MENU

Μια απλή, καθημερινή, καλοκαιρινή μέρα στη Φλόριντα… Ο νεαρός Πάτρικ σηκώνεται, τρώει πρωινό με τον Ρόμπερτ, τη Μπενίτα και την αδελφή του Σάρα και ετοιμάζεται να ξεκινήσει για προπόνηση. Βγαίνει στην αυλή, κάνει έλξεις με μερικούς σκουπιδοτενεκές, αναποδογυρίζει κάποια λάστιχα από νταλίκες και σπρώχνει ένα φορτηγό. Μετά κάθεται ήρεμος στον καναπέ και αναρωτιέται για ποιο λόγο στο κολέγιο το παρατσούκλι του ήταν «Κινγκ-Κονγκ»!! Η φύση του… παρέδωσε ένα σώμα που θα μπορούσε να τον πάει οπουδήποτε. Κι εκείνος επέλεξε να παίξει μπάσκετ. Έστω κι αν μερικές φορές στα όνειρά του φοράει κασκέτο και κρατάει ρόπαλο.

Ξεκίνησε να παίζει baseball πέντε ετών. Ερωτεύτηκε το άθλημα όπως και τους Gators, όταν ο παππούς του τον πήγε να παρακολουθήσει έναν αγώνα κολεγιακού πρωταθλήματος. «Ήταν η πρώτη μου αγάπη. Και ήμουν αρκετά καλός. Στο γυμνάσιο, μάλιστα, είχαν έρθει σκάουτερ να με δουν. Δεν σκέφτομαι πού θα μπορούσα να είχα φτάσει, όμως. Δεν μου αρέσει να ζω στο παρελθόν». Ο Πάτρικ θυμάται το μπέιζμπολ ως ένα παιδικό παιχνίδι και η μαμά του θυμάται την ημέρα που «έβγαλε με strike 13 παίκτες έξω. Έγραψε μέχρι και έκθεση για το κατόρθωμά του!». Ο πατέρας του – ο Ρόμπερτ – έπαιξε με τον δικό του τρόπο ρόλο στην αθλητική ανάπτυξη του γιου του. Ίσως και στη σωματική διάπλαση, αφού εκείνος έπαιζε αμερικάνικο ποδόσφαιρο στο κολέγιο.«Το συγκεκριμένο άθλημα δεν ήταν καν επιλογή για μένα», λέει γελώντας ο Πάτρικ, που έπρεπε να ακολουθήσει τις αυστηρές οδηγίες των γονιών του. «Δεν ήθελαν να παίξω για να μην χτυπήσω. Και η αλήθεια είναι πως πρόσφατα παρακολουθώντας έναν αγώνα που κάποιος τραυματίστηκε, αμέσως σκέφτηκα τον πατέρα μου. Του έστειλα μήνυμα και του είπα «σε ευχαριστώ που δεν με άφησες να παίξω»». Ο Πάτρικ δεν είναι ο μόνος αθλητής στην οικογένεια, αφού η μεγαλύτερή του αδελφή παίζει γκολφ! Ένα άθλημα, το οποίο και ο Γιανγκ εξασκεί ως χόμπι και θεωρεί ότι έχει ταλέντο. «Ξεκίνησα να παίζω δέκα χρονών, ίσως και πιο μικρός. Έχω μέχρι και μπαστούνια με το όνομά μου».

Λείπει κάτι; Α, ναι… Το μπάσκετ! «Τον ρωτούσες ποιο άθλημα προτιμά και ποτέ δεν σου απαντούσε», διηγείται η Μπενίτα για τον γιο της που ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ στην ηλικία των εννέα ετών και δεν έπειθε κανέναν ότι ήταν εκείνο που αργότερα θα του έδινε υποτροφία και δουλειά. «Θυμάμαι όταν βλέπαμε το πρώτο του ματς στο κολέγιο. Ήταν εντελώς σουρεαλιστικό. Γύρισα στον άντρα μου και του είπα… «Αυτό ήταν κάτι που δεν το είδαμε ποτέ να έρχεται!». Κι όμως ήρθε… Ο Πάτρικ έπρεπε να επιλέξει το άθλημα που θα ακολουθήσει, ώστε να μπορεί να αφοσιωθεί σε εκείνο και ταυτόχρονα στη μόρφωσή του. Το μπάσκετ κέρδισε… Και μετά τα πρώτα παιχνίδια στο γυμνάσιο, όλα έμοιαζαν να έρχονται φυσιολογικά.Μάθε παιδί μου γράμματα…

Η οικεία των Γιανγκ στη Φλόριντα δεν πειθόταν εύκολα από τα… αμερικάνικα αθλητικά όνειρα και τις σπουδαίες καριέρες. Η Μπενίτα είχε αποφοιτήσει με ειδικότητα χημικού όμως μετά από ένα χρόνο δουλειάς, κατάλαβε ότι δεν της ταιριάζει και πήρε πτυχίο και στη νοσηλευτική. Ο πατέρας του διδάσκει φυσική αγωγή στο σχολείο και ο Πάτρικ μεγάλωσε γνωρίζοντας ότι προτεραιότητα έχει η μόρφωση. «Είναι ευλογία να σου πληρώνουν τα δίδακτρα για να πας στο κολέγιο. Κι εκεί πρέπει να πάρεις τα εχέγγυα για να είσαι πετυχημένος ό,τι και να σου συμβεί στη ζωή».

Ο Γιανγκ το έκανε… Είχε εξαιρετικούς βαθμούς στις επικοινωνίες και αποφοίτησε από το κολέγιο της Φλόριντα στη δημοσιογραφία. Οι συνεντεύξεις του στα youtube κάτω από το «Big Man on Campus» είναι εξαιρετικά δημοφιλείς όπως ήταν και ο ίδιος με τη φανέλα των Gators. «Κάποια μέρα μια γυναίκα από τη γειτονιά μου είπε: «Θεέ μου, Μπενίτα, πρέπει να δεις τον Πάτρικ να παίζει. Υπέθεσα ότι εκείνο το άχαρο σώμα με τα μεγάλα χέρια και πόδια, επιτέλους έδεσε. Και τότε το αντιλήφθηκα. Ο Πάτρικ μπορούσε».

Μαζί της το είχαν αντιληφθεί και δεκάδες σκάουτερ και ο Γιανγκ από το γυμνάσια έμοιαζε από τις καλύτερες προοπτικές ψηλών για το κολεγιακό πρωτάθλημα. Αλλά δεν είχε και πολλά να σκεφτεί πριν κάνει την επιλογή του. «Πολύ απλά ήταν το κολέγιο των ονείρων μου», απαντάει στην ερώτηση και ξεκινάει για τη δεύτερη φάση της ζωής του. Εκείνη που τα ταλέντα βρίσκονται αντιμέτωποι με την αποτυχία. «Δε νομίζω ότι κανένας άνθρωπος μπορεί να καταλάβει πόση πίεση έχουν αυτά τα παιδιά που έρχονται με υποτροφία στο κολέγιο», θα πει ο προπονητής του και ο Πάτρικ Γιανγκ θα προσπαθήσει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις που υπήρχαν από εκείνον.

Στο κολέγιο θα γνωρίσει και θα γίνει πολύ καλός φίλος με τον Σκότι Ουϊλμπέκιν που έπαιζε φέτος στην ΑΕΚ, θα γνωρίσει και θα εμπνευστεί από τον Γιοακίμ Νόα και θα προσπαθήσει να μοιάσει λίγο στο είδωλό του, τον Τιμ Ντάνκαν. Έστω κι αν οι περισσότεροι θα επιμένουν λόγω σωματοδομής να τον ταυτίσουν με τον Ντουάιτ Χάουαρντ… Ο Πάτρικ δεν ήταν ο «Superman», αλλά ο «King-Kong» και κυρίως ήταν ένα φιλικό, κοινωνικό παιδί που ήθελε να ρουφήξει όσα του πρόσφερε το κολέγιο. Γι’ αυτό και επέλεξε να εξαντλήσει την τετραετία, παρότι μπορούσε κάθε χρόνο να βάλει υποψηφιότητα για το ντραφτ.«Πιστεύω ότι όσοι πηγαίνουν κολέγιο πρέπει να μένουν στο κολέγιο, εκτός από τους πολύ, πολύ ξεχωριστούς. Πρέπει να απολαμβάνεις τη διαδικασία, την πρόοδο και την ομάδα σου, γιατί μόλις φύγεις δεν πρόκειται να το ζήσεις ξανά». Ο Πάτρικ Γιανγκ έζησε την καλή και την κακή πλευρά του, αφού χρειάστηκε να τον προσγειώσει ο προπονητής του τη δεύτερη χρονιά, όταν τον έβλεπε απρόθυμο στις προπονήσεις. Κατάφερε έτσι να του βγάλει τον καλύτερο εαυτό του και στην αποφοίτηση ο 24χρονος σέντερ είχε μέσο όρο 8,7 πόντους, 5,7 ριμπάουντ και 50 chicken wings σε άτυπο διαγωνισμό που έκανε με συμπαίκτη του.«Έφαγα 50, αλλά το είχα να φτάσω και στα 75. Δεν φούσκωσα, αλλά ούτε και πεινούσα μετά!!».

Ο… άνεργος Νόα!«Κοίτα να δεις τι κάνω… Παίζω άμυνα, παίρνω ριμπάουντ, τρέχω σαν τρελός και με πληρώνουν 60 εκ. γι’ αυτό!!». Ο σέντερ των Μπουλς τού έδωσε την προοπτική. Ο Πάτρικ Γιανγκ ταίριαζε σε αυτή την περιγραφή, αφού είναι εξαιρετικός και βραβευμένος αμυντικός, κάνει εκπληκτικά μπλοκ, είναι δυναμικός στα ριμπάουντ, αλλά από επίθεση; Επόμενο θέμα… Θεωρούσε, όμως, ότι τα στοιχεία του παιχνιδιού του θα ήταν αρκετά για να τον βάλουν στο μαγικό κόσμο του ΝΒΑ και πως εκεί, με σκληρή δουλειά θα μπορούσε να βελτιωθεί και επιθετικά.

Δεν είχε δίκιο, καθώς δεν επιλέχτηκε στα ντραφτ. Δεν είχε άδικο γιατί βρήκε συμβόλαιο στο ΝΒΑ με τους Πέλικανς. Αλλά πάλι δεν είχε δίκιο γιατί έφυγε χωρίς να παίξει ούτε ένα ματς και βρέθηκε στην Ευρώπη. «Ήταν πολύ δύσκολο να μην παίζω καθόλου. Δούλεψα σκληρά, έκανα ό,τι μου ζητούσαν και να μην μπω στο παρκέ ούτε για ένα δευτερόλεπτο με πλήγωσε. Όμως δεν μετανιώνω και νιώθω ευγνώμων που έζησα την εμπειρία του ΝΒΑ».

Στην Ευρώπη θεώρησε ότι θα έχει καλύτερες πιθανότητες εξέλιξης από το NBDL. Και μπορεί τα όνειρά του να βοηθήσει να σταματήσει η γενοκτονία στο Νταρφούρ ή να ξαναγεννηθεί ως Μάρτιν Λούθερ Κινγκ να είναι λίγο ρομαντικά, αλλά η πραγματικότητά του τον ακολουθεί από τα εννέα του χρόνια, κόντρα στα προγνωστικά. Παίζει μπάσκετ και παίζει καλά!

Ο King-Kong του Ολυμπιακού!
EVENTS