MENU

Κάτοχος ενός χρυσού μεταλλίου στο Πανευρωπαϊκό του στίβου το 1982 στην Αθήνα κι ενός χάλκινου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1983 στο Ελσίνκι στο άθλημα του ακοντισμού, με δύο συμμετοχές σε Ολυμπιακούς Αγώνες και αμέτρητες διακρίσεις στους Μεσογειακούς και στους Βαλκανικούς Αγώνες, καθώς επίσης και στο ελληνικό πρωτάθλημα, μίλησε για το κίνητρό που είχε κατά διαστήματα.

«Κατάλαβα ότι δεν αξίζει να παλεύεις για να αποδείξεις κάτι στους άλλους συνέχεια. Το έκανα, ήταν πολύ ψυχοφθόρο κι υπέφερα. Όσον αφορά στους αθλητές τη μία μέρα είσαι Θεός και την επόμενη κρέας που σε ταϊζουν άδικα.

Το άκουσα κι αυτό και ξαφνικά μέσα σε δεκαπέντε μέρες ήμουν ηρωίδα. Προσπαθούσα να αποδείξω πολλά πράγματα σε όλους τους υπόλοιπους και πολλές φορές έλεγα έτσι ε; Πάρτε την τώρα. Όμως ήταν λάθος γιατί έφθειρε κι εμένα», υποστήριξε.

Στη συνέχεια αναφέρθηκε και σε άλλες εμπειρίες της πορείας της στο χώρο του αθλητισμού. «Η προσπάθεια είναι η ίδια για όλους, απλά υπάρχουν “ειδήμονες” οι οποίοι λένε ότι δεν είναι πάρα πολύ ψηλή και λίγο τσουπωτή και δεν κάνει για αθλητής.

Στο στάδιο μέσα που μου είπαν ότι δεν κάνω για αθλήτρια, του έδωσαν το όνομά μου για να μου πούνε μπράβο για το πόσο καλή αθλήτρια έγινα. Είναι ένα γλυκόπικρο συναίσθημα κι όταν μου έλεγαν γιατί είσαι ήσυχη θεωρούσα πως δεν έκανα κάτι τρομερό», συμπλήρωσε η Άννα Βερούλη.

 

Πηγή: newsbeast.gr

 

Άννα Βερούλη: Ο αθλητής τη μια μέρα είναι Θεός και την επόμενη κρέας που το ταΐζουν άδικα (vid)
EVENTS