MENU

Κατ’ αρχάς, να ξεκαθαρίσουμε ότι το Παναθηναϊκός - Ολυμπιακός ΔΕΝ είναι αθηναϊκό ντέρμπι, όπως γράφτηκε από ορισμένους, παραμονές του ντέρμπι. Αθηναϊκό ντέρμπι είναι το Παναθηναϊκός - Α.Ε.Κ., άντε και το Π.Α.Ο. Θρίαμβος - Αθηναΐδα. Ο Ολυμπιακός, άλλωστε, είναι ομάδα του Πειραιά. Και ο Πειραιάς δεν είναι Αθήνα. Απλώς, αποτελεί το επίνειό της. Αν οι άνθρωποι του Ολυμπιακού επιθυμούν, ντε και καλά, να συνδέσουν το σύλλογό τους με την πόλη την οποία εκπροσωπεί ο Παναθηναϊκός, μπορούν κάλλιστα να προχωρήσουν σε μετονομασία ή συγχώνευση με κάποιο αθηναϊκό σωματείο. Λογικά, δεν θα συναντήσουν ιδιαίτερα προβλήματα, καθώς διαθέτουν το know how...

Τακτικές ή αγωνιστικές αναλύσεις σε ντέρμπι δεν χωρούν ποτέ. Ούτε προβλέψεις... Όταν ολοκληρώθηκε ο ισόπαλος αγώνας του -αήττητου έως τώρα στην Ευρώπη- Ολυμπιακού απέναντι στην Τότεναμ, άπαντες εν Πειραιεί ξεκίνησαν να ασχολούνται με το επικείμενο «ντέρμπι των αιωνίων αντιπάλων» (αυτή είναι η σωστή ονομασία).

Οι πιο μετριοπαθείς «ερυθρόλευκοι» φίλαθλοι έκαναν λόγο για νίκη με 2-0 ή 3-0. Άλλοι μιλούσαν για συντριβή του Παναθηναϊκού με σκορ που θύμιζαν... δεκαετία του 1930. Ίσως δικαιολογημένα, αν τεθεί επί τάπητος η εικόνα των δύο μονομάχων στο φετινό πρωτάθλημα: εννέα βαθμοί για τον Ολυμπιακό (δίχως να δεχθεί τέρμα), ένας βαθμός για τον Παναθηναϊκό (με τέρματα 2-8). Ζενίθ και ναδίρ. Γολιάθ και Δαβίδ. Μέρα και νύχτα...

Στη χαώδη διαφορά ποιότητας στο χορτάρι ανάμεσα στα δύο ρόστερ (μην ξεχνάμε πως οι «ερυθρόλευκοι» διαθέτουν ένα μπάτζετ περίπου τέσσερις φορές μεγαλύτερο από το αντίστοιχο των «πράσινων») έρχεται να προστεθεί το πολύ κακό κλίμα που επικρατεί (και θα συνεχίσει να επικρατεί) στις τάξεις των οπαδών του Παναθηναϊκού, οργανωμένων και μη. Αντίθετα, στο λιμάνι επικρατεί ενθουσιασμός. Δεν είναι λίγοι εκείνοι οι οποίοι υποστηρίζουν πως το σύνολο του Πέδρο Μαρτίνς είναι ένα από τα αξιολογότερα που έχει να επιδείξει τα τελευταία χρόνια ο πειραϊκός σύλλογος. Δυστυχώς, γνωρίζω Παναθηναϊκούς οι οποίοι θα έπαιρναν αδιαμαρτύρητα μια ήττα με ένα γκολ από τον «αιώνιο» αντίπαλο, φοβούμενοι το διασυρμό. Δεν μπορώ να τους ψέξω καθώς μου πέρασε κι εμένα αμυδρά από το μυαλό ο συμβιβασμός με μια «βελούδινη» ήττα.Ή τουλάχιστον, μιας ήττας, όχι στα όρια του διασυρμού, αλλά ικανή να δρομολογήσει εσωτερικές εξελίξεις στον αθηναϊκό σύλλογο.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, φτάσαμε στο χθεσινό ντέρμπι. Τα πάντα προδίκαζαν μια άνετη επικράτηση του Ολυμπιακού. Η νίκη του Παναθηναϊκού στις στοιχηματικές εταιρείες άγγιζε νούμερα που δεν είχαν εμφανιστεί ποτέ στο παρελθόν, σε εντός έδρας αναμέτρηση του Τριφυλλιού απέναντι στους Πειραιώτες: απόδοση 12,50! Η ισοπαλία, δε, βρισκόταν στα όρια του 5,00, ενώ το «διπλό» παιζόταν περίπου στο 1,40. Κατάντια για την ομάδα που κάποτε δινόταν από τους μπουκ ως φαβορί σε αγώνα προημιτελικής φάσης απέναντι στην Μπαρτσελόνα του Ριβάλντο (στα καλά του), του Κλάιφερτ και του Πουγιόλ...

Υπήρχε όμως ένας πολύ σημαντικός παράγοντας, τον οποίο οι καλοζωισμένοι «Μιγιονάριος» του Ολυμπιακού υποτίμησαν ή επιδεικτικά παρέκαμψαν. Και το πλήρωσαν. Ποιος; Η πράσινη φανέλα με το λευκό τριφύλλι...

Ναι, ο Παναθηναϊκός, μετά από τα φιλικά του καλοκαιριού, είναι απαράδεκτος και δεν υπάρχει καμία δικαιολογία γι' αυτό. Ναι, ο Παναθηναϊκός, περισσότερο ως συνονθύλευμα μπορεί να χαρακτηριστεί, με βάση όσα έχει δείξει στο γήπεδο, παρά ως ομάδα, με όλη τη σημασία της λέξης. Ναι, οι δυνατότητες των ποδοσφαιριστών είναι περιορισμένες και πολλοί εξ αυτών είναι ανεπαρκείς ώστε να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των εκατομμυρίων φίλων του Τριφυλλιού. Ναι, ο Παναθηναϊκός διανύει, ξεκάθαρα πια, τη χειρότερη περίοδο της ιστορίας του, δίχως να αχνοφαίνονται στον ορίζοντα ελπίδες ώστε να ανανήψει τελείως ή έστω, να ανακάμψει.

Ναι, αλλά φοράει την πιο βαριά φανέλα στην Ελλάδα... Αν δεν υπήρχε η φανέλα με το τριφύλλι και ο Ολυμπιακός αντίκριζε κάποια άλλη ομάδα, με άλλο όνομα και με άλλα χρώματα, τότε το αποτέλεσμα σίγουρα θα ήταν διαφορετικό. Ίσως τότε όντως να μιλούσαμε για συντριβή. Ο δαφνοστεφανωμένος έφηβος όμως, βλέπει το τριφύλλι και μαζεύεται. Και δυσκολεύεται να το κερδίσει ακόμα και όταν εκείνο έχει σχεδόν μαραθεί. Τα τελευταία χρόνια, ο Παναθηναϊκός έχει επανειλημμένως νικήσει τον, απείρως ισχυρότερο οικονομικά, Ολυμπιακό, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις έχει καταφέρει να μην ηττηθεί. Αντίθετα, οι τελευταίες δύο νίκες του Ολυμπιακού στην έδρα του Παναθηναϊκού σημειώθηκαν, η μία σε αγώνα που δεν ξεκίνησε και η άλλη σε αγώνα που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ...

Σε φοβούνται, τριφυλλάρα μου. Προσπαθούν λυσσαλέα να σε διαλύσουν επειδή φοβούνται μην ξυπνήσει ο γίγαντας και τους καταπιεί. Τρέμουν στην ιδέα του ενωμένου και αδιαίρετου (όσο ουτοπικό κι αν ακούγεται) Παναθηναϊκού. Μην τους δώσεις τη χαρά που επιζητούν. Και εσύ, οπαδέ του μεγαλύτερου συλλόγου στη χώρα, μη σκύβεις το κεφάλι, μην επαναπαύεσαι, μην αρκείσαι στη μετριότητα. Επειδή έγινε πολύς ντόρος με το αν οι «πράσινοι» φίλαθλοι ικανοποιήθηκαν με το ισόπαλο αποτέλεσμα, είναι αναγκαίο να ξεκαθαριστεί το εξής: κανένας Παναθηναϊκός δεν πανηγυρίζει για μια ισοπαλία στην έδρα του, απέναντι στον Ολυμπιακό. Για τον Σύλλογο Μεγάλο, ανεξαρτήτως αγωνιστικής κατάστασης, θεωρείται ένα μέτριο έως κακό αποτέλεσμα. Αν και με βάση την εικόνα των δύο αντιπάλων στο παιχνίδι του Ολυμπιακού Σταδίου, αν πρέπει κάποιος να πανηγυρίζει αυτός είναι ο Ολυμπιακός ο οποίος δημιούργησε μόλις μία ευκαιρία (εκείνη του γκολ). Επίσης, το 1-1 του ντέρμπι δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί απαρχή αντεπίθεσης για την ομάδα του Γιώργου Δώνη η οποία δεν μπορεί εύκολα να κρύψει τα τρανταχτά ελαττώματά της. Το πρόβλημα, δυστυχώς, δεν λύθηκε με μια ψυχωμένη εμφάνιση απέναντι στον πρωτοπόρο του πρωταθλήματος. Βασικά, το πρόβλημα δεν είναι καν αγωνιστικό. «Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι», λένε. Και στην προκειμένη περίπτωση, «ψάρι» είναι ο μεγαλομέτοχος του Παναθηναϊκού (όνομα και μη χωριό). Μη ρωτήσετε τι ψάρι... Η όσο το δυνατόν πιο άμεση απομάκρυνσή του από τα κοινά του Παναθηναϊκού είναι επιβεβλημένη και η χθεσινή μηχανοκίνητη (και ειρηνική) πορεία της Θύρας 13 στην οικία του πρέπει να αποτελέσει το έναυσμα του απεγκλωβισμού από τα δεσμά που έχουν καταδικάσει τον Σύλλογο Μεγάλο, κάποιοι οι οποίοι δεν πρόκειται ποτέ να τον αγαπήσουν, σε βαθμό τουλάχιστον να μην ανέχονται να τον βλέπουν σε αυτό το χάλι...

ΥΓ.1: Εκεί που τα μπάτζετ είναι σχεδόν ισάριθμα, εκεί που μπάλα παίζει η ψυχή και όχι τα μηδενικά στους λογαριασμούς, εκεί που δεν υπάρχουν οικονομικά συμφέροντα και απειλές σε διαιτητές αλλά μόνο το ταλέντο και το πάθος για τη νίκη, εκεί λοιπόν, το 3-0 της ομάδας Κ19 του Παναθηναϊκού απέναντι στην αντίστοιχη του Ολυμπιακού, για το οικείο πρωτάθλημα, ήταν ένα απολύτως λογικό αποτέλεσμα...

ΥΓ.2: Περαστικά στον οπαδό της Α.Ε.Κ. ο οποίος έπεσε θύμα ενέδρας, με αποτέλεσμα να πηδήξει από τον τρίτο όροφο και να νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση. Ρε μάγκες, κόψτε το επιτέλους. Κουράσατε...

Φοβούνται το σήμα, φοβούνται την πιο βαριά φανέλα...
EVENTS