Η περσινή σεζόν είναι η απόδειξη ότι τα πάντα ανατρέπονται και τίποτα δεν κρίνεται πριν το τελευταίο σετ του τελευταίου τελικού. Η συγκυρία μάλιστα ήταν τέτοια που έφερε ένα παρόμοιο σενάριο και στο πρωτάθλημα μπάσκετ, με ολική ανατροπή στους τελικούς, αλλά αυτό που έγινε στη Volley League γυναικών ήταν απίστευτο λόγω της ολικής επαναφοράς του Παναθηναϊκού μετά το απογοητευτικό δίμηνο πριν τα πλέι οφ.
Μια πρώτη εικόνα των ομάδων δείχνει τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό να βρίσκονται λίγο πιο μπροστά από τους υπόλοιπους στη μάχη του πρωταθλήματος. Οι δύο ομάδες μπορεί να φρεσκαρίστηκαν αρκετά, με τον Ολυμπιακό να έχει κάνει αλλαγές σε κομβικές θέσεις όπως στην πασαδόρο όπου εκεί θα έχει την Ντι Ιούλιο και τη βασική ακραία που θα είναι η Βάνιακ αντί της Μλεΐνκοβα. Παρόλα αυτά το μάθημα που πήραμε την τελευταία τριετία είναι απλό, τον Οκτώβριο, το Νοέμβριο ή ακόμα και τον Μάρτιο κανένας δεν πήρε πρωτάθλημα.
Έχει ενδιαφέρον το πως θα εμφανιστεί ο αρκετά αλλαγμένος ΠΑΟΚ, η ΑΕΚ που πέρασε πολλούς τραυματισμούς και έκανε ήδη αρκετές αλλαγές, ο φιλόδοξος ΑΟ Θήρας και η πάντα επικίνδυνη Θέτιδα. Όλοι αυτοί, όμως, έχουν μια βασική έλλειψη που είναι το know how του πρωταθλητισμού. Η ΑΕΚ και ο ΠΑΟΚ έχουν φτάσει σε κατάκτηση Κυπέλλου τα τελευταία χρόνια αλλά το μεγάλο τους πρόβλημα ήταν να σταθούν όρθιοι στα παιχνίδια που κρίνουν μια ολόκληρη σεζόν. Παράλληλα, σε αυτό ακριβώς το στοιχείο κολλάει η παρουσία Νέσιτς και Μιτσέλι στους πάγκους των αιωνίων που έχουν, όπως φάνηκε, τον τρόπο να φτάνουν μέχρι την τελική ευθεία. Το ενδιαφέρον βέβαια είναι πως λίγο πολύ όλες οι ομάδες που στοχεύουν οκτάδα έχουν τουλάχιστον μια ηγετική παρουσία που μπορεί να γίνει σημείο αναφοράς της ομάδας. Αυτό άλλωστε είναι το βασικό δεδομένο που δείχνει τη βελτίωση του πρωταθλήματος.
Η ουσία είναι πως για τις ομάδες που αναζητούν τον τίτλο της πρωταθλήτριας καλώς ή κακώς κάθε στραβοπάτημα διορθώνεται και δεν είναι καταδικαστικό. Είναι πολύ σημαντικό για μια ομάδα που στοχεύει στην κορυφή να δείχνει τη δυναμική της και να μοιάζει άτρωτη αλλά μιλάμε ξεκάθαρα για ένα πρωτάθλημα όπου όλα είναι εύθραυστα και ευάλωτα. Η ψυχολογία μπορεί να έχει έντονα σκαμπανεβάσματα και αυτό το ξέρουν πρώτοι από όλους οι προπονητές. Το μυστικό είναι ένα και απλό, η υπομονή.
Δυστυχώς η διάρκεια της Volley League δεν είναι αυτή που θα έπρεπε καθώς μιλάμε για ένα πρωτάθλημα που ξεκινάει τέλη Οκτωβρίου και συνήθως τελειώνει στα τέλη του Απρίλη ή έστω αρχές Μαΐου. Αυτό δείχνει πόσο γρήγορα εξελίσσονται όλα και πόσο δύσκολο είναι να βρούνε ρυθμό και να φορμαριστούν οι ομάδες. Όσο κλισέ και αν μοιάζει, όμως, είναι γεγονός ότι τα πλέι οφ είναι μια άλλη ιστορία, ξεχωριστή. Για αυτό το λόγω η regular season θα είναι και φέτος μια ευκαιρία ώστε να απολαύσουμε θέαμα, ανατροπές και εκπλήξεις αφού όπως μάθαμε καλά στα πλέι οφ η λογική τελειώνει και αρχίζει κάτι τελείως διαφορετικό.
