμηλότερου δυνατού ρίσκου, προϋποθέτει πρόβλεψη και για χασούρα, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα. Εννοώ την ενδεχόμενη που θα μπορούσε να υπάρξει, αν μετά τον ΠΑΟΚ, η πλατφόρμα χάσει και την ΑΕΚ, ίσως και τον Παναθηναϊκό. Που το τελευταίο δεν φαίνεται και πολύ πιθανό, αλλά λέμε τώρα. Το να σηκωθεί να φύγει από την μια μέρα στην άλλη η ΑΕΚ χωρίς αυτό να έχει κανένα αντίκτυπο στο πραγματικό πρόβλημα που δημιουργείται, τι ακριβώς θα αποφέρει;

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ - SPORTDAY

Ο Μπακασέτας και ο Κουλούρης είναι δύο διαφορετικές περιπτώσεις. Ο Μπακασέτας νομίζω ότι για πρώτη φορά αγωνίστηκε στη θέση του ή εν πάση περιπτώσει στον άξονα. Ομολογώ ότι δεν κατάλαβα αν έπαιζε κάτι σαν «ψευτοεννιάρι» ή σαν «δεκάρι»: η Εθνική μας έπαιζε τόσο πίσω που ήταν δύσκολο να καταλάβεις αν έπαιζε 4-3-3 με τον Μπακασέτα φουνταριστό ή κάτι σαν 4-4-1-1 με τον Μπακασέτα ελεύθερο. Όπως και να'χει ο πρώην παίκτης της ΑΕΚ αγωνίστηκε εκεί που θέλει κι αν είχε σκοράρει κιόλας στη φάση που άγγιξε το 1-1, νομίζω ια είχε κλέψει την καρδιά του Ολλανδού που τον είχε αδικήσει στις προηγούμενες κλήσεις. 

Χθες ελπίζω να κατάλαβε ότι απόντος του Φορτούνη είναι ο μοναδικός που μπορεί να βοηθήσει και δημιουργικά αλλά και προσφέροντας στην ομάδα τρεξίματα που τόσο έχει ανάγκη. Τρεξίματα προσφέρει πάρα πολλά και ο Κουλούρης που πρεσάρει, γυρίζει αρκετά και έμοιαζε για πολλή ώρα να παίζει σαν αριστερός εξτρέμ. Αν έχασε τη μεγαλύτερη ευκαιρία του ματς ίσως φταίει αυτό το ξόδεμα δυνάμεων που υπηρξε τεράστιο. Όποιος έχει παρακολουθήσει τον Κουλούρη γνωρίζει πως το τρέξιμο αυτό συχνά άθελά του το πληρώνει. Στον ΠΑΟΚ π.χ. που του ζητούσαν να κάνει συχνά τον χαμάλη πολυτελείας δεν σκόραρε όσο στον Ατρόμητο. Στο Περιστέρι από αυτόν ήθελαν σχεδόν αποκλειστικά το γκλο κι αυτό έκανε: σκόραρε. Ο Φαν Σιπ πρέπει απλά να αποφασίσει τι θέλει. Προχθές ξαναείδαμε τον Κουλούρη του ΠΑΟΚ αλλά η Εθνική μας νομίζω ότι χρειάζεται τον Κουλούρη του Ατρομήτου.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΕΡΓΗΣ - LIVESPORT

Σαφώς η εικόνα της Εθνικής στο «Ολίμπικο» δεν είχε σχέση με το σκορποχώρι των προηγούμενων αγώνων. Ήταν μια ομάδα τακτοποιημένη στο γήπεδο, με ταυτότητα και προσανατολισμό, γνώση των αμυντικών δυνατοτήτων της, η οποία δημιούργησε και τρεις καλές ευκαιρίες. Είναι σαφές - το βλέπεις παρακολουθώντας το σύνολο του ελληνικού Τύπου μετά την ήττα από την Ιταλία - ότι υπάρχει ανάγκη για ελπίδα. Για να αχνοφανεί κάτι αισιόδοξο στο βάθος του τούνελ. Το θέμα είναι ότι οφείλουμε να είμαστε ρεαλιστές. Πόσο μάλλον βλέποντας την τεράστια διαφορά που πλέον χωρίζει την Εθνική από ομάδες με την ποιότητα της Ιταλίας. 

Η Ελλάδα έχει κάνει πισωγύρισμα 18 χρόνων. Σαν το 2001, που την παρέβαλε ανυπόλυπτη ποδοσφαιρικά ο Ρεχάγκελ και πέτυχε να την απογειώσει. Η τότε ηγεσία της ομοσπονδίας μαζί με τον Γερμανό θωράκισαν την ομάδα, υπήρχε εξαιρετικό υλικό και έτσι ήρθε η επιτυχία. Τώρα υπάρχει μεν η διάθεση από τον Φαν'τ Σιπ, για όλα τα άλλα όμως πρέπει να κρατάμε μικρό καλάθι. Ρεαλιστικά κρίνοντας, δεν μπορείς να μη δεις ότι ο ανήφορος είναι πολύ μεγάλος. Και το αποτέλεσμα, άγνωστο. Τουλάχιστον ας γίνουν όσα πρέπει. Ας μπουν αρχές στην ομάδα. Κι ας τις σεβαστούν πρώτα αυτοί που έχουν την ευθύνη της...

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΝΤΟΣ - ΠΡΑΣΙΝΗ

Ο Ντίνος Μήτογλου ήταν το μεγαλύτερο κέρδος αφού η εμφάνισή του ήταν εντυπωσιακή σε όλους τους τομείς με 15 πόντους και 9 ριμπάουντ, ενώ πολύ καλό δείγμα είχαμε από τους Ουάιλι και Τζόνσον με τον πρώτο να βελτιώνεται μέρα με την μέρα και τον δεύτερο να ψάχνει τον καλό του εαυτό. Θεωρώ πως ο Ουάιλι θα είναι ένα από τα σημαντικότερα χαρτιά του Παναθηναικού όσο θα προχωράμε στην χρονιά. 

Η αμυντική λειτουργία του «τριφυλλιού» ήταν το μεγάλο όπλο στην δεύτερη περίοδο, ωστόσο, πάλι χάθηκαν πολλά αμυντικά ριμπάουντ αλλά έγιναν και αρκετά λάθη ειδικά όταν το ματς ξέφυγε και οι παίκτες θέλησαν να κάνουν είτε το κάτι παραπάνω, είτε αντιμετώπισαν τις φάσεις με μεγάλη χαλαρότητα. Πάντως, ακόμα και το... καμένο τέταρτο δεκάλεπτο έβγαλε ειδησούλες με την εμφάνιση του Κώστα Παπαδάκη να σκορπά χαμόγελα πρώτα στους συμπαίκτες του και μετά σε όλο το ΟΑΚΑ.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΜΠΙΡΗΣ – ΤΑ ΝΕΑ

Εδώ και σχεδόν τέσσερα χρόνια κανείς δεν είχε μπορέσει να υποσκελίσει τον έλληνα πρωταθλητή και το έκανε ο Τσολάκ (εκμεταλλευόμενος σαφώς και το πρόβλημα του Πετρούνια από την επέμβαση στον ώμο του), με μια άψογη εμφάνιση που λίγα λεπτά αργότερα την... πέταξε στα νερά του Βοσπόρου.

Σε μια φθηνή επίδειξη πατριωτισμού ανέβηκε στο κορυφαίο σκαλί του βάθρου και τραγούδησε τον εθνικό ύμνο της χώρας του, χαιρετώντας στρατιωτικά. Θέλοντας να ικανοποιήσει τον πολεμοχαρή σουλτάνο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, του οποίου σαφώς – όπως έδειξε – εγκρίνει την εντολή εισβολής στη Συρία και τον θάνατο δεκάδων αμάχων. Ο Λευτέρης Πετρούνιας ήρθε 4ος, αλλά ουσιαστικά βρίσκεται πολύ πιο ψηλά από τον Τσολάκ, πολύ απλά γιατί ποτέ δεν εκμεταλλεύτηκε έναν από τους θριάμβους του για να περάσει τέτοιου είδους μηνύματα που ουδεμία σχέση με τον αθλητισμό έχουν.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ-ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ

Το θετικό, για μένα, από την εμφάνιση στη Ρώμη ήταν ότι η ελληνική ομάδα είχε ένα συγκεκριμένο σχέδιο, το οποίο είχε μοντέρνα δομή. Είχε ένα κέντρο με τρεξίματα και κλεψίματα, είχε παίκτες στην άμυνα προσεκτικούς και προσηλωμένους, είχε επιθετικούς με φρεσκάδα, αλλά είχε και μια συγκεκριμένη -για τέτοιου τύπου ματς-τακτική. Ο αντίπαλος είχε την κατοχή και την πίεση, αλλά η άμυνα ήταν σωστά τοποθετημένη, η πίεση ήταν αρκετά ψηλά από τους υπόλοιπους παίκτες και οι καλύτερες ευκαιρίες ήρθαν από την ελληνική πλευρά.

Δεν έχει σημασία που ο Μπουχαλάκης έκανε το χέρι ή που δεν έγιναν γκολ οι φάσεις με τον Λημνιό, τον Κουλούρη και τον Μπακασέτα. Το γενικό πλάνο ήταν ορθόδοξο και, επαναλαμβάνω, μοντέρνο. Η Εθνική έπαιξε έξυπνα την Ιταλία και την προβλημάτισε ιδιαίτερα, εκνευρίζοντας την σε πολλές στιγμές του ματς. Κάπως έτσι παλιότερα είχε και τις μεγάλες επιτυχίες της η ελληνική ομάδα. Να μπει στο γήπεδο και να κάνει παιχνίδι πρωτοβουλίας και άκρως ανταγωνιστικό σε τέτοια γήπεδα και με τέτοιους αντιπάλους, ουδέποτε συνέβαινε και ουδέποτε λογικά θα συμβεί. Να έχει καλύτερη δημιουργία με την επιστροφή του Φορτούνη ή μεγαλύτερη ταχύτητα πίσω με τον Μανωλά στα στόπερ, μπορεί κάποιος να το φανταστεί. Αλλά μέχρις εκεί.

Για τον Μπουχαλάκη μία κουβέντα. Έκανε ακόμη ένα πολύ καλό ματς φέτος στη Ρώμη. Το πέναλτι ήταν κάτι που θα μπορούσε να είχε αποφύγει, κάπως «κόλλησε» το μυαλό του στη συγκεκριμένη φάση, αλλά το να ασκείται δριμεία κριτική και να αποδίδεται αποκλειστική ευθύνη για την ήττα σε έναν παίκτη που ήταν από τους κορυφαίους σε απόδοση, είναι ξεδιάντροπο.

ΣΤΕΛΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ - METROSPORT

Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, δεν θα βρούμε στο ρόστερ του ΠΑΟΚ παίκτη με τα δικά του προσόντα γι’αυτόν τον ρόλο κι ας μην τον έπαιξε ποτέ ο ίδιος στην καριέρα του. Εμπειρος όσο κανείς άλλος είναι. Εξυπνος όσο λίγοι συμπαίκτες του είναι. Δύο πόδια εξίσου καλά έχει. Πάσα όσο ελάχιστοι άλλοι έχει. Φαντασία όσο επίσης ελάχιστοι έχει. Δεξιοτεχνία επίσης. Μπορεί να σουτάρει, μπορεί να πασάρει, μπορεί και να μαρκάρει, μπορεί δηλαδή να τα κάνει όλα και τα κάνει καλά. 

Από την άλλη πλευρά, όσο κυλάει ο χρόνος, τόσο πιο δύσκολο θα είναι γι’αυτόν να καλύπτει μια πλευρά ανεβοκατεβαίνοντας και τόσο πιο βολικό θα είναι να παίζει στον άξονα, όπου σίγουρα χρειάζονται λιγότερα τρεξίματα. Δεν θέλω να υποβαθμίσω τα προσόντα ούτε του Μπίσεσβαρ, ούτε του Πέλκα, ούτε του Μαουρίσιο, ούτε του Μίσιτς. Όλοι τους έχουν, ως μέσοι, ποιοτικά χαρακτηριστικά, αλλά νομίζω ότι το “πακέτο” Βιεϊρίνια είναι υπερπλήρης. Περιλαμβάνει τα πάντα κι αυτό ακριβώς είναι το στοιχείο που του επιτρέπει να αγωνίζεται σε πολλές θέσεις με την ίδια επιτυχία. Μπροστά, πίσω, δεξιά, αριστερά. Δεν είναι καθόλου τυχαίο. Αυτός ο συνδυασμός προσόντων θα του επιτρέψει να τα πάει περίφημα και ως “10άρι” για να καλύψει μια θέση, που, ουσιαστικά, εδώ και πολλά χρόνια, μένει στον ΠΑΟΚ κενή.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΟΡΦΟΝΙΟΣ - ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ

Πραγματικά δεν μπορούμε να εξηγήσουμε πως δεν υπολογίζονται για την Εθνική οι στόπερ της Άρσεναλ και της Νάπολι. Έχει καλύτερους για να... δοκιμάσει ο Φα’ντ Σιπ από τους Παπασταθόπουλο και Μανωλά; Εντάξει, ο Τοροσίδης κάποια στιγμή θα αποχωρούσε, αν και παλαιότερα δεν έβγαιναν με τίποτα από την Εθνική ο Καραγκούνης με τον Κατσουράνη, όμως με ποια λογική δεν υπάρχουν στο «καινούργιο» οι δυο καλύτεροι Έλληνες κεντρικοί αμυντικοί;

Έξω και ο Σάμαρης, έξω και ο Μήτογλου επειδή «πάλιωσαν» κι αυτοί; Και πότε πρόλαβε να βγάλει τέτοια συμπεράσματα ο Ολλανδός προπονητής που μας ήρθε από το... πουθενά; Γιατί αυτός είναι ο «καινούργιος» της ιστορίας και επί του παρόντος παραμένει ως άγνωστος «Χ» στην εξίσωση, μέχρι να μας δείξει την αξία του. Βεβαίως και ο προπονητής έχει και το δικαίωμα να κάνει τις επιλογές του και από αυτές άλλωστε θα κριθεί, όμως το βασικό ζητούμενο για την Εθνική είναι άλλο και δεν αφορά μόνον τα πρόσωπα. Αν η ομάδα μας έπαιζε κατευθείαν στην τελική φάση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, τότε θα ήμασταν σίγουροι ότι θα πήγαινε καλά για γιατί τα έχει αυτά τα παιχνίδια.

Όταν παίζει με δυνατούς αντιπάλους και δεν είναι το φαβορί της αναμέτρησης τότε μπορεί να το διαχειριστεί πιο εύκολα, καθώς έχει την ικανότητα να μένει στο δικό της μισό γήπεδο και να περιορίζει τη δραστηριότητα του αντιπάλου της, όπως το πέτυχε για μια ώρα απέναντι στην Ιταλία. Απλά στους αγώνες της προκριματικής φάσης δεν μπορεί να ανταποκριθεί στα «μικρά ματς» , αυτά δηλαδή με την Φινλανδία και την Αρμενία ή την Βοσνία, χωρίς να φτάσουμε στο επίπεδο του... Λιχτενστάιν, άσχετα αν είχαμε ένα αρνητικό αποτέλεσμα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.

Πρωινός Τύπος (14/10): «Εξάρτηση των “μικρών” από τον Μαρινάκη - Τον Κουλούρη του Ατρομήτου, όχι του ΠΑΟΚ»
EVENTS