MENU

Συναντήσαμε τον Έλληνα αναβάτη Γιώργο Νταβουτιάν, τον BMXά, που έσπασε το παγκόσμιο ρεκόρ εκτελώντας ένα full loop 7,5 μέτρων, σε ένα σωλήνα, λίγο έξω από τα Τρίκαλα.

Η πρώτη επαφή με το BMX

Μια μέρα, σε μια γνωστή πλατεία της Καλαμάτας, την πόλη από την οποία κατάγεται, ενώ έκανε skate παρατήρησε από κοντά ένα παιδί που έκανε BMX. Όσο ο Γιώργος παρατηρούσε πώς κάνει ποδήλατο, αυξανόταν ο θαυμασμός του που τον οδήγησε στην ανάγκη να κάνει μια δοκιμή.

Έτσι, πήρε το θάρρος και τον ρώτησε αν μπορεί να κάνει μια βόλτα με το ποδήλατό του. Εντελώς ασυναίσθητα, το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να κάνει ένα μικρό άλμα πάνω από το skateboard του και κάπως έτσι το μικρόβιο είχε ήδη κολλήσει!

Από μικρός, όμως, έκανε ποδήλατο. Από τότε που θυμάται τον εαυτό του έτρεχαν συνέχεια σε αγώνες downhill, mtb & road biking όπου συμμετείχε ο πατέρας του και έτσι είχε ξεκινήσει και εκείνος με downhill & mtb. «Αλλά τίποτα δεν συγκρίνεται με το BMX», όπως λέει.

Του πήρε καιρό να μάθει κόλπα, καθώς δεν είχε πού να εξασκηθεί αφού δεν υπήρχε κάποιο πάρκο στην πόλη του, και όλοι οι φίλοι του που έκαναν BMX είχαν ήδη σταματήσει το ποδήλατο.

Στόχος του είναι να γυρίσει όλο τον κόσμο με το ποδήλατο του, να αγωνιστεί στους ολυμπιακούς αγώνες, να γνωρίσει καινούργιους ανθρώπους, να εμπνεύσει νέα παιδιά να μάθουν ποδήλατο, αλλά και ένα τρελό project, που θα μείνει στην ιστορία.

Το τελευταίο το κατάφερε πρόσφατα με το full loop των 7.5 μέτρων και τώρα μένει να δούμε τι άλλο ετοιμάζει:

1) Από ποια ηλικία ασχολείσαι με το BMX riding και τι ήταν εκείνο που σε έκανε να στραφείς στο συγκεκριμένο άθλημα;

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου είμαι πάνω σε δυο ρόδες. Το ΒΜΧ συγκεκριμένα το ξεκίνησα το 2011 όταν ήμουν 12 χρόνων και από τότε κόλλησα αμέσως με αυτό. Έχω κάνει όλα τα είδη ποδηλασίας αλλά το ΒΜΧ με τράβηξε περισσότερο απ’ όλα. Πέρα από ποδήλατο έκανα και ενόργανη γυμναστική αρκετά χρόνια συγκεκριμένα τραμπολίνο. Νομίζω πως είναι ο λόγος, που είμαι τόσο άνετος με τα flips. Αυτό που με τράβηξε περισσότερο στο ΒΜΧ είναι η ελευθερία που δίνει το συγκεκριμένο άθλημα, δεν υπάρχουν κανόνες και κυρίως δεν υπάρχουν όρια. Μπορώ να κάνω τα κόλπα μου σε μια ειδικά κατασκευασμένη πίστα και ταυτόχρονα να κάνω το ίδιο σε έναν ανοιχτό χώρο πάρκινγκ. Όλος ο κόσμος μπορεί να γίνει μια πίστα ΒΜΧ και αυτό είναι τόσο συναρπαστικό. Είναι ένα από τα ελάχιστα αθλήματα στο οποίο οι ανταγωνιστές σου είναι φίλοι σου και την ώρα του αγώνα όλοι θέλουν να σε δουν να κανείς το καλύτερο πρόγραμμα και να μην χτυπήσεις παρόλο που πρέπει να σε ανταγωνιστούν. Είναι απλά μαγικό.

2) Πώς είναι μία συνηθισμένη ημέρα σου από το πρωί μέχρι το βράδυ;

Συνήθως με το που ξυπνάω πέφτω κατευθείαν για push ups και κοιλιακούς για περίπου 10 λεπτά συνοδευόμενα από λίγο stretching. Αμέσως μετά μπαίνω για ένα γρήγορο ντούσ και ακολουθεί ένα πολύ δυνατό πρωινό. Μόλις τελειώσω με το φαγητό μου βγάζω βόλτα τον σκύλο μου για να παίξει για περίπου 1 ώρα. Η μέρα μου μετά θα έχει γυμναστήριο για περίπου 1 ώρα ή τις μέρες που ξεκουράζομαι μένω σπίτι φτιάχνοντας βίντεο για να ποστάρω στα προφίλ μου. Ανάλογα με την περίοδο μπορεί από το πρωί έως το βράδυ να είμαι έξω στην πόλη βγάζοντας βίντεο. Συνήθως κάνω ΒΜΧ κατά τις 6 το απόγευμα με την παρέα μου στο κλειστό μας πάρκο όπου μπορεί να μείνουμε μέχρι και τις 11 το βράδυ. Το βράδυ γενικά λατρεύω να πηγαίνω βόλτες στο κέντρο της Αθήνας με την μηχανή μου γιατί με χαλαρώνει πολύ και απολαμβάνω την διαδρομή χωρίς πολλά αυτοκίνητα.

3) Ποια στοιχεία πρέπει να έχει κανείς για να διακριθεί στο άθλημά σου;

Για να διακριθεί κάποιος στο ΒΜΧ πρέπει σίγουρα να βγάζει κάτι ξεχωριστό, από τότε που μπήκε το άθλημα στους Ολυμπιακούς χάθηκε όλη η πρωτοτυπία, όλοι οι αθλητές πλέον κάνουν σχεδόν τα ίδια κόλπα για να πάρουν περισσότερους πόντους και δεν δημιουργούν κάτι καινούργιο ή ριψοκίνδυνο, πράγμα το οποίο είναι κατανοητό αλλά δεν αποτυπώνει την ουσία του ΒΜΧ. Πλέον είναι πολύ πιο εύκολο να διακριθεί κάποιος στο ΒΜΧ χάρη στα social media, όπου μπορεί να προβληθεί σε όλο τον κόσμο εύκολα και γρήγορα αρκεί να κάνει κάτι τρελό η δημιουργικό που θα τραβήξει το ενδιαφέρον. Πέρα από τα βίντεο, χρειάζεται αρκετή προπόνηση που είναι το κλειδί για διακρίσεις σε αγώνες, ακριβώς όπως και σε όλα τα υπόλοιπα αθλήματα.

4) Είναι η Ελλάδα μία χώρα που υποστηρίζει αθλητές και ανθρώπους με τα δικά σου ενδιαφέρονται και αν όχι τι είναι εκείνο που πρέπει να αλλάξει;

Λυπάμαι που το λέω αλλά η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στον κόσμο που δεν βοηθάει τα αθλήματα όπως το ΒΜΧ και αυτός είναι ένας από τους λόγους, για τους οποίους σταμάτησα να κυνηγάω τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Πρώτα απ’ όλα για να μπορέσουν οι αθλητές να εξελιχθούν χρειάζονται και τις κατάλληλες υποδομές, τα κατάλληλα στρώματα για εξάσκηση και ανθρώπους που γνωρίζουν τι είναι αυτά τα αθλήματα. Συνήθως όλα αυτά τα φτιάχνουμε μόνοι μας η φεύγουμε στο εξωτερικό όπως κάνω εγώ για προπόνηση που πολλές φορές δεν έχει και τόσο νόημα εφόσον μετά δεν έχω κανένα μέρος για να εξασκήσω ότι έμαθα έξω. Ένας από τους μεγαλύτερους στόχους μου είναι να είμαι εγώ ο λόγος, που η Ελλάδα θα αποκτήσει τις κατάλληλες υποδομές για τα αθλήματα αυτά.

5) Τραυματίστηκες ποτέ σοβαρά προσπαθώντας να κάνεις κάποιο κόλπο και αν ναι πόσο σημαντικά είναι τα μέτρα προστασίας σε αυτό που κάνεις;

Το BMX όπως και όλα τα extreme sports έχουν άπειρους τραυματισμούς, συνήθως μικρούς αλλά σε καθημερινή βάση κάποια γρατζουνιά ή μελανιά σίγουρα θα δημιουργηθεί. Ανάλογα με την δυσκολία ενός κόλπου μπορεί να είναι και ο τραυματισμός αρκετά μεγάλος. Στα πρώτα χρόνια του ΒΜΧ, οι αναβάτες φόραγαν ακριβώς τον ίδιο εξοπλισμό που φοράνε οι αναβάτες μηχανών, πλέον τα προστατευτικά μέτρα έχουν περιοριστεί στο κράνος, το οποίο είναι το πιο σημαντικό και στα προστατευτικά ποδιών, επικαλαμίδες και επιγονατίδες. Θεωρώ πως όσοι κάνουν αυτού του είδους αθλήματα, θέλοντας και μη, έχουν μάθει να πέφτουν, με ένα έξτρα μπόνους ότι όλοι είναι υπερβολικά «σκληροί» και αντέχουν τα χτυπήματα λίγο περισσότερο από τους υπόλοιπους ανθρώπους.

6) Τι σημαίνει για εσένα η εκτέλεση του full loop, νιώθεις ότι ένα όνειρό σου έγινε πραγματικότητα;

Παρόλο που έχει περάσει αρκετός καιρός από την στιγμή που το έκανα ακόμα δεν το έχω συνειδητοποιήσει. Το συναίσθημα όμως είναι σαν ένα τεράστιο βάρος να φεύγει από πάνω μου, έκανα κάτι, που το ήθελα τόσα χρόνια και ήξερα πως αν δεν τα κατάφερνα θα με έτρωγε μέσα μου πολύ. Είναι ξεκάθαρα ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα και ο κόσμος με την αγάπη του και τα χιλιάδες μηνύματα που παίρνω καθημερινά μου το υπενθυμίζει. Νιώθω αρκετά δυνατός και έτοιμος για να πραγματοποιήσω όποιο στόχο βάζω πλέον.

7) Πόσο καιρό χρειάστηκε να προετοιμαστείς και να βεβαιωθείς ότι ήσουν έτοιμος να το τολμήσεις;

Την περίοδο της καραντίνας με την βοήθεια του Red Bull φτιάξαμε μια πίστα μέσα στην αυλή μου, η οποία είχε ένα open loop, χάρη σε αυτό ανέπτυξα όλη την ικανότητα να καταλαβαίνω πώς λειτουργούν τα full loop και τα open loop. Δημιούργησα πολλά βίντεο σε εκείνη την πίστα και πολλά από αυτά έγιναν και viral στα social media. Έπειτα πήγα ένα ταξίδι στην Γαλλία για έναν διαγωνισμό που είχε ένα loop μέσα, το οποίο δεν το είχε αγγίξει ποτέ κανείς χαρακτηρίζοντάς το ως «αδύνατο να γίνει». Κατάφερα και το έκανα το πρώτο μισάωρο που βρέθηκα στον χώρο. Με σιγουριά μπορούσα να πω ότι ήμουν ο κατάλληλος για να κάνει το μεγαλύτερο loop στον κόσμο και συγκεκριμένα το loop στα Τρίκαλα, που όλοι θεωρούσαν ότι είναι ανέφικτο. Με την βοήθεια του Red Bull και της ομάδας μου καταφέραμε και γράψαμε ιστορία.

8) Ποιοι είναι εκείνοι που σε έχουν στηρίξει περισσότερο σε όλη την πορεία σου ως αθλητής του BMX;

Πρώτα απ’ όλα η οικογένεια μου, ο πατέρας μου, που μου αγόρασε το πρώτο μου ΒΜΧ και με βοήθησε οικονομικά όσο δεν είχα την δυνατότητα να ταξιδεύω και να προπονούμαι, οι φίλοι μου που δεν σταμάτησαν να με στηρίζουν και να ακούνε όλες τις τρελές ιδέες που είχα και αντί να πάνε κόντρα σε αυτές, μου έλεγαν πως μπορώ να τις πετύχω και οι χορηγοί μου, όπως το Red Bull, που χάρη σε αυτούς καταφέρνω όλα όσα κάνω σήμερα και όσα πρόκειται να κάνω στο μέλλον.

9) Μπορεί κάποιος που ασχολείται με το BMX να καλύψει όλες τις οικονομικές του ανάγκες από αυτό; Αν όχι γιατί (ποια είναι τα έξοδα ενός αθλητή σαν εσένα);

Πλέον είναι πάρα πολύ δύσκολο να ζήσει κάποιος από το ΒΜΧ ειδικά εάν θέλει να το ακολουθήσει αγωνιστικά και όχι δημιουργώντας βίντεο. Από την στιγμή που μπήκε το ΒΜΧ στους Ολυμπιακούς έχουν σταματήσει πολλοί αγώνες να γίνονται και το χειρότερο είναι ότι πολλοί αγώνες που είχαν χρηματικά έπαθλα, τώρα έχουν απλά πόντους για τους Ολυμπιακούς, κάτι που το κάνει κατά την δίκη μου άποψη μάταιο εάν κάποιος δεν έχει σίγουρη πρόκριση στους Ολυμπιακούς αγώνες. Παρόλα αυτά υπάρχουν άπειροι τρόποι να βγάλει κάποιος χρήματα με το ΒΜΧ όπως κάνοντας διαφημίσεις, YouTube και κυρίως να έχει χορηγούς. Όλα αυτά μπορεί να ακούγονται τρομακτικά και δύσκολα αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι. Ένας αναβάτης ΒΜΧ πρώτα απ’ όλα κάνει ποδήλατο γιατί το αγαπάει είτε βγάζει λεφτά είτε όχι. Στην περίπτωση που όμως θέλει να ζήσει από αυτό, αρκεί μόνο να το πιστέψει και να μην σταματήσει να δουλεύει. Μετά όλα θα έρθουν.

Ο Γιώργος είναι ένας αθλητής με πολλή όρεξη για νέες αθλητικές εμπειρίες και το μόνο σίγουρο είναι ότι το ταβάνι για αυτόν ξεπερνά τα 7,5 μέτρα!

Μπορείτε να δείτε περισσότερο περιεχόμενο από τα project του στο Red Bull Content Pool αλλά και στον προσωπικό του λογαριασμό @georgentavou.

 

Ο Έλληνας BMXάς, αθλητής του Red Bull που έσπασε παγκόσμιο ρεκόρ