MENU

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΙΜΟΓΙΑΝΝΗΣ - ΤΑ ΝΕΑ

Αυτό που γνωρίζουμε είναι το ελληνικό παράδοξο, καθώς για πρώτη φορά αποτελούμε μια διεθνώς αξιομνημόνευτη θετική εξαίρεση. Το κράτος λειτούργησε έγκαιρα. Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δεν δίστασε να λάβει τα απαιτούμενα μέτρα χωρίς να υποκύψει ούτε στην αναβλητικότητα του βλέποντας και κάνοντας ούτε προσπάθησε να αγοράσει χρόνο για να μεταθέσει τις αναπόφευκτες κοινωνικο-οικονομικές συνέπειες. Ανέλαβε την ευθύνη και ηγήθηκε των γεγονότων, αντί να τα ακολουθήσει και δικαιώθηκε, ευτυχώς για όλους μας.

Αλλά και ο κ. Τσίπρας και η υπόλοιπη αντιπολίτευση, επέδειξαν πρωτοφανή, για τα πολιτικά μας ήθη, ομόνοια και υποστηρικτική διάθεση.

Το ίδιο ισχύει για την κρατική μηχανή που, παρά την σε αρκετές περιπτώσεις άδικη απαξίωσή της, λειτούργησε αποτελεσματικά. Ο μηχανισμός διαχείρισης κρίσεων που δημιουργήθηκε κινητοποιεί επιτυχώς δημόσιες υπηρεσίες, αυτοδιοίκηση, επιχειρήσεις και πολίτες.

Ιδιαίτερα το δημόσιο σύστημα υγείας, υπερβαίνοντας υποχρηματοδότηση και υποστελέχωση, χάρη στις δεξιότητες, τη φιλοτιμία και τη γενναιότητα των στελεχών του εκπληρώνει τον κοινωνικό του ρόλο.

Όπως το ίδιο κάνει, με πειθαρχία και η πλειονότητα των πολιτών, επιδεικνύοντας ωριμότητα και συναίσθηση όχι μόνο ατομικής αλλά και συλλογικής ευθύνης.

Η ΑΥΓΗ

Η κυβέρνηση αντιδρά ήδη στις προτάσεις αυτές μιλώντας για λαϊκισμό, ανευθυνότητα και κίνδυνο για νέο Μνημόνιο. Δύσκολο, όμως, να υποθέσει κάποιος ότι η Γερμανία και η Γαλλία, που παίρνουν μέτρα αντίστοιχα με το 1/5 του ΑΕΠ τους, χτυπήθηκαν από κάποιον ιό λαϊκισμού.

Η πραγματικότητα είναι άλλη: όλη η υπόλοιπη Ευρώπη καταλαβαίνει πως ο κίνδυνος είναι η απονέκρωση της οικονομίας. Και παρεμβαίνουν για να την αποτρέψουν.

Η λογική της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι εντελώς διαφορετική: εξυπηρετεί κάποιους οικονομικά ισχυρούς, που βλέπουν την κρίση ως ευκαιρία να ενισχύσουν τη θέση τους απέναντι σε εργαζόμενους και μικρότερους ανταγωνιστές.

Δεν πρόκειται λοιπόν για στήριξη της οικονομίας, αλλά για αναδιανομή. Η κοινωνία δεν πρέπει να το επιτρέψει.

ΠΑΝΟΣ ΑΜΥΡΑΣ - ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ

Ο Τσίπρας μοιάζει έξω από τα νερά του, οι αποτυχίες που είχε ως πρωθυπουργός στη διαχείριση κρίσεων τον βαραίνουν και δεν είναι παράλογο που χάνει με πάνω από 30% από τον Μητσοτάκη στην καταλληλότητα. Ο λαϊκισμός πληρώνεται ακριβά, αυτό το έχουν μάθει πολίτες από το πρόσφατο παρελθόν και προτάσσουν τον ορθολογισμό και την ειλικρίνεια.

Η κυβέρνηση πριν από λίγες εβδομάδες διαχειρίσθηκε άριστα την κρίση του μεταναστευτικού με την ακαριαία αντίδραση που επέδειξαν Ενοπλες Δυνάμεις και Σώματα Ασφαλείας όταν η Τουρκία σχεδίαζε την κατάλυση των συνόρων μας στον Εβρο. Τώρα η Ελλάδα θεωρείται μία από τις χώρες που έχουν αντιδράσει με τον αποτελεσματικότερο τρόπο στην αντιμετώπιση του κορονοϊού. Ολα αυτά τα στοιχεία συνιστούν τεράστια εθνικά οφέλη για την επόμενη ημέρα, γιατί η επιτυχία καθοδηγείται μεν από τον Μητσοτάκη αλλά υποστηρίζεται από την κοινωνία.

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

Με λίγα λόγια όλα όσα προτείνει η Γερμανία, η Ολλανδία, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ο ESM ως εργαλεία κατά της οικονομικής πανδημίας συμπυκνώνονται στο «μνημόνια και ξερό ψωμί». Δηλαδή, νέα δάνεια από κάθε χώρα (έστω και μέσω των ευρωπαϊκών μηχανισμών), με προαπαιτούμενα και όρους (έστω και λίγο πιο χαλαρούς), με κόστος ανάλογο με το αξιόχρεο κάθε χώρας (έστω και αν ένα μέρος του το αναλάβει η Επιτροπή).

Το χειρότερο είναι ότι αυτή η αποτυχημένη συνταγή «εθνικοποίησης» των ζημιών της πανδημίας πιθανότατα θα επιπλεύσει χάρη στη συνήθη γαλλική τακτική της υποχώρησης μπροστά στον γερμανικό οικονομικό εθνικισμό. Τακτική που αποδυναμώνει για ακόμα μία φορά το μέτωπο του Νότου, αν πράγματι αυτό υπάρχει.

Είναι περιττό να πούμε ότι αν την Τρίτη επικρατήσει αυτή η τακτική, η Ε.Ε., εκτός από την τραγωδία της πανδημίας, ενδέχεται να αντιμετωπίσει και την περιπέτεια αυτοδιάλυσής της.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΓΑΔΑΚΗΣ - protothema.gr

Χρειάζεται να δραστηριοποιηθεί τολμηρά και άμεσα για την ανασυγκρότηση ενός αξιόπιστου, μοντέρνου και ευέλικτου πανεθνικού συστήματος υγείας και μιας δυναμικά στελεχωμένης , ισχυρής δημόσιας πρόνοιας. Για να σώσει με αυτά τα ατού την παρτίδα τώρα, μέσα στις τρέχουσες, αντίξοες και θανατηφόρες συνθήκες. Πριν ενδεχομένως φουντώσει η δυσπιστία προς το κράτος, τους θεσμούς, το πολιτικό σύστημα, την ίδια την επιστήμη.

Αν οι εύλογες προσδοκίες - γιατί ασφαλείς προβλέψεις δεν μπορούν να γίνουν - για περιορισμό της πανδημίας παίρνουν διαρκώς αβάντζο θα απαιτηθούν αναγεννητικά εργαλεία αντιμετώπισης της πιθανής ηττοπάθειας και της μοιρολατρίας. Και αυτά πρέπει να προσφέρουν υπεύθυνα, έμπρακτες λύσεις ώστε να ανορθωθεί η ελπίδα , η αισιοδοξία και το φρόνημα των πολιτών. Δυσβάστακτο βάρος στους ώμους της κυβέρνησης αλλά αναγκαίο. Ειδάλλως κανείς δεν θα είναι κανείς διατεθειμένος να περιμένει να του βγει η πασιέντζα της επιβίωσης. Όπου πασιέντζα σημαίνει υπομονή. Και, ως γνωστόν, αυτή έχει τα όρια της.

«Μας πάνε σε μνημόνια και ξερό ψωμί - Έξω απ' τα νερά του ο Τσίπρας»
EVENTS