MENU

Η ομάδα του Λορέντζο Μιτσέλι άλλαξε αρκετά πρόσωπα το καλοκαίρι που μας πέρασε με στόχο να διορθώσει τα κακώς κείμενα και να διεκδικήσει το πρωτάθλημα. Είναι ενδιαφέρον πως δύο από τις πρωταγωνίστριες της ομάδας είναι παίκτριες που ήταν μέλη της ομάδας και πέρυσι και που η παρουσία τους φαντάζει ξεκάθαρα βελτιωμένη και κατά συνέπεια καθοριστική.

Η Κούμπουρα και η Καράρο είχαν διαφορετική πορεία και άλλα δεδομένα την περσυνή σεζόν. Η πρώτη είχε αποκτηθεί από το ξεκίνημα της σεζόν ως βασική διαγώνια ενώ η δεύτερη φόρεσε τα ερυθρόλευκα στα μισά της σεζόν για να διορθώσει τα κακώς κείμενα στη θέση της πασαδόρου. Στον περσυνό Ολυμπιακό υπήρξαν φανερές αδυναμίες σε αρκετούς τομείς που ενδεχομένως να μην έδωσαν την απαραίτητη σταθερότητα και μαζί να μην επέτρεψαν να πιάσουν τη μέγιστη δυνατή απόδοση.

Σίγουρα ένας X factor του φετινού Ολυμπιακού είναι η Αρτακιανού. Το 54% στην υποδοχή της είναι ξεκάθαρα ένα άκρως θετικό ποσοστό αλλά τα νούμερα δεν λένε από μόνα τους την αλήθεια. Η παρουσία της Αρτακιανού στην υποδοχή αλλά και γενικότερα την αμυντική λειτουργία του Ολυμπιακού έχει δώσει την πολυτέλεια στην ομάδα της να έχει ηρεμία και καλύτερη λειτουργία συνολικά. Αυτό είναι κάτι που έπασχε η ομάδα την περασμένη σεζόν και σε συνδυασμό με τη γενικότερη αστάθεια που υπήρξε ουσιαστικά δεν επέτρεψε στον Ολυμπιακό να πιάσει το ταβάνι του ακόμα και αν έφτασε στους τελικούς ή και στην οκτάδα του CEV Cup.

Η Καράρο δεν ήταν κακή πασαδόρος αλλά σαφώς και δεν απέκτησε ρυθμό στο πρώτο της τετράμηνο στην ομάδα. Η νέα σεζόν ήταν ένα καινούργιο ξεκίνημα με πιο σταθερές βάσεις και αυτό απελευθέρωσε την Ιταλίδα πασαδόρο. Σε συνάρτηση με το ότι δεν υπήρχε πλέον συνύπαρξη με την Χριστοδούλου αλλά ήταν η απόλυτη «μαέστρος» της ομάδας της έδωσε ακόμα μεγαλύτερη σιγουριά. Έχοντας πλέον ως συμπαίκτρια και μια λίμπερο που της δίνει πολύτιμη βοήθεια αυτό έκανε τη δουλειά της πιο εύκολη.

Με τη σειρά της, η Κούμπουρα ήταν ήδη γνωστή στα μέρη μας από τη θητεία της στον ΠΑΟΚ. Η πρώτη σεζόν της στον Ολυμπιακό δεν μπορεί να θεωρηθεί κακή αλλά σίγουρα δεν ήταν τέτοια ώστε να πάρει την ομάδα στην πλάτη της. Όλες αυτές οι δυσλειτουργίες, ξεκινώντας από την υποδοχή, κράτησαν τη διαγώνια της ομάδας σε ασταθή απόδοση. Αντίθετα, η φετινή της παρουσία δείχνει τις πραγματικές της δυνατότητες. Δεν είναι μόνο οι 5,8 πόντοι ανά σετ, κάτι που την κάνει τη μεγαλύτερη απειλή για κάθε αντίπαλο, αλλά η σκληράδα, η σταθερότητα και η αυτοπεποίθηση που βγάζει στον αγωνιστικό χώρο. Έχοντας πλάι της και μία καλή και σταθερή πασαδόρο έχει ουσία και αποτελεσματικότητα στο παιχνίδι της. Το γεγονός ότι παίζει πλέον ως Ελληνίδα δίνει το προνόμιο για την αξιοποίηση και της ταλαντούχας Φαριόλ αλλά όπως και να ‘χει η Κούμπουρα μοιάζει ως ηγέτης στον φετινό Ολυμπιακό.

Το άθλημα είναι ομαδικό και ιδιαίτερα περίπλοκο και η καλή εικόνα του Ολυμπιακού οφείλεται σε πολλούς παράγοντες. Παρόλα αυτά μια ομάδα που έχει καλή υποδοχέα, σταθερή πασαδόρο και διαγώνια που δίνει σιγουριά μπορεί να περιμένει κάτι καλό. Το μεγάλο κέρδος του Ολυμπιακού μέχρι τώρα δεν είναι τόσο η πρώτη θέση και η διαφορά ασφαλείας αλλά όλη αυτή η σταθερά θετική εικόνα που βγάζει. Αυτό έλλειψε πέρυσι σε μεγάλο βαθμό καθώς εκεί που η ομάδα ανέβαζε κατακόρυφα απόδοση ακολουθούσε μια έντονη κάμψη. Φέτος οι διακυμάνσεις αυτές δεν υπάρχουν και αυτό είναι το μεγαλύτερο προνόμιο για την ομάδα του Μιτσέλι.

Η ηρεμία της Καράρο και η σιγουριά της Κούμπουρα