MENU

Έμοιαζε ασταμάτητος. Οι διεισδύσεις του, με χαρακτηριστικές προσποιήσεις ως χαρακτηριστικό στοιχείο, δεν μπορούσαν να ανακοπούν όποιος και αν βρέθηκε μπροστά του. Τελικά ήταν ο μόνος Αμερικανός που «τρόμαξε» όσους βρέθηκαν στα «Δυο Αοράκια» και έδειξε να αγνοεί επιδεικτικά την φανταστική ατμόσφαιρα που είχε δημιουργηθεί στο γήπεδο. Με 30 πόντους κατάφερε να δώσει την πρόκριση στην ομάδα του και το SDNA παρουσιάζει τον νέο παίκτη του κολεγίου Villanova.

O γιος του Ρικ Μπράνσον, ενός μέτριου παίκτη που πέρασε εννιά σεζόν στον «μαγικό κόσμο» χωρίς εντυπωσιακές επιδόσεις, είναι έτοιμος να τον ξεπεράσει. Ο Τζάλεν Μπράνσον ολοκλήρωσε την πορεία του στο λύκειο Stevenson του Ιλινόι και από νωρίς μες στο 2015 αποφάσισε να δεσμευτεί με το Villanova, ώστε να περάσει εκεί τα κολεγιακά του χρόνια. 

Mε «διαπραγματευτικό όπλο» το γεγονός πως συγκαταλέγεται ανάμεσα στους 20 καλύτερους παίκτες, γεννηθέντες το 1996 στις ΗΠΑ και πιο πρόσφατη εικόνα τα εντυπωσιακά παιχνίδια με τη φανέλα του Stevenson (23,3 π., 5,2 ασ., 4,7 ριμπ.), ο Μπράνσον είχε επιλογές, αλλά προτίμησε την προοπτική που τού προσέφερε το Villanova και ο προπονητής του, Τζέι Ράιτ. 

To scout report κάνει λόγο για έναν παίκτη που τελειώνει αποτελεσματικά διεισδύσεις και με τα δυο χέρια, ενώ βάζει στο παιχνίδι και τους συμπάικτες του με τη δημιουργική του ικανότητα. Παράλληλα, δεν παραλείπει να φέρει εις πέρας τα αμυντικά του καθήκοντα, έχοντας συγχρόνως και ένα αξιόλογο ποσοστό από τη γραμμή του τριπόντου.Τα αθλητικά προσόντα ενδεχομένως λέιπουν από τον Μπράνσον, ο οποίος θα μπορούσε μελλοντικά να τα... βρει σκούρα απέναντι σε ψηλότερα και πιο δυνατά γκαρντ.

Ο παίκτης που «σκότωσε» την ελληνική ομάδα είναι γεννημένος ηγέτης και αυτό το απέδειξε η παρουσία του στο Λύκειο. Ο αστικός μύθος στο Ιλινόι αναφέρει πως, κατά τη διάρκεια μιας καλοκαιρινής προετοιμασίας, ο προπονητής του Stevenson, Πατ Άμπροουζ έδωσε στον Μπράνσον τα κλειδιά του αυτοκινήτου του. Ο νεαρός γκαρντ απόρησε, αφού δεν οδηγεί, αλλά η κίνηση είχε σημειολογικό χαρακτήρα. «Λοιπόν, κι όμως οδηγείς. Οδηγείς αυτή την ομάδα, αυτό το πρόγραμμα. Εσύ είσαι ο οδηγός» αποκρίθηκε ο Άμπροουζ.

Ως ηγέτης λοιπόν, ο Μπράνσον βοήθησε την ομάδα του να φτάσει στα Φάιναλ Φορ της κατηγορίας της το 2014, όπου όμως από το Whitney Young του Τζαλίλ Όκαφορ. Η ομάδα του ηττήθηκε, αλλά ο Μπράνσον μονοπώλησε το ενδιαφέρον αφενός με τους 56 πόντους που πέτυχε και αφετέρου με τη χαρακτηριστική χειρονομία προς του αντίπαλους οπαδούς, για την οποία πάντως δεν τιμωρήθηκε αφού φρόντισε άμεσα να απολογηθεί. 

Ανάλογες εμφανίσεις τού επέτρεψαν να εξασφαλίσει μια θέση στο πρόγραμμα του Villanova για την επόμενη σεζόν. Ο προπονητής, Τζέι Ραίτ, είναι σίγουρος για την προσφορά του νέου του παίκτη: «Η θέλησή του να κάνει τα πάντα για τη νίκη -να πάρει ριμπάουντ, να κλέψει, να σκοράρει, να πασάρει- και η αντίληψή του με έχουνα αφήσει άφωνο. Δεν χρειάζεται να τού διδάξουμε κάτι, ώστε να σταθεί στην περιφέρεια της ομάδας».

Από την πλευρά του, ο Μπράνσον μοιάζει ενθουσιασμένος με την προοπτική που ανοίγεται μπροστά του μετά το Παγκόσμιο του Ηρακλείου και έτοιμος για σκληρή δουλειά: «Πιστεύω πως θέλουν από μένα να είμαι ο εαυτός μου. Να δουλέψω σκληρά και να δείξω πως αξίζω. Δεν μου έχουν εγγυηθεί κάτι συγκεκριμένο και αυτό είναι το πιο σημαντικό, γιατί θα πρέπει να δουλέψει. Αυτό κάνω άλλωστε σε όλη μου τη ζωή».

Ωστόσο, δεν πρόκειται για τυπικές δηλώσεις που όφειλε να κάνει λόγω της επιλογής κολεγίου που έκανε. Όλη η κοσμοθεωρία του 19χρονου βασίζεται στην άποψη πως η σκληρή δουλειά ανταμείβεται. «Για να πετύχεις, πρέπει πρώτα να αποτύχεις. Ξέρω τον πατέρα μου. Μπορεί να έφτασε στο ΝΒΑ, αλλά τίποτα δεν του χαρίστηκε. Έπρεπε να δουλέψει πολύ και αυτό το παράδειγμα θα ακολουθήσω και εγώ. Θέλω να αποδεικνύω ότι όποιοι λένε κάτι αρνητικό για μένα, κάνουν λάθος και να κάνω πραγματικότητα το όνειρο του ΝΒΑ» είχε υπογραμμίσει με εντυπωσιακή ωριμότητα για την ηλικία του. 

Καθ' όλη τη διάρκεια της εξέλιξης και της βελτίωσής του, ο πατέρας του ήταν στο πλευρό του και τον στήριζε, λειτουργώντας ως σκληρότερος κριτής, αλλά παράλληλα νιώθοντας πιο χαρούμενος από κάθε άλλο με κάθε επίτευγμα του γιου του. Ποια η άποψή του για τον Τζάλεν; «Έχει πάρα πολλά περιθώρια βελτίωσης. Το ταβάνι του βρίσκεται πάρα πολύ ψηλά. Είναι κολακευτικό να διαβάζω όσα γράφονται για εκείνον. Νιώθουμε υπερήφανοι ως οικογένεια για τον Τζάλεν».

Mε... ταβάνι άγνωστο, ταλέντο άφθονο και προσωπικότητα που ξεχωρίζει, ο Μπράνσον ετοιμάζεται να αγωνιστεί στο κολέγιο και, μέσω αυτού, να διεκδικήσει μια θέση στο ΝΒΑ και μια καριέρα καλύτερη από αυτήν του πατέρα του.

Μέχρι τότε όμως, χρειάζεται άλλη μια «παράσταση», ανάλογη με αυτή του ημιτελικού για να οδηγήσει την Εθνική ομάδα την ΗΠΑ στο χρυσό μετάλλιο. Θα τα καταφέρει;

Δουλεύοντας σκληρά για ένα όνειρο!
EVENTS