MENU

Μια τετραετία πριν, το φθινόπωρο του 2017, ο τότε πρωταθλητής Ελλάδας ΠΑΟΚ συμμετείχε στον Β όμιλο κόντρα σε Φρίντρισχαφεν, Halkbank Άγκυρα και Λεβοράντα Σασταμάλα. Ο δικέφαλος δεν κατάφερε να περάσει στην επόμενη φάση αλλά με 2 νίκες σε 6 αγώνες είχε ολοκληρώσει αξιοπρεπώς την παρουσία του σε εκείνη τη διοργάνωση. Από πλευράς Ολυμπιακού, η τελευταία παρουσία στο CEV Champions League είναι το μακρινό 2014-15 όταν και απέναντι σε Ζενίτ Καζάν, Φρίντρισχαφεν και Ποσογίλνιτσα οι Πειραιώτες αποχαιρέτησαν με μόλις μία νίκη.

Τα τελευταία χρόνια οι ερυθρόλευκοι είχαν δώσει το βάρος στις δύο χαμηλότερες ευρωπαϊκές διοργανώσεις, το CEV Cup και το Challenge Cup, και σε ορισμένες περιπτώσεις σκοπίμως προτίμησαν να προτιμήσουν αυτές αντί για το Champions League. Επειδή τα πάντα είναι σχετικά στη ζωή και τον αθλητισμό δεν μπορούμε να πούμε πως αυτό ήταν πέρα για πέρα λάθος. Τόσο στο αντρικό τμήμα όσο και στο γυναικείο, που σε αρκετές περιπτώσεις χρησιμοποίησε την ίδια τακτική, οι ερυθρόλευκοι έπαιξαν σε 3 τελικούς Challenge Cup (έναν οι άντρες και δύο οι γυναίκες) και μάλιστα κατακτώντας τον έναν, αυτόν του 2018 κόντρα στην Προύσα. Πάντα ένας ευρωπαϊκός τίτλος είναι καλοδεχούμενος, αφού άλλωστε δεν μας… περισσεύουν στο ελληνικό βόλλεϊ. Η εικόνα του 2002, όμως, όταν στο Final 4 του Champions League είχαμε διπλή ελληνική παρουσία, με Ολυμπιακό και Ηρακλή, μοιάζει πολύ μακρινή.

Η μακρά περίοδος από το 1992 έως και το 2009 έχει πολύ ελληνικό χρώμα αφού τόσο οι Πειραιώτες όσο και ο Γηραιός έδιναν το παρόν ξανά και ξανά σε Final 4 αλλά και τελικούς της μεγάλης διοργάνωσης. Το κενό ανάμεσα σε εκείνα τα χρόνια και το σήμερα δεν μπορεί να καλυφθεί εύκολα και άμεσα αλλά η παρουσία μιας ελληνικής ομάδας στο Champions League και κυρίως η καθιέρωση της κάθε ελληνικής ομάδας που θα συμμετέχει είναι πρωτεύον. Εάν μάλιστα συνδυαστεί και με συμμετοχή της γυναικείας ομάδας στο Champions League αυτό θα ανεβάσει κατά πολύ το κύρος της ελληνικής λίγκας.

Για να ανέβεις επίπεδο και να σταθεροποιηθείς δεν αρκεί μόνο ένα καλό ρόστερ και ένας καλός προπονητής. Είναι απαραίτητο να παίζεις με τους καλύτερους, να τους ανταγωνίζεσαι και παράλληλα να μαθαίνεις από αυτούς και αυτό είναι κάτι που στερήθηκαν οι ομάδες μας. Κάτι παρόμοιο συνέβη και με τις εθνικές ομάδες ανδρών και γυναικών που μπορεί να μην “εκτοξεύτηκαν” στα τελευταία δύο ευρωπαϊκά πρωταθλήματα αλλά τουλάχιστον δείχνουν να καθιερώνονται σε αυτό το επίπεδο και σιγά σιγά να αναζητούν το κάτι παραπάνω. Μπορεί τα δεδομένα στις δύο περιπτώσεις να μην είναι ακριβώς τα ίδια αλλά η γενική ιδέα είναι. Εάν ο Ολυμπιακός καταφέρει να περάσει αρχικά την Μλάντοστ Μπρτσκο και εν συνεχεία τις αντιπάλους που θα προκύψουν στον 2ο και ενδεχομένως και τον 3ο προκριματικό γύρο αυτό θα συνιστά μια πρώτη επιτυχία. Η μεγάλη πορεία σε προημιτελικούς κλπ δεν μπορεί να επιτευχθεί με την πρώτη αλλά ο δρόμος για τα επόμενα χρόνια θα έχει ανοίξει.

Στη φετινή χρονιά που τέσσερις αντρικές και τέσσερις γυναικείες ομάδες συμμετέχουν στα ευρωπαϊκά κύπελλα είναι μια καλή ευκαιρία να αντιληφθούμε για τα καλά σε τι επίπεδο βρισκόμαστε σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες. Ακόμα και ο Ολυμπιακός που έφτασε σε τελικούς την τελευταία τριετία δοκιμάζεται σε ακόμα μεγαλύτερο επίπεδο οπότε σε μεγάλο βαθμό πηγαίνουμε στα “τυφλά” χωρίς να ξέρουμε που μπορούν να φτάσουν οι ομάδες μας. Αυτό απαιτεί υπομονή και χρόνο έτσι ώστε σε μια πενταετία να υπάρχει η δυνατότητα να δούμε τις ομάδες μας να κάνουν μεγάλες πορείες. Το αποκορύφωμα ήταν η σπουδαία χρονιά του 2009 με Ηρακλή, Παναθηναϊκό σε άντρες και γυναίκες, αλλά και ΕΑ Πατρών να παίζουν σε ευρωπαϊκά Final 4. Για αρχή είναι καλό για όλους ανεξαιρέτως να πάρει ο Ολυμπιακός την πρόκριση και ακολούθως να δούμε κάτι θετικό και από τους υπόλοιπους εκπροσώπους μας.

SDNA Google news
ΜΑΘΕΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ - ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Η ανάγκη για πρόκριση
EVENTS