MENU

Αλλωστε δεν τα βλέπεις αυτά που βλέπουν οι άλλοι.

Αλήθεια σας λεω…άλλωστε το ξέρετε και εσείς.

Ανεβηκα στην Σαλονίκη…. η αγαπη που εισπράττω ειναι απίστευτη….

Επιτρέψτε μου ενα κείμενο που εγραψε για μενα η Ανθή.

Δεν εχω λογια εγώ…

Είναι το Χριστουγεννιάτικο δώρο μου.

Το ξε-αμπαλάρω μαζί σας!…

Ευχαριστώ Θεσσαλονίκη…. ευχαριστώ καρντάσια. Για όλα ε;

Καλα Χριστούγεννα σε όλους κι όλες σας.

"Είχα στο μυαλό μου να γράψω κάτι άλλο, όμως με πρόλαβε η συνάντηση μαζί του…

Ηρθε Θεσσαλονίκη και ήθελα πολύ να τον δω…

Τελείωσα τη δουλειά μου και έτρεξα κατευθείαν να τον βρω.

Έφτασα πρώτη. Σκεφτόμουν διάφορα καθώς τον περίμενα.

Δεν ήξερα τι να του πρωτοπώ, τι να τον ρωτήσω, θα ήταν και κουρασμένος από το ταξίδι, ταλαιπωρημένος…ήξερα όμως τι ήθελα να κάνω με το που τον έβλεπα κι αυτό ήταν να τον αγκαλιάσω…

Έφτασε στην πόλη, έριξε λίγο νερό στο πρόσωπό του και έφτασε στο ραντεβού μας. Τον εντόπισα αμέσως να έρχεται από μακρυά κι ας έκανα την αδιάφορη…ψηλός, με αργό περπάτημα και ναι, τον αγκάλιασα. Πολύ κρύο…

Μπήκαμε σ ένα μαγαζί στην παραλία (Garcon) και ήμουν τόσο χαρούμενη που τον έβλεπα…

Ζεστή σοκολάτα εγώ, μπύρα εκείνος…

Μπύρα με πατατάκια και τσιγάρο…Μιλήσαμε για διάφορα, ιστορίες δικές του, ανησυχίες δικές μου, επιθυμίες δικές μου και πώς να γίνουν πραγματικότητα….

Με μάλωσε λίγο, με μάλωσε περισσότερο:

-Όχι, δε θα το κάνεις αυτό…μη διανοηθείς…είναι λάθος…

-Μα γιατί; αφού νομίζω πως είναι το σωστό…

Και σου λέει μια ιστορία σχετική, ως απάντηση και το βουλώνεις…

Καθόταν προς τη θάλασσα κι εγώ προς τους θαμώνες του μαγαζιού.

Παρατηρούσα μια αυτόν και μια τον κόσμο που τον κοιτούσε επειδή τον αναγνώρισε…

Δε ξέρω αν ο ίδιος το είχε καταλάβει, αλλά δεν υπήρχει παρέα στο οπτικό μου πεδίο, που να μη τον κοιτούσε κ να μη ψιθύριζε…Και ξαφνικά έρχεται ένα παλικάρι στο τραπέζι μας και απευθύνεται σ εκείνον:

-Συγγνώμη, να σας διακόψω λίγο; Τον ρωτά, κοιτώντας τον…

-Φυσικά, λέει εκείνος..

-(Του δίνει το χέρι του χαμογελώντας) Συγχαρητήρια για το κείμενο που γράψατε για τον ΠΑΟΚ…

-Πότε; Ποιο κείμενο;

(Εγώ που παρακολουθούσα χαμογελαστή την στιχομυθία, ήμουν σίγουρη πως ο νεαρός εννοούσε το κείμενο για τον "ΠΑΟΚ που καλπάζει")

-Για τον ΠΑΟΚ που καλπάζει (πετάχτηκα βιαστικά…δε κρατήθηκα).

-Ναι, λέει ο νεαρός…Για τον ΠΑΟΚ που καλπάζει…Εξαιρετικό κείμενο, σας διαβάζω, έχουμε μιλήσει βέβαια κι άλλη φορά…Συγχαρητήρια και πάλι.

-Σ ευχαριστώ πολύ, να σαι καλά… Απαντάει εκείνος

Εγώ κοιτούσα αποσβολωμένη …Ο νεαρός είχε τέτοιο θαυμασμό για εκείνον και μόνιμο χαμόγελο, όσο του μιλούσε.

Ναι, ο κόσμος του ΠΑΟΚ τον αγαπάει, οι φίλαθλοι του ΠΑΟΚ τον αγαπούν, τον διαβάζουν και τον θαυμάζουν. Και είναι μεγάλη υπόθεση να είσαι Αθηναίος και μέσα στη καρδιά της Θεσσαλονίκης να σε πλησιάζει φίλαθλος ΠΑΟΚτσής και να σου δίνει συγχαρητήρια για κείμενο που έγραψες για την ομάδα του.

Φίλε αναγνώστη, o Μάνος Αντώναρος…

A presto

Ανθή Πάνου "

Η Θεσσαλονίκη (μου) των συναισθημάτων!!!
EVENTS